Ον! Το Πρόγραμα Άσκησης και το Πνευματικό Ημερολόγιο ~ Nityananda Atman

Το Πρόγραμα Άσκησης και το Πνευματικό Ημερολόγιο

Χωρίς άσκηση και μάλιστα ειλικρινή, συστηματική, καθημερινή άσκηση δεν μπορούμε να έχουμε καμία ουσιαστική πρόοδο ούτε βέβαια να πετύχουμε την αυτοπραγμάτωση. Είναι καλύτερο να ξέρουμε λίγα και να κάνουμε πολλά παρά το αντίθετο.

Θα ήθελα σε αυτό το άρθρο να παρουσιάσω ορισμένες βασικέ ιδέες για το πώς μπορούμε να εφαρμόσουμε τη θεωρία της πνευματικής άσκησης στην πράξη και τις βασικές πρακτικές που μπορούμε να συμπεριλάβουμε στο καθημερινό μας πρόγραμμα. Αυτό μπορεί να χρησιμεύσει σαν οδηγός σε όσους που επιθυμούν να ζήσουν τη πνευματική ζωή  στην πράξη.  

1.     ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ: Χωρίς ένα ημερήσιο σχεδιασμό τον οποίο θα ακολουθούμε καθημερινά για πολλά χρόνια δεν μπορούμε να κάνουμε σοβαρή πρόοδο στην πνευματικότητα. Όπως κάποιος αθλητής που θέλει να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στην ολυμπιάδα προπονείται εντατικά και συστηματικά μέχρι και στην τελευταία λεπτομέρεια ώστε να φθάσει η απόδοση του στο ύψιστο δυνατόν επίπεδο, κατά τον ίδιο τρόπο ένας αναζητητής τη αλήθειας θα πρέπει να ασκείται συστηματικά, εντατικά και καθημερινά. Το χρυσό μετάλλιο το κερδίζει κάποιος μετά από πολλά χρόνια εντατικής προπόνησης, το ίδιο και η απελευθέρωση ή η συνειδητοποίηση της αλήθειας επιτυγχάνεται μετά από πολλές ζωές προετοιμασίας και πολλά χρόνια ειλικρινούς συστηματική άσκησης σε αυτή τη ζωή. Πολύ λίγες ψυχές οι οποίες έφτασαν σε πολύ υψηλό επίπεδο στην προηγούμενη τους ενσάρκωση έφτασαν στην απελευθέρωση εύκολα στην τελευταία τους ενσάρκωση.

Στο καθημερινό πρόγραμμα πρέπει να έχουμε συγκεκριμένες ασκήσεις που θα ακολουθούμε καθημερινά και επιπλέον πρέπει να έχουμε συγκεκριμένους στόχους τους οποίους θα πρέπει να πετυχαίνουμε στο χρονοδιάγραμμα που έχουμε θέσει.  Αν όχι κάνουμε τις αλλαγές και τις βελτιώσεις που χρειάζεται το πρόγραμμα και επαναπροσδιορίζουμε τους στόχους μας. Σε αυτήν την προσπάθεια χρειαζόμαστε γνώση και καθοδήγηση είτε από προχωρημένους μαθητές, είτε από δάσκαλους.

Αν πράγματι μας ενδιαφέρει να συνειδητοποιήσουμε την Αλήθεια, ότι χρειαζόμαστε θα έρχεται πάντοτε την κατάλληλη στιγμή και θα μας βοηθάει να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο. Δεν χρειάζεται να μας απασχολεί από πού θα έρθει η βοήθεια, είναι σίγουρο ότι θα έρθει. Όλο το σύμπαν είναι στην υπηρεσία αυτού που αγωνίζεται ολόκαρδα να πετύχει την αυτοπραγμάτωση.

Είναι απαραίτητο να έχουμε το πρόγραμμα γραμμένο και τοποθετημένο σε εμφανές σημείο για να θυμόμαστε το σκοπό μας. Σε αυτό θα γράψουμε τις ασκήσεις που κάνουμε, τη σειρά που τις κάνουμε καθώς και την διάρκεια τους. Σε κάποιο άλλο φύλλο καλό είναι να γράψουμε τους στόχους που έχουμε βάλει για αυτό το μήνα, το τρίμηνο ή το χρόνο. 

Περισσότερα για την άσκηση με στόχους διαβάστε εδώ: 

 ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΜΕ ΣΤΟΧΟΥΣ

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Χρειαζόμαστε επίσης ένα ημερολόγιο στο οποίο θα καταγράφουμε τι κάνουμε ή δεν κάνουμε καθημερινά σε σχέση με το πρόγραμμα, τι προβλήματα και δυσκολίες έχουμε έτσι ώστε να μπορούμε να ελέγχουμε αν εφαρμόζουμε το πρόγραμμα μας σταθερά, να εντοπίσουμε εμπόδια και να βρούμε λύσεις για αυτά. 

Ειδικά στα πρώτα χρόνια της άσκησης που το εγώ κυριαρχεί στο ψυχισμό μας και σίγουρα θα έχουμε πολλά σκαμπανεβάσματα στην εφαρμογή του προγράμματος το ημερολόγιο είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητο. Το κατώτερο εγώ εύκολα σκοτεινιάζει τη μνήμη, θολώνει την λογική και την διάκριση μας, και αν δεν έχουμε γραμμένα τι κάνουμε πολύ εύκολα θα μας ξεγελά ώστε να μην ακολουθούμε το πρόγραμμα μας, ή αν μην αντιλαμβανόμαστε τα λάθη και τις αδυναμίες μας.

Παρακάτω θα δούμε τι μπορεί να περιέχει ένα πρόγραμμα πνευματικής άσκησης. Βέβαια ανάλογα με το μονοπάτι που ακολουθεί κάποιος υπάρχουν διαφοροποιήσεις στο πρόγραμμα. Αλλά κατά την άποψη μου όχι τόσο στην ουσία του προγράμματος και στους στόχους της άσκησης αλλά στον τρόπο που θα τα πετύχουμε τους στόχους μας. 

Στο καθετί που προτείνεται παρακάτω εξηγείται η σημασία που έχει στην πνευματική μας ανάπτυξη και ο λόγος που το κάνουμε. Για τις πρακτικές μπορείτε να διαβάσετε περισσότερο αναλυτικά στα αντίστοιχα άρθρα που υπάρχουν στο μπλοκ.

2. Η ΑΥΤΟΠΕΙΘΑΡΧΙΑ: Όταν δεν εφαρμόζουμε το πρόγραμμα που αποφασίσαμε τότε μπορούμε να βάλουμε κάποιου είδους αυτοπειθαρχία,  με σκοπό να υπερβούμε την αδυναμία μας. Αυτό πρέπει να κατανοηθεί στην σωστή του διάσταση και να μην εννοηθεί ως αυτομαστίγωση ή ως τιμωρία για την τιμωρία.

Για παράδειγμα μπορούμε να κάνουμε επί πλέον από το συνηθισμένο μας πρόγραμμα 30 λεπτά κίρταν, ή 30 λεπτά τζάπα-μάντρα, ή νηστεία για μια ημέρα (καθαρίζεται το σώμα και αναπτύσσουμε την θέληση) με χυμούς ή φρούτα κ.λπ.. Η αυτοπειθαρχία πρέπει να έχει πάντα θετικό χαρακτήρα  και μόνον.

Επιπλέον πρέπει να δούμε τι είναι αυτό που μας εμποδίζει να εφαρμόσουμε το πρόγραμμα μας και να κάνουμε ότι είναι απαραίτητο για να το εξαλείψουμε. Αν είναι κάποιο ελάττωμα δουλεύουμε με αυτό για να το εξαλείψουμε και ταυτόχρονα κάνουμε και τις κατάλληλες αλλαγές εξωτερικά.

Η αυτοπεποίθηση, η αποφασιστικότητα και η αντοχή στις δυσκολίες είναι από τις βασικές ιδιότητες που πρέπει να αναπτύξουμε αν θέλουμε να προχωρήσουμε αποφασιστικά σε αυτό το δρόμο. Αυτά μαζί με την διάκριση, την απόσπαση και τη δύναμη της θέλησης είναι τα όπλα μας για  να πετύχουμε την αυτοπραγμάτωση. 

3.     Ο ΥΠΝΟΣ: Χωρίς  καλή υγεία και πολλή ενέργεια  δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε ούτε στην υλική ζωή ούτε στην πνευματική. Ο ύπνος είναι ένα από τους βασικούς παράγοντες υγείας και ζωτικότητας. Αν θέλουμε να έχουμε ενέργεια όλη την διάρκεια της ημέρας και να μπορούμε να ξυπνάμε το πρωί για πνευματική άσκηση πρέπει να έχουμε σταθερές ώρες που κοιμόμαστε και καλό ύπνο. Για αυτό το βράδυ πρέπει να πηγαίνουμε για ύπνο στις  23,00 για να μπορούμε να ξυπνήσουμε στις 5 ή 5.30 το πρωί και να ξεκινήσουμε την άσκηση μας.

 Οι ώρες από τις 22,00 μέχρι τις 3,00  είναι οι πιο καλές ώρες για ύπνο γιατί μας ξεκουράζουν και ανανεώνουν το σώμα μας με το καλύτερο δυνατό τρόπο. Ταυτόχρονα είναι καλό να μην παίρνουμε βραδινό μετά τις 19,00 ή 20.00 διότι παρεμποδίζει την διαδικασία αποτοξίνωσης που κάνει οργανισμός στη διάρκεια της νύκτας για να αποτοξινωθεί και να ανανεωθεί. Στην διάρκεια της ημέρας δεν είναι καλό να κοιμόμαστε. Αν νοιώθουμε κουρασμένοι ξαπλώνουμε και προσπαθούμε να κάνουμε βαθιά χαλάρωση ή διαλογισμό (εκτός αν είναι αναγκαίο να κοιμηθούμε αλλά όχι περισσότερο από μισή ώρα).

Επιπλέον αν δεν έχουμε σταθερές ώρες στον ύπνο δεν μπορούμε να έχουμε και σταθερότητα στο πρόγραμμα πνευματικής άσκησης που ακολουθούμε. Χωρίς σταθερότητα στην καθημερινή  άσκηση δεν μπορεί να έχουμε ουσιαστική πρόοδο στον πνευματικό δρόμο. 

4.   Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ:  Η τροφή είναι μια από τις βασικές πηγές ενέργειας για το σώμα αλλά και το νου. Είναι πολύ σημαντική και η ποιότητα και η ποσότητα της τροφής που καταναλώνουμε καθημερινά ώστε να έχουμε καλή υγεία, ενέργεια αλλά και καθαρότητα στο νου. Επειδή η γκούνα της τροφής (ποιότητα της τροφής σύμφωνα με τα τρία γκούνας, σάττβα-ράτζας-τάμας) επηρεάζει και διαμορφώνει την ποιότητα του νου θα πρέπει η τροφή να είναι κατά βάση σαττβική. Επίσης η τροφή πρέπει να είναι ανάλογη με την ιδιοσυγκρασία μας (σύμφωνα με το ντόσας που κυριαρχεί στο σώμα μας, -πίττα-κάφα-βάτα), την εποχή και την κατάσταση της υγείας μας.

Εκτός από την ποιότητα της τροφής, είναι πολύ σημαντικός  επίσης και ο τρόπος με τον οποίο μαγειρεύουμε και ο τρόπος που τρώμε.

 Η συγκέντρωση και η προσευχή στην διάρκεια της προετοιμασίας του φαγητού αλλά και στην διάρκεια του φαγητού είναι κάτι περισσότερο από σημαντικά.

Ο Εμότο απέδειξε με τα πειράματα που έκανε στο νερό πόσο πολύ επηρεάζουμε με τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας το νερό. Το ίδιο όμως ισχύει και για τη στερεή τροφή που τρώμε. 

Για αυτό είναι καλό να προσευχηθούμε και να προσφέρουμε την τροφή μας στον Θεό πριν να ξεκινήσουμε να φάμε. Είναι καλό να τρώμε σε ένα ήσυχο περιβάλλον, να μασάμε καλά την τροφή, ήρεμοι, σε σιωπή, συγκεντρωμένοι, με αγάπη και ευγνωμοσύνη, και να επαναλαμβάνουμε το όνομα του Θεού. 

 Τελικά όλη η διαδικασία του φαγητού να είναι μια πράξη αφιέρωσης στον Θεό και όχι απλά να τρώμε για να γεμίσουμε το στομάχι μας με χονδροειδή ύλη ή να ικανοποιήσουμε την λαιμαργία μας. Τρώγοντας έτσι χωνεύουμε καλύτερα και ταυτόχρονα απορροφούμε τις λεπτότερες ενέργειες της τροφής που δυναμώνουν την αύρα μας δίνουν ζωντάνια και υγεία, αλλά τρέφουμε το νου με καρδιά με ανώτερες ενέργειες. Περισσότερα για τη διατροφή ως πνευματική άσκηση μπορείτε να διαβάσετε στο βιβλίο του Όμρααμ Αϊβανχόφ ''Χράνι Γιόγκα. Η γιόγκα της διατροφής''. Επίσης σχετικά με το πια τροφή είναι κατάλληλη για την ιδιοσυγκρασία σας μπορείτε να συμβουλευτείτε την Αγιουρβέδα. 

Τέλος θα ήθελα να επισημάνω την ανάγκη για αποτοξίνωση μέσω κατάλληλης νηστείας και άλλες μεθόδους αποτοξίνωσης, ώστε το σώμα να επανακτήσει υγεία, ζωτικότητα αλλά και ο νους να γίνει πιο καθαρός, απαθής και διαυγής στοιχεία απαραίτητα για τον διαλογισμό και την εσωτερική ενατένιση. Η παντσακάρμα (Αγιουρβεδική αποτοξινωτική μέθοδος που ισορροπεί τα ντόσας και τη ζωτική ενέργεια -πράνα) είναι από τις πιο σημαντικές μεθόδους για να διατηρούμε το σώμα μας σε υγεία, να το αποτοξινώνουμε σε βάθος και να το επαναφέρουμε στην υγεία αν έχει ήδη διαταραχτεί από κακή διατροφή, κακό ή ελλιπή  ύπνο, υπερβολική εργασία (νοητική ή σωματική), καταχρήσεις και υπερβολές του σώματος, των αισθήσεων και της σεξουαλικής ενέργειας.

5.       ΜΕΛΕΤΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ: Η μελέτη βιβλίων είναι τροφή για το νου. Για αυτό πρέπει να προσέχουμε τι επιτρέπουμε στο νου να καταγράφεται. Είναι καλό να διαβάζουμε καθημερινά ιερά βιβλία ή βιβλία μεγάλων δασκάλων. Αυτό μας φέρνει σε επαφή με τη σοφία αλλά και τις δονήσεις αυτών των δασκάλων και μέσα από αυτό παίρνουμε δύναμη και έμπνευση να εργαστούμε  πνευματικά με περισσότερη όρεξη, Είναι καλό για παράδειγμα να μελετάμε τουλάχιστον δώδεκα στροφές από την Μπαγκαβάντ Γκίτα και να στοχαζόμαστε πάνω σε αυτές για να τις κατανοήσουμε σε βάθος, με σκοπό να τις εφαρμόσουμε στην καθημερινότητα μας. 

Περισσότερα για την σημασία της μελέτης πνευματικών βιβλίων διαβάστε εδώ: Η μελέτη πνευματικών βιβλίων 

6. ΠΡΟΣΕΥΧΗ: Η προσευχή είναι ένα μέσο για να επικοινωνούμε άμεσα με τον Θεό. Η προσευχή είναι ένα μέσο για να τροποποιήσουμε την εσωτερική και την εξωτερική μας κατάσταση. Έχει τεράστια δύναμη και μπορεί να μας βοηθήσει σε κάθε περίπτωση και σε οποιοδήποτε πρόβλημα της ζωής ή της πνευματικής μας εξέλιξης. Μπορούμε να επιτύχουμε πράγματα τα οποία μέχρι εκείνη τη στιγμή φαινόταν αδύνατο. Σε άλλες πάλι περιπτώσεις που θα έπρεπε να περάσουμε κάποια δοκιμασία για κάποιο καρμικό λόγο  μπορεί να μην αλλάξει τα πράγματα εξωτερικά, αλλά θα μας ανακουφίσει και θα μας δώσει κουράγιο και εσωτερική δύναμη να προχωρήσουμε εμπρός.

Περισσότερα για την προσευχή διαβάστε εδώ: Η δύναμη της προσευχής

7.  ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ: Ο διαλογισμός πρέπει να γίνεται καθημερινά πρωί και βράδυ πάντα την ίδια ώρα στην ίδια θέση, όντας ακίνητοι και να διαρκεί τον ίδιο χρόνο. Θυμίζουμε ότι σταδιακά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα πρέπει να αυξάνουμε την διάρκεια του. 

Περισσότερα για τον διαλογισμό διαβάστε εδώ:

Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΥ

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΓΙΟΓΚΑ.

Η Γιόγκα του Διαλογισμού.

8.   ΤΖΑΠΑ-ΜΑΝΤΡΑ: Είναι η επανάληψη του ονόματος του θεού ή ενός μάντρα. Σύμφωνα με τις οδηγίες των πνευματικών δασκάλων εκτός από τις ώρες που έχουμε ορίσει πρωί και βράδυ να το κάνουμε, πρέπει να το επαναλαμβάνουμε σε κάθε μας αναπνοή όλη την ημέρα. Κάνουμε όλες μας τις δραστηριότητες άγρυπνοι του εαυτού μας και χωρίς να ξεχνάμε να επαναλαμβάνουμε το μάντρα. Η επανάληψη του ονόματος του θεού εξαγνίζει το νου και την καρδιά, διαλύει τα ελαττώματα, μας οδηγεί στην συνειδητοποίηση του Θεού . 

  Περισσότερα για το τζάπα-μάντρα διαβάστε εδώ: Η επανάληψη του ονόματος του Θεού

9.  ΚΙΡΤΑΝ: Τα κίρταν είναι ένα πολύ δυνατό μέσο εξαγνισμού του νου και της καρδιάς. Μπορούμε να λατρέψουμε τον Κύριο με κίρταν είτε ομαδικά είτε ατομικά. Είναι καλό το πρωί και το βράδυ να κάνουμε για κάποιο χρονικό διάστημα κίρταν. Βέβαια κάνοντας  ομαδικά κίρταν αυξάνεται πολύ η ενέργεια και ωφελούνται περισσότερο όλοι οι παρευρισκόμενοι. Με αυτό τον τρόπο  επίσης αναπτύσσεται και η ενότητα μεταξύ των ανθρώπων. Πριν κάνουμε διαλογισμό αν ο νους μας είναι πολύ ανήσυχος μπορούμε να τον ηρεμήσουμε με τα κίρταν και να μπούμε έτσι πιο εύκολα σε διαλογισμό.

Περισσότερα για τα Κίρταν διαβάστε εδώ: Sankirtan or Kirtan

Ακούστε ιερή μουσική εδώ: Music

10.      ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ - ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΑΓΝΟΤΗΤΑ: Στον πνευματικό δρόμο η αγνότητα είναι βασική για να μπορέσει κάποιος να φθάσει στο φως. Αυτός που ελέγχει την σεξουαλική του ενέργεια μπορεί να ελέγχει εύκολα το νου και το πράνα.

Μόνο με την εγκράτεια και την μετατροπή της σεξουαλικής ενέργειας μπορεί κάποιος να θρέψει τα ανώτερα κέντρα του εγκεφάλου με ότζας και τέτζας ενέργειες που είναι απαραίτητες για να κάνουμε βαθύ διαλογισμό, να μπούμε σα σαμάντι και τελικά να πετύχουμε την ύψιστη φώτιση. Ο νους γίνεται λαμπερός και φωτεινός με την δύναμη των ενεργειών ότζας και τέτζας που εμπεριέχονται κυρίως στη σεξουαλική ενέργεια. Οπότε αν χάνουμε την ενέργεια μας μέσα από την ευχαρίστηση του οργασμού πετάμε στα σκουπίδια ότι πιο πολύτιμο έχουμε για να πετύχουμε την ύψιστη κατάσταση που μπορεί να φθάσει ένα ανθρώπινο ον. Λίγες στιγμές ψευδαισθησιακής ηδονής μας στερούν την αιώνια ευδαιμονία και ελευθερία του πνεύματος.

Επιπλέον η μετετρεμμένη σεξουαλική ενέργεια αφυπνίζει τα εσωτερικά κέντρα (τσάκρας) και την Ντέβι Σάκτι Κουνταλίνι που βρίσκεται εν δυνάμει στο τσάκρα μουλαντάρα. Με την δύναμη της  αφυπνισμένης Σάκτι Κουνταλίνι μπορούμε να προχωρήσουμε με περισσότερη δύναμη αλλά και φως προς την ύψιστη αυτοπραγμάτωση του Είναι.

Είναι κάποιος πραγματικά αγνός όταν είναι αγνός όχι μόνο στο φυσικό επίπεδο αλλά στην σκέψη, το επιθυμητικό, τις αισθήσεις, και το λόγο. Εγκαταλείπω ή αποτυγχάνω στην αγνότητα σημαίνει ότι αφηνόμαστε σε σκέψεις, απολαμβάνουμε με τις αισθήσεις καταστάσεις λαγνείας (εικόνες κ.λπ.), με  τα λόγια μιλάω άμεσα ή κάνω σχετικά υπονοούμενα.

 Επειδή όλα ξεκινούν από το νου πρέπει εκτός από την εγκράτεια σε φυσικό επίπεδο να εξαγνίσουμε το νου αλλά και το ενεργειακό σώμα από το πάθος, την επιθυμία και τον πόθο για απόλαυση μέσω του οργασμού. Χωρίς την διάλυση της ενέργειας του πάθους που σχετίζεται με την ράτζας γκούνα και τον καθαρισμό του υποσυνείδητου από τις εντυπώσεις λαγνείας που είναι συνδεμένες με το σεξουαλικό πάθος είναι δύσκολο να εξαλείψουμε την επιθυμία για απόλαυση και να ελέγξουμε το νου.

Η επιθυμία για σεξουαλική απόλαυση είναι η ρίζα όλων των επιθυμιών και του εγώ, και είναι η πιο δυνατή από όλες για αυτό και είναι δυσκολότερη η εξάλειψη  της. 

Σχετικά με την επιθυμία μπορείς να διαβάσεις εδώ: 

• Επιθυμίες και Ευτυχία
• Οι μηχανισμοί της επιθυμίας
• Το εγώ ως επιθυμία για απόλαυση

11.     ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ - ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ - ΧΑΘΑ ΓΙΟΓΚΑ ΑΣΑΝΑΣ: Επειδή χρειαζόμαστε ένα υγιές σώμα για να ασκηθούμε πνευματικά είναι απαραίτητο να ασκούμαστε καθημερινά ειδικά όσοι ζούνε στις πόλεις που ακολουθούν μια καθιστική ζωή.

Η χάθα γιόγκα και το περπάτημα είναι ίσως οι καλύτερες μορφές άσκησης αν και μπορεί κανείς να αντικαταστήσει το περπάτημα με κάποια άλλη μορφή άσκησης αν έτσι του αρέσει και του ταιριάζει. Τριάντα με σαρανταπέντε περίπου λεπτά ασκήσεις χάθα γιόγκα και σαράντα λεπτά έως μια ώρα περπάτημα σε καθημερινή βάση είναι αρκετά για να μας δώσουν την ζωντάνια και την ενέργεια που χρειαζόμαστε.

 Πρέπει να λάβει κάποιος υπ’ όψη την ηλικία, την ικανότητα, προβλήματα υγείας και τις συνθήκες εργασίας για να ακολουθήσει ένα κατάλληλο ημερήσιο πρόγραμμα. Πρέπει να κρατάμε πάντοτε το μετρό και να ακολουθούμε τον κοινό νου για να αποφύγουμε τις υπερβολές. Είναι σημαντικό όταν ασκούμαστε να είμαστε συγκεντρωμένοι και να λέμε νοερά το μάντρα ή το όνομα του Θεού διότι ο βασικός μας σκοπός είναι να είμαστε εσωτερικά ενωμένοι με την αλήθεια και όχι να γυμνάζουμε απλά το σώμα μας.

Μερικά λεπτά πραναγιάμα και μερικές ασάνας χάθα γιόγκα ασάνας πριν αρχίσουμε τον διαλογισμό, είναι ο καλύτερος τρόπος για να προετοιμαστούμε για να κάνουμε διαλογισμό. 

Σήμερα εύκολα μπορεί να βρει κανείς είτε βιβλία ή κάποιο κέντρο γιόγκα για να μάθει ένα βασικό πρόγραμμα άσκησης. Μετά από κάποιο διάστημα μπορούμε να κάνουμε αυτό το πρόγραμμα σπίτι μας. 

12. Η ΠΡΑΝΑΓΥΆΜΑ. Η πραναγιάμα είναι αναπνευστικές ασκήσεις οι οποίες στοχεύουν στο να καθαρίσουν τα ενεργειακά κανάλια (νάντις), ώστε να ρέει ελεύθερα η ζωτική ενέργεια, να ισορροπήσουν την ζωτική ενέργεια, να αυξήσουμε την ζωτική ενέργεια, να ελέγξουμε την ζωτική ενέργεια και μέσω αυτής να ελέγξουμε τον νου, να αφυπνίσουμε τα τσάκρας και την Σάκτι-Κουνταλίνι.   

Υπάρχει μεγάλη ποικιλία αναπνευστικών ασκήσεων,  και κάθε μια από αυτές επιδρά με διαφορετικό τρόπο στο ενεργειακό μας πεδίο (Πράνα). 

 Η πραναγιάμα βοηθάει να έχουμε καλή υγεία και ζωτικότητα.

13.     ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΕΠΙΒΛΑΒΩΝ ΣΥΝΗΘΕΙΩΝ, ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΘΕΤΙΚΩΝ ΣΥΝΗΘΕΙΩΝ: Οι κακές συνήθειες είναι σοβαρό εμπόδιο για να προχωρήσουμε στη πνευματικότητα. για αυτό σταδιακά ή και άμεσα σε μερικές περιπτώσεις πρέπει να σταματήσουμε όλες αυτές τις συνήθειες έτσι ώστε την ενέργεια και το χρόνο που θα εξοικονομήσουμε να τα χρησιμοποιήσουμε για πνευματική άσκηση και για ανιδιοτελή υπηρεσία. Το να  παρακολουθούμε πολλή ώρα τηλεόραση, να ξενυχτάμε, να καπνίζουμε, να πίνουμε, να διαβάζουμε περιοδικά και εφημερίδες, να τρώμε ακατάλληλες τροφές ή να τρώμε συνεχώς, να μιλάμε πολύ  είναι μερικές από τις συνήθειες που εμποδίζουν την πνευματική πρόοδο. Πρέπει να έχουμε στόχο καθημερινά να υπερνικήσουμε όλα αυτά που δεν προσφέρουν τίποτε ουσιαστικό στην ζωή μας και να δώσουμε όλη μας την ενέργεια και το ενδιαφέρον στον πραγματικό μας σκοπό αυτόν για τον οποίο γεννηθήκαμε, να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε πνεύμα αθάνατο και πάντα μακάριο. 

14.   ΤΗΡΗΣΗ ΣΙΩΠΗΣ: Κρατήστε  σιωπή το λιγότερο για μια δύο ώρες την ημέρα ή και όλη την ημέρα κάποιες μέρες π.χ. την Κυριακή. Τηρώντας σιωπή ελέγχουμε την παρορμητική ομιλία. Πολύ ενέργεια σπαταλιέται σε άσκοπη ομιλία και κουτσομπολιά. Όλη αυτή την ενέργεια που χαλάμε στην ομιλία μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε στην άσκηση και το διαλογισμό. Η σιωπή αναπτύσσει επίσης την θέληση. Μας βοηθάει πολύ να ελέγχουμε τον νου και τις αισθήσεις.  Στην διάρκεια που τηρούμε σιωπή είναι σημαντικό να κάνουμε τζάπα-μάντρα. 

15.  Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΑΡΕΤΩΝ: Η συμπαντική αγάπη, η υπομονή, η ταπεινοφροσύνη, η πραότητα, η ανιδιοτέλεια, η τιμιότητα, το θάρρος, ο αλτρουισμός, η εγκράτεια, η μη βία, η απλότητα είναι μερικές από τις αρετές που πρέπει να αναπτύξουμε στον εαυτό μας. Οι αρετές κάνουν τον νου αγνό, ήρεμο, εστιασμένο και έτσι κατάλληλο για διαλογισμό και να δεχτεί πιο λεπτές πνευματικές ενέργειες. Επιπλέον με τις αρετές δημιουργούμε δονήσεις θετικές και ένα περιβάλλον αρμονίας, αγάπης και ειρήνης που είναι το υπόβαθρό για να δημιουργήσουμε μια κοινωνία  φωτός και ευημερίας.

Μπορούμε να αφιερώνουμε μέρος της άσκησης μας στην ανάπτυξη κάποιας αρετής μέσω της προσευχής και του οραματισμού και της εξάλειψης του αντίστοιχου ελαττώματος. Αυτά πρέπει να ακολουθούνται και από ανάλογες δράσεις. Σε κάθε συγκεκριμένη περίοδο θα πρέπει να δίνουμε έμφαση σε μία από αυτές καθώς είναι ευκολότερο να την αναπτύξουμε παρά να ασχολούμαστε με όλες ταυτόχρονα. Επιπλέον η ανάπτυξη μιας αρετής διευκολύνει στη συνέχεια την ανάπτυξη και των υπολοίπων. 

16.   Η ΦΙΛΑΛΗΘΕΙΑ: Όταν λέμε ψέματα σκοτεινιάζουμε τη διάνοια και δημιουργούμε αρνητικές δονήσεις. Το ψέμα μας απομακρύνει από τον Θεό, γιατί ο Θεός είναι Αλήθεια. Αυτό που σκεπτόμαστε αυτό να λέμε και αυτό να κάνουμε. Δεν είναι εύκολο αλλά με την πρακτική σιγά -σιγά θα εδραιωθούμε στην αλήθεια. Πρώτα από όλα θα πρέπει να γίνουμε ειλικρινείς με τον εαυτό μας. Αν δεν μπορούμε να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας πως θα μπορέσουμε να γίνουμε ειλικρινείς με τους άλλους;

Το να λέμε την αλήθεια είναι μια πρακτική ύψιστης σημασίας. Θα μας βοηθήσει να αναπτύξουμε όλες τις άλλες αρετές που είναι απαραίτητες στο δρόμο και θα μας οδηγήσει στην συνειδητοποίηση της Αλήθειας.

17.  Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΓΩΪΚΩΝ ΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΕΓΩ: Η πνευματική εργασία έχει σαν κύριο στόχο την διάλυση του Εγώ και όλων του των εκφράσεων (υπερηφάνεια, ζήλια, ματαιοδοξία, μίσος, θυμός, απληστία, λαιμαργία, λαγνεία, μνησικακία κ.λπ.). Η πλήρης διάλυση του εγώ έχει ως αποτέλεσμα  την Αυτοπραγμάτωση. 

Η εξάλειψη του εγώ γίνεται με ένα συνδυασμό πρακτικών αλλά η τελική του διάλυση γίνεται με τη χάρη του Θεού. Αυτό γίνεται με την απορρόφηση του νου σε  βαθύ σαμάντι

Σίγουρα τα ελαττώματα  είναι πολλά αλλά στον καθένα κάποια ελαττώματα είναι περισσότερο εξέχοντα και του είναι σοβαρά εμπόδια για να προχωρήσει πνευματικά. Για αυτό είναι χρήσιμο να κάνει κάποιος μια εντατική προσπάθεια να εξαλείψει κάποιο συγκεκριμένο ελάττωμα που του είναι σοβαρό εμπόδιο στην συγκεκριμένη περίοδο της ζωής του. Με αυτό τον τρόπο θα αποκτήσει περισσότερη ελεύθερη συνείδηση, ενέργεια, αυτοπεποίθηση, κατανόηση και ικανότητα στη διάλυση του εγώ. Έτσι θα μπορεί να προχωρήσει και στη διάλυση και των άλλων ελαττωμάτων με καλύτερες προϋποθέσεις. 

Η ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΩΝ  ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ: Η βάση όλων των ελαττωμάτων είναι η επιθυμία και η υπερηφάνεια που στην ουσία είναι η επιθυμία να είμαστε ανώτεροι από τους άλλους. Οι πιο γνωστές εγωϊκές επιθυμίες είναι η λαγνεία, η λαιμαργία, η φιλαργυρία, η φιλοδοξία, η φιλοδοξία που σχετίζεται με την κενοδοξία και την ματαιοδοξία, και μαζί με αυτά αναπτύσσονται η ζήλια, η απληστία, η τσιγκουνιά,  ο φόβος, ο θυμός, το μίσος, η μνησικακία, η κακεντρέχεια κ.λπ. 

Για αυτό κεντρική θέση στην διάλυση του εγώ και των διάφορων εκφράσεων του έχει η διάλυση των επιθυμιών. 

Σχετικά με την επιθυμία μπορείς να διαβάσεις εδώ: 

• Επιθυμίες και Ευτυχία
• Οι μηχανισμοί της επιθυμίας
• Το εγώ ως επιθυμία για απόλαυση

 Σχετικά με την διάλυση των εγωϊκών τάσεων διάβασε εδώ:

Μέθοδος εξάλειψης των εγωϊκών τάσεων
Η προσευχή ως μέσο για τη διάλυση των εγωϊκών τάσεων από στιγμή σε στιγμή
Η αποδοχή του εγώ μας ως προϋπόθεση για την υπέρβαση και την διάλυση του

Η ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΘΥΜΟΥ, ΦΟΒΟΥ ΚΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ: Ο θυμός και ο φόβος είναι δύο εκφράσεις του εγώ που μας τρώνε πάρα πολύ ενέργεια και δημιουργούν προβλήματα σε εμάς και τους συνανθρώπους μας. Δεν μπορούμε να ασκηθούμε πνευματικά και να αγαπάμε τους συνανθρώπους μας, ούτε να φθάσουμε στο φως και την αλήθεια όταν κυριαρχούμαστε από σκέψεις και συναισθήματα θυμού και φόβου προς τους άλλους ή τον εαυτό μας.

Σαφώς δεν είναι τα μόνα αρνητικά συναισθήματα που πρέπει να ασχοληθούμε αλλά είναι τα δύο κύρια αρνητικά συναισθήματα που  προκαλούν προβλήματα και στον εαυτό μας αλλά και στις σχέσεις με τους άλλους. Η ρίζα βέβαια του θυμού και του φόβου είναι η επιθυμία και για αυτό η εξάλειψη τους μπορεί να προχωρήσει όταν ταυτόχρονα δουλεύουμε και με την εξάλειψη των επιθυμιών. Ο θυμός και ο φόβος σχετίζονται άμεσα με την αυτοεικόνα μας, την αυτοαξία μας και  την υπερηφάνεια. Φοβόμαστε και θυμώνουμε  με οτιδήποτε και οποιονδήποτε απειλεί την αυτοεικόνα μας, την αξία μας και την υπόληψη μας.

18. ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΟΦΕΣ: Για κάποιον που ενδιαφέρεται να αναπτυχθεί πνευματικά ο χρόνος  και η ενέργεια του είναι πολύτιμα. Αν χάνει την ενέργεια και το χρόνο του άσκοπα σε μάταιες συζητήσεις και παρέες καμία ουσιαστική πρόοδο δεν θα μπορέσει να κάνει. Πρέπει να χρησιμοποιούμε το χρόνο μας δημιουργικά και όχι να τον σπαταλάμε άσκοπα.

Αν περνούμε αρκετές ώρες σε παρέα με ανθρώπους που τους ενδιαφέρει μόνο οι υλική διάσταση της ζωής καθώς δεν έχουμε αναπτύξει κάτι στέρεο μέσα μας αυτό θα μας κάνει να εγκαταλείψουμε την  πνευματική εργασία ή να ασκούμαστε ελλιπώς καθώς οι δονήσεις αυτών των ανθρώπων θα μας επηρεάζουν και θα μας οδηγούν προς την υλική ζωή. 

Δύο ελληνικές παροιμίες λένε: ‘Πες μου ποιος είναι ο φίλος σου να σου πω ποιος είσαι”, Μ' όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις’ και δείχνουν το πόσο πολύ μας επηρεάζουν οι άνθρωποι με τους οποίους σχετιζόμαστε. 

Είναι από τους πιο σημαντικούς νόμους της ζωής το ότι η φυσική ή νοητική επαφή με δονήσεις ή ανθρώπους μας ποτίζει και έτσι αποκτούμε δονήσεις και ιδιότητες ανάλογες με αυτό που είμαστε σε επαφή. Όποιος χρησιμοποιεί σοφά αυτό το νόμο μπορεί να επιτύχει τους στόχους του πολύ πιο εύκολα και αποτελεσματικά.

Στην πνευματική παράδοση της Ινδίας το σάτσανγκ (η επαφή με φωτισμένους) είναι μια από τις πιο σημαντικές πρακτικές για να μπορέσει κάποιος να πετύχει υψηλότερα επίπεδα διαλογισμού και τελικά την φώτιση. Μέσα από την επαφή με φωτισμένους διαποτιζόμαστε από τις δονήσεις τους και τη νοητική τους κατάσταση και αν αυτό συμβαίνει για μεγάλο χρονικό διάστημα και εφόσον είμαστε και κατάλληλα προετοιμασμένοι και ασκούμαστε η μεταμόρφωση μας επιταχύνεται  το μέγιστο δυνατό. Σε κάποιες περιπτώσεις ακόμη και με ένα άγγιγμα ή μια ματιά ο δάσκαλος μπορεί να βάλει το μαθητή σε βαθύ διαλογισμό ή σαμάντι.

Με το ίδιο τρόπο που οι συναναστροφές με πνευματικούς ανθρώπους μας εξυψώνουν οι παρέες με κοσμικούς μας κατεβάζουν και μας οδηγούν στο σκοτάδι. Αν πιστεύετε ότι αυτό δεν ισχύει για σας είσαστε απλά γελασμένοι από το εγώ που δεν θέλει να χάσει την εξουσία επάνω σας.

19. ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑ: Πρέπει μόνοι μας να σκεφτούμε τρόπους με τους οποίους μπορούμε να συνεισφέρουμε για το καλό της ανθρωπότητας. Ας προσευχόμαστε ο Θεός να μας προσανατολίζει να μας καθοδηγεί να μας δίνει δύναμη και έμπνευση για να  βοηθάμε την ανθρωπότητα. Ο καθένας προσφέρει πάντοτε σύμφωνα με τις δυνατότητες του. Αυτό που χρειάζεται είναι να πάψουμε να ενδιαφερόμαστε τόσο πολύ για την δική μας άνεση και καλοπέραση και να σκεφτούμε το γενικό καλό και τα προβλήματα των άλλων. Η ανιδιοτελής υπηρεσία αφιερωμένη στον Θεό είναι η ύψιστη μορφή λατρείας και μας εξαγνίζει γρήγορα το νου και την καρδιά και μας δίνει άπειρη χαρά. Πέρα από την υπηρεσία κάθε πράξη μας μπορούμε να την αφιερώνουμε στο Θεό. Έτσι θυμόμαστε συνέχεια το Θεό και εξαγνίζουμε το νου μας. Ο Μαχαβατάρ Μπάμπατζι υποσχέθηκε την απελευθέρωση σε όσους αφιερωθούν στο μονοπάτι του Κάρμα γιόγκα.

 20. Η ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ: Ένας τρόπος να υπηρετούμε τους άλλους είναι η φιλανθρωπία. Είναι καλό να ασκούμε την φιλανθρωπία τακτικά και όχι ευκαιριακά. Πρέπει ένα πόσο από το μηνιαίο μας εισόδημα όσο μικρό και να είναι να το διαθέτουμε σε φιλανθρωπικές δράσεις. Μπορούμε να δίνουμε επίσης τροφή, ρούχα ή αν μπορούμε και να προσφέρουμε υπηρεσία σε κοινωνικούς ή πνευματικούς συλλόγους. Η φιλανθρωπία είναι μια άποψη της ανιδιοτελούς υπηρεσίας προς την ανθρωπότητα.

~~~   ~~~   ~~~

Υπάρχουν και άλλες πρακτικές που θα μπορούσατε να συμπεριλάβετε στο πρόγραμμα σας, όπως  για παράδειγμα η λατρεία, η επανάληψη επιβεβαιώσεων, η αυτοέρευνα, ή οποιαδήποτε άλλη πρακτική γνωρίζετε και θεωρείτε ότι είναι σημαντική για εσάς. 

Ο καθένας θα φτιάξει ένα πρόγραμμα σύμφωνα με την αντίληψη του, την εμπειρία του, τις δυνατότητες του, το διαθέσιμο χρόνο του, την ιδιοσυγκρασία του και το πεπρωμένο του.

-------------------------------

Λεπτομέρειες για το πως φτιάχνουμε ένα πρόγραμμα διαβάστε στο άρθρο:  ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΜΕ ΣΤΟΧΟΥΣ

------------------------------------

Όταν ξυπνήσετε το πρωί, πείτε με αποφασιστικότητα:

• Σήμερα θα κάνω την πνευματική μου άσκηση με συγκέντρωση και αφοσίωση.

• Σήμερα δεν θα βλάψω κανέναν με τη σκέψη, με τον λόγο και με τη δράση.

• Σήμερα θα μιλήσω μόνο την αλήθεια.

• Σήμερα θα είμαι αγνός στη σκέψη, στον λόγο και στη δράση.

• Θυμηθείτε: η αληθινή σας φύση είναι Σατ-Τσιτ-Άναντα (συνειδητότητα – αλήθεια – μακαριότητα).

• Είναι το αιώνιο, αθάνατο, ακτινοβόλο Θείο Πνεύμα, ή Μπράχμαν, ίδιο σε όλα τα όντα.

• Επαναλαμβάνετε το όνομα του Θεού σε κάθε σας αναπνοή.

• Δείτε τον Θεό σε κάθε πρόσωπο, πλούσιο ή φτωχό, αμαρτωλό ή άγιο, λευκό ή έγχρωμο. Υπηρετήστε τους με όλη σας την καρδιά. Αυτό είναι υπηρεσία στον Θεό, είναι ύψιστη λατρεία, είναι ύψιστη γιόγκα.

• Η πρώτη σκέψη όταν ξυπνάτε και η τελευταία πριν κοιμηθείτε να είναι ο Θεός. Αφιερώστε κάθε σας στιγμή στον Θεό, επαναλαμβάνετε συνεχώς το όνομά Του, συγχωνευτείτε σε Αυτόν.

-------------------------

Όσες φορές και αν πέσω όσες φορές και αν κάνω λάθος δεν χάνω το χρόνο μου σε αρνητικότητες, αμφιβολίες, ενοχές κ.λπ. Συνεχίζω την προσπάθεια μου αλλάζοντας και εξαλείφοντας από το νου και την καρδιά μου ότι με εμποδίζει να εφαρμόσω τους παραπάνω στόχους.

Ο Θεός να σας δίνει δύναμη να προχωρήσετε και να πετύχετε τον ύψιστο στόχο της ζωής !

 Μπορείτε να διαβάσετε επίσης τις παρακάτω αναρτήσεις 

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΜΕ ΣΤΟΧΟΥΣ
Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ - Τα 5 βασικά ερωτήματα
Σημαντικές νύξεις για να βιώσουμε την ειρήνη και την ευδαιμονία της Ύπαρξης
Η ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ
ΕΝΘΥΜΗΣΗ ΣΚΟΠΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΧΩΝ
Τι μπορούμε να κάνουμε για να βιώσουμε την ευδαιμονία της Ύπαρξης
ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΑΠΑΘΕΙΑ, ΑΤΑΡΑΞΙΑ 25 11 21 atmannityananda.org Θεμελιώδεις Ικανότητες της Πνευματικής Άσκησης ~

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΑΠΑΘΕΙΑ, ΑΤΑΡΑΞΙΑ 

Θεμελιώδεις Ικανότητες της Πνευματικής Άσκησης!

 Για όσο θα επιθυμούμε τα αντικείμενα των αισθήσεων και αισθητηριακές απολαύσεις είναι αδύνατο να μην ταυτιστούμε με τα αντικείμενα, τις σκέψεις, τα συναισθήματα και το εγώ μας και να μην προσκολληθούμε σε αυτά. Και εφόσον θα συνεχίσουμε να ταυτιζόμαστε και να προσκολλιόμαστε με τον νου και τα του κόσμου, θα ενδυναμώνονται οι ήδη υπάρχουσες στον ψυχισμό μας εγωϊκές τάσεις, προγραμματισμοί, επιθυμίες, συναισθήματα, προσκολλήσεις και θα δημιουργούνται νέα παρακλάδια αυτών. Ως εκ τούτου θα συνεχίζουμε να ζούμε σε άγνοια, μιζέρια και δυστυχία και θα είναι αδύνατος ο βαθύς διαλογισμός, η αφύπνιση και η απελευθέρωση (αυτοπραγμάτωση, φώτιση).

Για να βγούμε από την άγνοια και να ζούμε σε συνειδητή επαφή με το θεϊκό μας Είναι, θα πρέπει να σταματήσουμε να ταυτιζόμαστε και να προσκολλιόμαστε στις απολαύσεις και γενικά  στα εγκόσμια, θα πρέπει να αναπτύξουμε δηλαδή την απάθεια. Για να αναπτύξουμε την απάθεια θα πρέπει να αναπτύξουμε σε υψηλό βαθμό την αγάπη για τον Θεό, την διάκριση και να εξαγνίσουμε τον νου μας. Αυτά τα τρία, δηλαδή η αγάπη για τον Θεό, η διάκριση και ο εξαγνισμός του νου αναπτύσσονται ακολουθώντας μια οργανωμένη σαττβική ζωή και σταθερής συστηματικής άσκησης που περιλαμβάνει την μελέτη των ιερών κειμένων, τον στοχασμό, την αυτοέρευνα,  την αυτοπαρατήρηση, την νοερή επανάληψη μάντρα και του ονόματος του Θεού (τζάπα νάμα), το τραγούδισμα των μάντρα (κίρταν), την πραναγιάμα, την αφοσίωση και την λατρεία του Θεού, αυτοπειθαρχίες, την ανιδιοτελή υπηρεσία, την εργασία και τις δράσεις αφιερωμένη στον Θεό χωρίς η προσδοκία των καρπών της δράσης.

Πέρα από την άσκηση που κάνουμε στο σπίτι μας θα πρέπει από στιγμή σε στιγμή να είμαστε σε εγρήγορση, αυτεπίγνωση και αυτοπαρατήρηση, να επαναλαμβάνουμε το όνομα του Θεού, να ελέγχουμε τις αισθήσεις μας και τον νου, να σταματάμε την ταύτιση και την προβολή ώστε να σταματήσουμε να ενδυναμώνουμε τις ήδη υπάρχουσες στον ψυχισμό μας εγωϊκές τάσεις, προγραμματισμούς, επιθυμίες, συναισθήματα, προσκολλήσεις και να δημιουργούμε νέα παρακλάδια αυτών.

Ασκούμενοι με σταθερότητα, ειλικρίνεια και αποφασιστικότητα σταδιακά απελευθερωνόμαστε από την κυριαρχία του κατώτερου ρατζασοταμασικού εγώ, θα αδυνατίζουν και θα διαλύονται οι εγωϊκές τάσεις, ο νους γίνεται πιο αγνός-σαττβικός, απαθής, ήρεμος, διαυγής, σταθερός και θα βιώνουμε όλο και περισσότερο την ειρήνη και την ευδαιμονία του αληθινού Εαυτού (Συνειδητότητα, Άτμαν), που η φύση είναι Σάτ-Τσίτ-Ανάντα (Ύπαρξη-Συνειδητότητα-Ευδαιμονία) και θα φτάσουμε στην απελευθέρωση.

Η ικανότητα της αυτοπαρατήρησης

Η πνευματική άσκηση και η αυτογνωσία έχουν ως βάση την από στιγμή σε στιγμή αυτοπαρατήρηση και αυτεπίγνωση και τα δύο είναι θεμελιώδεις απόψεις της άσκησης. Αρχίζουμε να γνωρίζουμε τον εαυτό μας και να δουλεύουμε για την εσωτερική μας μεταμόρφωση με το να στρέψουμε συνειδητά την προσοχή μέσα μας και να παρατηρούμε προσεκτικά όλες τις ψυχολογικές διαδικασίες.

Η ικανότητα να θυμόμαστε να είμαστε σε επίγνωση του εαυτού μας (αυτεπίγνωση) και να παρατηρούμε τι συμβαίνει στην ψυχολογία μας αλλά και στο σώμα και στην ζωτική ενέργεια (αυτοπαρατήρηση) αναπτύσσονται ταυτόχρονα και είναι κεντρικός στόχος να καταφέρουμε μέσω της εξάσκησης να γίνονται φυσικά όπως η αναπνοή μας.

Ο γενικός κανόνας είναι ότι η κάθε δεξιότητα ή ικανότητα αναπτύσσεται με το να εξασκούμε αυτήν καθαυτήν την ικανότητα. Συνεπώς η ικανότητα της αυτοπαρατήρησης αναπτύσσεται με το να εξασκούμε την αυτοπαρατήρηση από στιγμή σ στιγμή σε όλη την διάρκεια της ημέρας ό,τι και να κάνουμε. Το ίδιο ισχύει και για όλες τις άλλες ικανότητες όπως η αυτεπίγνωση, η διάκριση, η συγκέντρωση, η επανάληψη του ονόματος του Θεού αλλά και για τις αρετές, όπως για παράδειγμα η φιλαλήθεια, η μη βία, η συνέπεια, η υπομονή, η θέληση, η πραότητα, η εγκράτεια, κ.λπ.. Επειδή τα πάντα είναι αλληλένδετα  στην ψυχολογία μας η ανάπτυξη μιας ικανότητας ή αρετής βοηθά την ανάπτυξη των υπολοίπων. Στην ανάπτυξη των ικανοτήτων και των αρετών παίζουν θεμελιώδη ρόλο ο εξαγνισμός του νου, η αύξηση της σάττβα ποιότητας και αντίστοιχα η εξάλειψη των ράτζας και τάμας ποιοτήτων, η εξάλειψη των εγωϊκών τάσεων κάθε φύσης (επιθυμίες, προσκολλήσεις, λαγνεία, λαιμαργία, υπερηφάνεια, απληστία, φιλοδοξία, φιλαργυρία,  θυμός, φόβος, μνησικακία, ζήλια, ενοχές, κ.λπ.), η ικανότητα να μην ταυτιζόμαστε με τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις παρορμήσεις, τις επιθυμίες και τα εξωτερικά αντικείμενα και η εμβάθυνση και η σταθερότητα της επαφής με την αληθινή μας φύση.

Η ικανότητα της αυτοπαρατήρησης μεγαλώνει σύμφωνα με το πόσο την εξασκούμε, με το πόσο αυξάνονται οι ικανότητες της συγκέντρωσης, της απάθειας και της σταθερότητας του νου, σύμφωνα με την ικανότητα μας να παραμένουμε σε εγρήγορση και επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας (αυτεπίγνωση) και το πόσο εξαγνίζεται ο νους και αυξάνεται η σάττβα ποιότητα.

Για να παρατηρήσουμε τις ψυχολογικές διαδικασίες (σκέψεις, τα συναισθήματα, παρορμήσεις, κ.λπ.) απαιτείται να μην ταυτιζόμαστε με αυτές, να διατηρούμε μια ψυχολογική απόσταση από αυτές. Για να μην ταυτιζόμαστε με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και οτιδήποτε συμβαίνει στον ψυχισμό μας είναι απαραίτητο να είμαστε σε εγρήγορση και να είμαστε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπής (αυτεπίγνωση) η οποία είναι πέρα από τις ψυχολογικές διαδικασίες και ανέγγιχτη από αυτές. Αν είμαστε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπής τότε μπορούμε να είμαστε στην θέση να αντιλαμβανόμαστε τι αναδύεται κάθε στιγμή στο επίπεδο της σκέψης, των συναισθημάτων και του σώματος, να τα παρατηρούμε προσεκτικά χωρίς να ταυτιζόμαστε με αυτά και να ξεχνιόμαστε σε αυτά.

Η αυτοπαρατήρηση είναι μια συνειδητή πράξη και δεν έχει τίποτα να κάνει με τον μηχανικό τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας. Η αυτοπαρατήρηση είναι συνειδητή διερευνητική προσοχή προς τα μέσα μέσω της οποίας αντιλαμβανόμαστε τον αθέατο (για τις αισθήσεις) ψυχολογικό μας κόσμο. Με την εσωτερική αίσθηση της αυτοπαρατήρησης φέρνουμε στο φως της συνείδησης όλα αυτά που μέχρι τώρα ήταν απαρατήρητα εξ αιτίας της εξωστρέφειας του νου και της απροσεξίας. Με την αυτοπαρατήρηση και την διάκριση μπορούμε να αναγνωρίσουμε, να συνειδητοποιήσουμε και να κατανοήσουμε όλες τις ψυχολογικές διαδικασίες που μέχρι τώρα συνέβαιναν χωρίς να τις αντιλαμβανόμαστε. Μέσω της προσεκτικής παρατήρησης του εαυτού μας επιδιώκουμε να ανακαλύψουμε τις εγωϊκές τάσεις (επιθυμίες, παρορμήσεις, προγραμματισμούς, τις σκέψεις, τα συναισθήματα, κ.λπ.) και να ελευθερωθούμε από αυτές. Οι εγωϊκές τάσεις σε όλες τους τις απόψεις είναι οι παράγοντες που διαστρεβλώνουν την αντίληψη μας, που μας κρατούν εγκλωβισμένους σε μια ψευδαισθησιακή πραγματικότητα,  που μας κάνουν να υποφέρουμε ποικιλοτρόπως και μας εμποδίζουν να βιώνομε την ειρήνη, την πληρότητα και την ευδαιμονία του θεϊκού μας Είναι. Μέσω της αυτοπαρατήρησης αποκτούμε επίγνωση του τι συμβαίνει μέσα μας κι αυτό μας δίνει την δυνατότητα να ερευνήσουμε και να κατανοήσουμε τις εγωϊκές τάσεις και τελικά να τις εξαλείψουμε μέσω της προσευχής, ή κάποιας άλλης μεθόδου.

Μέσω της εστιασμένης προσοχής, της διερευνητικής παρατήρησης και της διάκρισης μπορούμε να αναγνωρίσουμε επίσης την αληθινή μας φύση (ζωντανή σιωπηλή παρουσία,  Συνειδητότητα, Άτμαν, Ψυχή. Πνεύμα, Είναι).

Η ικανότητα της διάκρισης

Η διάκριση είναι ίσως η κορυφαία ικανότητα του νου. Χωρίς διάκριση πηγαίνουμε στα τυφλά χωρίς πυξίδα και ζούμε κάτω από την κυριαρχία του κατώτερου εγώ. Η ικανότητα της διάκρισης είναι σαν ένα φως που μας επιτρέπει να κινούμαστε στον λαβύρινθο του νου με ασφάλεια.

Χάρη στην διάκριση μπορούμε να διακρίνουμε το ορθό από το λάθος, την αλήθεια από το ψέμα και έτσι να αποφύγουμε καταστάσεις που θα μας βλάψουν και να κάνουμε επιλογές που είναι ωφέλιμες για την εσωτερική μας ανάπτυξη και την μεταμόρφωση μας. Με την διάκριση μπορούμε να αναγνωρίσουμε τις εγωϊκές τάσεις, τις επιθυμίες και τους προγραμματισμούς του νου, να αποταυτιστούμε από αυτές, να τις κατανοήσουμε και να τι εξαλείψουμε. Στην ύψιστη της μορφή η διάκριση μας βοηθάει να διακρίνουμε την αληθινό μας Εαυτό (Συνειδητότητα) από την φαινομενικό Εαυτό.

Με την διάκριση μπορούμε να αναγνωρίσουμε την πραγματική φύση των σκέψεων, συναισθημάτων, επιθυμιών, πεποιθήσεων, ποια είναι το κίνητρο ή αιτία πίσω από αυτά. Με την διάκριση μπορούμε να διακρίνουμε αν οι σκέψεις μας προέρχονται από κάποια εγωϊκή τάση, ποιο είναι το κίνητρο και ο σκοπός τους. Μπορούμε να διακρίνουμε αν κάτι που νοιώθουμε στην καρδιά μας είναι μια διαίσθηση που προέρχεται από την Ψυχή μας ή μια συναισθηματική αντίδραση του εγώ μας, παρόμοια μπορούμε να διακρίνουμε αν μια αυθόρμητη δράση προέρχεται από τον σαττβικό νου, την Ψυχή μας ή από το κατώτερο εγώ μας. Επίσης καθώς αναπτύσσεται η ικανότητα της διάκρισης θα αντιλαμβανόμαστε όλο και πιο εύκολα τα διάφορα τεχνάσματα και τους μηχανισμούς του εγώ μέσω των οποίων μας παραπλανά και μας κάνει να μην ασκούμαστε σταθερά και να μην είμαστε εστιασμένοι στον σκοπό μας.

Με την συνεχή εξάσκηση της διάκρισης, αντιλαμβανόμαστε όλο και ευκολότερα πότε και πως εκφράζονται  οι εγωϊκές τάσεις μέσα από τις σκέψεις και τις συγκινήσεις και γινόμαστε όλο και πιο ικανοί να μην ταυτιζόμαστε με αυτές και να τα εξαλείφουμε. Με την διάκριση μπορούμε να αποφεύγουμε ή να σταματάμε τις ταυτίσεις με τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις επιθυμίες, τις παρορμήσεις και τα εξωτερικά αντικείμενα και καθώς δεν ταυτιζόμαστε να αποκτάμε όλο και μεγαλύτερη απόσταση από τον νου (σκέψεις, συναισθήματα, κ.λπ.) και να παραμένουμε όλο και σταθερότερα σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπής (αυτεπίγνωση).

Μια από τις πιο σημαντικές εφαρμογές της διάκρισης είναι ότι μπορούμε να αντιληφθούμε μέσω της διάκρισης πως προβάλλονται και ταυτίζονται τα συναισθήματα και η απόλαυση στις σκέψεις, στις φαντασίες και στις αισθητηριακές εντυπώσεις. Αυτό μας βοηθάει τα μέγιστα να σταματάμε την γοητεία που ασκούν επάνω μας οι απολαύσεις και τα  συναισθήματα και να εξαλείφουμε τις επιθυμίες, τις παρορμήσεις, τα αρνητικά συναισθήματα και τις εγωϊκές τάσεις. Μέσω της εστιασμένης προσοχής και της διάκρισης μπορούμε να διαχωρίσουμε το συναίσθημα ή την απόλαυση από την φαντασία, τις σκέψεις και να τα βιώσουμε ξεχωριστά το ένα από το άλλο. Όταν για παράδειγμα βιώσουμε το συναίσθημα μόνο του, χωρίς τις σκέψεις ή την φαντασία, τότε χάνει την σημασία και την γοητεία που ασκεί επάνω μας αφού συνειδητοποιούμε ότι αυτό είναι απλά μια ενεργειακή κίνηση στον ψυχισμό μας και ότι δεν προέρχεται από τις σκέψεις ή την φαντασία αλλά είναι μια προβολή σε αυτά. Και αντίστροφα όταν βιώνουμε τις σκέψεις χωρίς το συναίσθημα αντιλαμβανόμαστε ότι οι σκέψεις δεν εμπεριέχουν στον εαυτό τους συναίσθημα, αλλά αυτό είναι μια ενέργεια διαφορετικής φύσης που προβάλλεται στις σκέψεις. Όταν βιώσουμε τις σκέψεις χωρίς το συναίσθημα τότε χάνουν την σημασία τους, αφού οι σκέψεις αποκτούν νόημα μόνο όταν νοιώθουμε κάτι σε σχέση με αυτές. Κάθε φορά που με την διάκριση αποταυτίζουμε τις συγκινήσεις από  τις σκέψεις και την φαντασία σταματάμε την μηχανική εκδήλωση της εγωϊκής τάσης ή του προγραμματισμού και δεν επιτρέπουμε στο εγώ να λειτουργήσει και να συνεχίζει να κάνει αυτό που θέλει. Αυτή η διαδικασία μαζί με την προσευχή και την δύναμη του μάντρα αποδυναμώνουν και διαλύουν σταδιακά το εγώ.

Διάκριση και απάθεια

Η διάκριση μας βοηθάει να διακρίνουμε την φύση των σκέψεων και των συναισθημάτων και των αισθητηριακών αντικειμένων και εμπειριών. Μας βοηθάει να συνειδητοποιήσουμε και να κατανοήσουμε ότι όλες οι απολαύσεις και οι αισθητηριακές εμπειρίες είναι παροδικές, ότι δεν εμπεριέχουν ευτυχία, ότι δεν είναι πηγή ευτυχίας και ότι είναι αναμεμειγμένες με πολύ πόνο, μιζέρια και δυστυχία. Θα έχουμε αναπτύξει την διάκριση σε υψηλό βαθμό όταν θα βλέπουμε στις απολαύσεις μόνο πόνο και τη δυστυχία. Με αυτόν τον τρόπο η διάκριση μας βοηθάει να αναπτύξουμε την απάθεια, αδιαφορία, μη-επιθυμία για τις απολαύσεις και γενικά τις αισθητηριακές εμπειρίες. Η απάθεια με την σειρά της μας επιτρέπει να διατηρούμε τον νου εσωστρεφή, ήρεμο, σταθερό και εστιασμένο που είναι η απαραίτητη κατάσταση του νου για να διατηρούμε σταθερή επαφή με την σιωπηλή παρουσία του Είναι μας και να κάνουμε βαθύ διαλογισμό μέσω του οποίου θα πετύχουμε τα Σαμάντι και την φώτιση.

Αν εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι μπορούμε να βρούμε την ευτυχία στα εξωτερικά αντικείμενα και ότι μπορούμε να έχουμε απολαύσεις χωρίς να βιώσουμε πόνο και δυστυχία, αυτό σημαίνει ότι η διάκριση μας δεν έχει ανοίξει και ότι η διάνοια μας (Μπούντι) εξακολουθεί να είναι σκοτεινιασμένη και πλανεμένη από την επιθυμία και τον πόθο.

Για όσο συνεχίζουμε να είμαστε προσκολλημένοι στις απολαύσεις και στις αισθητηριακές εμπειρίες, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στην εξάλειψη των εγωϊκών τάσεων τον εξαγνισμό του νου και στον διαλογισμό, πόσο μάλλον να αφυπνιστούμε και να φτάσουμε στην φώτιση. Γι’ αυτό είναι θεμελιώδης προϋπόθεση να αναπτύξουμε την διάκριση και την απάθεια, στον ύψιστο βαθμό για να μπορέσουμε να φτάσουμε στην φώτιση (απελευθέρωση, αυτοπραγμάτωση).

 

Η ύψιστη μορφή της διάκρισης είναι να μπορούμε να διακρίνουμε τον αληθινό μας Εαυτό (την Συνειδητότητα, εσωτερική σιωπηλή παρουσία) από το εγώ, τον νου (σκέψεις, συναισθήματα, επιθυμίες, παρορμήσεις, φαντασίες) και το σώμα και να βλέπουμε ως το μόνο αληθινό τον Θεό (Πνεύμα, Μπράμαν, Συνειδητότητα) ​​και όλα τα άλλα ως απατηλά.

Καθώς ο νους μας θα καθαρίζει από τις εγωϊκές τάσεις και τις ράτζας και τάμας ποιότητες και θα επικρατεί σε αυτόν η σάττβα ποιότητα, θα μπορούμε να έχουμε όλο και καθαρότερη και σταθερή επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας και κάποια στιγμή θα συνειδητοποιήσουμε ότι η εσωτερική σιωπηλή παρουσία είναι πέρα από το εγώ, τον νου και το σώμα και ανέγγιχτη από ό,τι συμβαίνει σε αυτά και ότι αυτή η εσωτερική σιωπηλή παρουσία είναι ο αληθινός μας Εαυτός (Συνειδητότητα).

Η ικανότητα της απάθειας

Η απάθεια είναι η αδιαφορία για τις εγκόσμιες επιτυχίες και τις απολαύσεις των αισθήσεων και η μη συναισθηματική αντίδραση με αρέσκεια, δυσαρέσκεια, φόβο, θυμό, αγανάκτηση, κ.λπ. προς αυτό που βιώνουμε, προς αυτό που συμβαίνει στην ζωή μας. Η απάθεια είναι η αρετή που μας επιτρέπει να διατηρούμε τον νου εσωστρεφή, ήρεμο, σταθερό, ατάραχο, εστιασμένο. Μόνο ένας τέτοιος νου μπορεί να διαλογίζεται βαθιά, να παραμένει σταθερά σε επίγνωση της σιωπηλής παρουσίας του Είναι και να πετύχει την απελευθέρωση. 

Η απάθεια αναπτύσσεται μέσα από την άσκηση, τις πειθαρχίες, τον εξαγνισμό του νου, την αύξηση της σάττβα ποιότητας στον νου, την εξάλειψη των επιθυμιών και των εγωϊκών τάσεων (λαγνεία, λαιμαργία, υπερηφάνεια, φιλοδοξία, κ.λπ.), τον στοχασμό, την επαφή με φωτισμένους, την άσκηση σε πνευματικά κέντρα φωτισμένων αλλά στην ανάπτυξη της σημαίνοντα ρόλο έχουν η ικανότητα της διάκρισης, η βαθιά δίψα για την αλήθεια και την απελευθέρωση και η αγάπη μας για τον Θεό.

Στο βαθμό που εξαγνίζεται ο νους, αυξάνεται η σάττβα ποιότητα, θα διαλύονται οι εγωϊκές τάσεις, θα αυξάνεται η επιθυμία μας για την αλήθεια και την απελευθέρωση και θα αναπτύσσονται η διάκριση και η αγάπη μας για τον Θεό θα αναπτύσσεται και η απάθεια.

Η διάκριση μας βοηθάει να αναπτύξουμε την απάθεια γιατί μας βοηθάει να συνειδητοποιήσουμε και να κατανοήσουμε ότι το υπέρτατο αγαθό και το μόνο άξιο να αναζητήσουμε είναι η Αλήθεια (Θεός, Πνεύμα, απόλυτη Συνειδητότητα, Μπράμαν). Μας βοηθάει να συνειδητοποιήσουμε ότι όλα τα του κόσμου είναι μάταια και αιτίες πόνου και δυστυχίας και ότι η μόνη πηγή πληρότητας, ειρήνης και μακαριότητας είναι η εσωτερική μας αλήθεια (η ζωντανή εσωτερική παρουσία, Συνειδητότητα) που είναι ένα με την παγκόσμια Συνειδητότητα, αυτό που ονομάζουμε Θεό. Όταν αναπτυχθεί και σταθεροποιηθεί μέσα μας η απάθεια τότε ο νους θα παραμένει εύκολα σε γαλήνη και θα μπορούμε να τον διατηρούμε σταθερά στο κέντρο μας όπου βασιλεύει η ειρήνη και η ευδαιμονία της αληθινής μας φύσης.

Αντίστοιχα όσο θα αυξάνεται η αγάπη μας για τον Θεό τόσο μειώνεται η αγάπη μας για τις εγκόσμιες απολαύσεις και επιτυχίες. Ο νους στρέφεται και συντονίζεται φυσικά με το αντικείμενο που αγαπά και λατρεύει και αδιαφορεί για όλα τα άλλα. Όπως ο ερωτευμένος σκέφτεται μόνο τον αγαπημένο/η του και είναι ευτυχισμένος μόνο στην σκέψη του αγαπημένου/ης του και αδιαφορεί για όλα τα άλλα, έτσι και ο λάτρης του Θεού σκέφτεται μόνο τον Θεό, είναι ευτυχής με την επαφή του με τον Θεό και αδιαφορεί για όλες τις αισθητηριακές εμπειρίες και απολαύσεις (είναι απαθής για τα του κόσμου).

 

Η απάθεια αναπτύσσεται επίσης με την επαφή με φωτισμένους και την άσκηση σε πνευματικά κέντρα φωτισμένων καθώς οι δονήσεις εκεί είναι πού υψηλές και αδυνατίζουν την επιθυμία που έχει ο νους για τα εγκόσμια.

 

Η ΑΤΑΡΑΞΙΑ

Αταραξία είναι η κατάσταση κατά την οποία  ο νους και στο επίπεδο της σκέψης και της συγκίνησης παραμένει απαρασάλευτος, ήρεμος και σταθερός. Εξ αιτίας της αγνότητας και της απάθειας του νου, (της αδιαφορίας για τις αισθητηριακές απολαύσεις και επιτεύγματα, της γνώμης που έχουν οι άλλοι για εμάς και τον θάνατο) και της επαφής του με την αδιατάραχτη ειρήνη του Είναι, παρότι ο νους έρχεται σε επαφή με τις αισθητηριακές εντυπώσεις μέσα από τις αισθήσεις, δεν επιθυμεί, ούτε δυσαρεστείται, ούτε έλκεται, ούτε αποστρέφεται τα αντικείμενα των αισθήσεων και ως εκ τούτου δεν αντιδρά και δεν ταράζεται από αυτά, παραμένει δηλαδή σε κατάσταση αταραξίας και βαθιάς γαλήνης.

Η αταραξία επιτυγχάνεται σταδιακά, αναπτύσσεται σύμφωνα με το πόσο αναπτύσσονται η αγνότητα του νου, η απάθεια, η διάκριση, αφοσίωση, η αγάπη για τον Θεό, η παράδοση στον Θεό και η σταθερή προσήλωση του νου στην παρουσία του Θεού μέσα μας που βιώνεται ως μια βαθιά σιωπή, ειρήνη και ελευθερία.

 Η τέλεια αταραξία αποκτάται στο τέλος του δρόμου, όπου ο νους είναι τελείως αγνός-σαττβικός,  ελεύθερος από τις κατώτερες ποιότητες (την ράτζας και την τάμας), το εγώ (εγωϊκές τάσεις κάθε είδους) και την επιθυμία και είναι εδραιωμένος σε βαθιά ένωση με το Θεϊκό Είναι. Πετυχαίνοντας αυτήν την κατάσταση ο φωτισμένος παραμένει γαλήνιος, ατάραχος και ειρηνικός ότι και αν  συμβαίνει στον εξωτερικό κόσμο. Παραμένει ατάραχος και εδραιωμένος στην εσωτερική σιωπηλή παρουσία του Θεού στο κέντρο της ύπαρξης του, βλέποντας το ίδιο όλους και όλα, και τα ευχάριστα και τα δυσάρεστα, και το κρύο και την ζέστη, και τον έπαινο και την επιδοκιμασία, και τον πλούσιο και τον φτωχό, και τον εχθρό και τον φίλο και γενικά όλες τις δυαδικότητες της ζωής. Ότι και να συμβαίνει παραμένει ειρηνικός και ευδαίμων μέσα στον εαυτό του με τον ίδιο του τον Εαυτό (Συνειδητότητα, Είναι , Άτμαν).

 

 

~~~   ~~~   ~~~

 

ΑΤΑΡΑΞΙΑ ΓΚΙΤΑ

 

Η Γιόγκα  της Δράσης (Κάρμα Γιόγκα)  

Μπαγκαβάτ Γκίτα κεφ. 2

 

38. Εκλαμβάνοντας το ευχάριστο και το δυσάρεστο (την χαρά και τον πόνο), το κέρδος και την απώλεια, την νίκη και την ήττα, το ίδιο, μπες στη μάχη για χάρη της μάχης. Με αυτό τον τρόπο πολεμώντας δεν θα διαπράξεις αμαρτία.

 

Σχόλιο

Όταν είμαστε αδιάφοροι για το αποτέλεσμα της δράσης μας, δηλαδή για το αν τελικά πετύχει ή δεν πετύχει η δράση, τι θα χάσουμε ή θα κερδίσουμε, τότε ο νους μας παραμένει αποσπασμένος και γαλήνιος σε ένωση με την σιωπηλή παρουσία του Θεού μέσα μας.  Αν δρα κανείς με αυτήν την νοητική στάση δεν θα δρέψει του καρπούς της δράσης, ελευθερώνεται δηλαδή από τις καρμικές υποχρεώσεις, και τις καλές και τις επώδυνες.  

 

39. Αυτό που σου έχει διδαχθεί (ως τώρα), είναι η διδασκαλία (σοφία) της Σάνκυα. Άκουσε τώρα την διδασκαλία της Κάρμα Γιόγκα*, την οποία γνωρίζοντας ω Αρτζούνα, θα σπάσεις τα δεσμά της του κάρμα*.

Σχόλιο

*Σάνκυα: Η Σάνκυα είναι μια από τις βασικές πνευματικές διδασκαλίες και φιλοσοφίες του Ινδουισμού.

*θα σπάσεις τα δεσμά της του κάρμα: Θα ελευθερωθεί δηλαδή ο Αρτζούνα από τις καρμικές υποχρεώσεις, δηλαδή από τα καλά και τα επώδυνα αποτελέσματα των δράσεων του και συνεπώς τον κύκλο της γέννησης και του θανάτου, αφού οι επαναγεννήσεις είναι αποτέλεσμα του κάρμα που συσσωρεύουμε μέσω των δράσεων μας που βασίζονται βέβαια στην επιθυμία για την δράσση και τα αποτελέσματα της.  

 

40. Σ’ αυτό (το μονοπάτι της Κάρμα Γιόγκα) καμία προσπάθεια δεν πάει χαμένη*, ούτε υπάρχει ζημιά*. Ακόμη και λίγη εφαρμογή αυτής της Γιόγκα προστατεύει κάποιον από το μεγάλο φόβο*.

 

Σχόλιο

*καμία προσπάθεια δεν πάει χαμένη: Το αποτέλεσμα της Κάρμα Γιόγκα είναι ο εξαγνισμός του νου και της καρδιάς, συνεπώς δεν υπάρχει κάποια αρνητική συνέπεια από την άσκηση της Κάρμα Γιόγκα. Ακόμη και μικρή εφαρμογή της Κάρμα Γιόγκα έχει ως αποτέλεσμα να εξαγνιστεί έστω και σε μικρό βαθμό ο νους και η καρδιά.

*ούτε υπάρχει ζημιά: Αφού το αποτέλεσμα της Κάρμα Γιόγκα είναι ο εξαγνισμός του νου και της καρδιάς, η Κάρμα Γιόγκα δεν μπορεί να φέρει αντίθετα ή αρνητικά αποτελέσματα για τον μαθητή, δεν υπάρχει κάποια αρνητική συνέπεια από την άσκηση της Κάρμα Γιόγκα

 *προστατεύει κάποιον από το μεγάλο φόβο.  Από τον φόβο να παραμείνει κάποιος πιασμένος στον κύκλο των γεννήσεων και των θανάτων.

 

47. Καθήκον σου είναι να φροντίζεις τις δράσεις (έργα) σου, αλλά ποτέ να μην νοιάζεσαι για το καρπό (αποτέλεσμα) των δράσεων (έργων) σου. Το κίνητρο σου να μην είναι ο καρπός της δράσης, αλλά ούτε να προσκολλάσαι στην αδράνεια.

 

Σχόλιο

Οι δράσεις που έχουν σαν βάση την επιθυμία και την προσδοκία ανταμοιβής μας σκλαβώνουν στο κάρμα και στις επαναγεννήσεις, και είναι οι μήτρες  απόλαυσης, μιζέριας, πόνου και δυστυχίας. Αν δεν επιθυμούμε, ούτε προσδοκούμε τοτ αποτέλεσμα των δράσεων μας, πετυχαίνουμε τον εξαγνισμό του νου και της καρδιάς και τελικά την γνώση του Εαυτού.

 

48. Να εκτελείς τα καθήκοντα σου (δράσεις, έργα) τη δράση ω Αρτζούνα, παραμένοντας σταθερός στη Γιόγκα, εγκαταλείποντας κάθε προσκόλληση και παραμένοντας ίδιος στην επιτυχία και στην αποτυχία. Η αταραξία του νου Γιόγκα λέγεται.

 

49. Πολύ κατώτερες είναι οι δράσεις που γίνονται με προσκόλληση και με προσδοκία στο αποτέλεσμα της δράσης από τις δράσεις που γίνονται με την Γιόγκα της Διάνοιας (με αταραξία του νου), ω Αρτζούνα. Αναζήτησε καταφύγιο στην διάνοια. Αξιολύπητοι είναι εκείνοι που το κίνητρο τους είναι ο καρπός  (η ανταμοιβή).

 

Σχόλιο

*δράσεις που γίνονται με σοφία: Δράσεις καμωμένες με αταραξία του νου είναι η Γιόγκα της διάνοιας. Δράσεις καμωμένες από κάποιο που προσδοκά  τον καρπό της δράσης οδηγούν στην σκλαβιά και είναι η αιτία της γέννησης και του θανάτου.

 

50. Προικισμένος κάποιος με την αταραξία του νου, ελευθερώνεται  σε αυτή τη ζωή και από τις καλές και τις κακές πράξεις. Γι’ αυτό αφοσιώσου στην Γιόγκα (της αταραξίας του νου στα αντίθετα). Γιόγκα είναι επιδεξιότητα στην δράση*.

Σχόλιο

*Γιόγκα είναι επιδεξιότητα στην δράση: το να δρας δηλαδή με τον νου ατάραχο και αδιάφορο για τους καρπούς της δράσης).

 

51. Οι σοφοί, αυτοί που έχουν εδραιώσει τον νου στην αταραξία, έχοντας απαρνηθεί τους καρπούς της δράσης, ελεύθεροι απ’ τα δεσμά της γέννησης, πηγαίνουν σε μια κατάσταση (της ευδαιμονίας) που είναι πέρα από κάθε κακό (πόνο, δυστυχία).

 

Σχόλιο

Η προσκόλληση στους καρπούς των δράσεων είναι η αιτία της επαναγέννησης. Ο άνθρωπος πρέπει να ενσαρκωθεί σε ένα καινούργιο σώμα για να απολαύσει τους καρπούς των δράσεων του και τους ευοίωνος και τους επώδυνους. Αν κάποιος κάνει τις πράξεις για χάρη του Θεού, χωρίς επιθυμία για τον καρπό, αυτός ελευθερώνεται από τα δεσμά της γέννησης και του θανάτου και πετυχαίνει την αθάνατη ευδαιμονία.

 

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&