ΦΟΒΟΣ, ΘΥΜΟΣ, ΕΠΙΘΥΜΙΑ, ΚΛΑΜΑ ~ Ατμαν Νιτυανάντα

ΦΟΒΟΣ, ΘΥΜΟΣ, ΕΠΙΘΥΜΙΑ, ΚΛΑΜΑ

ΥΠΟΘΕΣΗ

Λέγεται πως ο φόβος μερικές φορές είναι υποσυνείδητος (δηλαδή δεν εκδηλώνεται στο συνειδητό μας με τρόπο φανερό, ή πιθανόν εμείς δεν είμαστε σε θέση να το αντιληφθούμε) και έτσι αν και το βασικό συναίσθημά μας είναι φόβος, μπορεί να αντιδράσουμε με θυμό ή κλάμα.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο θυμός, όπως και ο φόβος, είναι επίσης ένα βασικό συναίσθημα και προέρχονται και τα δύο άμεσα από την επιθυμία, την προσκόλληση στην επιθυμία, την μη εκπλήρωση κάποιας ανάγκης, την προσκόλληση μας σε κάποια ανάγκη. Δηλαδή δεν θυμώνουνε επειδή υπάρχει ένας μη συνειδητά εκφρασμένα φόβος αλλά επειδή εμποδίζεται ή δεν εκπληρώνεται κάποια επιθυμία ή κάποια ανάγκη των οποίων μπορεί να είμαστε συνειδητοί, αλλά μπορεί και όχι. Δηλαδή πίσω από τον φόβο και τον θυμό υπάρχει μη εκπληρωμένη ανάγκη ή επιθυμία, ή παρεμποδίζεται μια ανάγκη ή επιθυμία ή κάποια προσκόλληση (οι προσκολλήσεις σχετίζονται επίσης με την επιθυμία κα ιτις ανάγκες).

Βέβαια ο φόβος να μην μας συμβεί κάτι που ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ να συμβεί, διεγείρει τον θυμό μέσα μας. Δηλαδή στην σκέψη ότι μπορεί να μας συμβεί κάτι δυσάρεστο, κάτι που δεν επιθυμούμε εγείρεται μέσα μας ο φόβος. Και φαίνεται πως αυτός ο φόβος είναι που προκαλεί τον θυμό, ο οποίος (ο θυμός) στην πραγματικότητα είναι ο μηχανισμός με τον οποίο το εγώ μας προσπαθεί να αμυνθεί και να προστατέψει τον εαυτό του κάνοντας επίθεση και κακό σε αυτόν που θεωρεί ως κίνδυνο. Όμως αυτός ο φόβος εγείρεται μέσα μας εξ αιτίας της επιθυμίας μας να μην συμβεί κάτι δυσάρεστο, κάτι που ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ. Όλο αυτό βέβαια διαδικάζεται αυτόματα και μηχανικά μέσα μας σύμφωνα με το πως είναι προγραμματισμένος ο νους μας και πόσο δυνατό είναι το εγώ μας.

Το κλάμα

Το κλάμα είναι μια νευροφυσιολογική αντίδραση που σχετίζεται με πολλά συναισθήματα. Μπορεί να κλάψουμε από χαρά, από γέλιο, από θυμό, από φόβο, από στεναχώρια, από μοναξιά, απογοήτευση, κ.λπ.

Το κλάμα σε σχέση με τα αρνητικά συναισθήματα μας βοηθάει να εκφορτίσουμε την συγκινησιακή ενέργεια σε κάποιο βαθμό τουλάχιστον (με την προϋπόθεση ότι δεν συγκρατούμε το κλάμα) ώστε να χαλαρώσουμε και να αντέξουμε την πίεση της συγκινησιακής φόρτισης.

Ο Φόβος είναι η Μητέρα όλων των Αρνητικών Συναισθημάτων;

O Φόβος είναι η Μητέρα όλων των Αρνητικών Συναισθημάτων;

Η επιθυμία μαζί με την ταύτιση και την προσκόλληση είναι η Μητέρα του φόβου αλλά και του θυμού και όλων των αρνητικών συναισθημάτων. Δευτερογενώς ο φόβος γίνεται αιτία άλλων κατώτερων συναισθημάτων.

Ρίζα αιτία όλων είναι η άγνοια της αληθινής μας φύσης και η ταύτιση με το σώμα και του νου.
O φόβος και ο θυμός είναι δίδυμα αδέρφια, παιδιά και τα δυο της επιθυμίας. Πίσω από τον φόβο, τον θυμό και την στεναχώρια υπάρχει κάποια επιθυμία, προσκόλληση και ταύτιση.

Ο ΦΟΒΟΣ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ

• Σύγχυση, λανθασμένη αντίληψη, παρανόηση, λάθος ερμηνεία,
• Συρρίκνωση, μπλοκάρισμα,
• Ανασφάλεια,
• Άγχος και στρες,
• Απαισιοδοξία,
• Απάθεια, Αδράνεια
• Ντροπή,
• Ενοχές,
• Εσωστρέφεια,
• Απομόνωση, μοναξιά,
• Μελαγχολία, κατάθλιψη,
• Γκρίνια, Παράπονα,
• Εξάρτηση,
• Κολακεία,
• Κατάκριση,
• Δουλοπρεπή συμπεριφορά,
• Μη διεκδίκηση δικαιωμάτων,
• Δυσκολία ή αδυναμία να αρνηθούμε, να πούμε όχι δηλαδή, στις απαιτήσεις ή στα θέλω των άλλων ακόμη και αν δεν συμφωνούμε, είναι έξω από τον κώδικα αξιών μας ή μας βλάπτουν,
• Να είμαστε ευάλωτοι στον εκβιασμό και στον εκφοβισμό,
• Αποδοχή μη αποδεκτών συμπεριφορών και βίας κάθε είδους,
• Αδυναμία, ανικανότητα,
• Αυτοδικαιολόγηση,
• Αναβλητικότητα,
• Αναποφασιστικότητα,
• Άρνηση της πραγματικότητας,
• Παραίτηση ή αποφυγή προσπάθειας,
• Μη έκφραση δημιουργικότητας,
• Αποτυχία,
• Χαμηλή αυτοπεποίθηση και αυτοαξία,
• Πανικό, υστερία, παράλυση,
• Φοβίες.

Αποσπάσματα σοφών για τον επιθυμία, τον θυμό και τον φόβο

Μπαγκαβάτ Γκίτα

''62. Όταν ο άνθρωπος σκέπτεται τα αντικείμενα τότε (ο νους του) γοητεύεται από αυτά και προσκολλάται σε αυτά. Από την προσκόλληση γεννιέται η επιθυμία και από την επιθυμία (την ανεκπλήρωτη) γεννιέται ο θυμός.'

'Σουάμι Σιβανάντα

Η αιτία της αμαρτίας, ή της λανθασμένης δράσης, σ' αυτόν τον κόσμο είναι η επιθυμία. Ο θυμός δεν είναι τίποτα άλλο από μια τροποποίηση ή μια μορφή επιθυμίας. Ο θυμός είναι η ίδια η επιθυμία.

Όταν η επιθυμία εκδηλώνεται, παράγει δράση (Rajas) και ωθεί τον άνθρωπο να αναζητήσει το αντικείμενο της επιθυμίας του. Αλλά όταν η επιθυμία δεν είναι ικανοποιηθεί ή όταν κάποιος παρεμποδίσει την εκπλήρωση της, ο άνθρωπος θυμώνει ή εξαγριώνεται. Η επιθυμία γίνεται τότε θυμός με τον ίδιο τρόπο που το γάλα γίνεται γιαούρτι.

Βούδας

"Από την επιθυμία προέρχεται η δυστυχία, από την επιθυμία ο φόβος. Γι' αυτόν που είναι ελεύθερος από την επιθυμία, δεν υπάρχει ούτε δυστυχία ούτε φόβος."

Ο ενστικτώδης και ο ψυχολογικός φόβος ~ Atman Nityananda

Ο ενστικτώδης και ο ψυχολογικός φόβος

Το άγχος είναι συνεχής ήπιος ψυχολογικός φόβος, σχετίζεται με την επιθυμία, τους προγραμματισμούς, την ταύτιση, την προσκόλληση, την αμφιβολία, την αβεβαιότητα και το άγνωστο της έκβασης των καταστάσεων. Ο φόβος παίρνει επίσης την μορφή της ανησυχίας και  της αγωνίας, τα οποία μπορεί να είναι περισσότερο η λιγότερο έντονα ανάλογα με την περίσταση.

Στην υπερβολή του ο ψυχολογικός φόβος γίνεται πανικός, τρόμος, ψύχωση, φοβία, παράνοια, υστερία.

Ο χρήσιμος φόβος είναι ο ενστικτώδης (όχι ο ψυχολογικός φόβος) και δεν σχετίζεται με το εγώ και την προσωπικότητα.

Ο ενστικτώδης φόβος, εκδηλώνεται αυτόματα και άμεσα, χωρίς καμία νοητική και συναισθηματική διαδικασία την στιγμή που εμφανίζεται ο κίνδυνος και μας κάνει δυνατούς για να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση,.

Αντίθετα, ο ψυχολογικός μας κάνει αδύναμους, μέχρι που μας παραλύει, μας τυφλώνει (θολώνει και διαστρεβλώνει την αντίληψη μας, την λογική και την διάκριση), προκαλεί ξεχωριστότητα,  αντιπαλότητα, έχθρα, διεγείρει τον θυμό και διάφορους μηχανιαμούς  του εγώ και μας κλέβει πολύ ενέργεια. 

Επιθυμία, φόβος και αγάπη ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Επιθυμία, φόβος και αγάπη

"Όταν δεν περιμένεις, δεν προσδοκάς και δεν επιθυμείς τίποτα από κανέναν, όταν δεν φοβάσαι κανέναν, τότε μόνον μπορείς να αγαπάς αληθινά."

Η ΣΧΕΣΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ ΦΟΒΟΥ & ΘΥΜΟΥ ~ Ατμαν Νιτυανάντα

Από την επιθυμία γεννιέται η δυστυχία. Από την επιθυμία ο φόβος.  

Για αυτόν που είναι ελεύθερος από επιθυμία δεν υπάρχει ούτε δυστυχία, ούτε φόβος

~ Βούδας 

Εκείνοι που είναι ελεύθεροι από την επιθυμία και το θυμό, οι αυτοκυριαρχημένοι, που έχουν ελέγξει τις σκέψεις τους, και που έχουν συνειδητοποιήσει τον Εαυτό (Ατμαν, Συνειδητότητα), βιώνουν την πανταχού παρούσα ειρήνη και Ευδαιμονία του Θεού ( Νιρβάνα του Μπράμαν)  

~ Μπαγκαβάντ Γκίτα

Η ΣΧΕΣΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ ΦΟΒΟΥ & ΘΥΜΟΥ

 Τα κατώτερα συναισθήματα με πρώτα το θυμό και τον φόβο έχουν μια αιτία, την επιθυμία.

Μερικοί λένε πως ο θυμός έχει αιτία τον φόβο. Δευτερευόντως ναι. Γιατί πίσω από το φόβο είναι πάλι κάποια επιθυμία ή ανάγκη (που επίσης είναι ένα θέλω, άρα μια επιθυμία), οπότε πάντα η ρίζα αιτία είναι ένα θέλω ή ένα δεν θέλω.

Ο θυμός και ο φόβος είναι παιδιά δίδυμα και πρωτότοκα της επιθυμίας.

Η αβεβαιότητα της εκπλήρωσης μιας επιθυμίας ή ανάγκης, ή και το αντίθετο, δηλαδή η πιθανότητα να μην μπορέσουμε να αποφύγουμε αυτό που δεν θέλουμε να μας συμβεί, γεννούν την ανησυχία, την αγωνία το άγχος και τον φόβο, (ανησυχία, αγωνία και άγχος είναι απόψεις του φόβου).

Δηλαδή ο φόβος γεννάτε από την αβεβαιότητα έκβασης μια επιθυμίας, μιας ανάγκης, ενός θέλω ή ενός δεν θέλω. 

Παρόμοια όταν εμποδίζεται η ικανοποίηση μιας επιθυμίας μας, ή ανάγκης μας τότε η επιθυμία μεταμορφώνεται σε θυμό ενάντια σε αυτό ή αυτόν που στέκεται  εμπόδιο στην ικανοποίησης της επιθυμίας μας. 

Ούτε η επιθυμία ούτε ο θυμός είναι επιλογές μας, άπλα μας συμβαίνουν. Είναι εκφράσεις του κατώτερου ρατζασοταμασικού εγώ, το οποίο σαν μια μηχανή λειτουργεί μηχανικά και ασταμάτητα και εκδηλώνεται κυρίως μέσα από κατώτερα συναισθήματα, τις παρορμήσεις και τις επιθυμίες,

Όποτε το πόσο θα παραμείνει ή όχι κανείς θυμωμένος εξαρτάται κυρίως από το την δύναμη του εγώ του, την σημασία του γεγονότος, την γενική εσωτερική του κατάσταση εκείνη την εποχή, τις συνθήκες του συμβάντος, την ιδιοσυγκρασία του και από ασυνείδητες διεργασίες, προγραμματισμούς και μηχανισμούς του νου του και για όσους ασκούνται στην αυτογνωσία από την ικανότητα τους να εφαρμόσουν τις τεχνικές και μεθόδους που μαθαίνουν.

Συνειδητά και σε βάθος μπορούν να αλλάξουν την ψυχολογία τους μόνο αυτοί που κάνουν σταθερά και συστηματικά αυτογνωσία και εργασία με την ψυχολογία τους (με το νου και τα συναισθήματα τους), που έχουν αναπτύξει ικανότητες (όπως το να παραμένουν σε εγρήγορση και αυτεπίγνωση, να έχουν αναπτύξει την απόσπαση, την διάκριση, την συγκέντρωση, την αποδοχή κ.λπ.) και έχουν μάθει τεχνικές διάλυσης των εγωϊκών τάσεων και αρνητικών συναισθημάτων.

Μέσα από την συνεχή άσκηση  μπορούν σταδιακά να μειώσουν την ένταση, τη διάρκεια και τη συχνότητα εμφανίσεως του θύμου, και όλων των άλλων συναισθημάτων (αλλά και επιθυμιών, συνηθειών, εθισμών, αυτόματων συμπεριφορών κ.λπ.) και  αν είναι αποφασισμένοι, υπομονετικοί, επίμονοι και  εργατικοί να τα εξαλείψουν ολοκληρωτικά από τον ψυχισμό τους.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΠΑΓΚΑΒΑΝΤ ΓΚΙΤΑ 

Ο Αρτζουνα είπε:

36. Τι όμως, σπρώχνει τον άνθρωπο να κάνει την αμαρτία, ακόμα κι άθελα του, σαν ν' αναγκάζεται με τη βία;

Ο Ευλογημένος Κύριος (Κρίσνα) είπε: 

 
37. Αυτό είναι η επιθυμία, αυτό είναι η οργή (θυμός), που γεννιέται από την γκούνα ράτζας*, το μεγάλο κακό που κατατρώγει τα πάντα. Μάθε, πως αυτό (η επιθυμία)είναι ο εχθρός εδώ.

38.Οπως σκεπάζεται η φωτιά από τον καπνό, κι ένας καθρέπτης απ την σκόνη, όπως σκεπάζεται το έμβρυο από το άμνιο (ο υμένας που περιβάλει το έμβρυο), έτσι σκεπάζεται Αυτό (ο Ατμαν, Συνειδητότητα) από την επιθυμία.

ΣΧΟΛΙΟ: Η επιθυμία σκεπάζει με διαφορετικό τρόπο τον Ατμαν (Συνειδητότητα) ο οποίος είναι πιο λεπτοφυής ακόμη και από το κενό διάστημα. Η επιθυμία που είναι ένα ενεργειακό πεδίο μας εμποδίζει με διάφορους τρόπους να έχουμε καθαρή επίγνωση του Ατμαν που είναι η ουσιαστική μας φύση, αθάνατη, αιώνια, αμετάβλητη, πάντα ειρηνική και ευδαιμονούσα και ένα με τη παγκόσμια Συνειδητότητα (Μπράμαν) αυτό που αποκαλούμε Θεός.
 

Η επιθυμία με την δόνηση που παράγει, κάνει το νου εξωστρεφή και χονδροειδή, δημιουργεί ταύτιση, συνεχή κίνηση του νου, συναισθηματική ταραχή.

39. Σκεπασμένη είναι η Γνώση απ αυτόν τον αιώνιο εχθρό του Σοφού, την αχόρταγη φωτιά της επιθυμίας.

40. Οι αισθήσεις, το μάνας και το μπούντι λένε ότι είναι η έδρα της επιθυμίας. Με αυτά παραπλανά τον κάτοικο του σώματος σκεπάζοντας την Γνώση (δεν μας επιτρέπει να έχουμε επίγνωση του Ατμαν).

62. Όταν ο άνθρωπος σκέπτεται τα αντικείμενα τότε (ο νους του) γοητεύεται από αυτά και προσκολλάται σε αυτά. Από την προσκόλληση γεννιέται η επιθυμία και από την επιθυμία (την ανεκπλήρωτη) γεννιέται ο θυμός.

63. Από το θυμό γεννιέται η σύγχυση, από τη σύγχυση το χάσιμο της μνήμης*, από το χάσιμο της μνήμης ο παραλογισμός (το χάσιμο της διάκρισης και της λογικής) και από το χάσιμο της διάκρισης ο άνθρωπος χάνεται.

26. Εκείνοι που είναι ελεύθεροι από την επιθυμία και το θυμό, οι αυτοκυριαρχημένοι, που έχουν ελέγξει τις σκέψεις τους, και που έχουν συνειδητοποιήσει τον Εαυτό (Ατμαν, Συνειδητότητα), βιώνουν την πανταχού παρουσα ειρήνη και Ευδαιμονία του Θεού ( Νιρβάνα του Μπράμαν.