Ομ! Η απελευθέρωση περνάει από την υπέρβαση του ευχάριστου και του δυσάρεστου ~ Atman Nityananda

 "Η πνευματική ευδαιμονία είναι η ευτυχία της ίδιας σου της Ψυχής. Είναι ανεξάρτητη από τα αντικείμενα των αισθήσεων, συνεχής, ομοιογενής, αιώνια και ακατάστρεπτη" ~ Σουάμι Σιβανάντα 

Η απελευθέρωση περνάει από την υπέρβαση του ευχάριστου και του δυσάρεστου

Η βασική τάση του εγώ είναι να αναζητά το ευχάριστο και να αποφεύγει το δυσάρεστο, χωρίς να σημαίνει βέβαια ότι αυτό που φαίνεται δυσάρεστο ή ευχάριστο για το εγώ μας, είναι και ευεργετικό για εμάς.

Έτσι όλη μας η ζωή μας (της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανθρώπων) είναι ένας αγώνας να αποφεύγουμε τα δυσάρεστα και να αναζητούμε τα ευχάριστα, σύμφωνα πάντα με τους προγραμματισμούς του νου μας.

Εξ αιτίας αυτής της θεμελιώδους τάσης του εγώ, μπορεί και η πνευματικότητα να χρησιμοποιηθεί από το εγώ σαν ένα μέσο, για να κάνουμε την ζωή μας πιο ευχάριστη και ενδιαφέρουσα. Θα μου πείτε κακό είναι αυτό; Όχι, αλλά δεν είναι πνευματικότητα. Είναι απλά άλλο ένα δεκανίκι για να συνεχίζει το εγώ μας να ζει στον ψευδαισθησιακό κόσμο του, όσο πιο άνετα και ευχάριστα γίνεται.

Η πνευματικότητα έχει ως κεντρικό σκοπό την υπέρβαση αυτού που είναι το ζητούμενο για το εγώ, δηλαδή την υπέρβαση του ευχάριστου και του δυσάρεστου και την βίωση της αληθινής μας φύσης. Δεν γίνεται να βιώσουμε την ειρήνη και την ευδαιμονία του πνεύματος αν δεν υπερβούμε το ευχάριστο και το δυσάρεστο.

Το ευχάριστο και το δυσάρεστο ανήκουν στο κατώτερο (ρατζασοταμασικό) εγώ και τον αισθητηριακό νου. Δεν ανήκουν στην Ψυχή μας, στον πνευματικό ή αληθινό μας Εαυτό. Η ειρήνη, η αγάπη, η πληρότητα και η ευδαιμονία είναι η ουσιαστική φύση της Ψυχής μας. Αλλά για να βιωθούν αυτά πρέπει ο νους να σταματήσει να αναζητάει τις ευχάριστες αισθητηριακές εμπειρίες, να εγκαταλείψει την προσκόλληση του σε αυτές και να στραφεί στο κέντρο της Ύπαρξης μας όπου λάμπει η Πνευματική μας φύση που είναι πέρα από τις αισθήσεις, το σώμα τον νου, το ευχάριστο και το δυσάρεστο.

Η πνευματικότητα δηλαδή, και συνεπώς η πνευματική άσκηση δεν είναι ένα μέσο για να ‘βολευτεί’ το εγώ μας αλλά για να υπερβούμε το εγώ μας και τελικά να το εξαλείψουμε. Η πνευματικότητά έχει ως σκοπό να μεταμορφώσει τον νου, να τον καθαρίσει από τα πάθη και τις επιθυμίες του για αισθητηριακές απολαύσεις, ώστε να τις απαρνηθεί τελικά για να μπορεί να προσηλωθεί απρόσκοπτα στην καρδιά όπου κατοικεί αιώνια η πνευματική μας φύση.

Αλλά αυτή η διαδικασία του εξαγνισμού από τις κατώτερες τάσεις ( ζήλια, απληστία, υπερηφάνεια, ματαιοδοξία, θυμός, μίσος, κ.λπ.), από τον πόθο και τις επιθυμίες για οποιαδήποτε αισθητηριακή απόλαυση, (λαγνεία, λαιμαργία, κ.λπ.) από την φύση της δεν είναι ευχάριστη αν και είναι υψίστως ευεργετική για εμάς. Ως εκ τούτου το εγώ μας δεν θέλει να περάσει από αυτήν την διαδικασία και δύσκολα θα εγκαταλείψει την αντίδραση και αντίσταση του προς αυτήν, εκτός και αν η ζωή μας είναι ένα πραγματικό ναυάγιο, μια σκέτη δυστυχία. Αν και κατά την άποψη μου πέρα από την δυστυχία είναι απαραίτητη και μια θέρμη για το ανώτερο για το πνευματικό.

Εκτός του ότι η εργασία για την εξάλειψη των κατώτερων τάσεων είναι μια δυσάρεστη για το εγώ μας διαδικασία, το καλομαθημένο εγώ μας θέλει να συνεχίζει σε μια άνετη ευχάριστη ζώνη, και δεν είναι καθόλου διατεθειμένο να εγκαταλείψει την ηδονή των αισθήσεων που τόσα χρόνια απολάμβανε με την συναίνεση μας. Έτσι θα μας βάζει με κάθε τρόπο εμπόδια ώστε να εγκαταλείψουμε οποιαδήποτε σοβαρή προσπάθεια μας να εγκαταλείψουμε τις ηδονές των αισθήσεων. Για αυτό πολλοί ξεκινούν τον πνευματικό δρόμο και ελάχιστοι (προς το παρόν τουλάχιστον) φτάνουν στο τέρμα του.

Αλλά δεν γίνεται από την φύση των πραγμάτων να έχουμε και τα δύο ολόκληρα, και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη, δηλαδή και την ηδονή των αισθήσεων και την ηδονή του Πνεύματος. Ο νους μπορεί να κατοικεί είτε στις αισθήσεις και τις ηδονές αυτών, είτε στην καρδιά και να βιώνει την ευδαιμονία του πνεύματος. Οι πρώτες έχουν αρχή και τέλος και φέρνουν μαζί τους πολύ πόνο και δυστυχία, ενώ η ηδονή του πνεύματος είναι αιώνια, ακατάστρεπτη και ανέγγιχτη από οποιαδήποτε μιζέρια και δυστυχία.

Επισημαίνω τέλος ότι αν και στην αρχή ο πνευματικός δρόμος είναι επώδυνος για το εγώ μας, σταδιακά, καθώς ο νους μας γίνεται όλο και πιο αγνός και φωτεινός οι δυσκολίες και οι δυσάρεστες συναισθηματικές καταστάσεις (που βεβαίως το ίδιο το εγώ δημιουργεί και το ίδιο το εγώ αντιδρά προς αυτές με δυσαρέσκεια) λιγοστεύουν και σε ένταση, και σε συχνότητα και σε διάρκεια. Η γαλήνη, η ειρήνη, η πληρότητα, η ικανοποίηση, η αγάπη, η χαρά και η ευτυχία θα κυριαρχούν όλο και περισσότερο στην καθημερινή μας εμπειρία. Και όλη αυτή η μιζέρια και η δυσαρέσκεια που βιώναμε πριν, θα είναι πια ένα μακρινό όνειρο.

Η αληθινή ευτυχία είναι πέρα από τον νου - Άτμαν Νιτυανάντα

Η αληθινή ευτυχία είναι πέρα από τον νου

Όταν υπερβούμε την απόλαυση, την χαρά και την θλίψη του νου, που είναι βασισμένα στην επιθυμία, στην ταύτιση και στην φαντασία, τότε βιώνουμε μια ευτυχία (ειρήνη, ευδαιμονία) που είναι πέρα κάθε φαντασία.

Συνειδητοποίησε την Άπειρη Ευδαιμονία ~ Σουάμι Σιβανάντα

Συνειδητοποίησε την Άπειρη Ευδαιμονία

Του Σουάμι Σιβανάντα

Είσαι γεννημένος για υψηλότερα πράγματα. Ένα ένδοξο λαμπρό μέλλον σε περιμένει. Μην σκέπτεσαι το παρελθόν. Εξαγνίσου. Συγκεντρώσου. Στοχάσου. Διαλογίσου. Βρες στήριγμα στην Ύψιστη Ψυχή . 

Προχώρησε προς τα εμπρός. Μην ενοχλείσαι από τις δυσκολίες, τις αντιξοότητες και τις θλίψεις. Θα σε βοηθήσουν στην ανάπτυξη της θέλησης και της δύναμης αντοχής σου. Θα σε καταστήσουν σοφό και θα σε βοηθήσουν στην εξέλιξή σου. 

Να είσαι θαρραλέος. Ποτέ μην απελπίζεσαι. Άντλη Άντλησε δύναμη από μέσα. Κινήσου προς τα εμπρός. Αισθάνσου τη Θεϊκή Παρουσία παντού. Δες τη θεϊκή Δόξα ολόγυρα. Βυθίσου βαθιά στη Θεϊκή Πηγή. Θα συνειδητοποιήσεις την άπειρη ευδαιμονία

Ευχαρίστηση – Απόλαυση - Χαρά – Ευτυχία - Ευδαιμονία ~ Atman Nityananda,

 Ευχαρίστηση – Απόλαυση - Χαρά – Ευτυχία - Ευδαιμονία

Η Ευχαρίστηση 

Ευχαρίστηση είναι η εμπειρία που βιώνουμε όταν ερχόμαστε σε επαφή με τα αντικείμενα των αισθήσεων (απαλό, ζεστό, δροσερό, ευχάριστο, ήχοι, εικόνες, μυρωδιές κ.λπ.). Το αντίθετο είναι η δυσαρέσκεια (δεν αναφέρομαι στην ψυχολογική δυσαρέσκεια). Για παράδειγμα όταν τρώμε κάτι πολύ στυφό ή πικρό βιώνουμε μια δυσάρεστη αίσθηση.

Η ευχαρίστηση είναι παράγωγο της αλληλεπίδρασης του νου και των αισθήσεων με το συγκεκριμένο αντικείμενο. Δεν εξαρτάται πάντα αποκλειστικά από το ίδιο το αντικείμενο. Γι' αυτό το ίδιο αντικείμενο δεν ευχαριστεί όλους το ίδιο και επίσης το ίδιο αντικείμενο που μας δίνει ευχαρίστηση σε διαφορετικές συνθήκες (π.χ. Ασθένεια) μπορεί να μας είναι απεχθές.

Μπορεί στην ευχαρίστηση να συμμετέχουν περισσότερες από μια αισθήσεις και μπορεί να συνοδεύεται με χαρά (πχ. στην περίπτωση του φαγητού για παράδειγμα απολαμβάνουμε και την μυρουδιά και την γεύση και την θέα του φαγητού).

Η απόλαυση 

Αν και η λέξη απόλαυση χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως, εδώ θα αναφερθώ σε μια συγκεκριμένη της άποψη. Στην απόλαυση που βιώνουμε όταν τρώμε κάτι, πίνουμε κάτι, την ερωτική απόλαυση και άλλες παρόμοιες απολαύσεις οι οποίες είναι τελείως διαφορετικές από απολαύσεις όπως η απόλαυση του ηλιοβασιλέματος, του μπάνιου στην θάλασσα, του περίπατου στο δάσους κ.λπ..

Η απόλαυση στην οποία αναφέρομαι είναι κρυσταλλωμένη ενέργεια στο αστρικό μας σώμα και συγκεκριμένα στο ψυχικό πράνα και είναι άμεσα συνδεδεμένη με την επιθυμία και τον πόθο για απόλαυση. Η απόλαυση αυτή χρειάζεται φαντασία, ταύτιση και προβολή για να βιωθεί. Μπορείς να σταματήσεις την απόλαυση αν σταματήσεις την ταύτιση αλλά μπορεί να συνεχίζεις να βιώνεις την ευχαρίστηση.

Η απόλαυση στην οποία αναφέρομαι είναι επίσης κάτι διαφορετικό από την ευχαρίστηση. Η απόλαυση είναι κάτι που σχετίζεται με το κατώτερο εγώ μας και προβάλλεται επάνω στα αντικείμενα. Δηλαδή η απόλαυση δεν προέρχεται από τα αντικείμενα, αλλά είναι μια δόνηση της ψυχικής ζωτικής ενέργειας η οποία ενεργοποιείται κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Γι' αυτό και το ίδιο αντικείμενο ή η ίδια εμπειρία μπορεί σε κάποιους να τους δίνει απόλαυση και σε άλλους όχι και επίσης και για το ίδιο πρόσωπο, το ίδιο το αντικείμενο ή εμπειρία κάποιες φορές μπορεί να του δώσει λιγότερη,  περισσότερη ή και καθόλου απόλαυση ανάλογα την κατάσταση του νου του και τις συνθήκες. Για παράδειγμα η απόλαυση του έρωτα δεν είναι πάντοτε της ίδιας ποιότητας και έντασης για διάφορους λόγους.

Αν δεν επιθυμούμε κάτι δεν μπορούμε να το απολαύσουμε. Το ίδιο αντικείμενο,  ένα γλυκό για παράδειγμα, αν το φάμε όταν το επιθυμούμε έντονα θα μας δώσει πολύ μεγάλη απόλαυση, από ότι σε άλλη περίπτωση. Υπενθυμίζω πως δεν αναφέρομαι στην ευχαρίστηση που βιώνουμε όταν τρώμε ένα γλυκό, αλλά στην απόλαυση που βιώνει το εγώ μας.

Η μόνη απόλαυση που δεν είναι προβολή είναι η σεξουαλική απόλαυση. Η σεξουαλική ενέργει όταν ενεργοποιηθεί βιώνουμε απόλαυση η οποία εξαρτάται από το πόσο πολύ ενέργεια έχουμε και το πόσο πολύ ενεργοποιήσαμε την σεξουαλική ενέργεια. Αλλά ακόμη και στην περίπτωση της σεξουαλικής απόλαυσης εξ αιτίας της λαγνείας μέρος της απόλαυσης που βιώνουμε οφείλεται στην προβολή  της λαγνείας στο αντικείμενο  της απόλαυσης. Άλλο πράγμα δηλαδή είναι η φυσιολογική να το πω έτσι απόλαυση που μας δίνει η σεξουαλική ενέργεια και άλλο πράγμα είναι η απόλαυση που προέρχεται από την λαγνεία, που είναι αποκρυσταλλωμένη ενέργεια στο ψυχικό πράνα και ενεργοποιείται με την φαντασία, την προβολή και την ταύτιση, όπως συμβαίνει και στην περίπτωση του φαγητού.

Αυτή η απόλαυση η αποκρυσταλλωμένη στο ψυχικό πράνα που έχει την ρίζα της στην σεξουαλική απόλαυση, είναι που δημιουργεί την επιθυμία, την παρόρμηση για απόλαυση ( τις προσκολλήσεις και τους εθισμούς και η αιτία της δυστυχίας  μας.

Η χαρά και η ευτυχία

Η χαρά είναι μια κατάσταση σαττβικής δόνησης της ψυχικής ενέργειας και του νου και την  βιώνουμε σε καταστάσεις που θεωρούμε ευχάριστες ή σημαντικές για εμάς.  (πχ. όταν είμαστε ερωτευμένοι, ικανοποίηση κάποιας επιθυμίας, κάποιο γεγονός που θεωρούμε σημαντικό όπως τη γέννηση κάποιου παιδιού, την ίαση από ασθένεια, κ.λπ.). Όταν η χαρά είναι έντονη την ονομάζουμε ευτυχία. Η χαρά και η ευτυχία εκδηλώνονται όταν ο νους βρίσκεται στην σαττβική του κατάσταση. Το αντίθετο της χαράς είναι η στεναχώρια, η θλίψη. 

Επισημαίνω πως η χαρά και η ευτυχία που βιώνουμε στο επίπεδο του νου και του συναισθήματος (ψυχικής ενέργειας) σχετίζεται κυρίως με την κατάσταση του νου μας και όχι με τα εξωτερικά αντικείμενα ή τις εξωτερικές καταστάσεις. Όταν ο νους ησυχάσει και προσλάβει την σαττβική του κατάσταση τότε η ευδαιμονία του θεϊκού μας Είναι εκδηλώνεται στο επίπεδο του νου και της ψυχικής ενέργειας ως χαρά ή ευτυχία (εκδηλώνεται σε διάφορες διαβαθμίσεις της χαράς ή της ευτυχίας ανάλογα με την περίσταση). Ο νους ησυχάζει και προσλαμβάνει την σαττβική του κατάσταση για διάφορους λόγους και ένας από αυτούς είναι ότι η εκπλήρωση κάποιας επιθυμίας ή κάποιου συμβάντος που θεωρούμε σημαντικό για εμάς.

Η ευδαιμονία  

Η ευδαιμονία είναι μια κατάσταση πέρα από την ευχαρίστηση, την απόλαυση, την χαρά και την ευτυχία του νου. Η ευδαιμονία σχετίζεται με την θεϊκή μας φύση, είναι πέρα από τον νου, αλλά για να βιωθεί απαιτείται ένας αγνός, διαυγής, φωτεινός, σταθερός νους. Η ευδαιμονία είναι μια κατάσταση απερίγραπτη, αλλά παρά ταύτα για να δώσουμε μια ιδέα για αυτήν την κατάσταση, αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι είναι μια κατάσταση πληρότητας, ειρήνης, βαθιά ικανοποίησης, ελευθερίας, όλα αυτά σαν μια ενιαία κατάσταση.   Σε βαθύ διαλογισμό βιώνουμε την ευδαιμονία του θεϊκού μας Είναι που δεν εξαρτάται από τις εμπειρίες του νου και των αισθήσεων. Καμία ευτυχία του νου και των αισθήσεων δεν μπορεί να συγκριθεί με την ευτυχία που βιώνουμε σε κατάσταση διαλογισμού.

Σε βαθύ Σαμάντι κατά το οποίο η αίσθηση εγώ έχει χαθεί τελείως, βιώνουμε την ευδαιμονία στην πιο καθαρή της μορφή.

Μια σύνοψη για την χαρά και την ευδαιμονία

Η χαρά ή η ευτυχία που βιώνουμε εξ αιτίας κάποιας εμπειρίας δεν οφείλεται στην εμπειρία αυτή καθεαυτή αλλά στην στάση μας απέναντι στην εμπειρία και στο ότι ο νους γίνεται ήρεμος στην ιδέα ότι απέκτησε ή βίωσε αυτό που ποθούσε. Όταν ο νους ηρεμεί, αποκτά την σαττβική του κατάσταση και στην σαττβική κατάσταση αντανακλά σε αυτόν σε κάποιο βαθμό ευδαιμονία του θεϊκού μας Είναι ως χαρά ή ευτυχία, αναλόγως την περίσταση.

Αυτό όμως δεν γίνεται αντιληπτό σε εμάς λόγω της άγνοιας, της εξωστρέφειας του νου, της έλλειψης διάκρισης και καθαρότητας αντίληψης.

Η χαρά ή η ευτυχία που σχετίζεται με τον νου και τις αισθήσεις είναι προσωρινή, έχει αρχή και τέλος και ακολουθείται  ή συνοδεύεται από  πόνο.

Η ευδαιμονία του Είναι μας είναι αιώνια, χωρίς αρχή κα τέλος, αμιγής, απεριόριστη.

Ο ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ & ΚΑΙ Η ΤΙΘΑΣΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΑΚΟΥ ΕΓΩ ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Ο ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ & ΚΑΙ Η ΤΙΘΑΣΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΑΚΟΥ ΕΓΩ

Το βίταλ εγώ (το συγκινησιακό εγώ: Θυμικό-επιθυμητικό), είναι ατίθασο και απείθαρχο σαν τον Βουκεφάλα του Μ. Αλεξάνδρου.

Χρειάζεται συστηματική καθημερινή και ειλικρινής άσκηση, πολύ υπομονή, επιμονή, δυνατή θέληση και δεξιοτεχνία για να το δαμάσεις, να το εξαγνίσεις και να το βάλεις στην υπηρεσία σου.

Αλλά είναι το μόνο άξιο που έχεις να κάνεις στην ζωή σου.

Η αμοιβή είναι ελευθερία, πληρότητα και ευδαιμονία, δίχως όρια.

ΕΞΩΣΤΡΕΦΗΣ ΚΑΙ ΕΣΩΣΤΡΕΦΗΣ ΝΟΥΣ Μέρος Ι & ΙΙ ~ Atman Nityananda,

"Ο έλεγχος του νου είναι η μοναδική πόρτα για την ελευθερία"

~ Σουάμι Σιβανάντα

ΕΞΩΣΤΡΕΦΗΣ ΚΑΙ ΕΣΩΣΤΡΕΦΗΣ ΝΟΥΣ  Μέρος Ι

Ελευθερία, ειρήνη, αγάπη, πληρότητα, ευδαιμονία είναι χαρακτηριστικά της Αληθινής μας Φύσης (Συνειδητότητα, Ψυχή, Πνεύμα, Άτμαν, εσωτερική σιωπηλή παρουσία).

Μπορούμε να τα βιώσουμε μόνο όταν ο νους είναι ήρεμος και εστιασμένος στο κέντρο της ύπαρξης μας, στην ουσία μας, την ζωντανή σιωπηλή παρουσία.

Α. Όταν ο νους είναι εξωστρεφής υπάρχει:

→ ταύτιση με τις μορφές, τα εξωτερικά αντικείμενα και καταστάσεις, τις σκέψεις, τις παρορμήσεις, τα κατώτερα συναισθήματα, το σώμα και τις λειτουργίες του.

→ άγνοια, δεσμά, μιζέρια, δυστυχία, απόλαυση, με φευγαλέες στιγμές, πληρότητας, ελευθερίας, ευτυχίας.

Β. Όταν ο νους είναι εσωστρεφής και προσηλωμένος στην καρδιά, υπάρχει:

→ απόσπαση (μη ταύτιση) από τις μορφές, τις σκέψεις, τις παρορμήσεις, τα συναισθήματα, τα εξωτερικά αντικείμενα και καταστάσεις και το σώμα.

→ βίωση της θεϊκής μας ουσίας (Συνειδητότητα, Άτμαν ) που η φύση της είναι ελευθερία, ειρήνη, αγάπη, πληρότητα, ευδαιμονία.

ΕΞΩΣΤΡΕΦΗΣ ΚΑΙ ΕΣΩΣΤΡΕΦΗΣ ΝΟΥΣ  Μέρος ΙΙ

Η πνευματική άσκηση μας βοηθάει να κάνουμε το νου εσωστρεφή, ήρεμο, σταθερό, διαυγή, φωτεινό και να τον διατηρούμε  προσηλωμένο στο κέντρο μας, την Συνειδητότητα και να ζούμε εδώ και τώρα την ειρήνη και την ευδαιμονία που Είμαστε.

Όσο ο νους είναι εξωστρεφής δεν δεν μπορούμε να μιλάμε για πνευματική ζωή, παρά τα πολλά χρόνια που μπορεί να ασχολείται κανείς με την αυτογνωσία και την πνευματικότητα. Όταν δηλαδή, ο νους έλκεται και ταυτίζεται εύκολα από αντικείμενα των αισθήσεων και τις εξωτερικές καταστάσεις, όταν χάνει εύκολα την συνειδητή επαφή με το κέντρο του, την εσωτερική σιωπηλή παρουσία, όταν βρίσκει περισσότερη χαρά έξω παρά μέσα, δεν μπορεί να έχει κάποιος μια πλούσια εσωτερική ζωή.

Η πνευματική ζωή γίνεται ουσιαστική όταν ο νους γίνει εσωστρεφής, επισημαίνοντας ότι η εσωστρέφεια εδώ, δεν αναφέρεται στον άνθρωπο που ζει κλεισμένος στον εαυτό του, που ζει ταυτισμένος με τις ψυχολογικές διαδικασίες του εγώ και δεν έχει επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας. Ως εσωστρέφεια στην πνευματική ζωή εννοείται μια κατάσταση εγρήγορσης και απόσπασης από τις εξωτερικές εντυπώσεις αλλά και από τις ψυχολογικές διαδικασίες και ταυτόχρονα επίγνωσης της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας.

Εσωστρεφής λέγεται ο νους που δεν κατοικεί στις αισθήσεις και στα αντικείμενα τους, που η προσοχή είναι πιο πολύ μέσα παρά έξω, που είναι σε συνεχή εγρήγορση, και έχει επίγνωση του τι συμβαίνει μέσα στον ψυχολογικό κόσμο (σκέψεις, φαντασίες, συναισθήματα, επιθυμίες, παρορμήσεις) και έχει επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας που είναι η πηγή του και είναι πέρα από το σώμα, τις συγκινήσεις και τις σκέψεις.

Όταν δεν μας συνεπαίρνουν τα αντικείμενα των αισθήσεων όπως άλλοτε, όταν έχουμε έλεγχο των αισθήσεων και τον νου και δεν ταυτιζόμαστε εύκολα ούτε με τις αισθητηριακές εντυπώσεις ούτε με τις σωματικές, ενεργειακές, συναισθηματικές και νοητικές αντιδράσεις, όταν είμαστε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπής και απολαμβάνουμε την ειρήνη μέσα μας, τότε ζούμε μια πλούσια εσωτερική ζωή. 

Οι δάσκαλοι της Ράτζα Γιόγκα λένε παρόμοια, ότι η πραγματική Γιόγκα αρχίζει από το πέμπτο σκαλί της Ράτζα Γιόγκα που είναι η Πρατυαχάρα*, που σημαίνει ότι μπορούμε πλέον να ελέγχουμε τις αισθήσεις και να αποσπάσουμε τον νου μας από τις αισθήσεις και τις αντιλήψεις τους. Αυτό μας επιτρέπει να συγκεντρωθούμε χωρίς αποσπάσεις και να εμβαθύνουμε στον διαλογισμό που είναι και η ουσιώδης πρακτική στην πνευματική ζωή.

Σχόλιο:

η Πρατυαχάρα*: η Πρατυαχάρα είναι από τα οκτώ βήματα ή σκαλοπάτια στην 

Ράτζα Γιόγκα

Τα οκτώ βήματα της Ράτζα Γιόγκα είναι:

Γιάμα, Νιγιάμα, Ασάνα, Πραναγιάμα, Πρατυαχάρα, Νταράνα (συγκέντρωση), Ντυάνα (διαλογισμός), Σαμάντι(τέλεια απορρόφηση του νου στο αντικείμενο διαλογισμού).

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ. ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΠΛΟΎΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ

Ο θησαυρός των θησαυρών είναι ο ίδιος μας ο (εσωτερικός) Εαυτός, η Θεϊκή μας ουσία, που είναι ένα με τον Θεό, πάντα ελεύθερη, ειρηνική, πλήρης και ευδαιμονούσα.

Τι και αν έχεις όλα τα πλούτη του κόσμου, τις και αν έχεις ανέσεις και απολαύσεις, πάντα θα είσαι φτωχός και ζητιάνος της ευτυχίας. Το Ανικανοποίητο, οι ανησυχίες, η έλλειψη, το κενό, η  βαρεμάρα, πάντα  θα σε συντροφεύουν.

Ο μόνος πλούτος που δεν τον τρώει ο σκώρος και ο χρόνος, είναι ο πλούτος της Ψυχής. Και αυτός ο πλούτος σε ελευθερώνει από κάθε έγνοια, δυστυχία, μιζέρια, ανικανοποίητο, βαρεμάρα και ανησυχία.

Άφθαρτη, αμετάβλητη, παντοτινή ειρήνη, πληρότητα,  ευδαιμονία και ελευθερία δίχως όρια είναι ο πραγματικός πλούτος.

Βρες αυτόν τον πλούτο στην καρδιά σου, και ελευθερώσου από τις ψευδαισθήσεις της υλικής σου ύπαρξης και του νου. 

ΟΝ! 🌿Η Αναζήτηση της Ευτυχίας ~ Άτμαν Νιτυανάντα

🌿Η Αναζήτηση της Ευτυχίας

• Το κυνήγι της ευτυχίας οδηγεί στη δυστυχία.

• Εμείς είμαστε το μόνο εμπόδιο της ευτυχίας μας.

• Την εμποδίζουμε αναζητώντας την ευτυχία στις αισθητηριακές εμπειρίες, στα αντικείμενα, στα πρόσωπα, στις παρέες, στα πράγματα και στις επιτυχίες.

• Η ευτυχία δεν βρίσκεται έξω από εμάς.

• Η ευτυχία είναι πάντα παρούσα μέσα μας.

• Η ευτυχία βιώνεται όταν ο νους αναπαύεται στο κέντρο του, στην εσωτερική σιωπηλή παρουσία, που είναι το Είναι μας.

• Ο νους αναπαύεται στο κέντρο του, στην εσωτερική σιωπηλή παρουσία, όταν είναι αδιάφορος προς τις αισθητήριες απολαύσεις, την αναγνώριση, τη φήμη και τις κοσμικές επιτυχίες.

• Η πραγματική ευτυχία είναι ταυτόχρονα ειρήνη, πληρότητα και ελευθερία.

• Ένας νους που είναι γαλήνιος και ειρηνικός βιώνει ευτυχία.

• Ένας νους που είναι ελεύθερος από ταυτίσεις και προσκολλήσεις βιώνει ευτυχία.

• Ένας νους που είναι ελεύθερος από το εγώ και το «δικό μου» βιώνει ευτυχία.

• Η ευτυχία βιώνεται στην απουσία του εγώ, του εαυτού μου.

Νους - Πόνος ή ευδαιμονία; ~ Atman Nityananda

Νους - Πόνος ή ευδαιμονία; 

Η ταύτιση του νου με το κατώτερο είναι σκλαβιά και πόνος και η ταύτιση με την αλήθεια ελευθερία και ευδαιμονία.

Αν ο νους δεν βιώσει κάτι ανώτερο, θα συνεχίζει να προσκολλάται και να αναζητά ικανοποίηση και ευτυχία στις αισθητηριακές απολαύσεις, που είναι μήτρα πόνου και πνευματικής ένδειας.

Αν δεν συνειδητοποιήσει ότι είναι κατ' ουσίαν Πνεύμα (Συνειδητότητα) και ένα με τον Θεό ((Συνειδητότητα), θα συνεχίζει να ταυτίζεται με το σώμα και να νοιώθει ανασφάλεια, φόβο, ξεχωριστότητα.

Ο δρόμος προς την ελευθερία και την ευδαιμονία περνάει από την κυριαρχία μας στον νου, τον εξαγνισμό του, και την συνεχή ενατένιση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας (του Είναι) μέσω του διαλογισμού.

Με ένα αγνό σαττβικό νου απορροφημένο στην καρδιά (κέντρο της ύπαρξης μας) βιώνεται παντού και πάντα η ελευθερία και η   ευδαιμονία του Είναι.

Η ΓΙΟΓΚΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ & Η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑΣ ~ Μπαγκαβάντ Γκίτα,

 Η ΓΙΟΓΚΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΚΑΙ Η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑΣ

     Ορολογία

Γιόγκα 

1. Γιόγκα είναι η ένωση με το Θεό. 

2. Όμως γιόγκα αποκαλείται και η προσήλωση του νου μέσα μας (με οποιοδήποτε τρόπο ή τεχνική), με σκοπό να πετύχουμε την ένωση με το Θεό. Γιόγκα με την ευρύτερη έννοια αποκαλείται όλο το πρόγραμμα άσκησης που εξασκεί κάποιος καθημερινά για να πετύχει την ένωση με το Θεό.

Να επισημάνω ότι ήδη είμαστε ένα με τον Θεό, αλλά μέσω της άσκησης αποκτάμε επίγνωση ότι είμαστε Ένα με τον Θεό, και επιπλέον ο νους μας γίνεται φωτεινός λόγω της ταύτισης του με τον Θεό. 

Γιόγκι 

Ο όρος Γιόγκι χρησιμοποιείται με δύο τρόπους.

Α. Ο Γιόγκι με την πραγματική έννοια της λέξης αποκαλείται αυτός που πέτυχε την Φώτιση και την ένωση του με τον Θεό (Μπράμαν, Άτμαν, Συνειδητότητα). Ο Γιόγκι έχει πλήρη επίγνωση της αθάνατης άφθαρτης φύσης του, (Άτμαν, Εαυτός, Είναι, Πνεύμα) που είναι ταυτόσημη με τον Θεό (Μπράμαν). Η Φώτιση αποκαλείται Αυτοπραγμάτωση ή Απελευθέρωση και ο Γιόγκι λέγεται Απελευθερωμένος, φωτισμένος, ή Αυτοπραγματωμένος.

Β. Γιόγκι αποκαλείται επίσης και αυτός που είναι πλήρως αφιερωμένος στην πνευματική άσκηση για να πετύχει την ένωση με το Θεό (Γιόγκα). 

Ο ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ 

 Ο διαλογισμός (meditation) στα σανσκριτικά λέγεται ντυάνα (dhyana). Ο όρος διαλογισμός αν και είναι αδόκιμος και δεν εκφράζει αυτό που σημαίνει η λέξη ντυάνα (dhyana) παρά ταύτα καθιερώθηκε ως ορολογία στη δύση. Ο όρος διαλογισμός (ντυάνα) όπως και η γιόγκα χρησιμοποιείται με δύο τρόπους: 

 1. Διαλογισμός είναι η βαθιά απορρόφηση του νου στο Είναι μας τον Άτμαν. Στον διαλογισμό υπάρχει υπέρβαση του νου μέσω της βαθιάς προσήλωσης στην καρδιά (Το κέντρο της ύπαρξης μας, όχι η φυσική ή η συναισθηματική καρδιά). 

2. Διαλογισμός όμως λέγεται και η προσπάθεια με κάποια τεχνική να προσηλωθούμε πλήρως στο κέντρο της ύπαρξης μας, και να πετύχουμε την πραγματική κατάσταση του διαλογισμού που είναι η υπέρβαση του νου και η απορρόφηση του στο Είναι μας (Άτμαν), το αιώνιο φως της Συνειδητότητας, αυτό που αποκαλούν στην χριστιανική παράδοση άχτιστο φως.  

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ  VI ΤΗΣ ΜΠΑΓΚΑΒΑΝΤ ΓΚΙΤΑ

15. Έτσι κρατώντας πάντοτε το νου ισορροπημένο, ο Γιόγκι, με το νου υπό έλεγχο, κατοικώντας σε Εμένα πετυχαίνει τη ειρήνη, η οποία κορυφώνεται στην απελευθέρωση.

16. Στ’ αλήθεια, η Γιόγκα δεν είναι δυνατή για αυτόν που τρώει πολύ, ούτε για αυτόν που δεν τρώει καθόλου. Ούτε για αυτόν που κοιμάται πάρα πολύ, ούτε για αυτόν που μένει (πάντα) άγρυπνος, ω Αρτζούνα.

17. Η Γιόγκα γίνεται ο καταστροφέας του πόνου, για εκείνον που πάντοτε είναι μετρημένος στην τροφή και την αναψυχή, που είναι μετρημένος στην εκτέλεση δράσεων (έργων), που είναι μετρημένος στον ύπνο και την αγρυπνία.

18. Γιόγκι λέγεται αυτός που έχοντας πειθαρχήσει τέλεια τον νου του, παραμένει σταθερά προσηλωμένος στον Άτμαν μόνον, ελεύθερος από όλες τις επιθυμίες* για τα αντικείμενα των αισθήσεων. 

 ΣΧΟΛΙΟ

όλες τις επιθυμίες* : Όταν όλες οι επιθυμίες για τα αντικείμενα των αισθήσεων πεθάνουν, ο νους γίνεται ειρηνικός και παραμένει  σταθερά απορροφημένος στον Ύψιστο Εαυτό (Άτμαν, Συνειδητότητα). Ο Γιόγκι είναι πλήρως εναρμονισμένος με τον Άτμαν, καθώς πέτυχε την ένωση με το Άτμαν. Ο νους του Γιόγκι όντας εναρμονισμένος με τον Άτμαν, δεν ταράζεται από τις αισθητηριακέ αντιλήψεις και το σώμα και παραμένει σταθερά απορροφημένος στον Άτμαν, βιώνοντας αυθόρμητα και αδιάλειπτα την ειρήνη και την ευδαιμονία του Άτμαν.  

20. 21. Όταν ο νους, δαμασμένος με την άσκηση στην Γιόγκα (την συνεχή προσήλωσής του νου στον Άτμαν) γαληνεύει, και όταν θεωρώντας κανείς με τον νου τον Εαυτό (¨Άτμαν, Συνειδητότητα), στον Εαυτό ευφραίνεται, όταν βιώνει την άπειρη ευδαιμονία που είναι πέρα από τις αισθήσεις, και  η οποία μπορεί να γίνει αντιληπτή από μια αγνή διάνοια (Μπούντι), και σαν εδραιωθεί σε  αυτήν ποτέ δεν μετακινείται από την Πραγματικότητα,

22. 23. που σαν την αποκτήσει (την ευδαιμονία), κανένα άλλο απόκτημα δεν θεωρεί  ανώτερο της, και σαν εδραιωθεί σε αυτή, ούτε βαθύς πόνος δεν τον μετακινεί (από την βίωση της ευδαιμονίας του Μπράμαν), ας μαθευτεί, πως το ξέζεμα  από τον πόνο Γιόγκα λέγεται.  Αυτή η Γιόγκα πρέπει να ασκείται με αποφασιστικότητα και χωρίς να χαλαρώσει ο νους την προσπάθεια του.

27. Στ’ αλήθεια ύψιστη ευδαιμονία έρχεται σε αυτόν τον Γιόγκι, με τον ειρηνικό νου, με τα πάθη του γαληνεμένα, τον άσπιλο, που Μπράμαν έχει γίνει.

28. Ο Γιόγκι, έτσι πάντοτε απασχολώντας  τον νου του (στην σταθερή προσήλωση του στον Άτμαν), απαλλαγμένος από αμαρτίες, εύκολα απολαμβάνει την ευδαιμονία της επαφής με το Μπράμαν.