ΟΜ! ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ~ Atman Nityananda

ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ

Όπως συμβαίνει στην φύση να εναλλάσσονται οι μέρες και οι νύχτες, έτσι και στην πνευματική μας πορεία περνάμε από μέρες και νύχτες δουλειάς όπως λέγονται. Οι μέρες και οι νύχτες δουλειάς είναι αναπόφευκτες, και  θα πρέπει να το αποδεχτούμε ως μέρος της πνευματικής διαδικασίας. Δεδομένου ότι θα έρθουν οι νύχτες στην προσπάθεια μας, θα πρέπει όταν έρθουν να το αποδεχτούμε, να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε για να μείνουμε σταθεροί στην προσπάθεια μας και να πάρουμε μέτρα για να την συντομεύσουμε (όσο είναι δυνατόν) και να μπούμε ξανά σε μια καινούργια μέρα δουλειάς. Στις νύχτες πνευματικής άσκησης είναι που το εγώ, μας επιτίθεται ποικιλοτρόπως προσπαθώντας να μας απογοητεύσει και να μας κάνει να εγκαταλείψουμε τον πνευματικό δρόμο.  Είναι σε μια νύχτα δουλειάς που οι αναζητητές εγκαταλείπουν τον πνευματικό δρόμο και ξαναγυρίζουν στην μηχανική ζωή.

Η μέρα δουλειάς στην πνευματικής άσκησης, είναι η περίοδος όπου, υπάρχει ροή, όρεξη, διάθεση, ενθουσιασμός, αισιοδοξία, εμπειρίες θετικές, νέες ανακαλύψεις, πρόοδος στον διαλογισμό, καλή διάθεση γενικότερα, δημιουργικότητα, ικανοποίηση, χαρά, ηρεμία κ.λπ..  Τα πράγματα πάνε καλά όταν είμαστε σε μια πνευματική μέρα και φαίνεται ότι έτσι θα είναι πάντα, παρά ταύτα, έρχεται η στιγμή που η κατάσταση αλλάζει και όλο αυτό που φαινόταν ότι θα διαρκούσε φεύγει και μια πνευματική νύχτα κάνει την εμφάνιση της.

Οι νύχτες πνευματικής άσκησης είναι η περίοδος (μπορεί να είναι μέρες ή και πολλές βδομάδες) που χάνουμε τον ενθουσιασμό και την διάθεση να κάνουμε την  άσκηση, όταν βρίσκουμε δικαιολογίες για να μην κάνουμε άσκηση, όταν υπάρχει τεμπελιά, αντίσταση και δυσαρέσκεια να κάνουμε τις πρακτικές μας. Είναι η περίοδος που έχουμε αμφιβολίες για το αν θα συνεχίσουμε τον πνευματικό δρόμο, για το αν έχει νόημα να στερούμαστε τις απολαύσεις, ή τις παρέες και τους φίλους που χαιρόμασταν μέχρι πρότινος για κάτι που είναι αβέβαιο, αμφιβολίες για το αν μπορούμε να τα καταφέρουμε,  είναι περίοδος που χάνουμε την καθαρότητα σκέψης και αντίληψης, που δεν έχουμε εσωτερικές εμπειρίες, έμπνευση και ενθουσιασμό. Βέβαια όσο προχωράμε στον δρόμο και ελευθερωνόμαστε από τις εγωϊκές τάσεις και τις ράτζας και τάμας ποιότητες, οι νύχτες δουλειάς είναι πιο απαλές και δεν επηρεάζουν την εσωτερική μας κατάσταση, την προσπάθεια και την άσκηση μας με την ίδια ένταση που την επηρεάζουν όταν είμαστε στην αρχή του δρόμου και για όσο κυριαρχούν στον ψυχισμό μας, οι εγωϊκές τάσεις και οι ράτζας και τάμας ποιόητητες.

Για να ξεπεράσετε την κατάσταση κατ’ αρχάς, συνεχίστε το καθημερινό πρόγραμμα άσκησης, με κάποιες ίσως διαφοροποιήσεις, ακόμη και αν δεν έχετε την διάθεση που είχατε μέχρι τώρα. Με αυτόν τον τρόπο  δυναμώνει η θέληση, η αποφασιστικότητα μας, αλλά και η αντοχή στις δυσκολίες,  που είναι τρεις από τις σημαντικότερες αρετές για να προχωρήσουμε στον πνευματικό δρόμο. Προσευχηθείτε καθημερινά για προσανατολισμό, καθοδήγηση και δύναμη. Ζητείστε (αν είναι δυνατόν) καταφύγιο στην συντροφιά φωτισμένων, δασκάλων, αφυπνισμένων ή προχωρημένων μαθητών. Πηγαίνετε και κάντε άσκηση (Σάντανα) όσες περισσότερες μέρες μπορείτε σε πνευματικά κέντρα (άσραμ) μεγάλων δασκάλων ή προχωρημένων μαθητών και αν αυτό δεν είναι δυνατόν πηγαίνετε για δύο τρεις ημέρες όσο το δυνατόν συχνότερα. Αποκτείστε σταθερή επαφή με κάποιο κέντρο στην περιοχή σας, και συμμετέχετε τακτικά μέσα στην εβδομάδα στα προγράμματα του.

Αν δεν μπορείτε να κάνετε καθημερινά όλο το πρόγραμμα άσκησης όπως το κάνατε μέχρι τώρα, κάντε κάποιες τροποποιήσεις και βάλτε οπωσδήποτε ένα μίνιμουμ το οποίο θα εφαρμόζετε με συνέπεια. Δώστε όμως ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στην προσπάθεια από στιγμή σε στιγμή σε όλη την διάρκεια της ημέρας. Προσπαθήστε να είσαστε σε επίγνωση της  εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας, (αυτεπίγνωση), όλη την ημέρα, την κάθε στιγμή, οτιδήποτε και αν κάνετε. Όταν βουρτσίζετε τα δόντια σας, όταν σκουπίζετε το πάτωμα, όταν τρώτε πρωινό, όταν τρώτε, όταν περπατάτε, όταν ακούτε μουσική, όταν  είστε με φίλους, όταν  είστε στο μπάνιο, ότι κι αν κάνετε. Θα σας βοηθήσει σε αυτό να επαναλαμβάνετε ένα μάντρα, το όνομα του Θεού, (Ομ ναμά Σιβάϊ),  μια αλήθεια, όπως, ‘Είμαι αγνή Συνειδητότητα’, ‘Είμαι φως και αγάπη’,’ Είμαι η σιωπηλή παρουσία΄. Κ.λπ..

Για να πάρετε κουράγιο και έμπνευση και να ποτιστείτε από θετικές δονήσεις μπορείτε να αφιερώσετε καθημερινά αρκετό χρόνο  (δύο, τρεις, … ώρες) στην μελέτη ιερών κειμένων (όπως η Μπαγκαβάτ Γκίτα για παράδειγμα), πνευματικά βιβλία δασκάλων, βιβλία και κείμενα που σχετίζονται με την πνευματικότητα και την αυτογνωσία. Μπορείτε να βλέπετε επίσης ομιλίες πνευματικών δασκάλων στο διαδίκτυο (υπάρχει πληθώρα πια βίντεο στο youtube και άλλες ιστοσελίδες). Καθώς θα διαβάζετε τα κείμενα, ή θα βλέπετε τα βίντεο με προσοχή, είναι περισσότερο από σημαντικό να είστε ταυτόχρονα σε αυτεπίγνωση, να θυμάστε δηλαδή να είσαστε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας (που είναι ο αληθινό σας Εαυτός), που είναι το κέντρο της πνευματικής ζωής και άσκησης.

Με αυτούς τους τρόπους και άλλους τρόπους που θα βρείτε εσείς θα μείνετε σταθεροί στην προσπάθεια σας και θα έχετε δυναμώσει ακόμη περισσότερο. Η νύχτα θα περάσει κάποια στιγμή και θα έρθει κάποια καινούρια μέρα άσκησης, όπου θα υπάρχει ξανά διάθεση, ενθουσιασμός, αισιοδοξία, εμπειρίες θετικές, νέες ανακαλύψεις, πρόοδος στον διαλογισμό, καλή διάθεση γενικότερα, δημιουργικότητα, ικανοποίηση, χαρά, ηρεμία κ.λπ..

Μια μορφή που παίρνει η επίθεση του εγώ μας, στην προσπάθεια του να μας απογοητεύσει και να μας κάνει να εγκαταλείψουμε το πνευματικό μονοπάτι είναι να μας πιπιλίζει συνέχεια το νου, με διάφορα ψευδή επιχειρήματα του τύπου: δεν έχουμε καταφέρει τίποτα σπουδαίο μέχρι τώρα, ότι δεν θα καταφέρουμε  να προχωρήσουμε στο δρόμο, ότι χάνουμε τον χρόνο μας και τις απολαύσεις της ζωής, ενώ όλος ο κόσμος χαίρεται (υποτίθεται ότι χαίρεται σύμφωνα με τα ψέματα του εγώ, γιατί ποιος κοσμικός άνθρωπος χαίρεται πραγματικά την ζωή του;) και άλλα παρόμοια. Και αν τύχει να βρισκόμαστε σε μια νύχτα δουλειάς, τότε είμαστε πολύ πιο ευάλωτοι σε αυτές τις επιθέσεις.

Ένας αποτελεσματικός τρόπος να αντιμετωπίσουμε αυτές τις επιθέσεις που μας κάνει τον εγώ είναι η ιδέα της επανεκκίνησης. Μπορούμε να ξεπεράσουμε τα παραπάνω επιχειρήματα  του εγώ κάνοντας μια επανεκκίνηση της προσπάθειας μας, μια νέα αρχή στο πνευματικό μας ταξίδι. Ξεκινάμε το πνευματικό μας ταξίδι ξανά τώρα, σαν να ήταν η πρώτη φορά που ξεκινάμε. Αυτή η ιδέα της επανεκκίνησης λειτουργεί αποτελεσματικά, γιατί καθώς ξεκινάμε μόλις τώρα την προσπάθεια μας, δεν τίθεται θέμα προόδου, έτσι δεν δίνουμε πάτημα στο εγώ για να μας απογοητεύσει, λέγοντας μας ότι δεν έχουμε προχωρήσει πολύ (καθώς αρχίζουμε τώρα την προσπάθεια μας, αλλά έχοντας και την εμπειρία από την μέχρι τώρα προσπάθεια μας), ότι άδικα χάνουμε τον χρόνο μας και άλλα παρόμοια. Καθώς ξεκινάμε τώρα την  πνευματική ζωή και άσκηση δεν τίθεται θέμα  προόδου ή μη προόδου. Έτσι ακυρώνουμε κάθε προσπάθεια του εγώ να μας κάνει να νοιώσουμε αδύναμοι, ότι δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε και τα παρόμοια. Στα πρώτα χρόνια ίσως χρειαστεί να κάνουμε αρκετές φορές την επανεκκίνηση, για να ακυρώνουμε την προσπάθεια του εγώ να μας απογοητεύσει με το να μας λέει ξανά και ξανά, ότι δεν καταφέραμε τίποτα σπουδαίο και ότι μάταια είναι η προσπάθεια και οι κόποι μας.

Ένας άλλος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε την προσπάθεια του εγώ μας  να μας απογοητεύσει και να μας κάνει να εγκαταλείψουμε την άσκηση και τον δρόμο, είναι να του απαντάμε αποφασιστικά ότι θα παραμείνουμε σταθεροί στην προσπάθεια μας, ακόμη και αν κάνουμε μικρή πρόοδο μέχρι να πεθάνουμε. Κάθε φορά που θα μας λέει να τα παρατήσουμε, ή ότι χάνουμε αδιάκοπα τον χρόνο μας το αντίδοτο είναι:  Αν τώρα βρίσκομαι στο 1 (υποθέτοντας ότι το τέλος του δρόμου είναι το 100), πριν πεθάνω θα είμαι τουλάχιστον στο 1,1 του δρόμου και με αυτήν την ελάχιστη πρόοδο θα είμαι ικανοποιημένος/η. Ακόμη και αν δεν καταφέρω να φτάσω στην απελευθέρωση, ακόμη και αν δεν προχωρήσω πολύ στον δρόμο, δεν θα μείνω στο 1, θα προχωρήσω έστω και κατά 0,1, και αυτό θα είναι επιτυχία. Για πολλούς μήνες το εγώ μου, προσπαθούσε να με απογοητεύσει με τα παραπάνω επιχειρήματα, αλλά η αποφασιστική μου απάντηση ήταν, ότι οι κοσμικοί άνθρωποι είναι μίζεροι και δυστυχισμένοι κατά κύριο λόγο, και ότι ακόμη και 0,1 πρόοδο να κάνω μέχρι να πεθάνω αυτό θα είναι επιτυχία, ότι δεν θα παραμείνω στην ίδια κατάσταση έστω και αν η πρόοδος είναι ελάχιστη. Επίσης υπενθύμιζα στον εαυτό μου ότι συνεχίζοντας την άσκηση σταθερά, δεν θα υπάρχει οπισθοδρόμηση και εγκλωβισμός στο εγώ, αφού αυτό είναι το μόνο σίγουρο ότι θα συμβεί αν εγκαταλείψουμε την άσκηση και ακολουθήσουμε ένα εξωτερικό, τρόπο ζωής. Ταυτόχρονα, συνέχιζα σταθερά την καθημερινή μου άσκηση και τις αυτοπειθαρχίες. Κάποια στιγμή το εγώ αφού είδε ότι ήμουν αποφασισμένος να συνεχίσω τον δρόμο μου πάση θυσία, σταμάτησε να μου επιτίθεται με αυτού του είδους τις σκέψεις.

Το εγώ έχει πολλούς τρόπους και μηχανισμούς να μας βγάλει από την πρακτική ή να μας κάνει να μην ασκούμαστε με σταθερότητα και ενδιαφέρον, με τελικό σκοπό να μας κρατά τελικά δέσμιους του. Αλλά αν είμαστε αποφασισμένοι για όλα, αν είμαστε δοσμένοι στην αλήθεια, είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται, πάρα τις προσπάθειες του εγώ, να μετακινηθούμε ούτε ένα εκατοστό από τον δρόμο μας. Είναι βέβαιο ότι αργά ή γρήγορα θα  πετύχουμε την ελευθερία και την συνειδητή ένωση μας με την αληθινή μας φύση (Συνειδητότητα), που είναι ένα με τον Θεό.

Αναφέρω μερικούς ακόμα τρόπους και μηχανισμούς που χρησιμοποιεί το εγώ για να μας εξαπατήσει και να μας κρατάει υπό τον έλεγχο του:

·       Φαντασίες και φαντασιώσεις για τον εαυτό μας, την άσκηση, τον δρόμο , την ζωή κ.λπ.

·       Οι δικαιολογίες,

·       Ο φόβος και η ενοχή,

·       Να μας διασπά την προσοχή  αναζητώντας απολαυστικές εμπειρίες και βάζοντας διάφορους στόχους εφήμερους,

·       Να μας κάνει να κολλήσουμε  σε λανθασμένες ή ψεύτικες ιδέες,

·       Να κατηγορούμε  ή να επικρίνουμε τους άλλους,

·       Ο φανατισμός,

·       Η ακαμψία στην σκέψη,

·       Η αναβλητικότητα

·       Αύριο θα είναι καλύτερα τα πράγματα ή οι συνθήκες για πρακτική,

·       Η τακτική, λίγο είναι δεν πειράζει,

·       Να θεωρούμε υπεύθυνους τους άλλους (ή την ζωή) για τα βάσανα και τα προβλήματά μας,

·       Να αρνηθούμε να δούμε  τι συμβαίνει, είτε μέσα μας, είτε στην ζωή μας

·       Να παίζει τους  αδύναμους ή τους ανίκανους, δηλώνοντας ότι «δεν μπορούμε»,

·       Να πιστεύουμε ότι έχουμε δίκιο,

·       Να επιβεβαιώνουμε ότι δεν είμαστε σε θέση να επιτύχουμε μια ριζική αλλαγή,

·       Να αμφιβάλουμε για  την προσπάθεια που κάνουμε και την βελτίωση που έχουμε επιτύχει μέχρι στιγμής. Το εγώ συνήθως υποεκτιμά ή υπερεκτιμά τα πράγματα. Τα μεγαλοποιεί ή τα κάνει ασήμαντα ενώ δεν είναι.

Πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί για να αναγνωρίσετε αυτούς τους μηχανισμούς και οποιοδήποτε άλλον που μπορεί να  εφεύρει το εγώ  για να μας πολεμήσει και να βρείτε τα κατάλληλα μέσα και τρόπους για να τους ξεπεράσετε.

Θα πρέπει να χρησιμοποιείτε συνεχώς την ευφυΐα σας, την διάκριση σας και την δύναμη της θέλησης σας για  να ξεπεράσετε όλα τα τεχνάσματα που χρησιμοποιεί το εγώ, για να σας εξαπατήσει και να σας κάνει να εγκαταλείψετε πνευματική ζωή για μερικές φευγαλέες αισθητηριακές απολαύσεις, οι οποίες συνοδεύονται από μιζέρια, πόνο και δυστυχία.

Όλοι οι άγιοι και οι φωτισμένοι είχαν δυσκολίες και αντιξοότητες, αλλά τις ξεπέρασαν χάρη στην υπομονή, την επιμονή, την αποφασιστικότητα τους, την πίστη στον εαυτό τους και τον Θεό και την δύναμη της θέληση τους. O Ηρακλής, ο Περσέας, ο Ιησούς Χριστός, ο Φραγκίσκος της Ασίζης, ο Βούδας και πολλοί άλλοι περάσαν δύσκολες δοκιμασίες αλλά κατάφεραν τελικά να τις ξεπεράσουν και να πετύχουν την απελευθέρωση (φώτιση, αυτοπραγμάτωση).

Ποτέ μην απελπίζεστε, αν και μπορεί να εμφανιστούν σκέψεις και συναισθήματα απελπισίας. Πάρτε θάρρος ξανά και ξανά, προσευχηθείτε ειλικρινά από καρδιάς, ζητείστε από το Εσώτερο Είναι σας, το Θεό ή την Θεϊκή Μητέρα (Συμπαντική ενέργεια και σοφία) και θα σας δοθεί ότι χρειάζεστε για να ξεπεράσετε τις νύχτες δουλειάς και κάθε αντιξοότητα και δυσκολία που μπορεί να παρουσιαστεί στον δρόμο σας. Πάρτε κουράγιο μέσα από την προσευχή, την επαφή με δασκάλους, την μελέτη βίων αγίων και φωτισμένων,  συνεχίστε την άσκηση σας καθημερινά παρά τις δυσκολίες και την αντίσταση του εγώ, είναι βέβαιο ότι στο τέλος θα πετύχετε την απελευθέρωση και θα ζήσετε την ελευθερία, την ειρήνη και την ευδαιμονία της θεϊκής σας φύσης.

Διατροφή και Σεξουαλικότητα ¬ Atman Nityananda

Διατροφή και Σεξουαλικότητα

Η διατροφή και η σεξουαλικότητα είναι από τους βασικότερους παράγοντες που επηρεάζουν την σωματική, την ψυχική μας υγεία, αλλά και την πνευματική μας ανάπτυξη και τελείωση. Γι’ αυτό τον λόγο χρειαζόμαστε ορθή γνώση και εκπαίδευση για να τρώμε υγιεινά και να έχουμε αρμονική και υγιή σεξουαλική ζωή. Η σωστή διατροφή και η αρμονική σεξουαλική ζωή δημιουργούν το υπόβαθρο για να αναπτύξουμε όλο το δυναμικό μας σε συναισθηματικό, νοητικό επίπεδο, αλλά και να αφυπνιστούμε σε ανώτερα επίπεδα Συνειδητότητας και να πετύχουμε την πνευματική μας τελείωση. 

Η σεξουαλική ενστικτώδης επιθυμία και η ενστικτώδης επιθυμία για φαγητό εξ αιτίας της άγνοιας και της ασυνειδησίας μετατρέπονται σταδιακά σε ψυχολογικές επιθυμίες και καθώς μεγαλώνουν μέσα μας εκδηλώνονται ως πάθος, προσκόλληση και εθισμός. Οι δύο θεμελιώδεις επιθυμίες για αισθητηριακή ηδονή, η λαγνεία (πάθος για σεξουαλική ηδονή) και η λαιμαργία (το πάθος για απόλαυση μέσω του φαγητού) μας δίνουν απόλαυση αλλά και πολύ πόνο και δυστυχία γιατί γίνονται πάθος, προσκόλληση και εθισμός και κάνουν το ενεργειακό μας πεδίο βαρύ και πυκνό. Όσο πιο πολύ δυναμώνουν αυτές οι επιθυμίες (προσκολλήσεις, εθισμοί) τόσο πιο βαρύ και πυκνό κάνουν το ψυχικό ενεργειακό μας πεδίο και τόσο πιο πολύ κυριαρχούν στον νου και σκοτεινιάζουν την διάνοια και αυτό εμποδίζει το να βιώσουμε την ειρήνη και την ευδαιμονία της πνευματικής μας φύσης. 

Στην πραγματικότητα η λαγνεία και η λαιμαργία δεν είναι απλά επιθυμίες αλλά προκολλήσεις και εθισμοί. Τι σημαίνει αυτό; Ότι υποφέρουμε όταν δεν ικανοποιούντια και ότι μεγάλο μέρος του χρονου το μυαλό μας είναι απασχολημένο με σκέψεις και φαντασίες που σχετίζονται με αυτές τις απολαύσεις, ανεξάρτητα από το πόσο συνειδητοί είμαστε από αυτό ή όχι.

Και οι δύο αυτές επιθυμίες-προσκολλήσεις μας δίνουν λίγη ψευδασθησιακη απόλαυση και γίνονται αιτία για προβλήματα υγείας, μιζέρια, πόνο και δυστυχία. Πόνο και δυστυχία όχι μόνο για εμάς αλλά και για τους άλλους, για τα ζώα και τον πλανήτη, για ατομικά και συλλογικό πόνο και παρακμή. 

Εξ αιτίας της λαιμαργίας σε πολλές περιπτώσεις παρότι ξέρουμε ότι κάποιες τροφές πειράζουν την υγεία μας, τις τρώμε είτε επειδή δεν μπορούμε να αντισταθούμε στην ορμή του πόθου για απόλαυση, είτε οικειοθελώς απλά και μόνο για λίγη ψευδαισθητική απόλαυση. Επίσης τρώμε πολύ περισσότερο από ότι μπορούμε να χωνέψουμε, τρώμε πριν χωνέψουμε το προηγούμενο γεύμα ή τσιμπολογούμε κάθε τόσο απλά για να βιώσουμε λίγο απόλαυση την οποία πολλές φορές χρησιμοποιούμε για να ξεπεράσουμε ένα δυσάρεστο συναίσθημα, την βαρεμάρα, ΄την αίσθηση έλλειψης, ανικανοποίητου κ.λπ.. (το ίδιο κάνουμε και με την σεξουαλική απόλαυση). 

Σε περίπτωση που προσπαθήσουμε να αντισταθούμε στην παρόρμηση της λαιμαργίας και της λαγνείας επίσης γίνονται μια ανυπόφορη δυσαρέσκεια, ανησυχία, ένταση, μια πιεστική ψυχαναγκαστική κατάσταση (μεγαλύτερη ή μικρότερη ανάλογα την κατάσταση) την οποία δεν αντέχουμε και για να απαλλαγούμε από αυτή την ανυπόφορη κατάσταση ενδίδουμε τελικά στην παρόρμηση. 

Αν τρώμε μόνο όταν πεινάμε, αν τρώμε το κατάλληλο φαγητό (ανάλογα με τις συνθήκες, την εποχή, τις ανάγκες μας και την ιδιοσυγκρασία μας), στην κατάλληλη ποσότητα και με τον κατάλληλο τρόπο (με ηρεμία, συγκέντρωση, ευγνωμοσύνη, και χωρίς ταύτιση και φαντασιώσεις) τότε αυτή η δράση είναι αρμονική (σαττβική) και βοηθάει στην υγεία μας και επίσης η ευχαρίστηση που βιώνουμε είναι φυσική (είναι δηλαδή αυτή που αντιστοιχεί στη διαδικασία του φαγητού χωρίς την παρέμβαση της λαιμαργίας). 

Παρόμοια με την διατροφή και η επιθυμία για σεξουαλική απόλαυση μπορεί να εκφραστεί με ένα αρμονικό και σαττβικό τρόπο ή με ένα ενστικτώδη τρόπο, μέσα από το πάθος ή το υπερβολικό πάθος και την διαστροφή. Η σεξουαλική επιθυμία καταλήγει λόγω της ασυνειδησίας και της άγνοιας να γίνει λαγνεία και πάθος (ένα βαρύ σκοτεινό ενεργειακό πεδίο) και να λειτουργεί ανεξέλεγκτα στον νου μας και να μας προκαλεί συγκινησιακή ανισορροπία, προβληματικές σχέσεις, πόνο και δυστυχία. Το εγώ και το πάθος της λαγνείας χρησιμοποιεί τον νου για να σκεφτεί και να φανταστεί εικόνες λάγνες, την λογική για να βρει τρόπους και μεθόδους ώστε να αποκτήσει το αντικείμενο της επιθυμίας (άνδρα ή γυναικά αντίστοιχα), ή να βρει μια ποικιλία τρόπων για να ικανοποιηθεί, όπως για παράδειγμα τα φετίχ, οι ομαδικές συνευρέσεις, η ανταλλαγή συντρόφων και η πορνογραφία μεταξύ άλλων. Χρησιμοποιεί δηλαδή η λαγνεία τα μάτια για να δει λάγνες εικόνες, τα αυτιά για να ακούσει λάγνους ήχους και την φαντασία για να διεγείρει την σεξουαλική ενέργεια και να βιώσει την σεξουαλική ηδονή και σε πολλές περιπτώσεις με ένα διεστραμμένο τρόπο (βίαιη σεξουαλικότητα, παιδοφιλία, ζωοφιλία, κ.λπ.). 

Σύμφωνα με τις τρεις ποιότητες-ενέργειες της δημιουργίας (σάττβα-ράτζας-τάμας), υπάρχουν οι σαττβικές τροφές, οι ρατζασικές και οι ταμασικές, καθώς και ο σαττβικός, ο ρατζασικός και ο ταμασικός τρόπος να τρώμε. Παρόμοια και στη σεξουαλικότητα υπάρχει ο σαττβικός τρόπος να κάνουμε έρωτα (με αγάπη, τρυφερότητα, προσοχή, και ο ταντρικός), ο ρατζασικός (παθιασμένος) και ο ταμασικός (ενστικτώδης) και ο ρατζασοταμασικός (διεστραμμένος). Επίσης η ποιότητα της σεξουαλικής ενέργειας μπορεί να είναι σάττβα, ράτζας ή τάμας ανάλογα με την αγνότητα του νου και της καρδιάς και την πνευματική ανάπτυξη του ανθρώπου. 

Κεντρικός στόχος της πνευματικής ζωής είναι να αναπτύξουμε στον νου μας το σάττβα και να εξαλείψουμε το ράτζας και το τάμας γιατί μόνο ένας σαττβικός νους μπορεί να αντανακλά καθαρά την ειρήνη, την πληρότητα και την ευδαιμονία του Είναι μας. Σημαντικό μέρος της διαδικασίας αυτής σχετίζεται με την διατροφή και με την σεξουαλικότητα. Είναι κεντρικός στόχος να εργαζόμαστε συστηματικά για την διάλυση της λαιμαργίας και της λαγνείας και ταυτόχρονα η διατροφή μας και η σεξουαλικότητα να γίνουν σαττβικής φύσης. Θα πρέπει να επιδιώκουμε να τρώμε σαττβικές τροφές, να τρώμε με ένα σαττβικό τρόπο και να κάνουμε έρωτα με σαττβικό τρόπο. Στην πνευματική ζωή κεντρικός σκοπός είναι να εξαγνίσουμε και να μετατρέψουμε την σεξουαλική ενέργεια σε πνευματική ενέργεια γιατί αυτό μας δίνει την απαραίτητη ενέργεια για να αναπτύξουμε τις ανώτερες καταστάσεις συνείδησης. Για να το πετύχουμε αυτό απαιτείται να διατηρούμε την ενέργεια, να μην χάνουμε την δηλαδή μέσω των οργασμών και να ελευθερωθούμε πλήρως από την επιθυμία για σεξουαλική απόλαυση που σημαίνει ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να εγκαταλείψουμε την σεξουαλική απόλαυση και όλη η σεξουαλική ενέργεια να τρέφει τα ανώτερα κέντρα (τσάκρας), τον εγκέφαλο και τον νου. 

Μόνο με ένα αγνό νου ελεύθερο από επιθυμίες και πάθη και εμποτισμένο με την εξαχνωμένη σεξουαλική ενέργεια μπορούμε να πετύχουμε τα ανώτερα Σαμάντι μέσα από τα οποία επιτυγχάνεται η πλήρης διάλυση του εγώ και η απελευθέρωση (φώτιση, αυτοπραγμάτωση). 

Θυμώνω γιατί αμφισβητούν τις απόψεις μου και τις επιλογές μου! ~ Άτμαν Νιτυαάντα

Θυμώνω γιατί αμφισβητούν τις απόψεις μου και τις επιλογές μου! 

Ένα από τα μοτίβα του εγώ είναι να αντιδρά με εκνευρισμό, θυμό, ενόχληση, αγανάκτηση όταν κάποιος δεν αποδέχεται, αγνοεί, απορρίπτει, αμφισβητεί ή αντιπαθεί τις απόψεις και τις επιλογές μας. Αυτό συμβαίνει επειδή το εγώ μας κάνει να το βλέπουμε ως απειλή, απόρριψη ή μείωση του εαυτού μας και της αξίας μας και όχι απλά των απόψεων και των επιλογών μας, και αυτό με τη σειρά του συμβαίνει επειδή ταυτιζόμαστε με τις απόψεις, τις πεποιθήσεις και τις επιλογές μας και τις εκλαμβάνουμε ως τον εαυτό μας.

Το αν και πόσο έντονα θα αντιδράσουμε εξαρτάται από το πόσο ισχυρή είναι η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμησή μας, πόσο σημαντικό είναι το θέμα για εμάς και πόσο ταυτισμένοι και προσκολλημένοι είμαστε σε αυτό, την αξία που έχει αυτό το άτομο για εμάς και την ενεργειακή και ψυχολογική μας κατάσταση εκείνη τη στιγμή .

Είναι άλλο πράγμα, για παράδειγμα, να αμφισβητείται και να μην γίνεται αποδεκτή η η θρησκεία μας και άλλο πράγμα ένα φρούτο που μας αρέσει. Άλλο πράγμα είναι να αμφισβητεί και να απορρίπτει κάποιος την θρησκεία μας που δεν γνωρίζουμε ή δεν εκτιμούμε και άλλο πράγμα κάποιος που εκτιμούμε και θέλουμε να έχει καλή γνώμη για εμάς και να εγκρίνει τις απόψεις και τις επιλογές μας. Το πώς θα αντιδράσουμε εξαρτάται επίσης από τον τρόπο που το άλλο άτομο αμφισβητεί ή απορρίπτει τη γνώμη ή την επιλογή μας.

Μην μου λέτε τι να κάνω

Συμβαίνει επίσης να αναστατωνόμαστε, να ενοχλούμαστε ή να θυμώσουμε όταν κάποιος μας συμβουλεύει ή μας μιλάει για τις συνέπειες των επιλογών και των πράξεών μας, επειδή το εγώ μας το αντιλαμβάνεται ως απειλή, απόρριψη, υποτίμηση και καταπίεση. 

Δηλαδή, αντί να ακούμε με ανοιχτό μυαλό για να αξιολογήσουμε αν αυτά που μας λένε είναι αληθινά και μπορούν να μας βοηθήσουν να διορθώσουμε τα λάθη μας και να αποφύγουμε τις επώδυνες συνέπειες, το εγώ μας αισθάνεται απειλή και αντιδρά παράλογα σαν να είναι τα λόγια των άλλων που μας βλάπτουν και όχι οι δικές μας επιλογές και πράξεις. Επιπλέον, το εγώ μας μπορεί να υπερασπιστεί με σφοδρότητα αυτό που πιστεύει ή έχει πράξει σαν να πρόκειται για ζήτημα ζωής και θανάτου, προκαλώντας μεγάλη ένταση και αντιπαράθεση.

Στην πραγματικότητα, το να ακούσουμε με ηρεμία κάτι (ακόμα κι αν μας φαίνεται λανθασμένο εκείνη τη στιγμή) δεν μπορεί να μας βλάψει με κανέναν τρόπο και μπορούμε αργότερα αν έτσι κρίνουμε να το εξετάσουμε λεπτομερώς για να δούμε αν έχει κάποια αξία για εμάς.