Ομ! Η αφύπνιση δεν είναι Αυτοπραγμάτωση - Άτμαν Νιτυανάντα

 Η αφύπνιση δεν είναι Αυτοπραγμάτωση

Έχω διαπιστώσει ότι συχνά συγχέεται η αφύπνιση στην αληθινή μας φύση με την αυτοπραγμάτωση ή απελευθέρωση. Όμως, η αφύπνιση και η αυτοπραγμάτωση (απελευθέρωση, θέωση) δεν είναι το ίδιο πράγμα, αν και η αυτοπραγμάτωση, που είναι και το τέλος του δρόμου, περιλαμβάνει την αφύπνιση.

Οι βασικές διαφορές ανάμεσα στην αφύπνιση και στην αυτοπραγμάτωση είναι ότι στην αυτοπραγμάτωση υπάρχει πλήρης διάλυση του εγώ σε όλες του τις όψεις (ελαττώματα, πάθη, αδυναμίες, επιθυμίες, προγραμματισμοί, κατώτερα συναισθήματα κ.λπ.), πλήρης μεταμόρφωση του νου σε φωτεινό και αγνό, όπως είναι η Συνειδητότητα, και αυθόρμητη, φυσική εδραίωση μας στη σιωπηλή παρουσία της Συνειδητότητας. Δεν χρειάζεται πλέον καμία προσπάθεια για να είμαστε σταθερά και σε πλήρη επίγνωση της θεϊκής μας φύσης, της ειρήνης, της ελευθερίας, της πληρότητας και της αγάπης.

Με την αφύπνιση, σε αντίθεση με την αυτοπραγμάτωση, δεν συμβαίνει (στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων) η πλήρης διάλυση του εγώ ούτε η εδραίωσή μας στην αληθινή μας φύση. Μετά την αφύπνιση, οι εγωικές τάσεις συνεχίζουν να υπάρχουν και να εκδηλώνονται, εμποδίζοντας λιγότερο ή περισσότερο τη βίωση της ελευθερίας, της ειρήνης, της αγάπης και της πληρότητας του Είναι.

Οι εγωικές τάσεις συνεχίζουν να υπάρχουν στον ψυχισμό μας και να εκδηλώνονται, έστω και αδύναμα, προκαλώντας ταύτιση και ξεχασιά, ενώ ωθούν τον νου να αναζητήσει απόλαυση στα αντικείμενα των αισθήσεων.

Για αυτό το λόγο, απαιτείται να συνεχίσουμε και μετά την αφύπνιση την πρακτική και τις πειθαρχίες. Απαιτείται συνεχής, από στιγμή σε στιγμή, εγρήγορση, σταθερή βαθιά επίγνωση της εσωτερικής σιωπής (αυτεπίγνωση) και διάκριση, για να αποφεύγουμε την ταύτιση με τις εκφράσεις-αντιδράσεις του εγώ (σκέψεις, συναισθήματα, επιθυμίες, παρορμήσεις, φαντασίες κ.λπ.) και να αποφεύγουμε να δρούμε υπό την επιρροή ή ακόμη και την κυριαρχία τους. Και βέβαια, απαιτείται να συνεχίσουμε την άσκηση μέχρι να φτάσουμε στην πλήρη διάλυση του εγώ και την πλήρη εδραίωσή μας στο Είναι μας (Αυτοπραγμάτωση).

Επισημαίνω ξανά την αναγκαιότητα να συνεχιστεί η άσκηση (αν και η άσκηση αποκτά πλέον άλλο χαρακτήρα και δυναμική) μέχρις ότου όλες οι εγωικές τάσεις διαλυθούν εντελώς και η παραμονή στο Είναι γίνει μόνιμη και αβίαστη.

Σύμφωνα με τις διδασκαλίες μεγάλων δασκάλων, όπως ο Παντάντζαλι, ο Αντισανκαρατσάρυα και ο Σουάμι Σιβανάντα, η πνευματική άσκηση κορυφώνεται σε βαθύ διαλογισμό, και ο διαλογισμός στο Νιρβικάλπα Σαμάντι, όπου με τη χάρη του Θεού επέρχεται η ολοκληρωτική διάλυση του εγώ. Με την πλήρη διάλυση του εγωικού εαυτού ή απλά του εγώ, επέρχεται η τέλεια φώτιση του νου και η εδραίωσή μας στην αληθινή μας φύση (σιωπηλή παρουσία της Συνειδητότητας, Είναι).

Να θυμόμαστε τέλος ότι, μέχρι το τελευταίο βήμα στην απέναντι όχθη του ποταμού, το ποτάμι μπορεί να μας παρασύρει ξανά στην άγνοια. Δηλαδή, να δυναμώσει πάλι το εγώ μέσα μας και να ταυτιστούμε με το εγώ και τον νου.

Ποια είναι η βασική προϋπόθεση για την αυτοπραγμάτωση;

Να το θέλουμε πραγματικά, ολόκαρδα και πάνω από οτιδήποτε άλλο στη ζωή μας. Αν θέλετε την αλήθεια από καρδιάς, αν έχετε ζήλο, συνέπεια, ειλικρίνεια, έντονη λαχτάρα και δώσετε ολοκληρωτικά την ενέργεια, το νου, το σώμα, ό,τι έχετε σε αυτήν την προσπάθεια, η αλήθεια θα σας αποκαλυφθεί όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό. Τίποτα δεν μπορεί να σας εμποδίσει να φτάσετε στον προορισμό σας, στην συνειδητοποίηση της θεϊκής σας φύσης που είναι η κατοικία της αιώνιας Ειρήνης και ευδαιμονίας.

“Πρέπει να είναι κανείς έτοιμος να θυσιάσει τα πάντα για την αλήθεια”. .

~ Ramana Maharshi

Σε κάθε στιγμή του ταξιδιού σας προς την Αυτοπραγμάτωση, θα βρείτε ό,τι χρειάζεστε, το σωστό βιβλίο, τον σωστό πνευματικό δάσκαλο, τη σωστή διδασκαλία για εσάς. Μην ανησυχείτε. Να είστε ευέλικτοι, να είστε ανοιχτοί, απλοί, πρακτικοί, να είστε υπομονετικοί, να κάνετε το καλύτερο δυνατό κάθε στιγμή και το επόμενο βήμα θα έρθει από μόνο του.

Αναρωτήσου βαθιά! Τι θέλεις πραγματικά;

Να είσαι μια μικρή εγωκεντρική οντότητα, σκλάβος των απατηλών αισθητηριακών απολαύσεων, γεμάτη μιζέριες και βάσανα, ή να συνειδητοποιήσεις ότι είσαι η άχρονη αθάνατη Συνειδητότητα, πάντα πλήρης, ελεύθερη, ειρηνική και ευδαιμονούσα;

Η αυτοπραγμάτωση είναι το κληρονομικό σου δικαίωμα.

Μπορείς να το συνειδητοποιήσεις σε αυτή την ζωή

Ο χρόνος κυλάει

Ο θάνατος μπορεί να έρθει ανά πάσα στιγμή

Μην σπαταλάς το χρόνο σου σε ασήμαντα πράγματα

Δράσε σαν λιοντάρι, μη φοβάσαι τίποτα

Κάνε σταθερά εντατικά πρακτική

Να είσαι συνεχώς σε αυτεπίγνωση και εγρήγορση

Θα καταφέρεις να

Συνειδητοποιήσεις τον θεϊκό Εαυτό εδώ και τώρα

Και να γίνεις μια ενσάρκωση της ειρήνης, του φωτός και της ευδαιμονίας

Απόσπασμα απο το βιβλίο Βιβλίο/E-book: Η Τέχνη του Διαλογισμού

🌺 Ειρήνη, Αγάπη Αρμονία

ΟΜ! Τι είναι η αφύπνιση - Atman NItyananda

Τι είναι η αφύπνιση

Η αφύπνιση δεν είναι κάποια εμπειρία έκστασης, ούτε σχετίζεται με ενοράσεις, ανώτερες διαστάσεις, ανώτερα πεδία και άλλα παρόμοια. Είναι η διαισθητική συνειδητοποίηση ότι είμαστε το φως της Συνειδητότητας, που είναι το πάντα παρόν σιωπηλό υπόβαθρο κάθε εμπειρίας.

Παρότι χρειάζεται προετοιμασία του νου μέσω συστηματικής άσκησης και πειθαρχιών, η αφύπνιση δεν επιτυγχάνεται με κάποια τεχνική, αλλά συμβαίνει αυθόρμητα κάποια στιγμή με την χάρη του Θεού.

Σε κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις η αφύπνιση συνέβη χωρίς να προηγηθεί άσκηση, όπως στην περίπτωση του Ράμανα Μαχάρσι αλλά από ότι γνωρίζουμε είχε φτάσει σε ένα υψηλό επίπεδο συνείδησης και αγνότητας μέσα από άσκηση στην προηγούμενη του ενσάρκωση.

Οι λόγοι που δεν συνειδητοποιούμε ότι είμαστε η Συνειδητότητα είναι η μη αγνότητα του νου, η εξωστρέφειας του νου, η ταύτιση μας με το εγώ, το σώμα, τις σκέψεις και τα συναισθήματα, η απροσεξία και η έλλειψη διάκρισης.

Καθώς μέσα από την άσκηση και τον διαλογισμό θα αυξάνεται η ικανότητα σας να είσαστε όλο και πιο σταθερά σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας και δεν θα ταυτίζεστε με τις σκέψεις και τα συναισθήματα, θα συνειδητοποιήσετε κάποια στιγμή ότι δεν είσαστε το σώμα, οι σκέψεις και τα συναισθήματα ή οτιδήποτε άλλο νομίζατε για τον εαυτό σας, αλλά η πάντα παρούσα εσωτερική σιωπηλή παρουσία της επίγνωσης (το φως της Συνειδητότητας) που είναι το σταθερό σιωπηλό υπόβαθρο των σκέψεων, των συναισθημάτων και των αισθητηριακών αντιλήψεων.

Η συνειδητοποίηση ότι η εσωτερική σιωπηλή παρουσία της Συνειδητότητας είναι αυτό που πραγματικά είμαστε, είναι η πραγματική αφύπνιση.

Τέλος, θα ήθελα να τονίσω ότι η αφύπνιση δεν είναι η τελική κατάσταση του πενυματικού δρόμου γνωστή ως απελευθέρωση, φώτιση, θέωση ή αυτοπραγμάτωση. Με την αφύπνιση μπαίνουμε στην ουσία της πνευματικής ζωής και της πορείας μας προς την απελευθέρωση και την πλήρη συνειδητή ένωση μας με το παγκόσμιο Πνεύμα της ζωής (Θεός, Μπράμαν, απόλυτη Συνειδητότητα).

Οι παράγοντες της πλάνης και η αφύπνιση ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Οι παράγοντες της πλάνης και η αφύπνιση

Οι δυο δυνάμεις που μας κρατούν σε πλάνη είναι οι ράτζας και τάμας ποιότητες καθώς και τα αποτελέσματα αυτών στον νου μας (το κατώτερο εγώ, οι επιθυμίες, τα ελαττώματα, οι προσκολλήσεις, τα κατώτερα συναισθήματα, κ.λπ.). 

Η τάμας σκεπάζει με ένα πέπλο την αληθινή μας φύση και η ράτζας κινεί το νου προς τα έξω μέσα από τις αισθήσεις και τον κάνει να αναζητάει αισθητηριακές εμπειρίες. Η τάμας ποιότητα προκαλεί την ταύτιση με το σώμα και τον νου και την ψευδαίσθηση ότι είμαστε μένα πρόσωπο-σώμα περιορισμένο από το χώρο και το χρόνο την αιτία και το αποτέλεσμα. 

Η ράτζας δημιουργεί την επιθυμία για αισθητηριακές εμπειρίες, κάνει τον νου να κινείται συνέχεια και να ασχολείται με τα αντικείμενα των αισθήσεων απολαύσεις και δράση και τον στρέφει συνέχεια προς τα έξω μέσα από τις αισθήσεις. Έτσι δεν αντιλαμβανόμαστε τι ακριβώς συμβαίνει μέσα μας (σκέψεις, συναισθήματα, προγραμματισμοί, παρορμήσεις, κ.λπ.), ποια είναι η αιτία τους και ο απώτερος σκοπός τους, αλλά επάνω από όλα δεν είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε (διακρίνουμε) και να συνειδητοποιήσουμε την αληθινή μας φύση (Συνειδητότητα, εσωτερική σιωπηλή παρουσία). 

Όντας καλά αναπτυγμένοι και εδραιωμένοι μέσα μας οι παράγοντες της ψευδαίσθησης (οι ράτζας και τάμας ποιότητες, το κατώτερο εγώ, οι επιθυμίες, τα ελαττώματα, οι προσκολλήσεις, τα κατώτερα συναισθήματα, κ.λπ.), η συνειδητοποίηση (αφύπνιση) της αληθινής μας φύσης επιτυγχάνεται με ειλικρινή συστηματική και φιλόπονη άσκηση, συνεχή έρευνα και διαλογισμό. 

Την στιγμή που αφυπνιζόμαστε στην αληθινή μας φύση (συνειδητοποιούμε ότι είμαστε το φως της Συνειδητότητας) διαλύεται και η πλάνη ότι είμαστε το σώμα, ο νους και το εγώ. Η αφύπνιση δεν είναι όμως και του τέλους του δρόμου, παρά το καθοριστικό βήμα για να φτάσουμε στην απελευθέρωση (αυτοπραγμάτωση, φώτιση, θέωση).

Είμαστε η πάντα παρούσα σιωπηλή επίγνωση ~ Atman Nityananda

Είμαστε η πάντα παρούσα σιωπηλή επίγνωση

Αυτό που είμαστε είναι η πάντα παρούσα επίγνωση (Συνειδητότητα, Πνεύμα, Ψυχή, Άτμαν, εσωτερική σιωπηλή παρουσία), η οποία φωτίζει τον νου και κάνει κάθε εμπειρία δυνατή. Η επίγνωση είναι παρούσα και όταν εκδηλώνονται σκέψεις και όταν δεν υπάρχουν σκέψεις. Είμαστε αυτή η επίγνωση που αντιλαμβάνεται τις σκέψεις αλλά και το κενό ανάμεσα στις σκέψεις (το νοητικό διάστημα) και την απουσία σκέψεων. Μπορεί να έχουμε επίγνωση αυτού που πραγματικά είμαστε και όταν υπάρχουν σκέψεις και όταν δεν υπάρχουν σκέψεις. Είναι θέμα εστίασης της προσοχής και μη ταύτισης με τις σκέψεις (τα συναισθήματα και το σώμα επίσης). Βέβαια όταν ο νους είναι άδειος από σκέψεις, είναι ευκολότερο να αντιληφθούμε και να βιώσουμε χωρίς ‘παράσιτα’ την αληθινή μας φύση, δηλαδή να βιώσουμε καθαρά την ειρήνη, την πληρότητα, την ελευθερία και την ευδαιμονία που είμαστε ως Συνειδητότητα.

Αυτό που μας εμποδίζει να διακρίνουμε την αληθινή μας φύση (εσωτερική σιωπηλή παρουσία, Συνειδητότητα) και να είμαστε σε επίγνωση της αληθινής μας φύσης, δεν είναι οι σκέψεις από μόνες τους, αλλά η ταύτιση με τις σκέψεις (με τα συναισθήματα επίσης, το σώμα και τα αισθητηριακά αντικείμενα),  και πρωτίστως η ταύτιση με το εγώ, που είναι ο παράγοντας που δημιουργεί όλες τις ταυτίσεις. Το κατώτερο εγώ (εξ αιτίας της παρουσίας της τάμας ποιότητας ή γκούνα), σαν μια ομίχλη δημιουργεί ένα πέπλο, που μας εμποδίζει να έχουμε καθαρή αντίληψη της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας (Συνειδητότητηα, Είναι, Πνεύμα), που είναι πέρα από τις σκέψεις και το νοητικό διάστημα. Το εγώ, τραβάει όλη την προσοχή επάνω του και μας κάνει να ταυτιζόμαστε με αυτό το ίδιο, καθώς επίσης με τις σκέψεις, τα συναισθήματα, το σώμα και τις αισθητηριακές εντυπώσεις. Έτσι ξεχνάνε να είμαστε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπής που είναι πάντα παρούσα, ειρηνική και ευδαιμονούσα.

Το εγώ είναι ο παράγοντας που προβάλει σκέψεις, ταυτίζεται με τις σκέψεις και δημιουργεί επίσης όλες τις άλλες ταυτίσεις  Είναι η ταύτιση με το εγώ και τις σκέψεις που μας κάνει να χάνουμε την θέαση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας, που είναι ανέγγιχτη από τις σκέψεις, τα συναισθήματα, και τις σωματικές αντιδράσεις. Το εγώ μας εμποδίζει να διακρίνουμε καθαρά και να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε η εσωτερική σιωπηλή παρουσία και όχι το σώμα, και ο νους.

Όταν καταλαγιάσουμε με κάποιο τρόπο τις σκέψεις και τα συναισθήματα, τότε καταλαγιάζει και το εγώ, και σε αυτήν την κατάσταση γίνεται το έδαφος πρόσφορο να αντιληφθούμε καθαρά την εσωτερική σιωπηλή παρουσία. Αν προσπαθούμε σταθερά να  αποταυτιζόμαστε από τοις εξωτερικές εντυπώσεις, τα περιεχόμενα του νου (σκέψεις, συναισθήματα, κ.λπ. ), το σώμα και το ίδιο το εγώ και να εστιαζόμαστε στην εσωτερική σιωπή κάποια στιγμή θα συμβεί η αφύπνιση και θα συνειδητοποιηθεί ότι είμαστε η σιωπηλή παρουσία και όχι το σώμα και ο νους. Η αφύπνιση διαλύει την ψευδαίσθηση ότι είμαστε το σώμα, ένα πρόσωπο περιορισμένο στον χώρο και τον χρόνο. Η αφύπνιση όμως δεν είναι η τελική κατάσταση, η απελευθέρωση ή φώτιση. Η φώτιση συμβαίνει όταν διαλυθεί τελείως το εγώ σε όλες του τις απόψεις και ο νους έχει γίνει τελείως φωτεινός, εξ αιτίας του συνεχή διαλογισμού στην πηγή του, την Συνειδητότητα.

Η ΤΑΥΤΙΣΗ & Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ / Βίντεο ~ Atman Nityananda

Για να δείτε το Βίντεο κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο

https://youtu.be/u8ciNrMlAGM

Η ΤΑΥΤΙΣΗ & Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ / Βίντεο

Με την αφύπνιση συνειδητοποιείται από ότι δεν είμαστε το σώμα και ο νους, αλλά η άχρονη Ύπαρξη και Παρουσία της Συνειδητότητας.

Με την αφύπνιση συμβαίνει αλλαγή ταυτότητας. Από το σώμα, το νου, το εγώ και την προσωπικότητα που θεωρούσαμε ως εαυτό μας, η ταυτότητα μας 'μεταφέρεται' στην εσωτερικη΄σιωπηλά παρουσία του Είναι μας, που πάντοτε είμασταν, αλλά δεν συνειδητοποιούσαμε εξ αιτίας των επιθυμιών, των ταυτίσεων, προσκολλήσεων και των προγραμματισμών του εγώ.

Απόσπασμα από το Βίντεο
ΑΦΥΠΝΙΣΗ & ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ 25-8-18

Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, Η ΑΥΤΟΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ / Βίντεο ~ Atman Nityananda

Για να δείτε το Βίντεο κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο
https://youtu.be/PRSo3wvyiv0

Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, Η ΑΥΤΟΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ  / Βίντεο

Η αυτοέρευνα, στοχεύει στο να συνειδητοποιήσουμε τι δεν είμαστε και τι πραγματικά είμαστε. Είναι η διαδικασία, μέσω της οποίας προσπαθούμε να συνειδητοποιήσουμε τι δεν είμαστε, να σταματήσουμε να ταυτιζόμαστε με ότι δεν είμαστε και έτσι να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις να συμβεί η αφύπνιση.

Απόσπασμα από το Βίντεο

 ΑΦΥΠΝΙΣΗ & ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ  25-8-18

ΑΦΥΠΝΙΣΗ & ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ / Βίντεο ~ Atman Nityananda

Για να δείτε το βίντεο κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο

https://www.youtube.com/watch?v=S-95YANT6yc

ΑΦΥΠΝΙΣΗ & ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ / 25 8 18 

Εξηγείται τι είναι η αφύπνιση και τι η απελευθέρωση (αλλιώς φώτιση, αυτοπραγμάτωση, θέωση)

Η ΑΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ~ Atman Nityananda

Η ΑΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ 

Όπως ο μεθυσμένος δεν αντιλαμβάνεται την μέθη του, έτσι και ο κοιμισμένος συνειδησιακά δεν αντιλαμβάνεται τον ύπνο του. Κατά τον ίδιο τρόπο επίσης, ο λαίμαργος δεν αντιλαμβάνεται την λαιμαργία του, ο λάγνος την λαγνεία, του, ο υπερήφανος την υπερηφάνεια του, ο αλαζόνας την αλαζονεία του, ο πονηρός την πονηριά του, ο ζηλιάρης τη ζήλια του, και ούτω καθεξής.

Ο καθένας σε αυτόν τον κόσμο πιστεύει το καλύτερο για τον εαυτό του, θεωρεί ότι είναι ελεύθερος να κάνει όπως θέλει, ότι είναι κύριος των αποφάσεων του,  και ούτε που του περνάει από το νου του, ότι είναι μια ασυνείδητη μηχανή, η οποία κινείται από υποσυνείδητους προγραμματισμούς και ψυχολογικές οντότητες των οποίων την φύση αγνοεί.

Πιθανόν, δαβάζοντας αυτές τις γραμμές, να νομίζεις ότι είσαι η εξαίρεση, αλλά αυτή η αντίληψη, θα συνεχίζει να σε κρατάει σε κατάσταση ταύτισης, προσκόλλησης και συνειδησιακού ύπνου.

Για όσο θεωρεί κάποιος τον εαυτό του, ελεύθερο και κύριο του εαυτού του, θα συνεχίζει να ζει συνειδησιακά κοιμισμένος, να είναι υποχείριο των κατώτερων δυνάμεων της ζωής, ταυτισμένος και προσκολλημενος στο σώμα, τον νου και τις αισθητηριακές εμπειριες, και υποκείμενος στην μιζέρια, τον πόνο και την δυστυχία.

Θα πρέπει να αμφισβητήσει κανείς πλήρως, όλα αυτά που θεωρεί ως δεδομένα και πραγματικότητα για τον εαυτό του, και με βοήθεια τις διδασκαλίες των σοφών, να ακολουθήσει μια βαθιά έρευνα του εαυτού του και να ασκηθεί ειλικρινά, συστηματικά και σταθερά, για να μπορέσει να βγει από την μηχανικότητα και την ασυνειδησία, να ελευθερωθεί από τις κατώτερες δυναμεις της ζωής και τους υποσυνείδητους προγραμματισμούς του εγώ και να αφυπνιστεί  στην πνευματική του φύση. 

Τελικό αποτέλεσμα αυτής της εργασίας, είναι να μετατραπεί σε ένα συνειδητό και ελεύθερο όν, που θα ζει σε αρμονία με την ζωή και τον Θεό, και θα απολαμβάνει την ειρήνη, την πληρότητα και την ευδαιμονία του πνεύματος. 

ΓΙΑΤΙ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ~ Άτμαν Νιτυανάντα

ΓΙΑΤΙ ΑΦΥΠΝΙΣΗ

Όσοι ζουν ταυτισμένοι με το σώμα και τον νου,  (οι συνειδησιακά κοιμισμένοι) έχουν απολαύσεις, χαρούμενες στιγμές, κάποιες στιγμές ευτυχίας, είναι αχόρταγοι για απολαύσεις και έχουν μπόλικη μιζέρια και δυστυχία και σπάνια βιώνουν ειρήνη, πληρότητα και ελευθερία.

Η ελευθερία από την μιζέρια και την δυστυχία και η βίωση της ειρήνης, της πληρότητας και της ελευθερίας, είναι δυνατά όταν ζούμε σε συνειδητή ένωση με το Είναι μας, την θεϊκή μας φύση.

Ως εκ τούτου το μόνο άξιο να αποκτηθεί σε αυτήν την ζωή, είναι η αφύπνιση και η συνειδητή ένωση με την θεϊκή μας ουσία, που είναι ένα και το αυτό με την συμπαντική θεϊκή αρχή, (αυτό που αποκαλούμε κοινώς Θεό).

ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ~ Άτμαν Νιτυανάντα

 

ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

Το να συνειδητοποιήσουμε την αληθινή μας φύση (η οποία είναι συνεχώς παρούσα) δεν είναι αποτέλεσμα προσπάθειας, αλλά διάκρισης. Στην πραγματικότητα η προσπάθεια (και μάλιστα η έντονη) γίνεται εμπόδιο σε αυτό.

Αυτό σημαίνει ότι η προσπάθεια και η άσκηση δεν είναι απαραίτητες;

Τουναντίον, χρειάζεται, και πολύ μάλιστα. Αλλά η προσπάθεια σχετίζεται με τον εξαγνισμό του νου από τις κατώτερες ενέργειες (ράτζας και τάμας) και από τις εγωϊκές τάσεις που τον κάνουν χονδροειδή, θολό, σκοτεινιασμένο, νωχελικό, απρόσεκτο, ασταθή, αεικίνητο και χωρίς διάκριση. Η άσκηση έχει σκοπό να κάνουμε τον νου διαυγή, σταθερό, εστιασμένο και με διάκριση.

Όταν καταφέρουμε με την άσκηση να γίνει ο νους μας φωτεινός, διαυγής, εστιασμένος, σταθερός και με υψηλή ικανότητα διάκρισης, τότε μπορούμε να αντιληφθούμε την αληθινή μας φύση στο άκουσμα της αλήθειας....

~~~

181. Επομένως αυτός που αναζητά την Απελευθέρωση πρέπει να εξαγνίσει προσεκτικά το νου του. Όταν ο νους εξαγνιστεί, η Απελευθέρωση είναι τόσο εύκολη όσο το να πιάσουμε στην παλάμη μας ένα φρούτο." ~ Απόσπασμα από το βιβλίο Vivekachudamani του Σανκαρατσάρια

Διαβάστε το άρθρο 

Αυτό που αληθινά Είμαστε είναι πέρα από προσπάθεια και μη προσπάθεια

OM! Η ΑΥΤΟΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ~ Ατμαν Νιτυανάντα

Η ΑΥΤΟΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ

Η αιτία της δυστυχίας μας και των προβλημάτων μας είναι το ότι δεν έχουμε επίγνωση της αληθινής μας φύσης (Συνειδητότητα) και δεν ζούμε σε αρμονία με αυτή. Κύρια αιτία είναι η φαινομενική ταύτιση του αληθινού μας Εαυτού, της Συνειδητότητας (Άτμαν, Ψυχή, Πνεύμα) με το σώμα και το νου. Η ρίζα-αιτία της ταύτισης είναι οι ράτζας και τάμας ποιότητες (γκούνας) και το εγώ του οποίου η ουσιαστική φύση είναι η επιθυμία.

Οι δυο κυρίες ταυτίσεις της Συνειδητότητας είναι με το εγώ και το σώμα, και εξ αιτίας αυτών νομίζουμε ότι είμαστε το σώμα και επίσης ότι η Συνειδητότητα είναι κάτι που ανήκει στο εγώ και στο σώμα. Πιο συγκεκριμένα το εγώ ταυτίζεται ταυτόχρονα και με τη Συνειδητότητα και με το σώμα. Έτσι δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι η Συνειδητότητα ανήκει στο σώμα και στον νου, και την ψευδαίσθηση ότι είμαστε το σώμα ενώ στην πραγματικότητα η Συνειδητότητα είναι ανεξάρτητη και από το σώμα και τον νου και είμαστε η Συνειδητότητα και όχι το σώμα.

Επιπλέον, εξ αιτίας των προηγούμενων ταυτίσεων αντιλαμβανόμαστε τις μορφές και όλο τον κόσμο ως πραγματικό και ανεξάρτητο από τη Συνειδητότητα που είναι η μόνη αιώνια, αμετάβλητη, αυθύπαρκτη και αυτόφωτη πραγματικότητα. Δηλαδή νομίζουμε ότι ο κόσμος υπάρχει ανεξάρτητα από την Συνειδητότητα και ότι εμείς ως σώμα-νους είμαστε ένα υποκείμενο ξεχωριστό από τον κόσμο και την συμπαντική Συνειδητότητα.

Η ενδελεχής και λεπτομερής έρευνα της φαινομενικής ταύτισης της Συνειδητότητας με το σώμα (τα τρία σώματα ή πέντε επικαλύμματα ακριβέστερα*), μέσα από μελέτη, το στοχασμό, την αυτοέρευνα, την διάκριση και την επίγνωση είναι ο πιο άμεσος και αποτελεσματικός τρόπος να διακρίνουμε και να συνειδητοποιήσουμε ότι η ταύτιση της Συνειδητότητας με το σώμα και το εγώ είναι φαινομενική καθώς επίσης να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε η Συνειδητότητα και όχι το εγώ και το σώμα.

Η συνειδητοποίηση της αληθινής μας φύσης δεν βασίζεται στην τυφλή πίστη (αν και η πίστη-εμπιστοσύνη στα λόγια του δασκάλου και της διδασκαλίας είναι απαραίτητη) άλλα στην ενδελεχή και σε βάθος έρευνα τόσο της φαινομενικής μας φύσης (σώμα, νους) όσο και της αληθινής (Συνειδητότητα).

Για την έρευνα αυτή χρειάζεται ο μαθητής την απαραίτητη  και ορθή γνώση ώστε να επικεντρωθεί στα ουσιώδη στοιχεία της έρευνας αλλά και να αποφύγει τις παγίδες του εγώ το οποίο δεν θέλει να χάσει την επικυριαρχία επάνω μας. Θυμίζω βέβαια ότι τελικά ο καθένας θα βρει τελικά το δικό του τρόπο να κάνει αυτή την έρευνα. Δεν έχει νόημα να επαναλαμβάνουμε μηχανικά αυτά που ακούμε ή διαβάζουμε. Είναι απαραίτητο να στοχαστούμε σε αυτά για να τα κατανοήσουμε και μέσα από την έρευνα και την άσκηση να βρούμε τον δικό μας τρόπο να τα εφαρμόσουμε.

Για να κάνουμε αυτή την έρευνα αποτελεσματικά απαιτείται μια προετοιμασία του νου. Επειδή πρόκειται για λεπτοφυείς εσωτερικές καταστάσεις είναι αναγκαίο να αποκτήσουμε ένα νου καθαρό, διαυγή, σταθερό, αποσπασμένο, εστιασμένο, και με διάκριση. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε την αυτοέρευνα αν έτσι νοιώθουμε. Θα συνιστούσα όμως να συνδυάζουμε την αυτοέρευνα και με άλλες πρακτικές που θα μας βοηθήσουν να εξαγνίσουμε τον νου και την καρδιά έτσι ώστε να γινόμαστε όλο και περισσότερο ικανοί στην αυτοέρευνα και τον διαλογισμό.

Όσοι έχουν προετοιμαστεί στις προηγούμενες υπάρξεις μπορούν να είναι ήδη έτοιμοι ή να χρειαστούν μια σχετικά μικρής χρονικής διάρκειας προετοιμασία ώστε να εφαρμόσουν αποτελεσματικά τις μεθόδους της Γκιάνα γιόγκα* (Γιόγκα της γνώσης).

Η προετοιμασία αυτή περιγράφεται διεξοδικά στο βιβλίο Σάντανα Τσατουστάγια*. τα τέσσερα μέσα της απελευθέρωσης του Σουάμι Σιβανάντα)  (SADHANA CHATUSHTAYA - the four means of salvation of Swami Sivananda / δες στο τέλος του άρθρου). Σε αυτή προσδιορίζονται ποιες είναι οι προαπαιτούμενες ιδιότητες και ικανότητες που πρέπει να έχει ο μαθητής για να μπορέσει να ασκήσει αποτελεσματικά την Γκιάνα γιόγκα.

Σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθώ μόνο με το θέμα της ταύτισης και της προβολής,  και το πώς η Συνειδητότητα (που είμαστε) ταυτίζεται με το σώμα και έτσι αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα ανάποδα. Αντί δηλαδή να έχουμε επίγνωση ότι είμαστε η Συνειδητότητα που εκδηλώνεται μέσα από ένα σώμα, νομίζουμε ότι είμαστε ένα σώμα τα οποίο έχει δική του αυτόνομη Συνειδητότητα ανεξάρτητη από την παγκόσμια Συνειδητότητα. Για να το πω με ένα τρόπο πιο κοντά στην πνευματική μας παράδοση, νομίζουμε ότι είμαστε ένα σώμα που έχει μια Ψυχή την οποία πρέπει να σώσουμε (της οποίας μάλιστα τη φύση αγνοούμε) ενώ στην πραγματικότητα είμαστε μια Ψυχή (εννοώ την Πνευματική μας αρχή, την Συνειδητότητα, γιατί η λέξη ψυχή χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως) που έχει ενσαρκωθεί σε ένα σώμα και η οποία βέβαια δεν χρειάζεται σώσιμο αφού είναι αθάνατη, αιώνια, ακατάστρεπτη, πάντα τέλεια, ειρηνική, ελεύθερη και ευδαιμονούσα.

Αυτό που απαιτείται να κάνουμε δεν είναι λοιπόν να σώσουμε την Ψυχή μας που είναι τέλεια, αλλά να διαλύσουμε την ψευδαίσθηση ότι είμαστε το σώμα και να εξαλείψουμε το εγώ το οποίο σκοτεινιάζει το νου και την διάκριση και δεν μας επιτρέπει να έχουμε πλήρη και αδιάλειπτη επίγνωση και βίωση της αληθινής μας φύσης (Συνειδητότητα, Ψυχή, Πνεύμα).

Η εξέταση της ταύτισης μέσα από την μελέτη και την αυτοέρευνα είναι ο πιο άμεσο τρόπος να διακρίνουμε ότι η ταύτισης ανάμεσα στην Συνειδητότητα με το σώμα, το εγώ και το νου είναι ψευδαισθησιακή. Μέσα από την μελέτη ή την ακρόαση της διδασκαλίας από κάποιο δάσκαλο, τον στοχασμό και την αυτοέρευνα μπορούμε να αναγνωρίσουμε την αληθινή μας φύση να αφυπνιστούμε από την ψευδαίσθηση ότι είμαστε το σώμα και να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε η ζωντανή σιωπηλή παρουσία (Συνειδητότητα) και τελικά να εδραιωθούμε σε αυτή και να ζούμε ως αυτή.  

Ας εξετάσουμε λοιπόν την ταύτιση η οποία πάντοτε συνδυάζεται με την προβολή. Ταύτιση σε αυτήν την περίπτωση σημαίνει ότι δύο πράγματα διαφορετικής φύσης φαίνονται σαν ένα και προβολή σημαίνει ότι οι ιδιότητες του ενός προβάλλεται στο άλλο και το αντίστροφο. Επιπλέον σε αυτήν την περίπτωση όχι μόνο βλέπουμε τα δύο σαν ένα (την Συνειδητότητα και το σώμα-νους) αλλά έχουμε και λάθος αντίληψη τι από τα δύο είμαστε. Έτσι αντί να αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε η Συνειδητότητα αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε το σώμα-νους. 

Ένα παράδειγμα για να καταλάβουμε την προβολή είναι η αίσθηση ότι δεν θα πεθάνουμε ποτέ. Αν και βλέπουμε καθημερινά ανθρώπους να πεθαίνουν, αν και γνωρίζουμε ότι κάποια στιγμή θα πεθάνουμε (ως σώμα) παρά ταύτα έχουμε την αίσθηση της αθανασίας, ότι δεν θα πεθάνουμε ποτέ.  Η αθανασία ανήκει στην Συνειδητότητα ενώ η θνησιμότητα στο σώμα. Αλλά ένεκα της ταύτισης που δημιουργείται από το εγώ και της προβολής της  αθανασίας της Συνειδητότητας στο σώμα έχουμε την ψευδαίσθηση ότι δεν θα πεθάνουμε ως σώμα. Μόνο όσοι έχουν φτάσει κοντά στο θάνατο (είτε από ατύχημα, είτε από ασθένεια) αντιλαμβάνονται ότι ήταν ψευδαίσθηση η αίσθηση ότι δεν θα πεθαίναν ποτέ. 

Θα διαχωρίσω την ταύτιση σε τρεις απόψεις:

1.        Η πλήρης ταύτιση,
2.        η μερική ταύτιση και
3.        η φαινομενική ψευδαισθησιακή ταύτιση

 Στην τρίτη κατηγορία ανήκει η ταύτιση ανάμεσα στη Συνειδητότητα με το εγώ και το σώμα αφού είναι φαινομενική και ψευδαισθησιακή

Στην πλήρη ταύτιση δύο πράγματα ενώνονται και γίνονται ένα, όπως για παράδειγμα όταν ενώσουμε δύο μπογιές. Ενώνουμε μια άσπρη με κίτρινη τις ανακατεύαμε και γίνονται μια ενιαία μάζα και το χρώμα γίνεται κιτρινωπό.

Στην μερική ταύτιση τα δύο αντικείμενα δεν γίνονται τελείως ένα αν και είναι ενωμένα μεταξύ τους. Παράδειγμα η ένωση δύο φύλλων χαρτιού με κόλλα. Τα δύο φύλλα διατηρούν την κατάσταση τους αλλά είναι ενωμένα μεταξύ τους. Το ίδιο συμβαίνει και όταν δημιουργούμε ένα νήμα κλωστής από δύο διαφορετικά νήματα. Η ένωση των δύο κάνει ένα ενιαίο νήμα, αλλά το κάθε νήμα διατηρεί την αυτονομία του θα λέγαμε.

Στην φαινομενική ψευδαισθησιακή ταύτιση δύο πράγματα φαίνονται σαν ένα χωρίς να έχουν καμία πραγματική επαφή μεταξύ τους. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκει η ταύτιση ανάμεσα στην Συνειδητότητα με το εγώ και το σώμα. Γι' αυτού του είδους την ταύτιση που μας ενδιαφέρει στην αυοτγνωσία θα αναφέρω περισσότερα παραδείγματα ώστε να γίνει πιο ξεκάθαρη και κατανοητή.

Παραδείγματα: Η κρυστάλλινη σφαίρα. Ο γαλάζιος ουρανός. Το σινεμά. 

Όταν πίσω από μια κρυστάλλινη σφαίρα υπάρχει ένα αντικείμενο, για παράδειγμα χρώματος μπλε, τότε φαίνεται ότι η κρυστάλλινη σφαίρα που είναι διαφανής σαν να είναι μπλε. Παρότι η σφαίρα είναι και παραμένει διάφανη δημιουργείται σε εμάς η ψευδαίσθηση ότι είναι χρώματος μπλε. Έτσι παρότι η σφαίρα και το μπλε αντικείμενο δεν έχουν επαφή μεταξύ τους φαίνονται σαν να είναι ένα. Αν βλέπαμε για πρώτη φορά την σφαίρα και αν δεν ήμασταν αρκετά προσεκτικοί μπορεί προς στιγμήν να πιστεύαμε ότι η σφαίρα είναι μπλε και μόνο αν την κοιτάγαμε πιο προσεκτικά θα αντιλαμβανόμασταν ότι κάναμε λάθος και ότι ήταν μια αυταπάτη που την βλέπαμε μπλε.

Όταν δεν υπάρχουν σύννεφα βλέπουμε τον ουρανό γαλάζιο και νομίζουμε ότι ο ουρανός είναι γαλάζιος. Αλλά ο ουρανός δεν έχει χρώμα, είναι κενός χώρος, άχρωμος και άμορφος. Καθώς όμως αντανακλά το φως του ήλιου στην ατμόσφαιρα φαίνεται στα μάτια μας το μπλε χρώμα του ηλιακού και φωτός και ταυτόχρονα δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι ο ουρανός είναι γαλάζιος. Υπάρχει δηλαδή ταύτιση του κενού χώρου με το γαλάζιο χρώμα του ηλιακού φωτός και φαίνονται σαν ένα. Το ίδιο συμβαίνει με τα νερά της θάλασσας. Φαίνονται γαλάζια ενώ το νερό είναι διαφανές.

Στο σινεμά βλέπουμε επάνω στην οθόνη το παιχνίδισμα του φωτός που δημιουργείται καθώς το φως του προβολέα περνάει μέσα από το φιλμ. Όλα τα πρόσωπα που βλέπουμε στην οθόνη και όλα όσα συμβαίνουν δεν είναι τίποτε άλλο παρά κίνηση του φωτός. Παρά ταύτα εμείς νομίζουμε ότι οι ηθοποιοί της οθόνης, χαίρονται, λυπούνται, φοβούνται θυμώνουν κ.λπ. και μαζί με αυτούς χαιρόμαστε, λυπόμαστε, στεναχωριόμαστε κ.λπ. κι εμείς. Αυτό συμβαίνει γιατί προβάλλεται σε αυτές τις ψεύτικες εικόνες το εγώ μας (και κύρια τα συναισθήματα και οι ενεργειακές αντιδράσεις). Ταυτιζόμαστε με τα πρόσωπα της  ταινίας και προβάλουμε σε αυτά τα δικά μας τις επιθυμίες, τα συναισθήματα, την απόλαυση ή τον πόνο μας και έτσι δύο τελείως διαφορετικά και ανεξάρτητα πράγματα, δηλαδή τα πρόσωπα τα δημιουργημένα από το φιλμ και το φως και τα δικά μας συναισθήματα γίνονται αντιληπτά σαν ένα. Και είναι τόσο δυνατή αυτή η ταύτιση και η προβολή, που παρότι γνωρίσουμε ότι όλα όσα βλέπουμε είναι απλά φως και τα πρόσωπα της οθόνης δεν βιώνουν απολύτως τίποτα, εμείς τα αντιλαμβανόμαστε  σαν να είναι ζωντανά και ότι βιώνουν επιθυμίες, συναισθήματα, κ.λπ.. Στην πραγματικότητα όμως βιώνουμε  τα δικά μας συναισθήματα, που προβάλλονται σε αυτά. 

Το ίδιο βέβαια κάνουμε και με τους συνανθρώπους μας αλλά και τα ζώα. Το εγώ μας προβάλλεται επάνω στους άλλους και νομίζουμε ότι αυτό που βιώνουμε εμείς ανήκει στους άλλους. Αυτό είναι από τις πιο σημαντικές απόψεις του συνειδησιακού ύπνου και αιτία παρεξηγήσεων, συγκρούσεων και δυστυχίας.

Αν στην ταινία που γνωρίζουμε ότι είναι κάτι ψεύτικο είναι τόσο δυνατή η ταύτιση, σκεφτείτε τώρα πόσο πιο δυνατή είναι η προβολή και η ταύτιση μεταξύ του σώματος μας και της Συνειδητότητας.

Ανακεφαλαιώνοντας, όπως στην περίπτωση της γυάλινης σφαίρας, η σφαίρα και το χρώμα φαίνονται σαν να είναι ένα, έτσι και η Συνειδητότητα και το σώμα φαίνονται σαν ένα. Όπως τα συναισθήματα μας και οι ηθοποιοί της οθόνης ενώ είναι δύο διαφορετικά πράγματα και δεν έχουν επαφή μεταξύ τους φαίνονται σαν ένα, έτσι το σώμα μας και η Συνειδητότητα αν και δεν έχουν επαφή μεταξύ τους φαίνονται σαν ένα και επιπλέον τα χαρακτηριστικά του ενός προβάλλεται στο άλλο.

Έτσι ενώ εμείς ως Συνειδητότητα είμαστε ανέγγιχτοι από ότι συμβαίνει στο σώμα, το νου και το συναίσθημα, εξ αιτίας της ταύτισης με το σώμα, και την ψευδαισθησιακή αίσθηση ότι είμαστε το σώμα νομίζουμε ότι εμείς πονάμε, κουραζόμαστε, πεινάμε, διψάμε, φοβόμαστε, στεναχωριόμαστε, θυμώνουμε, αγχωνόμαστε, κ.λπ. Αν και ως Συνειδητότητα είμαστε ανέγγιχτοι από ότι συμβαίνει στο σώμα και τον νου και επίσης είμαστε ειρηνικοί, πλήρεις και μακάριοι, για όσο δεν έχουμε επίγνωση ότι είμαστε η Συνειδητότητα που είναι πέρα από όλα, θα αντιλαμβανόμαστε το κάθε τι που συμβαίνει στο σώμα, το νου και το συναίσθημα ότι συμβαίνει σε εμάς.

Θυμίζω ότι κύρια ταύτιση είναι ανάμεσα στο εγώ και την Συνειδητότητα, και ότι το εγώ είναι ο παράγοντας που δημιουργεί την ταύτιση της Συνειδητότητας με το σώμα. Αναφέρομαι όμως περισσότερο στην ταύτιση της Συνειδητότητας με το σώμα μιας και οι περισσότεροι δεν  ξεχωρίζουν το εγώ ως κάτι διαφορετικό από το σώμα και αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως το σώμα.

Όσοι ζουν ταυτισμένοι με το σώμα εκλαμβάνουν τον εαυτό τους ως το σώμα, και έτσι όταν πονάει το σώμα λένε πονάω, όταν κουράζεται το σώμα λένε κουράστηκα, όταν πεινάει το σώμα λένε πεινάω κ.λπ. Εκλαμβάνουν δηλαδή τις ανάγκες και καταστάσεις του σώματος σαν να είναι του Εαυτού τους. Επίσης η ταύτιση δεν περιορίζεται στο σώμα αλλά και σε ότι συμβαίνει μέσα σε αυτό, δηλαδή συναισθήματα, επιθυμίες, σκέψεις κ.λπ.. Οπότε όταν ο νους νυστάζει λένε νυστάζω, όταν ο νους είναι αφηρημένος λένε είμαι αφηρημένος, όταν ο νους αγχώνεται λένε έχω άγχος, είμαι θυμωμένος κ.λπ.. Επειδή τα αρνητικά συναισθήματα είναι εκφράσεις του ίδιου το εγώ (το εγώ και ο θυμός δεν είναι δύο διαφορετικά πράγματα αλλά μια ενέργεια), όταν εκδηλώνονται ενδυναμώνουν την ταύτιση με το σώμα. Όταν εκδηλώνονται μέσα μας τα θετικά συναισθήματα, η χαρά και η αγάπη, η ταύτιση με τα σώμα και το εγώ μας αδυνατίζει. Όταν εκδηλώνεται η ανιδιοτελής αγάπη μέσα μας το εγώ δεν μπορεί να εκδηλωθεί, καταλαγιάζει πλήρως.

Στην αυτοέρευνα θα πρέπει να ερευνήσουμε και να αντιληφθούμε (διακρίνουμε) ότι η Συνειδητότητα είναι ξεχωριστή και από το σώμα, από το εγώ, από τα συναισθήματα και τις σκέψεις και ότι ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει σε αυτά η Συνειδητότητα παραμένει αμετάβλητη και ανέγγιχτη. Αυτό μπορεί να συμβεί με συνεχή στοχασμό, διερευνητική προσοχή και διάκριση.

Επειδή όμως ο κύριος και καθοριστικός παράγοντας που προκαλεί την ταύτιση με το σώμα το νου, τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τα εξωτερικά αντικείμενα  και όλες τις άλλες ταυτίσεις είναι το εγώ, και επειδή νομίζουμε ότι είμαστε το εγώ, θα πρέπει να ερευνήσουμε την φύση του εγώ. Θα πρέπει να ερευνήσουμε μέσω της ήρεμης επίγνωσης, προσοχής και διάκρισης πως το εγώ δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι είμαστε το εγώ (το εγώ είναι μια αίσθηση που νοιώθουμε μέσα στο σώμα). Θα πρέπει να ερευνήσουμε πως η αίσθηση εγώ ενώνεται με το σώμα, και μας κάνει να νοιώθουμε ότι είμαστε το σώμα. Τέλος να ερευνήσουμε πως το εγώ καλύπτει με κάποιο τρόπο την εσωτερική σιωπή, (το ακίνητο σιωπηλό διάστημα της καθαρής επίγνωσης) και δεν μας επιτρέπει να αντιληφθούμε ότι είμαστε αυτή η σιωπή και όχι το εγώ.

Μέσα από την μελέτη, τον στοχασμό, την διερευνητική προσοχή και την διάκριση θα μπορέσουμε να γνωρίσουμε όλο και περισσότερο το εγώ και τον μηχανισμό ταύτισης και προβολής. Θα μπορέσουμε να αποταυτιστούμε από αυτό και επίσης να διακρίνουμε σταδιακά όλα και καθαρότερα την Συνειδητότητα (την σιωπηλή ζωντανή παρουσία) σαν το σταθερό υπόβαθρο κάθε εμπειρίας και αντίληψης συμπεριλαμβανομένου και της αίσθησης εγώ. Ενώ αρχικά έχουμε την ψευδαίσθηση ότι εμείς ως εγώ παρατηρούμε τι συμβαίνει μέσα μας (ότι είμαστε ο παρατηρητής) , θα καταλήξουμε να αντιληφθούμε ότι και η αίσθηση εγώ είναι αντικείμενο παρατήρησης και ότι κάτι άλλο πιο βαθύ και ακαθόριστο είναι αυτό που παρατηρεί. Θα αντιληφθούμε ότι το εγώ μπορεί να παρατηρηθεί και να γνωσθεί όπως ένα εξωτερικό αντικείμενο.

  

Αν παραμένουμε σε συνεχή επίγνωση του εγώ με συνειδητό τρόπο θα αποκτήσουμε σταδιακά απόσταση από το εγώ, και αυτό θα μας βοηθήσει να το αντιληφθούμε καθαρότερα και θα δούμε πως δημιουργεί τις ταυτίσεις. Με αυτή την επίγνωση και η εργασία με την διάλυση του εγώ θα εμβαθύνει και θα προχωρήσει γρηγορότερα αλλά και θα είμαστε πιο κοντά στην αφύπνιση η οποία θυμίζω δεν μπορεί να γίνει με θεληματικό τρόπο από εμάς. Εμείς μπορούμε μέσα από την αυτοέρευνα να αναγνωρίσουμε τις ταυτίσεις, το εγώ την εσωτερική σιωπηλή παρουσία και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις να συμβεί η αφύπνιση αλλά δεν μπορούμε να αφυπνιστούμε θεληματικά.

Η αφύπνιση είναι η άμεση επίγνωση ότι είμαστε η σιωπηλή συνειδητή παρουσία και η μεταφορά της ταυτότητας από το σώμα στην Συνειδητότητα, και θα συμβεί σε μια απρόσμενη στιγμή. Μεταφορά ταυτότητας σημαίνει ότι ενώ μέχρι τώρα εκλαμβάναμε ως εαυτό μας το σώμα, με την αφύπνιση αντιλαμβανόμαστε και εκλαμβάνουμε ως εαυτό μας την Συνειδητότητα (την εσωτερική σιωπηλή παρουσία) και το σώμα και τον νου ως όργανα έκφρασης της Συνειδητότητας που είμαστε. Κατά την εμπειρία μου και την γνώση που έχω, το πόσο βαθιά θα επηρεάσει και θα αλλάξει την ζωή μας και την συνειδησιακή μας κατάσταση η αφύπνιση, εξαρτάται και από το πόσο πολύ εγώ έχουμε διαλύσει. Η αφύπνιση δεν σημαίνει απελευθέρωση, ούτε εγγυάται από μόνη της την απελευθέρωση. Απαιτείται να συνεχίσουμε την άσκηση μέχρι να διαλυθεί ολοκληρωτικά το εγώ και όλες του οι εκφράσεις και να συγχωνευτεί ο νους στην Συνειδητότητα.

Για να ξεχωρίσουμε την αληθινή μας φύση από το σώμα τον νου και το εγώ, θα πρέπει καθημερινά και με σταθερότητα να ερευνούμε το εγώ και σε σχέση με το σώμα, και με την εσωτερική σιωπή αλλά και την εσωτερική σιωπή αυτή καθεαυτή.  Μέσα από αυτή την έρευνα ο καθένας θα βρει το δικό του τρόπο να αποταυτίζεται από το εγώ και το σώμα και να ταυτίζεται με την εσωτερική σιωπή. Άλλες φορές αυτή η έρευνα μπορεί να είναι 'δυναμική' και να υπάρχει μια μετακίνηση της προσοχής μέσα μας με σκοπό να ερευνήσουμε, να αντιληφθούμε και να διευκρινίσουμε τι ακριβώς συμβαίνει μέσα μας σε σχέση, με το εγώ, τις σκέψεις, τα συναισθήματα, την ταύτιση και την προβολή και άλλες φορές πιο 'παθητική' με το να εμβαθύνουμε στην αντίληψη της εσωτερικής σιωπής και να καταλήγουμε σε μια διαλογιστική κατάσταση.

Το τι ακριβώς θα κάνετε και πως ακριβώς, κανείς δεν μπορεί να σας το μάθει. Είναι η δική σας δίψα να συνειδητοποιήσετε την αληθινή σας φύση και η σταθερή σας αποφασιστικότητα που θα σας κάνουν να ασκηθείτε με ειλικρίνεια, αφοσίωση και σταθερότητα και να βρείτε τον δικό σας μοναδικό τρόπο να  κάνετε την αυτοέρευνα.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

τα πέντε επικαλλύματα ή τρία σώματα*.

 Σύμφωνα με την Αντβάϊτα Βεδάντα ο κατώτερος μας εαυτός αποτελείται από τρία σώματα ή πέντε επικαλύμματα. 

ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΕΠΙΚΑΛΥΜΜΑΤΑ Ή ΚΟΣΑΣ ΕΙΝΑΙ

1. Αναμάγια κόσα - Annamaya Kosha  (το κόσα της τροφής)
2. Πραναμάγια κόσα - Pranamaya kosha ( το κόσα της ενέργειας)
3. Μανόμαγια κόσα - Manomaya kosha  ( το κόσα του μάνας, ο εξωτερικός νους)
4. Βιγναμάγια κόσα - Vijnanamaya kosha  ( το κόσα της Διάνοιας)
5. Ανανταμάγια κόσα - Anandamaya kosha  ( το κόσα της Ευδαιμονίας)

ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΩΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ

1. ΦΥΣΙΚΟ  -   Το Annamaya Kosha αποτελεί το ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΣΩΜΑ
2. ΑΣΤΡΙΚΟ  -Τα τρια κόσας Pranamaya kosha - Manomaya kosha - Vijnanamaya kosha αποτελούν το ΑΣΤΡΙΚΟ ΣΩΜΑ
3. ΑΙΤΙΑΤΟ - Το Anandamaya kosha   αποτελεί το ΑΙΤΙΑΤΟ ΣΩΜΑ

*Γκιάνα γιόγκα: Η αυτοέρευνα ανήκει στην Γκιάνα Γιόγκα (Jnana Yoga) που είναι το πρακτικό μέρος της Αντβάϊτα Βεδάντα (Advaita Vedanta).

*Σάντανα τσατουστάγια: 

Η προετοιμασία και οι προαπαιτούμενες ιδιότητες και ικανότητες που πρέπει να έχει ο μαθητής για να μπορέσει να ασκήσει αποτελεσματικά την Γκιάνα γιόγκα και να κάνει αποτελεσματικά την αυτοέρευνα και τον διαλογισμό περιγράφεται πλήρως στην Σάντανα Τσατουστάγια (Τα τέσσερα μέσα της απελευθέρωσης).

Ένας μαθητής που ακολουθεί το μονοπάτι της Αλήθειας πρέπει να εξοπλιστεί αρχικά με τα "τέσσερα μέσα της απελευθέρωσης". Αυτά είναι:

1. Viveka- Βιβέκα, η διάκριση μεταξύ Sat (αληθινού) και Asat (μη αληθινού).

2. Vairagya- Βεϊράγκια, η απάθεια, η αδιαφορία για αισθησιακές απολαύσεις τώρα και πάντα.

3. Shad Sampat- Σάντ Σάμπατ  οι 6 αρετές: 

α) Sama- Σάμα, η ειρήνη του νου μέσω της εξάλειψης των Βάσανας (Εγωϊκές τάσεις. επιθυμίες). 

β) Dama-Ντάμα, ο έλεγχος των αισθήσεων 

γ) Uparati-Ουπαράτι, απάρνηση όλων των έργων (Σανυάσα-Sannyasa).
δ) Titiksha - Τιτίκσα, αντοχή στις δυσκολίες, στα εμπόδια και στις αντιξοότητες. 

ε) Sraddha-Σράντα, πίστη στις γραφές, στις διδασκαλίες και τα λόγια του Γκουρού. 

στ) Σαμαντάνα-Σαμαντάνα,  συγκέντρωση του νου, ισορροπία του νου.

4. Mumukshutva- Μουμουκσούτβα, Έντονη λαχτάρα για απελευθέρωση. 

Όταν ο μαθητής έχει τα παραπάνω προσόντα τότε είναι έτοιμος να ασχοληθεί με την ουσία της Αντβάϊτα Βεδάντα και της Γκιάνα Γιόγκα. Συνήθως όταν ο μαθητής είναι έτοιμος, εμφανίζεται και ο δάσκαλος για να τον βοηθήσει να φτάσει στην αυτοπραγμάτωση. Ο μαθητής που έχει προετοιμαστεί κατάλληλα καταπιάνεται με τις παρακάτω πρακτικές:

1. Άκουσμα από κάποιο δάσκαλο και μελέτη των διδασκαλιών που σχετίζονται με την φύση του Εαυτού (Άτμαν, Συνειδητότητα), του μη εαυτού (τα τρία σώματα ή πέντε επικαλύμματα) και άλλα σημαντικά θέματα (δες αμέσως παρακάτω) της αυτογνωσίας σύμφωνα με την Αντβάϊτα Βεδάντα και την Γκιάνα Γιόγκα 

2. Στοχασμός και έρευνα σε όσα ακούσαμε και μελετήσαμε 

3. Διαλογισμός  στον Εαυτό (Άτμαν, Συνειδητότητα)

ΣΧΟΛΙΟ: 

*Σημαντικά θέματα στην Αντβάϊτα Βεδάντα και την Γκιάνα Γιόγκα είναι:

 Η Μάγια (η δημιουργική δύναμη του Μπράμαν), το Μπράμαν, το Άτμαν, το σύμπαν, η άγνοια, ο νους, οι τρεις ποιότητες (γκούνας, σάττβα-ράτζας-τάμας), οι καταστάσεις Συνείδησης (Ξύπνιου, ύπνου με όνειρα, βαθύ ύπνου, υπερσυνειδησιακή ή τουρίγια) το εγώ (Αχάμκαρα), τα τρία σώματα ή πέντε επικαλύμματα, η ταύτιση και η προβολή ανάμεσα στον Εαυτό και τον μη εαυτό (η ταύτιση και προβολή ονομάζονται στην Αντβάϊτα Βεδάντα Αντιαρόπα και Αντυάσα), τι είναι απελευθέρωση και ποιος είναι απελευθερωμένος, καθώς και τα μέσα  με τα οποία θα επιτευχθεί η συνειδητοποίηση του αληθινού μας Εαυτού και η εδραίωση σε Αυτόν.

~~~~~~~~

Περισσότερα για την Σάντανα τσατουστάγια (SADHANA CHATUSHTAYA - the four means of salvation) στα παρακάτω άρθρα στα αγγλικά:   

Τhe fourfold sadhana of Advaita Vedanta 

The pre-requisites of the aspirants in the path of Jnana Yoga (Advaita Vedanta) ~ Swami Sivananda

Διαβάστε επίσης

ΝΥΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΥΠΝΙΣΗ