Δυαδικότητα και μη-δυαδικότητα ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Δυαδικότητα και μη-δυαδικότητα

Δυαδικότητα είναι η κατάσταση κατά την οποία αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας ξεχωριστό από τους άλλους, τον κόσμο και τον Θεό (την μια δίχως δεύτερη αρχή της ζωής) και υπάρχει δυαδική αντίληψη υποκειμένου-αντικειμένου, παρατηρητή-παρατηρούμενου, εμπειρώμενου-εμπειρατού.

Ο παράγοντας που δημιουργεί την δυαδικότητα και την πολλαπλότητα είναι το εγώ. Το πετυχαίνει αυτό ταυτίζοντας μας με το σώμα και τον νου, δημιουργώντας την αίσθηση ότι είμαστε ξεχωριστοί από τον Θεό και εμποδίζοντας μας να συνειδητοποιήσουμε την αληθινή μας φύση που είναι ένα και το αυτό με τον Θεό. Στην κατάσταση της δυαδικότητας, της ταύτισης και της ξεχωριστότητας αναπτύσσεται υπερβολικά το πολλαπλό εγώ (λαγνεία, λαιμαργία, ζήλια, απληστία, θυμός, υπερηφάνεια, φόβος, κ.λπ.) τα οποία είναι και η αιτία κάθε μιζέριας, πόνου και δυστυχίας.

Αφού το εγώ είναι ο παράγοντας που δημιουργεί την δυαδικότητα, η μη δυαδική κατάσταση βιώνεται όταν πάψει να υπάρχει το εγώ (όταν πεθάνει, διαλυθεί πλήρως) ή όταν υποχωρήσει εντελώς προσωρινά για κάποιο διάστημα. Στην μη δυαδική κατάσταση η οποία στην πραγματικότητα δεν είναι μία κατάσταση, η προσοχή είναι πλήρως απορροφημένη στην μία δίχως δεύτερη θεϊκή Συνειδητότητα και βιώνεται από κανέναν άχρονη πληρότητα, ειρήνη, ελευθερία και ευδαιμονία.

Στην μη δυαδική κατάσταση δεν υπάρχει η δυαδική αντίληψη υποκειμένου-αντικειμένου. Υπάρχει η βίωση της μη-δυαδικής ειρήνης, πληρότητας και ευδαιμονίας από την ίδια την Συνειδητότητα, δηλαδή η ίδια η Συνειδητότητα βιώνει τον Εαυτό της.

Η ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΥΠΕΡΤΑΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ (ΑΤΜΑΝ, ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ) ~ Vivekachudamani

Η ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΥΠΕΡΤΑΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ (ΑΤΜΑΝ, ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ)

Απόσπασμα από το βιβλίο ‘Το κόσμημα της Διάκρισης’ ( Vivekachudamani) του  Σανκαρατσάρια -Shankaracharya

124. Τώρα θα σας μιλήσω για τον φύση του υπέρτατου Εαυτού (Άτμαν), τον οποίο αν συνειδητοποιήσει κάποιος ελευθερώνεται από τα δεσμά (του νου, της γέννησης και του θανάτου) και πετυχαίνει την απελευθέρωση.

125. Υπάρχει κάποιο Απόλυτο Ον (το Άτμαν), που είναι το αιώνιο υπόστρωμα της συνειδητότητας του εγώ, που είναι ο μάρτυρας* των τριών καταστάσεων συνείδησης (ξύπνιος, ύπνος με όνειρα, βαθύς ύπνος) και είναι διαφορετικό από τα πέντε επικαλύμματα*.

Σχόλια

ο μάρτυρας (ο παρατηρητής)*

 Η Συνειδητότητα (Άτμαν, ο εσώτερος Εαυτός)  είναι ο παρατηρητής, είναι αυτό που κάνει δυνατή την επίγνωση κάθε εμπειρίας μέσα από τις αισθήσεις και κάθε  σωματικής, ενεργειακής, συναισθηματικής και νοητικής κατάστασης.

τα πέντε επικαλύμματα ή κόσας ξεκινώντας από το πιο χονδροειδές προς το πιο λεπτοφυές είναι: 

1.      Αναμάγια κόσα - Annamaya Kosha  (το κόσα της τροφής)

2.      Πραναμάγια κόσα - Pranamaya kosha ( το κόσα της ενέργειας)

3.      Μανόμαγια κόσα - Manomaya kosha  ( το κόσα του μάνας, ο εξωτερικός νους)

4.      Βιγκναμάγια κόσα - Vijnanamaya kosha  ( το κόσα της Διάνοιας)

5.      Ανανταμάγια κόσα - Anandamaya kosha  ( το κόσα της Ευδαιμονίας).

126. Αυτό που γνωρίζει οτιδήποτε συμβαίνει στην κατάσταση του ξύπνιου, του ονείρου και του βαθύ ύπνου, το οποίο έχει επίγνωση της παρουσίας ή της απουσίας του νου και των λειτουργιών του, και το οποίο είναι η ουσία και το φόντο πίσω από το εγώ, Αυτό είναι Εκείνο (Το Απόλυτο Ον, το Άτμαν, η Συνειδητότητα).

127. Αυτό που τα βλέπει όλα, αλλά το οποίο δεν το βλέπει κανείς, το οποίο φωτίζει την διάνοια (Μπούντι) και τα λοιπά (μάνας-εξωτερικός νους, αισθήσεις, πράνα, σώμα, τα εξωτερικά αντικείμενα), αλλά τα οποία δεν μπορούν να το φωτίσουν,  Αυτό είναι Εκείνο (Το Απόλυτο Ον, το Άτμαν, η Συνειδητότητα).

128. Αυτό από το οποίο όλο το σύμπαν διαποτίζεται, αλλά το οποίο δεν διαποτίζεται από τίποτα, το οποίο με το να λάμπει  κάνει να λάμπει όλο το σύμπαν σαν μια αντανάκλαση Του, Αυτό είναι Εκείνο (Το Απόλυτο Ον, το Άτμαν, η Συνειδητότητα).

129. 130. Αυτό, που χάρις στην παρουσία του, το σώμα, τα όργανα των αισθήσεων, ο νους (μάνας) και η διάνοια (Μπούντι), εκτελούν τα αντίστοιχα καθήκοντα τους σαν υπηρέτες, Αυτό, που εξ αιτίας του τα πάντα, - το εγώ, το σώμα, τα αισθητηριακά αντικείμενα, οι απολαύσεις τους, κ.λπ., είναι εμφανώς γνωστά ως ένα δοχείο*, είναι της φύσης της Αιώνιας γνώσης (επίγνωσης, Συνειδητότητας).

Σχόλιο

είναι γνωστά εμφανώς ως ένα δοχείο*:  Όπως ένα δοχείο δεν μπορεί να γνωρίζει ότι υπάρχει από μόνο του, διότι δεν έχει Συνείδηση, αλλά χρειάζεται ένα υποκείμενο συνειδητό να το γνωρίσει, παρόμοια τα πάντα, το σώμα, τα όργανα των αισθήσεων, ο νους (μάνας) και η διάνοια (Μπούντι), το εγώ, το σώμα, τα αισθητηριακά αντικείμενα, οι απολαύσεις κ.λπ., δεν έχουν την ικανότητα να γνωρίζουν τον εαυτό τους από μόνα τους (δεν μπορούν να έχουν επίγνωση της ύπαρξης τους). Είναι το Άτμαν, (Απόλυτο Ον, Συνειδητότητα) που κάνει δυνατή την επίγνωση τους καθώς αντανακλά στην διάνοια (Μπούντι).

131. Αυτό, είναι ο εσώτατος Εαυτός, ο πρωταρχικός (πανάρχαιος, αρχέγονος) Πουρούσα*, του οποίου η ουσιαστική φύση είναι η σταθερή εμπειρία της άπειρης (χωρίς όρια)  ευδαιμονίας, που είναι πάντα αμετάβλητος. Παρά ταύτα, αντανακλώμενος στις διάφορες νοητικές μορφοποιήσεις (τροποποιήσεις), και με εντολή του, τα όργανα των αισθήσεων και τα πράνα* εκτελούν τις λειτουργίες τους.

Σχόλια

Πράνα*: Υπάρχει ένα πράνα (ζωτική ενέργεια), αλλά επειδή έχει πέντε απόψεις (Πράνα, Απάνα, Σαμάνα, Ουντάνα, Βιάνα), το κείμενο αναφέρεται εδώ στον πληθυντικό, (τα πράνα). Αναφέρεται δηλαδή στις λειτουργίες του κάθε ένα από τις πέντε απόψεις του πράνα.

Πουρούσα*: Ο Πουρούσα είναι όρος που χρησιμοποιείται στην φιλοσοφία της Σάνκυα, για να αναφερθεί στο Υπέρτατο Ον, από το οποίο πηγάζουν όλα. Οι όροι Μπράμαν, Παραμπράμαν, Παραμάτμαν, Πνεύμα, Απόλυτη Συνειδητότητα είναι συνώνυμοι όροι με τον Πουρούσα και  αναφέρονται  στο πρωταρχικό Εν από το οποίο πηγάζουν όλα.

Ο όρος Άτμαν αναφέρεται στην ίδια αρχή, όταν εκφράζεται μέσα από τον άνθρωπο.

 Ο όρος Πουρούσα στην Ινδουιστική παράδοση χρησιμοποιείται επίσης και με διαφορετικούς τρόπους, αλλά αυτό χρήζει μεγαλύτερης ανάλυσης η οποία ξεφεύγει από την ουσία του κειμένου αυτού.

132. Μέσα σε αυτό το σώμα, σε ένα νου που είναι γεμάτος σάττβα (χωρίς καθόλου ράτζας και τάμας), στην μυστική σπηλιά της διάνοιας (στην καρδιά), στο εσωτερικό διάστημα (χώρο, Ακάσα) γνωστό ως το Ανεκδήλωτο, το Άτμαν του οποίου το μεγαλείο (η λαμπρότητα) σε μαγεύει, λάμπει σαν το ήλιο ψηλά στον ουρανό, φωτίζοντας  το σύμπαν δια της λαμπρότητας Του.

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

Ο αγαπημένος μου δάσκαλος Χεϊρακάν Μπάμπατζι διαλογίζεται σε μια σπηλιά στους πρόποδες του βουνού Καϊλάς στα Ιμαλάϊα της Ινδίας. Είναι η σπηλιά που o Μπάμπατζι πρωτοεμφανίστηκε δημόσια σε αυτήν την ενσάρκωση του το 1970. Σε αυτήν την σπηλιά είχα την τύχη να διαλογιστώ πολλές φορές με την χάρη του Μπάμπατζι.

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

Ο Άτμαν σε διαλογισμό στο Ντούνι

Ο διαλογισμός της Αντβάϊτα Βεδάντα γίνεται στην απρόσωπη άποψη του Θεού (Μπράμαν, Άτμαν). Στον διαλογισμό Αντβάϊτα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κάποια από τις μεγάλες ρήσεις των Ουπανισάδων, όπως το Αχάμ Μπράμασμι (Είμαι Μπράμαν), το μάντρα Ομ, ή κάποια από τις απόψεις του Μπράμαν, όπως η ειρήνη, η σιωπή, η κενότητα, η απειροσύνη, η ελευθερία κ.λπ..

Μπράμαν (αυτό που ονομάζουμε Θεός στην δύση, το Εν του Πλάτωνα και του Παρμενίδη) ονομάζεται η υπέρτατη ή απόλυτη αρχή από την οποία πηγάζουν τα πάντα και η οποία είναι Ύπαρξη αιώνια,(χωρίς αρχή και τέλος), αυτόφωτη, είναι δηλαδή Συνειδητότητα και επίσης απόλυτη μακαριότητα. Η απειροσύνη, η αιωνιότητα, η κενότητα, η αγάπη, η ελευθερία, η ακινησία, η αμεταβλητότητα, η σιωπή, η ειρήνη, είναι απόψεις αυτής της υπέρτατης αρχής με την οποία είμαστε Ένα. Στην ουσία είμαστε αυτή η αρχή η οποία έχει ενσαρκωθεί σε ένα φυσικό  σώμα.

Το ΟΜ είναι ήχος-σύμβολο αυτής της απόλυτης αρχής και για αυτό ο διαλογισμός στο ΟΜ μας βοηθάει να  συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε αυτή η αρχή. Ο διαλογισμός στο ΟΜ μπορεί να γίνει σε συνδυασμό με το Εϊμαι Μπράμαν, ή σε συνδυασμό με κάποια άποψη του όπως η απειροσύνη, η κενότητα, η αιωνιότητα, η σιωπή κ.λπ.

Οπότε αν σας ταιριάζει ή θέλετε να διαλογιστείτε στον απρόσωπο Θεό ή Μπράμαν μπορείτε να επιλέξετε έναν από τους παρακάτω τρόπους:

Πρώτον, στο Είμαι Μπράμαν (Αχάμ Μπράμασμι), επαναλαμβάνοντας νοερά το Είμαι Μπράμαν μόνο του ή σε συνδυασμό με το μάντρα Ομ ως εξής:

Οοομμμ, Οοομμμ, Οοομμμ

Είμαι Μπράμαν, Είμαι Μπράμαν, Είμαι Μπράμαν,

Οοομμμ Μπράμαν, Οοομμμ Μπράμαν, Οοομμμ Μπράμαν

Οοομμμ, Οοομμμ, Οοομμμ

Δεύτερον, στο μάνρα Ομ, επαναλαμβάνοντας το αργά και μακρόσυρτα,

Οοομμμ, Οοομμμ, Οοομμμ κάνοντας μια μικρή παύση ανάμεσα σε κάθε Οοομμμ.

Τρίτον, στις απόψεις του Μπράμαν όπως Συνειδητότητα, ειρήνη, φως, ελευθερία, αιωνιότητα, αγάπη,  σιωπή κ.λπ.

Σας δίνω μερικές φράσεις για να κάνετε αυτόν τον διαλογισμό

Oοομμμ, Oοομμμ, Oοομμμ
Είμαι αγνή Συνειδητότητα, Oοομμμ
Είμαι το σιωπηλό κενό, πάντα ειρηνικό και φωτεινό, Oοομμμ
Είμαι η σιωπή, πάντα ειρηνική, πλήρης και ευτυχισμένη, Oοομμμ
Είμαι η σιωπή, γεμάτη άπειρη ειρήνη, φως και αγάπη, Oοομμμ
Είμαι αιώνια και άπειρη ειρήνη, αγάπη και ελευθερία, Oοομμμ
Είμαι ο Άτμαν, άπειρη ​​και αιώνια Συνειδητότητα, Oοομμμ
Είμαι ο Άτμαν, άπειρη και άφθαρτη Συνειδητότητα, Oοομμμ

Οοομμμ Άτμαν,  Οοομμμ Άτμαν, Οοομμμ Άτμαν,
Οοομμμ ειρήνη, Οοομμμ φως, Οοομμμ Αγάπη
Οοομμμ, Οοομμμ, Οοομμμ

Σημείωση: Μπορείτε να επαναλάβετε το σύνολο των παραπάνω φράσεων ή δύο- τρεις από αυτές, που τις νοιώθετε πιο καλά, ή αν θέλετε μπορείτε να κάνετε προσωπικές φράσεις  με αυτές τις έννοιες.

Μερικές οδηγίες για το πώς θα κάνετε αυτόν τον διαλογισμό

Η διαδικασία είναι η ίδια και για τις τρεις περιπτώσεις. Ισχύουν τα ίδια δηλαδή είτε χρησιμοποιήσετε το Είμαι Μπράμαν, είτε το μάντρα Ομ, είτε τις επιβεβαιώσεις. 

Αν θέλετε να διαβάσετε πιο αναλυτικά για την πρακτική διαλογισμού διαβάστε το άρθρο Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΥ 

Αφού πάρετε την κατάλληλη σταθερή θέση και έχετε χαλαρώσει το σώμα αρχίζετε να επαναλαμβάνετε από καρδιάς τις παραπάνω  φωτεινές επιβεβαιώσεις (ή το μάντρα Ομ, η το είμαι Μπράμαν). Καθώς τις επαναλαμβάνετε δώστε σημασία επίσης και στην σιωπή που υπάρχει πάντα στο μπαγκγκράουντ των σκέψεων αλλά και κάθε άλλης αντίληψης.

Μην προσπαθείτε να συγκεντρώσετε τον νου σας με έντονο τρόπο, θα δημιουργήσετε ένταση μόνο και όχι συγκέντρωση. Νοιώστε αυτό που λέτε και νοιώστε επίσης ότι είστε. Μετά από κάθε φράση όπως βλέπετε τελειώνετε με ένα μακρόσυρτο Οοομμμ, στο τέλος του Οοομμμ κάντε μια μικρή παύση για να βιώσετε πιο καθαρά την σιωπή (την σιωπηλή παρουσία) που είναι συνεχώς παρούσα στο μπαγκγκράουντ των σκέψεων.

Η άδεια από περιεχόμενο αλλά με επίγνωση σιωπή, (Συνειδητότητα, Άτμαν, Μπράμαν, Πνεύμα, Θεός), είναι η αληθινή μας ταυτότητα. Όταν λέω σιωπή δεν αναφέρομαι στην σιωπή του νου,  (στην απουσία σκέψεων), αλλά στην σιωπή, που είναι παρούσα συνεχώς, και όταν υπάρχουν σκέψεις και όταν δεν υπάρχουν, που είναι το σταθερό μπαγκγκράουντ κάθε άλλης αντίληψης. Η επίγνωση της όμως (της σιωπής) είναι πιο εύκολη όταν δεν υπάρχουν σκέψεις και βέβαια για να απορροφηθούμε πλήρως σε αυτή θα πρέπει να σιωπήσει εντελώς ο νους (να υπάρχει πλήρης απουσία σκέψεων).

Αν δείτε κάποια στιγμή ότι ο νου σας είναι αρκετά ήρεμος και εστιασμένος, εγκαταλείψτε την επανάληψη των επιβεβαιώσεων και του Ομ και συνεχίστε εστιαζόμενοι στην σιωπή.

 Αν κοιτάξετε με προσοχή θα δείτε ότι αυτή η σιωπή (η σιωπηλή παρουσία) δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος, ότι είναι απεριόριστη. Ούτε αρχίζει, ούτε τελειώνει κάπου. Ούτε έρχεται ούτε φεύγει. Ούτε έχει αίσθηση εγώ. Είναι ακίνητη, αμετάβλητη, άμορφη, και άχρονη. Είναι πάντα παρούσα, σιωπηλή ειρηνική και πλήρης. Δεν μεταβάλλεται ούτε ταράζεται όταν ο νους ταράζεται και εκδηλώνονται τα συναισθήματα. Οι κινήσεις του σώματος, των συγκινήσεων και του νου ούτε την αγγίζουν, ούτε την επηρεάζουν με κάποιο τρόπο.

 Δεν μπορείτε να την αγγίξετε, να κυριαρχήσετε επάνω της, ή να την διαχειριστείτε με κάποιο τρόπο, η σιωπή (η σιωπηλή παρουσία) είναι έξω από τον έλεγχό σας. Δεν μπορείτε ούτε να απομακρυνθείτε ούτε να πάτε πιο κοντά σε αυτή. Ωστόσο, είναι πάντα μαζί σας, ποτέ δεν σας αφήνει μόνο/η. Είστε ένα με αυτή την σιωπή. Είστε η σιωπή! Προσοχή όμως! Δεν είσαι εσύ (ως εγώ) η σιωπή, αλλά η σιωπή είναι αυτό που Είσαι!

Γι’ αυτό, όταν επαναλαμβάνεις νοερά μέσα σου Είμαι ο Άτμαν, ή Είμαι φως, ειρήνη, αγάπη, δεν αναφέρεσαι σε αυτό που αντιλαμβάνεσαι ως εαυτό σου (το σώμα, το νου, το εγώ), αλλά στην εσωτερική, φωτεινή και μακάρια σιωπή,. Γι’ αυτό είναι πιο ακριβές να λέμε αντί του «είμαι η σιωπή», «Η σιωπή Είμαι», αντί του «είμαι η ειρήνη», «Η ειρήνη Είμαι», κ.λπ.. Παρά ταύτα μπορείτε να πείτε τις φράσεις με τον τρόπο που σας φαίνεται καλύτερος, απλά να θυμάστε ότι είμαι φως, αγάπη κ.λπ. αναφέρεται στην εσωτερική σιωπηλή παρουσία (που είναι ο Εαυτός σας)  και όχι σε αυτό που αισθάνεστε ως εαυτό σας, παρά το παράδοξο ότι αυτή η σιωπηλή παρουσία δεν έχει αυτήν την γνωστή αίσθηση εαυτού που έχετε για τον εαυτό σας.

ΓΙΑΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η ΑΣΚΗΣΗ. ~ ΑΜΜΑ

ΓΙΑΤΙ  ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η ΑΣΚΗΣΗ;

Δημοσιογράφος:

Δεν λένε οι Γραφές ότι όλα είναι μέσα μας;

 Τότε ποια είναι η ανάγκη για όλες αυτές τις  πνευματικές πρακτικές  (σάντανα);

Άμμα:

 Αν και όλα είναι μέσα μας, αυτό το γεγονός δεν είναι χρήσιμο,  αν δεν το βιώνουμε πραγματικά. Γι 'αυτό, η πνευματική άσκηση (σάντανα) είναι απολύτως απαραίτητη.

Οι σοφοί (Ρίσις), που μας έδωσαν τις μεγαλες ρήσεις όπως το, "Είμαι Μπράμαν",  "Είσαι Εκείνο", ήτανε άνθρωποι που είχαν φτάσει σε αυτό το υψηλό επίπεδο εμπειρίας.

Ενώ εκείνοι είχαν τις ιδιότητες του Θεού, εμείς έχουμε τις ιδιότητες της μύγας.

Η μύγα ζει στην βρωμιά και στις ακαθαρσίες.  Παρόμοια κι ο νους μας μπορεί να δει (να  εστιάζεται) μόνο τα λάθη και τα ελαττώματα σε άλλους. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Πρέπει να γίνουμε ικανοί να δούμε το καλό σε όλα.

 Μέχρι να συνειδητοποιήσουμε την αλήθεια μέσω της άσκησης (σάντανα) και του διαλογισμού, δεν έχει νόημα να λέμε ότι όλα βρίσκονται ήδη μέσα μας.

Άνθρωποι που έχουν μελετήσει τις γραφές και την Vedanta (Η ύψιστη σχολή φιλοσοφίας της Ινδίας, με κυρία πηγή τις Ουπανισάδες) για σαράντα ή πενήντα χρόνια έρχονται εδώ, και λένε ότι δεν έχουν ακόμη ειρήνη στον νου.

Δεν μπορούμε να ανάψουμε το φως, κρεμώντας μια εικόνα λάμπας στον τοίχο. Για να δούμε πρέπει, πρέπει να ανάψουμε το πραγματικό φως.

 Το να μαθαίνουμε από τα βιβλία και να κάνουμε ομιλίες δεν αρκεί.

 Για να βιώσετε την αλήθεια, πρέπει να κάνετε τη άσκηση (σάντανα) και να ανακαλύψετε τον πραγματικό "Εαυτό". Σε αυτό, η βοήθεια του Γκουρού είναι ζωτικής να σημασίας.

~~~~~~

A reporter: Don't the scriptures say that everything is within us? Then what is the need for all these sadhanas (spiritual practices)?

Amma: Although everything is within us, that fact is useless if we don't actually experience it. For that, sadhana is absolutely necessary.

The Rishis, who gave us the mahavakyas such as 'I am Brahman', and 'Thou art that', were individuals who had reached that plane of experience.

While they had the qualities of God, we have the qualities of a fly.

A fly lives in dirt and excreta.
Our minds can see (are used) only the mistakes and defects in others. This has to change. We have to be able to see the good in everything. Until we realise the truth through sadhana and contemplation, there is no sense in saying that everything is already within us.

People who have studied the scriptures and Vedanta for forty or fifty years come here. Even they say they have no peace of mind.

We can't get light by hanging a picture of a lamp on the wall. If we need to see something, we have to turn on the real light.

 Learning from books and giving speeches is not enough. To experience the truth, one has to do sadhana, and discover the real "I". For this ,a Guru's help is essential.

- AMMA

OM! Η ΑΥΤΟΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ~ Ατμαν Νιτυανάντα

Η ΑΥΤΟΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ

Η αιτία της δυστυχίας μας και των προβλημάτων μας είναι το ότι δεν έχουμε επίγνωση της αληθινής μας φύσης (Συνειδητότητα) και δεν ζούμε σε αρμονία με αυτή. Κύρια αιτία είναι η φαινομενική ταύτιση του αληθινού μας Εαυτού, της Συνειδητότητας (Άτμαν, Ψυχή, Πνεύμα) με το σώμα και το νου. Η ρίζα-αιτία της ταύτισης είναι οι ράτζας και τάμας ποιότητες (γκούνας) και το εγώ του οποίου η ουσιαστική φύση είναι η επιθυμία.

Οι δυο κυρίες ταυτίσεις της Συνειδητότητας είναι με το εγώ και το σώμα, και εξ αιτίας αυτών νομίζουμε ότι είμαστε το σώμα και επίσης ότι η Συνειδητότητα είναι κάτι που ανήκει στο εγώ και στο σώμα. Πιο συγκεκριμένα το εγώ ταυτίζεται ταυτόχρονα και με τη Συνειδητότητα και με το σώμα. Έτσι δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι η Συνειδητότητα ανήκει στο σώμα και στον νου, και την ψευδαίσθηση ότι είμαστε το σώμα ενώ στην πραγματικότητα η Συνειδητότητα είναι ανεξάρτητη και από το σώμα και τον νου και είμαστε η Συνειδητότητα και όχι το σώμα.

Επιπλέον, εξ αιτίας των προηγούμενων ταυτίσεων αντιλαμβανόμαστε τις μορφές και όλο τον κόσμο ως πραγματικό και ανεξάρτητο από τη Συνειδητότητα που είναι η μόνη αιώνια, αμετάβλητη, αυθύπαρκτη και αυτόφωτη πραγματικότητα. Δηλαδή νομίζουμε ότι ο κόσμος υπάρχει ανεξάρτητα από την Συνειδητότητα και ότι εμείς ως σώμα-νους είμαστε ένα υποκείμενο ξεχωριστό από τον κόσμο και την συμπαντική Συνειδητότητα.

Η ενδελεχής και λεπτομερής έρευνα της φαινομενικής ταύτισης της Συνειδητότητας με το σώμα (τα τρία σώματα ή πέντε επικαλύμματα ακριβέστερα*), μέσα από μελέτη, το στοχασμό, την αυτοέρευνα, την διάκριση και την επίγνωση είναι ο πιο άμεσος και αποτελεσματικός τρόπος να διακρίνουμε και να συνειδητοποιήσουμε ότι η ταύτιση της Συνειδητότητας με το σώμα και το εγώ είναι φαινομενική καθώς επίσης να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε η Συνειδητότητα και όχι το εγώ και το σώμα.

Η συνειδητοποίηση της αληθινής μας φύσης δεν βασίζεται στην τυφλή πίστη (αν και η πίστη-εμπιστοσύνη στα λόγια του δασκάλου και της διδασκαλίας είναι απαραίτητη) άλλα στην ενδελεχή και σε βάθος έρευνα τόσο της φαινομενικής μας φύσης (σώμα, νους) όσο και της αληθινής (Συνειδητότητα).

Για την έρευνα αυτή χρειάζεται ο μαθητής την απαραίτητη  και ορθή γνώση ώστε να επικεντρωθεί στα ουσιώδη στοιχεία της έρευνας αλλά και να αποφύγει τις παγίδες του εγώ το οποίο δεν θέλει να χάσει την επικυριαρχία επάνω μας. Θυμίζω βέβαια ότι τελικά ο καθένας θα βρει τελικά το δικό του τρόπο να κάνει αυτή την έρευνα. Δεν έχει νόημα να επαναλαμβάνουμε μηχανικά αυτά που ακούμε ή διαβάζουμε. Είναι απαραίτητο να στοχαστούμε σε αυτά για να τα κατανοήσουμε και μέσα από την έρευνα και την άσκηση να βρούμε τον δικό μας τρόπο να τα εφαρμόσουμε.

Για να κάνουμε αυτή την έρευνα αποτελεσματικά απαιτείται μια προετοιμασία του νου. Επειδή πρόκειται για λεπτοφυείς εσωτερικές καταστάσεις είναι αναγκαίο να αποκτήσουμε ένα νου καθαρό, διαυγή, σταθερό, αποσπασμένο, εστιασμένο, και με διάκριση. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε την αυτοέρευνα αν έτσι νοιώθουμε. Θα συνιστούσα όμως να συνδυάζουμε την αυτοέρευνα και με άλλες πρακτικές που θα μας βοηθήσουν να εξαγνίσουμε τον νου και την καρδιά έτσι ώστε να γινόμαστε όλο και περισσότερο ικανοί στην αυτοέρευνα και τον διαλογισμό.

Όσοι έχουν προετοιμαστεί στις προηγούμενες υπάρξεις μπορούν να είναι ήδη έτοιμοι ή να χρειαστούν μια σχετικά μικρής χρονικής διάρκειας προετοιμασία ώστε να εφαρμόσουν αποτελεσματικά τις μεθόδους της Γκιάνα γιόγκα* (Γιόγκα της γνώσης).

Η προετοιμασία αυτή περιγράφεται διεξοδικά στο βιβλίο Σάντανα Τσατουστάγια*. τα τέσσερα μέσα της απελευθέρωσης του Σουάμι Σιβανάντα)  (SADHANA CHATUSHTAYA - the four means of salvation of Swami Sivananda / δες στο τέλος του άρθρου). Σε αυτή προσδιορίζονται ποιες είναι οι προαπαιτούμενες ιδιότητες και ικανότητες που πρέπει να έχει ο μαθητής για να μπορέσει να ασκήσει αποτελεσματικά την Γκιάνα γιόγκα.

Σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθώ μόνο με το θέμα της ταύτισης και της προβολής,  και το πώς η Συνειδητότητα (που είμαστε) ταυτίζεται με το σώμα και έτσι αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα ανάποδα. Αντί δηλαδή να έχουμε επίγνωση ότι είμαστε η Συνειδητότητα που εκδηλώνεται μέσα από ένα σώμα, νομίζουμε ότι είμαστε ένα σώμα τα οποίο έχει δική του αυτόνομη Συνειδητότητα ανεξάρτητη από την παγκόσμια Συνειδητότητα. Για να το πω με ένα τρόπο πιο κοντά στην πνευματική μας παράδοση, νομίζουμε ότι είμαστε ένα σώμα που έχει μια Ψυχή την οποία πρέπει να σώσουμε (της οποίας μάλιστα τη φύση αγνοούμε) ενώ στην πραγματικότητα είμαστε μια Ψυχή (εννοώ την Πνευματική μας αρχή, την Συνειδητότητα, γιατί η λέξη ψυχή χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως) που έχει ενσαρκωθεί σε ένα σώμα και η οποία βέβαια δεν χρειάζεται σώσιμο αφού είναι αθάνατη, αιώνια, ακατάστρεπτη, πάντα τέλεια, ειρηνική, ελεύθερη και ευδαιμονούσα.

Αυτό που απαιτείται να κάνουμε δεν είναι λοιπόν να σώσουμε την Ψυχή μας που είναι τέλεια, αλλά να διαλύσουμε την ψευδαίσθηση ότι είμαστε το σώμα και να εξαλείψουμε το εγώ το οποίο σκοτεινιάζει το νου και την διάκριση και δεν μας επιτρέπει να έχουμε πλήρη και αδιάλειπτη επίγνωση και βίωση της αληθινής μας φύσης (Συνειδητότητα, Ψυχή, Πνεύμα).

Η εξέταση της ταύτισης μέσα από την μελέτη και την αυτοέρευνα είναι ο πιο άμεσο τρόπος να διακρίνουμε ότι η ταύτισης ανάμεσα στην Συνειδητότητα με το σώμα, το εγώ και το νου είναι ψευδαισθησιακή. Μέσα από την μελέτη ή την ακρόαση της διδασκαλίας από κάποιο δάσκαλο, τον στοχασμό και την αυτοέρευνα μπορούμε να αναγνωρίσουμε την αληθινή μας φύση να αφυπνιστούμε από την ψευδαίσθηση ότι είμαστε το σώμα και να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε η ζωντανή σιωπηλή παρουσία (Συνειδητότητα) και τελικά να εδραιωθούμε σε αυτή και να ζούμε ως αυτή.  

Ας εξετάσουμε λοιπόν την ταύτιση η οποία πάντοτε συνδυάζεται με την προβολή. Ταύτιση σε αυτήν την περίπτωση σημαίνει ότι δύο πράγματα διαφορετικής φύσης φαίνονται σαν ένα και προβολή σημαίνει ότι οι ιδιότητες του ενός προβάλλεται στο άλλο και το αντίστροφο. Επιπλέον σε αυτήν την περίπτωση όχι μόνο βλέπουμε τα δύο σαν ένα (την Συνειδητότητα και το σώμα-νους) αλλά έχουμε και λάθος αντίληψη τι από τα δύο είμαστε. Έτσι αντί να αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε η Συνειδητότητα αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε το σώμα-νους. 

Ένα παράδειγμα για να καταλάβουμε την προβολή είναι η αίσθηση ότι δεν θα πεθάνουμε ποτέ. Αν και βλέπουμε καθημερινά ανθρώπους να πεθαίνουν, αν και γνωρίζουμε ότι κάποια στιγμή θα πεθάνουμε (ως σώμα) παρά ταύτα έχουμε την αίσθηση της αθανασίας, ότι δεν θα πεθάνουμε ποτέ.  Η αθανασία ανήκει στην Συνειδητότητα ενώ η θνησιμότητα στο σώμα. Αλλά ένεκα της ταύτισης που δημιουργείται από το εγώ και της προβολής της  αθανασίας της Συνειδητότητας στο σώμα έχουμε την ψευδαίσθηση ότι δεν θα πεθάνουμε ως σώμα. Μόνο όσοι έχουν φτάσει κοντά στο θάνατο (είτε από ατύχημα, είτε από ασθένεια) αντιλαμβάνονται ότι ήταν ψευδαίσθηση η αίσθηση ότι δεν θα πεθαίναν ποτέ. 

Θα διαχωρίσω την ταύτιση σε τρεις απόψεις:

1.        Η πλήρης ταύτιση,
2.        η μερική ταύτιση και
3.        η φαινομενική ψευδαισθησιακή ταύτιση

 Στην τρίτη κατηγορία ανήκει η ταύτιση ανάμεσα στη Συνειδητότητα με το εγώ και το σώμα αφού είναι φαινομενική και ψευδαισθησιακή

Στην πλήρη ταύτιση δύο πράγματα ενώνονται και γίνονται ένα, όπως για παράδειγμα όταν ενώσουμε δύο μπογιές. Ενώνουμε μια άσπρη με κίτρινη τις ανακατεύαμε και γίνονται μια ενιαία μάζα και το χρώμα γίνεται κιτρινωπό.

Στην μερική ταύτιση τα δύο αντικείμενα δεν γίνονται τελείως ένα αν και είναι ενωμένα μεταξύ τους. Παράδειγμα η ένωση δύο φύλλων χαρτιού με κόλλα. Τα δύο φύλλα διατηρούν την κατάσταση τους αλλά είναι ενωμένα μεταξύ τους. Το ίδιο συμβαίνει και όταν δημιουργούμε ένα νήμα κλωστής από δύο διαφορετικά νήματα. Η ένωση των δύο κάνει ένα ενιαίο νήμα, αλλά το κάθε νήμα διατηρεί την αυτονομία του θα λέγαμε.

Στην φαινομενική ψευδαισθησιακή ταύτιση δύο πράγματα φαίνονται σαν ένα χωρίς να έχουν καμία πραγματική επαφή μεταξύ τους. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκει η ταύτιση ανάμεσα στην Συνειδητότητα με το εγώ και το σώμα. Γι' αυτού του είδους την ταύτιση που μας ενδιαφέρει στην αυοτγνωσία θα αναφέρω περισσότερα παραδείγματα ώστε να γίνει πιο ξεκάθαρη και κατανοητή.

Παραδείγματα: Η κρυστάλλινη σφαίρα. Ο γαλάζιος ουρανός. Το σινεμά. 

Όταν πίσω από μια κρυστάλλινη σφαίρα υπάρχει ένα αντικείμενο, για παράδειγμα χρώματος μπλε, τότε φαίνεται ότι η κρυστάλλινη σφαίρα που είναι διαφανής σαν να είναι μπλε. Παρότι η σφαίρα είναι και παραμένει διάφανη δημιουργείται σε εμάς η ψευδαίσθηση ότι είναι χρώματος μπλε. Έτσι παρότι η σφαίρα και το μπλε αντικείμενο δεν έχουν επαφή μεταξύ τους φαίνονται σαν να είναι ένα. Αν βλέπαμε για πρώτη φορά την σφαίρα και αν δεν ήμασταν αρκετά προσεκτικοί μπορεί προς στιγμήν να πιστεύαμε ότι η σφαίρα είναι μπλε και μόνο αν την κοιτάγαμε πιο προσεκτικά θα αντιλαμβανόμασταν ότι κάναμε λάθος και ότι ήταν μια αυταπάτη που την βλέπαμε μπλε.

Όταν δεν υπάρχουν σύννεφα βλέπουμε τον ουρανό γαλάζιο και νομίζουμε ότι ο ουρανός είναι γαλάζιος. Αλλά ο ουρανός δεν έχει χρώμα, είναι κενός χώρος, άχρωμος και άμορφος. Καθώς όμως αντανακλά το φως του ήλιου στην ατμόσφαιρα φαίνεται στα μάτια μας το μπλε χρώμα του ηλιακού και φωτός και ταυτόχρονα δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι ο ουρανός είναι γαλάζιος. Υπάρχει δηλαδή ταύτιση του κενού χώρου με το γαλάζιο χρώμα του ηλιακού φωτός και φαίνονται σαν ένα. Το ίδιο συμβαίνει με τα νερά της θάλασσας. Φαίνονται γαλάζια ενώ το νερό είναι διαφανές.

Στο σινεμά βλέπουμε επάνω στην οθόνη το παιχνίδισμα του φωτός που δημιουργείται καθώς το φως του προβολέα περνάει μέσα από το φιλμ. Όλα τα πρόσωπα που βλέπουμε στην οθόνη και όλα όσα συμβαίνουν δεν είναι τίποτε άλλο παρά κίνηση του φωτός. Παρά ταύτα εμείς νομίζουμε ότι οι ηθοποιοί της οθόνης, χαίρονται, λυπούνται, φοβούνται θυμώνουν κ.λπ. και μαζί με αυτούς χαιρόμαστε, λυπόμαστε, στεναχωριόμαστε κ.λπ. κι εμείς. Αυτό συμβαίνει γιατί προβάλλεται σε αυτές τις ψεύτικες εικόνες το εγώ μας (και κύρια τα συναισθήματα και οι ενεργειακές αντιδράσεις). Ταυτιζόμαστε με τα πρόσωπα της  ταινίας και προβάλουμε σε αυτά τα δικά μας τις επιθυμίες, τα συναισθήματα, την απόλαυση ή τον πόνο μας και έτσι δύο τελείως διαφορετικά και ανεξάρτητα πράγματα, δηλαδή τα πρόσωπα τα δημιουργημένα από το φιλμ και το φως και τα δικά μας συναισθήματα γίνονται αντιληπτά σαν ένα. Και είναι τόσο δυνατή αυτή η ταύτιση και η προβολή, που παρότι γνωρίσουμε ότι όλα όσα βλέπουμε είναι απλά φως και τα πρόσωπα της οθόνης δεν βιώνουν απολύτως τίποτα, εμείς τα αντιλαμβανόμαστε  σαν να είναι ζωντανά και ότι βιώνουν επιθυμίες, συναισθήματα, κ.λπ.. Στην πραγματικότητα όμως βιώνουμε  τα δικά μας συναισθήματα, που προβάλλονται σε αυτά. 

Το ίδιο βέβαια κάνουμε και με τους συνανθρώπους μας αλλά και τα ζώα. Το εγώ μας προβάλλεται επάνω στους άλλους και νομίζουμε ότι αυτό που βιώνουμε εμείς ανήκει στους άλλους. Αυτό είναι από τις πιο σημαντικές απόψεις του συνειδησιακού ύπνου και αιτία παρεξηγήσεων, συγκρούσεων και δυστυχίας.

Αν στην ταινία που γνωρίζουμε ότι είναι κάτι ψεύτικο είναι τόσο δυνατή η ταύτιση, σκεφτείτε τώρα πόσο πιο δυνατή είναι η προβολή και η ταύτιση μεταξύ του σώματος μας και της Συνειδητότητας.

Ανακεφαλαιώνοντας, όπως στην περίπτωση της γυάλινης σφαίρας, η σφαίρα και το χρώμα φαίνονται σαν να είναι ένα, έτσι και η Συνειδητότητα και το σώμα φαίνονται σαν ένα. Όπως τα συναισθήματα μας και οι ηθοποιοί της οθόνης ενώ είναι δύο διαφορετικά πράγματα και δεν έχουν επαφή μεταξύ τους φαίνονται σαν ένα, έτσι το σώμα μας και η Συνειδητότητα αν και δεν έχουν επαφή μεταξύ τους φαίνονται σαν ένα και επιπλέον τα χαρακτηριστικά του ενός προβάλλεται στο άλλο.

Έτσι ενώ εμείς ως Συνειδητότητα είμαστε ανέγγιχτοι από ότι συμβαίνει στο σώμα, το νου και το συναίσθημα, εξ αιτίας της ταύτισης με το σώμα, και την ψευδαισθησιακή αίσθηση ότι είμαστε το σώμα νομίζουμε ότι εμείς πονάμε, κουραζόμαστε, πεινάμε, διψάμε, φοβόμαστε, στεναχωριόμαστε, θυμώνουμε, αγχωνόμαστε, κ.λπ. Αν και ως Συνειδητότητα είμαστε ανέγγιχτοι από ότι συμβαίνει στο σώμα και τον νου και επίσης είμαστε ειρηνικοί, πλήρεις και μακάριοι, για όσο δεν έχουμε επίγνωση ότι είμαστε η Συνειδητότητα που είναι πέρα από όλα, θα αντιλαμβανόμαστε το κάθε τι που συμβαίνει στο σώμα, το νου και το συναίσθημα ότι συμβαίνει σε εμάς.

Θυμίζω ότι κύρια ταύτιση είναι ανάμεσα στο εγώ και την Συνειδητότητα, και ότι το εγώ είναι ο παράγοντας που δημιουργεί την ταύτιση της Συνειδητότητας με το σώμα. Αναφέρομαι όμως περισσότερο στην ταύτιση της Συνειδητότητας με το σώμα μιας και οι περισσότεροι δεν  ξεχωρίζουν το εγώ ως κάτι διαφορετικό από το σώμα και αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως το σώμα.

Όσοι ζουν ταυτισμένοι με το σώμα εκλαμβάνουν τον εαυτό τους ως το σώμα, και έτσι όταν πονάει το σώμα λένε πονάω, όταν κουράζεται το σώμα λένε κουράστηκα, όταν πεινάει το σώμα λένε πεινάω κ.λπ. Εκλαμβάνουν δηλαδή τις ανάγκες και καταστάσεις του σώματος σαν να είναι του Εαυτού τους. Επίσης η ταύτιση δεν περιορίζεται στο σώμα αλλά και σε ότι συμβαίνει μέσα σε αυτό, δηλαδή συναισθήματα, επιθυμίες, σκέψεις κ.λπ.. Οπότε όταν ο νους νυστάζει λένε νυστάζω, όταν ο νους είναι αφηρημένος λένε είμαι αφηρημένος, όταν ο νους αγχώνεται λένε έχω άγχος, είμαι θυμωμένος κ.λπ.. Επειδή τα αρνητικά συναισθήματα είναι εκφράσεις του ίδιου το εγώ (το εγώ και ο θυμός δεν είναι δύο διαφορετικά πράγματα αλλά μια ενέργεια), όταν εκδηλώνονται ενδυναμώνουν την ταύτιση με το σώμα. Όταν εκδηλώνονται μέσα μας τα θετικά συναισθήματα, η χαρά και η αγάπη, η ταύτιση με τα σώμα και το εγώ μας αδυνατίζει. Όταν εκδηλώνεται η ανιδιοτελής αγάπη μέσα μας το εγώ δεν μπορεί να εκδηλωθεί, καταλαγιάζει πλήρως.

Στην αυτοέρευνα θα πρέπει να ερευνήσουμε και να αντιληφθούμε (διακρίνουμε) ότι η Συνειδητότητα είναι ξεχωριστή και από το σώμα, από το εγώ, από τα συναισθήματα και τις σκέψεις και ότι ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει σε αυτά η Συνειδητότητα παραμένει αμετάβλητη και ανέγγιχτη. Αυτό μπορεί να συμβεί με συνεχή στοχασμό, διερευνητική προσοχή και διάκριση.

Επειδή όμως ο κύριος και καθοριστικός παράγοντας που προκαλεί την ταύτιση με το σώμα το νου, τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τα εξωτερικά αντικείμενα  και όλες τις άλλες ταυτίσεις είναι το εγώ, και επειδή νομίζουμε ότι είμαστε το εγώ, θα πρέπει να ερευνήσουμε την φύση του εγώ. Θα πρέπει να ερευνήσουμε μέσω της ήρεμης επίγνωσης, προσοχής και διάκρισης πως το εγώ δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι είμαστε το εγώ (το εγώ είναι μια αίσθηση που νοιώθουμε μέσα στο σώμα). Θα πρέπει να ερευνήσουμε πως η αίσθηση εγώ ενώνεται με το σώμα, και μας κάνει να νοιώθουμε ότι είμαστε το σώμα. Τέλος να ερευνήσουμε πως το εγώ καλύπτει με κάποιο τρόπο την εσωτερική σιωπή, (το ακίνητο σιωπηλό διάστημα της καθαρής επίγνωσης) και δεν μας επιτρέπει να αντιληφθούμε ότι είμαστε αυτή η σιωπή και όχι το εγώ.

Μέσα από την μελέτη, τον στοχασμό, την διερευνητική προσοχή και την διάκριση θα μπορέσουμε να γνωρίσουμε όλο και περισσότερο το εγώ και τον μηχανισμό ταύτισης και προβολής. Θα μπορέσουμε να αποταυτιστούμε από αυτό και επίσης να διακρίνουμε σταδιακά όλα και καθαρότερα την Συνειδητότητα (την σιωπηλή ζωντανή παρουσία) σαν το σταθερό υπόβαθρο κάθε εμπειρίας και αντίληψης συμπεριλαμβανομένου και της αίσθησης εγώ. Ενώ αρχικά έχουμε την ψευδαίσθηση ότι εμείς ως εγώ παρατηρούμε τι συμβαίνει μέσα μας (ότι είμαστε ο παρατηρητής) , θα καταλήξουμε να αντιληφθούμε ότι και η αίσθηση εγώ είναι αντικείμενο παρατήρησης και ότι κάτι άλλο πιο βαθύ και ακαθόριστο είναι αυτό που παρατηρεί. Θα αντιληφθούμε ότι το εγώ μπορεί να παρατηρηθεί και να γνωσθεί όπως ένα εξωτερικό αντικείμενο.

  

Αν παραμένουμε σε συνεχή επίγνωση του εγώ με συνειδητό τρόπο θα αποκτήσουμε σταδιακά απόσταση από το εγώ, και αυτό θα μας βοηθήσει να το αντιληφθούμε καθαρότερα και θα δούμε πως δημιουργεί τις ταυτίσεις. Με αυτή την επίγνωση και η εργασία με την διάλυση του εγώ θα εμβαθύνει και θα προχωρήσει γρηγορότερα αλλά και θα είμαστε πιο κοντά στην αφύπνιση η οποία θυμίζω δεν μπορεί να γίνει με θεληματικό τρόπο από εμάς. Εμείς μπορούμε μέσα από την αυτοέρευνα να αναγνωρίσουμε τις ταυτίσεις, το εγώ την εσωτερική σιωπηλή παρουσία και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις να συμβεί η αφύπνιση αλλά δεν μπορούμε να αφυπνιστούμε θεληματικά.

Η αφύπνιση είναι η άμεση επίγνωση ότι είμαστε η σιωπηλή συνειδητή παρουσία και η μεταφορά της ταυτότητας από το σώμα στην Συνειδητότητα, και θα συμβεί σε μια απρόσμενη στιγμή. Μεταφορά ταυτότητας σημαίνει ότι ενώ μέχρι τώρα εκλαμβάναμε ως εαυτό μας το σώμα, με την αφύπνιση αντιλαμβανόμαστε και εκλαμβάνουμε ως εαυτό μας την Συνειδητότητα (την εσωτερική σιωπηλή παρουσία) και το σώμα και τον νου ως όργανα έκφρασης της Συνειδητότητας που είμαστε. Κατά την εμπειρία μου και την γνώση που έχω, το πόσο βαθιά θα επηρεάσει και θα αλλάξει την ζωή μας και την συνειδησιακή μας κατάσταση η αφύπνιση, εξαρτάται και από το πόσο πολύ εγώ έχουμε διαλύσει. Η αφύπνιση δεν σημαίνει απελευθέρωση, ούτε εγγυάται από μόνη της την απελευθέρωση. Απαιτείται να συνεχίσουμε την άσκηση μέχρι να διαλυθεί ολοκληρωτικά το εγώ και όλες του οι εκφράσεις και να συγχωνευτεί ο νους στην Συνειδητότητα.

Για να ξεχωρίσουμε την αληθινή μας φύση από το σώμα τον νου και το εγώ, θα πρέπει καθημερινά και με σταθερότητα να ερευνούμε το εγώ και σε σχέση με το σώμα, και με την εσωτερική σιωπή αλλά και την εσωτερική σιωπή αυτή καθεαυτή.  Μέσα από αυτή την έρευνα ο καθένας θα βρει το δικό του τρόπο να αποταυτίζεται από το εγώ και το σώμα και να ταυτίζεται με την εσωτερική σιωπή. Άλλες φορές αυτή η έρευνα μπορεί να είναι 'δυναμική' και να υπάρχει μια μετακίνηση της προσοχής μέσα μας με σκοπό να ερευνήσουμε, να αντιληφθούμε και να διευκρινίσουμε τι ακριβώς συμβαίνει μέσα μας σε σχέση, με το εγώ, τις σκέψεις, τα συναισθήματα, την ταύτιση και την προβολή και άλλες φορές πιο 'παθητική' με το να εμβαθύνουμε στην αντίληψη της εσωτερικής σιωπής και να καταλήγουμε σε μια διαλογιστική κατάσταση.

Το τι ακριβώς θα κάνετε και πως ακριβώς, κανείς δεν μπορεί να σας το μάθει. Είναι η δική σας δίψα να συνειδητοποιήσετε την αληθινή σας φύση και η σταθερή σας αποφασιστικότητα που θα σας κάνουν να ασκηθείτε με ειλικρίνεια, αφοσίωση και σταθερότητα και να βρείτε τον δικό σας μοναδικό τρόπο να  κάνετε την αυτοέρευνα.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

τα πέντε επικαλλύματα ή τρία σώματα*.

 Σύμφωνα με την Αντβάϊτα Βεδάντα ο κατώτερος μας εαυτός αποτελείται από τρία σώματα ή πέντε επικαλύμματα. 

ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΕΠΙΚΑΛΥΜΜΑΤΑ Ή ΚΟΣΑΣ ΕΙΝΑΙ

1. Αναμάγια κόσα - Annamaya Kosha  (το κόσα της τροφής)
2. Πραναμάγια κόσα - Pranamaya kosha ( το κόσα της ενέργειας)
3. Μανόμαγια κόσα - Manomaya kosha  ( το κόσα του μάνας, ο εξωτερικός νους)
4. Βιγναμάγια κόσα - Vijnanamaya kosha  ( το κόσα της Διάνοιας)
5. Ανανταμάγια κόσα - Anandamaya kosha  ( το κόσα της Ευδαιμονίας)

ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΩΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ

1. ΦΥΣΙΚΟ  -   Το Annamaya Kosha αποτελεί το ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΣΩΜΑ
2. ΑΣΤΡΙΚΟ  -Τα τρια κόσας Pranamaya kosha - Manomaya kosha - Vijnanamaya kosha αποτελούν το ΑΣΤΡΙΚΟ ΣΩΜΑ
3. ΑΙΤΙΑΤΟ - Το Anandamaya kosha   αποτελεί το ΑΙΤΙΑΤΟ ΣΩΜΑ

*Γκιάνα γιόγκα: Η αυτοέρευνα ανήκει στην Γκιάνα Γιόγκα (Jnana Yoga) που είναι το πρακτικό μέρος της Αντβάϊτα Βεδάντα (Advaita Vedanta).

*Σάντανα τσατουστάγια: 

Η προετοιμασία και οι προαπαιτούμενες ιδιότητες και ικανότητες που πρέπει να έχει ο μαθητής για να μπορέσει να ασκήσει αποτελεσματικά την Γκιάνα γιόγκα και να κάνει αποτελεσματικά την αυτοέρευνα και τον διαλογισμό περιγράφεται πλήρως στην Σάντανα Τσατουστάγια (Τα τέσσερα μέσα της απελευθέρωσης).

Ένας μαθητής που ακολουθεί το μονοπάτι της Αλήθειας πρέπει να εξοπλιστεί αρχικά με τα "τέσσερα μέσα της απελευθέρωσης". Αυτά είναι:

1. Viveka- Βιβέκα, η διάκριση μεταξύ Sat (αληθινού) και Asat (μη αληθινού).

2. Vairagya- Βεϊράγκια, η απάθεια, η αδιαφορία για αισθησιακές απολαύσεις τώρα και πάντα.

3. Shad Sampat- Σάντ Σάμπατ  οι 6 αρετές: 

α) Sama- Σάμα, η ειρήνη του νου μέσω της εξάλειψης των Βάσανας (Εγωϊκές τάσεις. επιθυμίες). 

β) Dama-Ντάμα, ο έλεγχος των αισθήσεων 

γ) Uparati-Ουπαράτι, απάρνηση όλων των έργων (Σανυάσα-Sannyasa).
δ) Titiksha - Τιτίκσα, αντοχή στις δυσκολίες, στα εμπόδια και στις αντιξοότητες. 

ε) Sraddha-Σράντα, πίστη στις γραφές, στις διδασκαλίες και τα λόγια του Γκουρού. 

στ) Σαμαντάνα-Σαμαντάνα,  συγκέντρωση του νου, ισορροπία του νου.

4. Mumukshutva- Μουμουκσούτβα, Έντονη λαχτάρα για απελευθέρωση. 

Όταν ο μαθητής έχει τα παραπάνω προσόντα τότε είναι έτοιμος να ασχοληθεί με την ουσία της Αντβάϊτα Βεδάντα και της Γκιάνα Γιόγκα. Συνήθως όταν ο μαθητής είναι έτοιμος, εμφανίζεται και ο δάσκαλος για να τον βοηθήσει να φτάσει στην αυτοπραγμάτωση. Ο μαθητής που έχει προετοιμαστεί κατάλληλα καταπιάνεται με τις παρακάτω πρακτικές:

1. Άκουσμα από κάποιο δάσκαλο και μελέτη των διδασκαλιών που σχετίζονται με την φύση του Εαυτού (Άτμαν, Συνειδητότητα), του μη εαυτού (τα τρία σώματα ή πέντε επικαλύμματα) και άλλα σημαντικά θέματα (δες αμέσως παρακάτω) της αυτογνωσίας σύμφωνα με την Αντβάϊτα Βεδάντα και την Γκιάνα Γιόγκα 

2. Στοχασμός και έρευνα σε όσα ακούσαμε και μελετήσαμε 

3. Διαλογισμός  στον Εαυτό (Άτμαν, Συνειδητότητα)

ΣΧΟΛΙΟ: 

*Σημαντικά θέματα στην Αντβάϊτα Βεδάντα και την Γκιάνα Γιόγκα είναι:

 Η Μάγια (η δημιουργική δύναμη του Μπράμαν), το Μπράμαν, το Άτμαν, το σύμπαν, η άγνοια, ο νους, οι τρεις ποιότητες (γκούνας, σάττβα-ράτζας-τάμας), οι καταστάσεις Συνείδησης (Ξύπνιου, ύπνου με όνειρα, βαθύ ύπνου, υπερσυνειδησιακή ή τουρίγια) το εγώ (Αχάμκαρα), τα τρία σώματα ή πέντε επικαλύμματα, η ταύτιση και η προβολή ανάμεσα στον Εαυτό και τον μη εαυτό (η ταύτιση και προβολή ονομάζονται στην Αντβάϊτα Βεδάντα Αντιαρόπα και Αντυάσα), τι είναι απελευθέρωση και ποιος είναι απελευθερωμένος, καθώς και τα μέσα  με τα οποία θα επιτευχθεί η συνειδητοποίηση του αληθινού μας Εαυτού και η εδραίωση σε Αυτόν.

~~~~~~~~

Περισσότερα για την Σάντανα τσατουστάγια (SADHANA CHATUSHTAYA - the four means of salvation) στα παρακάτω άρθρα στα αγγλικά:   

Τhe fourfold sadhana of Advaita Vedanta 

The pre-requisites of the aspirants in the path of Jnana Yoga (Advaita Vedanta) ~ Swami Sivananda

Διαβάστε επίσης

ΝΥΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΥΠΝΙΣΗ