Ομ! Η Απελευθέρωση από τους Περιορισμούς του Νου μας - Άτμαν Νιτυανάντα

Η Απελευθέρωση από τους Περιορισμούς του Νου μας

Η εξάλειψη των εγωϊκών τάσεων και των προγραμματισμών του νου μας είναι μια σύνθετη εργασία που απαιτεί ειλικρινή καθημερινή συστηματική άσκηση, την ανάπτυξη ικανοτήτων και αρετών και την εκμάθηση και εφαρμογή μιας ποικιλίας μεθόδων και πρακτικών.

Για να εξαλείψουμε οποιαδήποτε εγωϊκή τάση (θυμός, απληστία, λαιμαργία, υπερηφάνεια, μίσος, ζήλια κ.λπ.) πρώτα πρέπει να αντιληφθούμε ότι υπάρχει μέσα μας (να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχει μέσα μας), να συνειδητοποιήσουμε δηλαδή την ύπαρξη της και να αποδεχτούμε ότι υπάρχει μέσα μας. Πέρα από αυτό, θα πρέπει να αποκτήσουμε καθαρή αντίληψη της φύσης της εγωϊκής τάσης μέσω της προσεκτικής παρατήρησης και της διάκρισης. Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε το κακό που μας κάνει και μας έχει κάνει μέχρι τώρα (δυστυχία, δυσαρμονικές σχέσεις, προβλήματα στην υγεία κ.λπ.), ότι δεν μας ωφελεί, ότι είναι κάτι που λειτουργεί μηχανικά (αυτόματα) και ανεξάρτητα από την θέληση μας, ότι δεν είμαστε αυτό και ότι μας εμποδίζει να ζούμε με ειρήνη ενότητα, πληρότητα αρμόνια και ευτυχία και σε συνειδητή επαφή με την Ψυχή μας.

Πιο συγκεκριμένα στην εξάλειψη των ελαττωμάτων μας βοηθούν οι παρακάτω επιγνώσεις:

1. Επίγνωση της φύσης της εγωϊκής τάσης και του πως λειτουργεί μέσα μας.

2. Επίγνωση του ότι είμαστε εγκλωβισμένοι σε αυτήν και του ότι επαναλαμβάνεται μηχανικά μέσα μας και παρά την θέληση μας.

3. Επίγνωση των βλαβερών συνεπειών που μας προκαλεί (σωματικών, ψυχολογικών, σχέσεις κ.λπ.),  ότι μας προκαλεί μιζέρια, πόνο, δυστυχία και ότι μας εμποδίζει να βιώσουμε την ειρήνη, την πληρότητα και την ευδαιμονία της αληθινής μας φύσης.

4. Επίγνωση ότι δεν μας ωφελεί και δεν μας βοηθάει να λύσουμε την κατάσταση που αντιμετωπίζουμε, αλλά αντίθετα δυσχεραίνει την λύση της.

5. Επίγνωση της αιτίας που βρίσκεται πίσω από την συμπεριφορά μας, τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας, (δηλαδή, ποια επιθυμία, ανάγκη, προγραμματισμός, πεποίθηση, προσκόλληση είναι η αιτίας που σκεπτόμαστε έτσι, που νοιώθουμε έτσι, που συμπεριφερόμαστε έτσι.).

6. Επίγνωση ότι δεν είμαστε η εγωϊκή τάση (η οποιαδήποτε τάση). Αυτό προϋποθέτει το να αποταυτιστούμε από αυτή.

7.  Επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας που είναι η αληθινή μας φύση.

 

Μέσα από τις παραπάνω επιγνώσεις για κάθε μια εγωϊκή τάση (ζήλια, λαιμαργία, λαγνεία, θυμός, υπερηφάνεια, κ.λπ.)., θα γεννηθεί μέσα μας η κατανόηση και η θέληση να απελευθερωθούμε από αυτές. Γεννιέται  φυσικά μέσα μας η επιθυμία  να ελευθερωθούμε από την εγωϊκή τάση, όταν συνειδητοποιήσουμε ότι επαναλαμβάνεται συχνά-πυκνά μέσα μας παρά την θέληση μας, ότι είμαστε υποχείρια αυτής και ότι μας προκαλεί αχρείαστη μιζέρια και πόνο. Όταν αποκτήσουμε επίγνωση και κατανόηση για το πόσο πολύ εγκλωβισμένοι είμαστε στις εγωϊκές τάσεις και το πόσο υποφέρουμε εξ αιτίας αυτών, οι προσπάθειες μας να τις εξαλείψουμε θα είναι σταθερές, επίμονες και αποφασιστικές και θα φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα, δηλαδή να ελευθερωθούμε από αυτές.

Μαζί με τις παραπάνω επιγνώσεις που μπορούμε να αποκτήσουμε μέσα την αυτοπαρατήρηση, την διάκριση, την ενδοσκόπηση, την αυτοέρευνα και τον στοχασμό, για να εξαλείψουμε τις εγωϊκές τάσεις εφαρμόζουμε την προσευχή, τον θετικό οραματισμό και άλλες  μεθόδους ειδικές για τον σκοπό αυτό.

Η εργασία για την εξάλειψη των εγωϊκών τάσεων γίνεται και από στιγμή σε στιγμή στην διάρκεια της ημέρας και στο χώρο μας με ειδικές για την εξάλειψη πρακτικές. Στον χώρο μας έχουμε περισσότερη άνεση και χρόνο να ερευνήσουμε και να κατανοήσουμε βαθύτερα την εγωϊκή τάση και να της αφαιρέσουμε δύναμη εφαρμόζοντας την προσευχή ή κάποια άλλη μέθοδο. Εργαζόμενοι συστηματικά και από στιγμή σε στιγμή και στο σπίτι μας καθημερινά με την εξάλειψη των εγωϊκών τάσεων το εγώ σιγά-σιγά πεθαίνει και ανατέλλει όλο και περισσότερο μέσα μας το φως της Συνειδητότητας (Πνεύμα, Ψυχή, Άτμαν) και βιώνουμε όλο και περισσότερο την ειρήνη και την πληρότητα της αληθινής μας φύσης.

Σύμφωνα με την εμπειρία μου η εξάλειψη των εγωϊκών τάσεων γίνεται πιο αποτελεσματικά αν συνδυάσουμε διάφορες μεθόδους για την εξάλειψη τους.

Αναφέρω παρακάτω τις μεθόδους που έχω εφαρμόσει στην πράξη και τις οποίες θεωρώ σημαντικές και αποτελεσματικές:

α. Η προσευχή* και η επανάληψη του ονόματος του Θεού ή ενός μάντρα*. Μερικά από τα μάντρα που μπορούμε να χρησιμοπιήσουμε για την εξάλειψη των εγωϊκών τάσεων είναι:  ‘Ομ’, ‘Ομ Σρι Ντουργκάγιε ναμαχά’,  ‘Ομ, Κρίιμ, Χρίιμ, Σρίιμ Ντουργκάγιε Ναμαχά’,  ‘Ομ Αϊιιμ, Χρίιμ, Κλίιμ τσαμούνταγιε βιτσέ’, ‘Ομ Σρι Ιησούς Χριστός Ναμαχά’, ‘Ομ ναμά Σιβάϊ’, ‘Ομ Χρίινγκ ναμά Σιβάϊ’.

β. Η εξάλειψη του ελαττώματος στα 49 υποσυνείδητα επίπεδα. Είναι μια διαδικασία που γίνεται με προσευχή-επίκληση στην Θεϊκή Μητέρα.

γ. Η προσευχή στον Ήλιο. Κοιτάζουμε προς τον Ήλιο και ζητούμε τις δυνάμεις του Ήλιου (φυσικές και πνευματικές) να διαλύσουν την εγωϊκή ενέργεια. Μπορούμε επίσης να ζητήσουμε από τις δυνάμεις του Ήλιου να καθαρίσουν τα σώματα, τα ενεργειακά κανάλια και τα τσάκρας.

δ. Η μέθοδος ενδοσκόπησης και αυτοέρευνας. Σε αυτήν την μέθοδο ερευνούμε σε βάθος την εγωϊκή τάση και στο τέλος της αφαιρούμε ενέργεια με την προσευχή, τον θετικό οραματισμό και τις θετικές επιβεβαιώσεις.

ε. Η Μέθοδος αυτοέρευνας με εστιασμένη προσοχή και διάκριση και η εμβάθυνση στην επίγνωση. Με αυτήν την μέθοδο στοχεύουμε να σταματήσουμε την γοητεία που ασκούν επάνω μας οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι επιθυμίες και να αντιληφθούμε ότι είναι ψευδαισθήσεις και όχι μια πραγματικότητα. Ο συνδυασμός αυτής της μεθόδου με την προσευχή και την επανάληψη του μάντρα κάνει πιο αποτελεσματικά την εξάλειψη των εγωϊκών τάσεων.

στ. Με το να έρθουμε σε βαθιά επαφή με το Είναι μας την βαθιά ειρήνη και σιωπή και να 'κατεβάσουμε' αυτή την σιωπηλή δύναμη στην εγωϊκή ενέργεια. Όταν είμαστε σε βαθιά επαφή με την εσωτερική σιωπή και εστιαστούμε στην εγωϊκή τάση διαλύεται μέρος της ενέργειας της. Αυτό όμως προϋποθέτει ότι είμαστε ότι έχουμε βαθιά επαφή με την εσωτερική σιωπή και απόσπαση από τις εγωϊκές τάσεις. Και σε αυτήν την περίπτωση η προσευχή συμβάλλει στην ακόμη μεγαλύτερη διάλυση της εγωϊκής ενέργειας.

ζ. Καθαρίζουμε καθημερινά την αύρα, τα ενεργειακά σώματα, τα ενεργειακά κανάλια και τα  τσάκρας από αρνητικές ενέργειες που πήραμε απ' έξω αλλά και τις δονήσεις που προκαλεί το εγώ  μας. Αυτό μπορεί να γίνει με προσευχή, ρέϊκι και άλλες πρανικές θεραπείες. 

η. Η ανάπτυξη της αντίστοιχης αρετής μια εγωϊκή τάσης. Αναπτύσσοντας την αρετή αδυνατίζει το εγώ που αντιστοιχεί σε αυτήν την αρετή. Για παράδειγμα, για την ζήλια αναπτύσσουμε την χαρά για αυτά που έχουν και πετυχαίνουν οι άλλοι και για την χαρά που βιώνουν. Αναπτύσσουμε την συνήθεια να βλέπουμε τα θετικά στους άλλους αντί να εστιαζόμαστε στα αρνητικά για να ξεπεράσουμε την κριτική και την κατάκριση. Αναπτύσσουμε την αγάπη, την συμπόνια, την καλοσύνη, την ανεκτικότητα και την αποδοχή για να ξεπεράσουμε το θυμό και το μίσος.

θ. Οι θετικές επιβεβαιώσεις και ο θετικός οραματισμός*. Οι επιβεβαιώσεις και ο οραματισμός μπορεί να χρησιμοποιηθούν είτε για την εξάλειψη των εγωϊκών τάσεων, είτε για να αναπτύξουμε αρετές και ικανότητες.

κ. Η εφαρμογή μεθόδων όπως το EFT, η μέθοδος Σεντόνα (Sedona), τα ανθοϊάματα του Μπάχ (Bach flower remedies).  Και οι τρεις είναι αποτελεσματικές μέθοδοι για να ελευθερωθούμε από τις εγωϊκές ενέργειες. Αυτές δεν αναλύονται σε αυτό το βιβλίο. Μπορείτε όμως να βρείτε εύκολα πληροφορίες και γνώση σε βιβλία και στο διαδίκτυο.

κα. Οι αναπνευστικές ασκήσεις, η νηστεία και η σωστή σαττβική διατροφή, ο καθαρισμός από το νερό, την φωτιά είναι σημαντικές πρακτικές για τον εξαγνισμό του νου και την εξάλειψη των εγωϊκών τάσεων.

κβ. Το γράψιμο. Ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος να χαλαρώσουμε από την ένταση που μας προκαλούν έντονα αρνητικά συναισθήματα (σε σχέση με κάποιο πρόσωπο ή κατάσταση)  που συσσωρεύτηκαν μέσα μας, είναι να εκφράσουμε γραπτώς όλα αυτά που νοιώθουμε και σκεπτόμαστε. Γράφουμε ελεύθερα (χωρίς να το φιλτράρουμε με κάποιο τρόπο) ότι νοιώθουμε και σκεπτόμαστε γι’ αυτό το πρόσωπο ή την κατάσταση με την οποία έχουμε θέμα. Γράψτε οτιδήποτε έρχεται στην επιφάνεια, χωρίς να το κρίνετε ή να το ωραιοποιήσετε.

κγ. Η αλλαγή λανθασμένων πεποιθήσεων, με πεποιθήσεις ευθυγραμμισμένες με πνευματικές αλήθειες. Θα πρέπει να εξετάσουμε όλες τις πεποιθήσεις μας και να αλλάξουμε όλες τις λανθασμένες και περιοριστικές πεποιθήσεις.

κδ. Η τελετή της φωτιάς (Γιάγκνα). Η τελετή της φωτιάς είναι μια από τις πιο δυνατές τελετές προς την θεϊκή Μητέρα κατά την οποία μπορούμε να προσευχηθούμε για την εξάλειψη των εγωϊκών τάσεων. Απαιτείται βέβαια να ξέρει κάποιος να κάνει αυτήν την τελετή.

κε. Το εγώ πεθαίνει με το να προσφέρουμε ότι κάνουμε στον Θεό, με το να κάνουμε τα πάντα για τον Θεό και όχι για εμάς. Πριν ξεκινήσουμε οτιδήποτε κάνουμε μια μικρή προσευχή, προσφέροντας την πράξη μας στον Θεό και διατηρούμε εσωτερικά την στάση ότι το κάνουμε για τον Θεό και όχι για εμάς, ότι είμαστε ένα όργανο που υπηρετεί τον Θεό. Μπορούμε κάθε τόσο να θυμίζουμε στον εαυτό μας ότι προσφέρουμε αυτό που κάνουμε στο Θεό λέγοντας ‘Θεέ μου σου προσφέρω αυτήν την δράση’ (ότι κάνουμε εκείνη την στιγμή, - τρώμε, περπατάμε, αναπνέουμε, κάνουμε μπάνιο, διαλογισμό, κ.λπ.).

Επισημαίνω ότι η εργασία της εξάλειψης των εγωϊκών τάσεων χρειάζεται πολύ υπομονή, επιμονή, αποφασιστικότητα, ειλικρίνεια και αντοχή στις δυσκολίες, στις αντιξοότητες και στις αποτυχίες. Μην βιάζεστε να δείτε μεγάλες αλλαγές σε μικρό χρονικό διάστημα, γιατί θα απογοητευτείτε (βέβαια και η απογοήτευση είμαι μια εγωϊκή κατάσταση την οποία πρέπει να εξαλείψουμε από τον ψυχισμό μας). Χρειάζεται αρκετός χρόνος (χρόνια) για να αποκτήσουμε καθαρή και ορθή θέαση του ψυχολογικού μας κόσμου, για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει μέσα μας, για να μάθουμε να εφαρμόζουμε αποτελεσματικά τις πρακτικές για να αποταυτιστούμε από τις εγωϊκές τάσεις, να τις ερευνήσουμε, να τις κατανοήσουμε και να τις εξαλείψουμε. Σταθερή ειλικρινής, αποφασιστική και αφοσιωμένη άσκηση είναι το μυστικό της επιτυχίας, και επάνω από όλα ένας διακαής πόθος για την ελευθερία, την αλήθεια και την συνειδητή ένωση μας με τον Θεό (Συνειδητότητα).

Για να προχωρήσουμε στην εξάλειψη των εγωϊκών τάσεων και να ζούμε με ειρήνη, αρμονία, πληρότητα και ενότητα, είναι θεμελιώδες να επιδιώκουμε να ζούμε σε συνειδητή επαφή με την ουσία μας, την αληθινή μας φύση (Συνειδητότητα, Είναι, Ψυχή, Πνεύμα), που λάμπει στο κέντρο της ύπαρξης μας. Η συνειδητή επαφή με το Είναι μας επιτυγχάνεται μέσω του καθημερινού διαλογισμού ή της αυτοέρευνας (Βιτσάρα) σταθερά πρωί και βράδυ, της συνεχούς διάκρισης ανάμεσα στον Εαυτό (Συνειδητότητα, εσωτερική σιωπηλή παρουσία) και τον μη εαυτό (σώμα, ζωτική ενέργεια, νους, εγώ, σκέψεις, συναισθήματα, επιθυμίες), με το σταμάτημα της ταύτισης (με τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις επιθυμίες, τις παρορμήσεις και τα εξωτερικά αντικείμενα) και την εμβάθυνση στην επίγνωση της σιωπής από στιγμή σε στιγμή.

Η εξάλειψη του εγώ από στιγμή σε στιγμή

Η εξάλειψη των διαφόρων απόψεων του εγώ ( λαιμαργία, λαγνεία, ζήλια, υπερηφάνεια, φόβος, ενοχές, θυμός κ.λπ.) είναι μια εργασία καθημερινή και απαιτεί να είμαστε σε εγρήγορση, επιφυλακή, αυτοπαρατήρηση και αυτεπίγνωση από στιγμή σε στιγμή.

Αν είμαστε από στιγμή σε στιγμή επάγρυπνοι και σε αυτεπίγνωση, αν δεν ταυτιζόμαστε με τις  σκέψεις, τα συναισθήματα, τις παρορμήσεις, τις επιθυμίες και τα εξωτερικά αντικείμενα και εφαρμόζουμε την προσευχή και την επανάληψη του ονόματος του Θεού, οι εγωϊκές τάσεις αδυνατίζουν και σταδιακά πεθαίνουν. Αν όχι, αν είμαστε απρόσεκτοι και ταυτιζόμαστε με τον νου και τις εξωτερικές καταστάσεις και πρόσωπα, τότε κάθε στιγμή τρέφουμε και δυναμώνουμε τις εγωϊκές τάσεις και την φυλακή μας. Με την συστηματική εφαρμογή των μεθόδων που ανέφερα παραπάνω η αποδυνάμωση των εγωϊκών τάσεων γίνεται σταθερά και αποτελεσματικά. Καθώς το εγώ πεθαίνει ανατέλλει όλο και περισσότερο μέσα μας το φως της Συνειδητότητας, η ειρήνη, η πληρότητα και η αγάπη του Θεϊκού μας Είναι.

Να θυμάστε ότι δεν υπάρχει έκανα ή θα κάνω στον πνευματικό δρόμο, αλλά κάνω από στιγμή σε στιγμή, την κάθε στιγμή. Κάθε στιγμή θα πρέπει να σταματάμε την ταύτιση, τον συνειδησιακό ύπνο και ότι αυτό συνεπάγεται και να εξαλείφουμε την εγωϊκή τάση που εκδηλώνεται με κάποια μέθοδο. Θα πρέπει να θυμόμαστε να είμαστε σε επαφή με την εσωτερική σιωπηλή παρουσία, να διατηρούμε τον νου γαλήνιο και αναζητούμε την ειρήνη του Θεού μέσα μας.

Σχόλιο

η προσευχή*, το μάντρα*,  ο οραματισμός* και οι επιβεβαιώσεις*:

Με την προσευχή ζητάμε (από τον απρόσωπο Θεό ή την Θεϊκή Μητέρα, τον Χριστό ή από οποιαδήποτε εκδήλωση του Θεού νοιώθουμε στην καρδιά μας) να εξαλείψει την εγωϊκή ενέργεια που αντιληφθήκαμε να εκδηλώνεται μέσα μας μέσω της αυτοπαρατήρησης. Την προσευχή μπορούμε να την εφαρμόζουμε σε όλη την διάρκεια της ημέρας κάθε φορά που αντιλαμβανόμαστε την εκδήλωση κάποιας εγωϊκής τάσης και στο σπίτι μας με τις πρακτικές ενδοσκόπησης και έρευνας των εγωϊκών τάσεων. Αφού πρώτα ερευνήσουμε και κατανοήσουμε την εγωϊκή τάση που θέλουμε να ελευθερωθούμε (π.χ. υπερηφάνεια, ζήλεια, απληστία, φόβος, θυμός κ.λπ.) εξαλείφουμε μέρος της ενέργειας της εγωϊκής τάσης με την προσευχή. Μπορούμε μαζί με την προσευχή να οραματιστούμε φωτιά ή φως δυνατό να ‘αγκαλιάζουν’ και να διαλύουν την εγωϊκή ενέργεια.

Μπορείτε να διαβάσετε για το πως κάνουμε την προσευχή για την εξάλειψη των εγωϊκών τάσεων στο θέμα  ‘Η Εξάλειψη των Εγωϊκών Τάσεων με την Προσευχή και τον Θετικό Οραματισμό’.

 

ΟΜ! Τι είναι η αφύπνιση - Atman NItyananda

Τι είναι η αφύπνιση

Η αφύπνιση δεν είναι κάποια εμπειρία έκστασης, ούτε σχετίζεται με ενοράσεις, ανώτερες διαστάσεις, ανώτερα πεδία και άλλα παρόμοια. Είναι η διαισθητική συνειδητοποίηση ότι είμαστε το φως της Συνειδητότητας, που είναι το πάντα παρόν σιωπηλό υπόβαθρο κάθε εμπειρίας.

Παρότι χρειάζεται προετοιμασία του νου μέσω συστηματικής άσκησης και πειθαρχιών, η αφύπνιση δεν επιτυγχάνεται με κάποια τεχνική, αλλά συμβαίνει αυθόρμητα κάποια στιγμή με την χάρη του Θεού.

Σε κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις η αφύπνιση συνέβη χωρίς να προηγηθεί άσκηση, όπως στην περίπτωση του Ράμανα Μαχάρσι αλλά από ότι γνωρίζουμε είχε φτάσει σε ένα υψηλό επίπεδο συνείδησης και αγνότητας μέσα από άσκηση στην προηγούμενη του ενσάρκωση.

Οι λόγοι που δεν συνειδητοποιούμε ότι είμαστε η Συνειδητότητα είναι η μη αγνότητα του νου, η εξωστρέφειας του νου, η ταύτιση μας με το εγώ, το σώμα, τις σκέψεις και τα συναισθήματα, η απροσεξία και η έλλειψη διάκρισης.

Καθώς μέσα από την άσκηση και τον διαλογισμό θα αυξάνεται η ικανότητα σας να είσαστε όλο και πιο σταθερά σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας και δεν θα ταυτίζεστε με τις σκέψεις και τα συναισθήματα, θα συνειδητοποιήσετε κάποια στιγμή ότι δεν είσαστε το σώμα, οι σκέψεις και τα συναισθήματα ή οτιδήποτε άλλο νομίζατε για τον εαυτό σας, αλλά η πάντα παρούσα εσωτερική σιωπηλή παρουσία της επίγνωσης (το φως της Συνειδητότητας) που είναι το σταθερό σιωπηλό υπόβαθρο των σκέψεων, των συναισθημάτων και των αισθητηριακών αντιλήψεων.

Η συνειδητοποίηση ότι η εσωτερική σιωπηλή παρουσία της Συνειδητότητας είναι αυτό που πραγματικά είμαστε, είναι η πραγματική αφύπνιση.

Τέλος, θα ήθελα να τονίσω ότι η αφύπνιση δεν είναι η τελική κατάσταση του πενυματικού δρόμου γνωστή ως απελευθέρωση, φώτιση, θέωση ή αυτοπραγμάτωση. Με την αφύπνιση μπαίνουμε στην ουσία της πνευματικής ζωής και της πορείας μας προς την απελευθέρωση και την πλήρη συνειδητή ένωση μας με το παγκόσμιο Πνεύμα της ζωής (Θεός, Μπράμαν, απόλυτη Συνειδητότητα).

Το τέλος του πόνου ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Το τέλος του πόνου

Αν θέλουμε να απελευθερωθούμε από τον πόνο πρέπει να σταματήσουμε να κυριαρχούμαστε και να εξαπατόμαστε από το εγώ και να το διαλύσουμε με ειλικρινή, επιμελή, αδιάκοπη πρακτική και μια σατβική ζωή.

  Μπορούμε να το πετύχουμε αυτό πρώτα απ' όλα, με το να μην αφήνουμε τον εαυτό μας να ταυτίζεται και να παρασύρεται από τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις επιθυμίες και τις παρορμήσεις που αναδύονται αυτόματα μέσα μας και να διαλύουμε τις επιθυμίες και τα συναισθήματα και τις εγωιστικές τάσεις που σχετίζονται με αυτά. 

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με το να είμαστε προσεκτικοί και να έχουμε συνειδητή επίγνωση της σιωπηλής παρουσίας της Ύπαρξής μας (Συνειδητότητα) από στιγμή σε στιγμή χρησιμοποιώντας μια ποικιλία μεθόδων για να διατηρήσουμε την προσοχή και το νου μας υπό έλεγχο για να παραμείνουμε σε αυτεπίγνωση και αυτοπαρατήρηση, να διερευνούμε τις σκέψεις, τα συναισθήματά μας κ.λπ. έτσι ώστε να αποκτήσουμε επίγνωση της απατηλής τους φύσης, να μειώσουμε τη γοητεία που ασκούν πάνω μας, να τις κατευνάσουμε και να τις διαλύσουμε μέσω της προσευχής και ενός μάντρα του ονόματος του Θεού.

Η πλήρης διάλυση του Εγώ επιτυγχάνεται με τη συνειδητοποίηση του αληθινού Εαυτού μας και την εδραίωση μας στον Εαυτό μέσω του βαθύ Nirvikalpa Samadhi.

 Η σατβική ζωή και ο καθημερινός πρωινός και βραδινός διαλογισμός και η Αυτοέρευνα, καθώς και άλλες πρακτικές όπως η επανάληψη μάντρα, η πραναγιάμα, η λατρεία, το τραγούδισμα μάντρα, η μελέτη και ο στοχασμός πάνω στις πνευματικές διδασκαλίες στο σπίτι, αποτελούν το απαραίτητο θεμέλιο για την επιτυχή ολοκλήρωση αυτής της προσπάθειας.

Επιθυμία, ελευθερία κα ευτυχία χωρίς όρους (ευδαιμονία) ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Επιθυμία, ελευθερία κα ευτυχία χωρίς όρους (ευδαιμονία)

Όλες οι ψυχολογικές μας αντιδράσεις έχουν σαν κέντρο το εγώ και την επιθυμία και δημιουργούν ένα πέπλο που καλύπτει την αληθινή μας φύση (Συνειδητότητα, Πνεύμα, Ψυχή) που είναι αιώνια ειρήνη, αγάπη, πληρότητα και ευδαιμονία.

Η συνεχής εκδήλωση των εγωϊκών τάσεων (που κατά βάση προέρχονται ή καλύτερα είναι προεκτάσεις της επιθυμίας), των επιθυμιών, των παρορμήσεων, των κατώτερων συναισθημάτων, των σκέψεων και η ταύτιση μας με αυτά, εμποδίζουν την θέαση της αληθινής μας φύσης (Συνειδητότητα, εσωτερική σιωπηλή παρουσία) και δεν βιώνουμε την ειρήνη, την πληρότητα και την ευδαιμονία που είναι συνεχώς παρόντα μέσα μας, αλλά τις ευχάριστες, απολαυστικές και δυσάρεστες ενεργειακές και ψυχολογικές καταστάσεις.

Συνεπώς ο δρόμος προς την ελευθερία και την ευτυχία χωρίς όρους περνάει από την εξάλειψη της επιθυμίας.

"Από την επιθυμία προέρχεται η δυστυχία, από την επιθυμία ο φόβος.

Γι' αυτόν που είναι ελεύθερος από την επιθυμία, δεν υπάρχει ούτε δυστυχία ούτε φόβος."

~ Βούδας

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν επιθυμίες αλλά επιθυμείν ~ Atman Nityananda

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν επιθυμίες αλλά επιθυμείν Το επιθυμείν είναι ένα ενεργειακό πεδίο-πρόγραμμα μέσα μας που δημιουργεί συνεχώς επιθυμίες. Γι' αυτό όταν ικανοποιούμε μια επιθυμία μια άλλη γεννιέται και αν ελευθερωθούμε από μια επιθυμία, μια άλλη μπορεί να πάρει την θέση της. Για όσο θα υπάρχει μέσα μας ‘ζωντανός’ ο μηχανισμός του επιθυμείν (και συνεπώς το ενεργειακό πεδίο της επιθυμίας), θα συνεχίζει να δημιουργεί νέες επιθυμίες και θα μας ωθεί να τις ικανοποιήσουμε. Ο μηχανισμός του επιθυμείν είναι από την φύση του παράλογος και αν δεν τιθασευτεί μέσω της συνείδησης και της διάνοιας με την λογική, την διάκριση και την θέληση, τότε γινόμαστε υπηρέτες της επιθυμίας αντί για αφέντης της. Αποτέλεσμα αυτού είναι η δυσαρμονία, η μιζέρια, οι ταυτίσεις, οι προσκολλήσεις, οι εθισμοί, οι αρρώστιες, οι διαχωρισμοί, οι αντιπαλότητες, ο πόνος η δυστυχία σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Το επιθυμείν και συνεπώς το εγώ (αφού το εγώ είναι κατ’ ουσία επιθυμείν) είναι από την φύση του ακόρεστο, αχόρταγο, αδηφάγο και ψάχνει ασταμάτητα να ευχαριστηθεί, να απολαύσει, να ικανοποιηθεί μέσα από κάθε τύπου αισθητηριακές εμπειρίες και απολαύσεις. Στο ‘όνομα’ της απόλαυσης, του χρήματος, της φήμης, της δόξας, της ματαιοδοξίας και της κενοδοξίας, το εγώ παραβιάζει τα όρια του σώματος, της ενέργειας, των αισθήσεων και του νου και ακόμη διαπράττει άνομες πράξεις. Όλη η μιζέρια και ο πόνος μας και όλο αυτό το χάος και την δυστυχία που βλέπουμε σήμερα σε όλο τον κόσμο (χάρη στην τεχνολογία), οφείλονται στην υπερηφάνεια, στην αλαζονεία, στην ματαιοδοξία, τον φόβο, τον θυμό, το μίσος, την ζήλια και τις λοιπές εγωϊκές τάσεις που έχουν ως μητέρα το κατώτερο εγώ που είναι κατ’ ουσία επιθυμείν. Αφού το εγώ είναι κατ’ ουσία επιθυμείν, η ελευθερία μας από το εγώ και όλες τις εκφράσεις του (τις εγωϊκές τάσεις) θα συμβεί όταν εξαλειφθεί πλήρως και το επιθυμείν, δηλαδή όταν διαλυθεί από τον ψυχισμό μας (τον νου και την ψυχική ενέργεια) η ενέργεια της επιθυμίας. ’Η εξάλειψη και η πλήρης εξολόθρευση των επιθυμιών οδηγεί στην υπέροχη κατάσταση της ύψιστης ευδαιμονίας και της τέλειας ελευθερίας.’’ ~ Σουάμι Σιβανάντα

Ο ΔΙΑΚΑΗΣ ΠΟΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ (Φώτιση). ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Ο ΔΙΑΚΑΗΣ ΠΟΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ (Φώτιση)

Δεν είναι αρκετή η περιέργεια ή απλά η επιθυμία να γνωρίσουμε την αλήθεια ή να πετύχουμε την φώτιση. Απαιτείται ειλικρινής διακαής πόθος για την αλήθεια και την απελευθέρωση. Μόνο όταν αυτός ο πόθος είναι δυνατότερος από οποιαδήποτε άλλη επιθυμία είναι δυνατή η φώτιση. Ο πόθος για την απελευθέρωση αυξάνεται και γίνεται έντονος σύμφωνα με το πόσο αναπτύσσονται η διάκριση και η απόσπαση και το πόσο εξαγνίζεται ο νους.

Μόνο όταν μοναδικός μας σκοπός είναι η απελευθέρωση θα είμαστε σταθεροί στην άσκηση μας και θα κάνουμε τα πάντα για να το πετύχουμε. Μόνο όταν υπάρχει έντονος διακαής πόθος για την αλήθεια όλες οι άλλες επιθυμίες χάνουν την γοητεία επάνω μας, χάνουν δύναμη και ξεθωριάζουν.

Ο μεγάλος δάσκαλος της Αντβάϊτα Βεδάντα Αντισάνκαρατσaρυα γράφει στο φημισμένο βιβλίο του την Vivekachudamani- Βιβεκατσουνταμανί (Το κόσμημα της διάκρισης):

Στίχος 318. «Όταν η επιθυμία να συνειδητοποιήσουμε την Υπέρτατη Αλήθεια (Μπράμαν) εκδηλωθεί σε ένα υψηλό επίπεδο, οι εγωϊστικές επιθυμίες εύκολα εξαφανίζονται, όπως το έντονο σκοτάδι εξαφανίζεται από την λάμψη του ανατέλλοντος ήλιου.»

Στίχος 275. « Η επιθυμία για την απελευθέρωση σκιάζεται από τις αναρίθμητες επιθυμίες για τα όλα τα άλλα πράγματα πλην του αληθινού Εαυτού (Άτμαν). Όταν καταστραφούν από την συνεχή προσκόλληση του νου στον Άτμαν, τότε ο Άτμαν εκδηλώνεται με καθαρότητα από μόνος του.»

Στίχος 276. «Καθώς ο νους εδραιώνεται στον εσώτατο Εαυτό (Άτμαν), στον βαθμό που εδραιώνεται εγκαταλείπει τις επιθυμίες για τα εξωτερικά αντικείμενα. Και όταν όλες οι επιθυμίες εξαλειφθούν, τότε συμβαίνει η αβίαστη συνειδητοποίηση του Άτμαν.»

Στίχος 277. «Ο νους του Γιόγκι πεθαίνει εξ αιτίας της συνεχούς και σταθερής προσήλωσης του στον Άτμαν. Ως εκ τούτου ακολουθεί η κατάπαυση των επιθυμιών.»

Τελικά επιτυγχάνεται η απελευθέρωση με την πλήρη και ολοκληρωτική διάλυση του εγώ και των επιθυμιών σε βαθύ Νιρβικάλπα Σαμάντι. Δηλαδή όλη η πορεία που κάναμε όλες οι πειθαρχίες και οι ασκήσεις είχαν σαν τελικό σκοπό να πετύχουνε το Νιρβικάλπα Σαμάντι που είναι η κορύφωση του διαλογισμού και στο οποίο διαλύεται τελείως και για πάντα ο εγωϊκός νους και επιτυγχάνεται αυτό που λέμε απελευθέρωση (ή αλλιώς Φώτιση, Αυτοπραγμάτωση, Θέωση, Γιόγκα).

Χωρίς διακαή πόθο για την απελευθέρωση, διάκριση και απόσπαση δεν είναι δυνατός ο διαλογισμός και χωρίς διαλογισμό δεν είναι δυνατό το Νιρβικάλπα Σαμάντι και χωρίς αυτό δεν είναι δυνατή η διάλυση του εγώ και συνεπώς η απελευθέρωση.

Απόσπασμα από το βιβλίο Βιβεκατσουνταμανί

Στίχος 363. «Με το Νιρβικάλπα Σαμάντι διαλύονται όλες οι επιθυμίες οι οποίες είναι σαν κόμποι, όλη η προσπάθεια φτάνει στο τέλος της, και μέσα και έξω, παντού και πάντοτε, συμβαίνει η αυθόρμητη εκδήλωση της αληθινής μας φύσης.

Στίχος 365. «Με το Νιρβικάλπα Σαμάντι συνειδητοποιείται οριστικά και καθαρά η Απόλυτη Αλήθεια του Μπράμαν, αλλά όχι αλλιώς, γιατί τότε (χωρίς το Νιρβικάλπα σαμάντι) ο νους όντας ασταθής από τη φύση του είναι ικανός να αναμειχτεί με άλλες αντιλήψεις (σκέψεις, φαντασίες, συναισθήματα, κ.λπ.).
~~~   ~~~   ~~~
" Η εξάλειψη και εξαφάνιση των επιθυμιών οδηγεί στην μεγαλειώδη κατάσταση της ύψιστης  ευδαιμονίας και της τέλειας ελευθερίας."

~ Swami Sivananda

ΦΩΤΙΣΗ ΚΑΙ ΔΥΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ~ Atman Nityananda

ΦΩΤΙΣΗ ΚΑΙ ΔΥΑΔΙΚΟΤΗΤΑ

Στην φώτιση (αυτοπραγμάτωση, απελευθέρωση), υπερβαίνουμε τον νου και την δυαδικότητα που είναι το κύριο χαρακτηριστικό του. Η δυαδικότητα περιλαμβάνει την απόλαυση και τον πόνο αλλά και όλες τις άλλες δυαδικότητες, όπως αρέσκεια-απαρέσκεια, χαρά-λύπη, συμπάθεια-αντιπάθεια, γοητεία-απογοήτευση, έλξη-απώθηση, αγάπη (εγωιστική)-μίσος, κ.λπ..

Συνεπώς υπερβαίνοντας τον νου, υπερβαίνουμε και την απόλαυση και τον πόνο αλλά και όλες τις άλλες δυαδικότητες και ζούμε αβίαστα και αδιαλείπτως, την ειρήνη, την πληρότητα και την ευδαιμονία της αληθινής μας φύσης (Συνειδητότητα, Πνεύμα, Ψυχή, Άτμαν), που είναι μη-δυαδική, αδιαίρετη, αθάνατη, αμετάβλητη και ακατάστρεπτη.

~ Μπαγκαβάτ Γκίτα

Κεφ 5, 3. Πραγματικός απαρνητής (Σανυάσιν) θα πρέπει να θεωρείται αυτός που ούτε μισεί, ούτε επιθυμεί, γιατί ελεύθερος από τα ζεύγη των αντιθέτων, ω Αρτζούνα, αυτός εύκολα ελευθερώνεται από την σκλαβιά. 

Κεφ 15, 5. Εκείνοι που ελευθερώθηκαν από την υπερηφάνεια και την πλάνη, που έχουν νικήσει το κακό της προσκόλλησης, που κατοικούν συνεχώς στον Εαυτό, με τις επιθυμίες τους να έχουν εξανεμιστεί, απελευθερωμένοι από τα ζεύγη αντιθέτων, που είναι γνωστά σαν χαρά-λύπη (απόλαυση-πόνος, κ.λπ.), φτάνουν χωρίς πλάνη στην αιώνια κατοικία

ΑΦΥΠΝΙΣΗ & ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ / Βίντεο ~ Atman Nityananda

Για να δείτε το βίντεο κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο

https://www.youtube.com/watch?v=S-95YANT6yc

ΑΦΥΠΝΙΣΗ & ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ / 25 8 18 

Εξηγείται τι είναι η αφύπνιση και τι η απελευθέρωση (αλλιώς φώτιση, αυτοπραγμάτωση, θέωση)

ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ "ΧΑΣΕΙ " ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ~ Atman Nityananda,

ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ "ΧΑΣΕΙ " ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ 

(τον οποίο θα χάσει έτσι κι αλλιώς, πολύ σύντομα με το θάνατο του σώματος)

Δεν γίνεται να βιώνουμε την ειρήνη και την ευδαιμονία του θεϊκού μας Είναι, και τις απολαύσεις των αισθήσεων συγχρόνως. Στο βαθμό που ελευθερωνόμαστε, από τις επιθυμίες και τις προσκολλήσεις για αισθητηριακές εμπειρίες και απολαύσεις, θα βιώνουμε την ειρήνη, την πληρότητα και την ευδαιμονία της Ψυχής μας.

Θα  πρέπει να επιλέξουμε τι είναι αυτό που πραγματικά θέλουμε.

Διότι ο νους είτε θα κατοικεί στις αισθήσεις και θα βιώνει τις ιδιότητες και τις απολαύσεις αυτών, ή θα κατοικεί στην καρδιά και θα βιώνει την ειρήνη, την πληρότητα και την ευδαιμονία του Πνεύματος.

Επιπλέον η διαμονή του νου στις αισθήσεις αυξάνει τις επιθυμίες, τις προσκολλήσεις και τις εγωϊκές τάσεις και συνεπώς φέρνει μαζί με τις απολαύσεις,  πόνο, μιζέρια και δυστυχία.

Αυτοί που ισχυρίζονται ότι μπορεί κανείς να βιώνει και τις απολαύσεις και την ευδαιμονία του πνεύματος είναι είτε αγνοούντες είτε απατεώνες, ή και τα δύο.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΊΑ ΜΑΣ ΑΠΟΚΤΆΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΘΆΝΑΤΟ ΤΟΥ ΕΓΩ. ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Φώτο: Ο Περσέας σκοτώνει τη Μέδουσα, που συμβολίζει.το πολλαπλό εγώ στην ψυχολογία μας

Η ΕΛΕΥΘΕΡΊΑ ΜΑΣ ΑΠΟΚΤΆΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΘΆΝΑΤΟ ΤΟΥ ΕΓΩ

Με το Θάνατο του σώματος, απλά ελευθερωνόμαστε προσωρινά από το σώμα, αλλά με το θάνατο του (πολλαπλού) εγώ ελευθερωνόμαστε από την ταύτιση και την ψευδαίσθηση ότι είμαστε στο σώμα, από την μιζέρια, τον πόνο και την δυστυχία και την επαναγέννηση σε ένα νέο σώμα.

ΟΙ 6 ΕΠΙΓΝΩΣΕΙΣ για την εξάλειψη των εγώϊκών τάσεων. ~ Άτμαν Νιτυανάντα

ΟΙ 6 ΕΠΙΓΝΩΣΕΙΣ για την εξάλειψη των εγώϊκών τάσεων

Για να εξαλείψουμε τις εγωϊκές τάσεις θα πρέπει να έχουμε τις παρακάτω επιγνώσεις.

1.           Επίγνωση της φύσης του ελαττώματος και του πως λειτουργεί μέσα μας.
2.           Επίγνωση του ότι είμαστε εγκλωβισμένοι σε αυτό και του ότι λειτουργεί μηχανικά και παρά την θέληση μας.
3.           Επίγνωση των βλαβερών συνεπειών που μας προκαλεί (σωματικών, ψυχολογικών, σχέσεις κ.λπ.).
4.           Επίγνωση της αιτίας που βρίσκεται πίσω από αυτήν την συμπεριφορά, την  τάση ή τον προγραμματισμό.
5.           Επίγνωση ότι δεν είμαστε η εγωϊκή τάση (οποιαδήποτε τάση), που προϋποθέτει την αποταύτιση* από αυτή και τέλος και σημαντικότερο όλων
6.           Επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας που είναι η αληθινή μας φύση.

Για να αποκτήσουμε αυτές τις επιγνώσεις και να εμβαθύνουμε σε αυτές, είναι απαραίτητο να είμαστε σε επαγρύπνηση, αυτεπίγνωση και αυτοπαρατήρηση από στιγμή σε στιγμή και κάθε στιγμή, ώστε να παρατηρούμε συνεχώς τι συμβαίνει μέσα μας,  να σταματάμε την ταύτιση με τις νοητικές και συναισθηματικές εκδηλώσεις του εγώ μας,  να τις παρατηρούμε προσεκτικά και να τις εξετάζουμε.
Επίσης είναι απαραίτητο να κάνουμε ενδοσκόπηση και αυτοέρευνα κάθε βράδυ στο σπίτι μας στις εγωϊκές τάσεις που εκδηλώθηκαν στην διάρκεια της ημέρας ώστε σε ευνοϊκές συνθήκες να εμβαθύνουμε βστην αντίληψη και κατανόηση μας για αυτές.

Η επίγνωση και η κατανόηση μας σχετικά με τις ψυχολογικές καταστάσεις αυξάνονται σύμφωνα με την άσκηση μας (ποιότητα και ποσότητα).

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ. ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΠΛΟΎΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ

Ο θησαυρός των θησαυρών είναι ο ίδιος μας ο (εσωτερικός) Εαυτός, η Θεϊκή μας ουσία, που είναι ένα με τον Θεό, πάντα ελεύθερη, ειρηνική, πλήρης και ευδαιμονούσα.

Τι και αν έχεις όλα τα πλούτη του κόσμου, τις και αν έχεις ανέσεις και απολαύσεις, πάντα θα είσαι φτωχός και ζητιάνος της ευτυχίας. Το Ανικανοποίητο, οι ανησυχίες, η έλλειψη, το κενό, η  βαρεμάρα, πάντα  θα σε συντροφεύουν.

Ο μόνος πλούτος που δεν τον τρώει ο σκώρος και ο χρόνος, είναι ο πλούτος της Ψυχής. Και αυτός ο πλούτος σε ελευθερώνει από κάθε έγνοια, δυστυχία, μιζέρια, ανικανοποίητο, βαρεμάρα και ανησυχία.

Άφθαρτη, αμετάβλητη, παντοτινή ειρήνη, πληρότητα,  ευδαιμονία και ελευθερία δίχως όρια είναι ο πραγματικός πλούτος.

Βρες αυτόν τον πλούτο στην καρδιά σου, και ελευθερώσου από τις ψευδαισθήσεις της υλικής σου ύπαρξης και του νου. 

Χωρίς διαλογισμό δεν υπάρχει πνευματική ζωή. ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Χωρίς διαλογισμό δεν υπάρχει πνευματική ζωή

Όλες οι πρακτικές έχουν ως τελικό σκοπό τον διαλογισμό.

Ο διαλογισμός έχει ως στόχο να μπούμε συνειδητά στο κέντρο της ύπαρξης μας, όπου επικρατεί αβυθομέτρητη σιωπή, πληρότητα, ειρήνη, ελευθερία, μακαριότητα και να εδραιωθούμε καποια στιγμή εκεί.

Χωρίς αυτήν την συνειδητή επαφή με το κέντρο μας, τα περί αγάπης, ενότητας, πνευματικότητας, κ.λπ. είναι ωραία λόγια και ευσεβείς πόθοι.

Σταδιακά θα πρέπει να αυξάνεται η πρακτική του διαλογισμού μέχρι να φτάσει κανείς να διαλογίζεται καθηνερινά, 2-3 ώρες πρωί και βράδυ. Απαιτείται πειθαρχία, θέληση, αποφασιστικότητα και συνεχής προσπάθεια, για να να κάνουμε καθημερινά διαλογισμό,  μέχρι τελικά ο διαλογισμός να γίνει φυσικός, βαθύς και σταθερός.

Με την καθημερινή άσκηση, θα έρθει η στιγμή που η διαλογιστική κατάσταση θα διατηρείται και σε όλη την διάρκεια της ημέρας.

Έτσι θα βιώνουμε την ειρήνη και την πληρότητα του Είναι μας όχι μόνο κάποιες ώρες πρακτικής, αλλά σε όλες τις συνθήκες.

Με τον διαλογισμό και τα βαθιά Σαμάντι (Νιρβικάλπα Σαμάντι), θα επιτευχθεί τελικα η πλήρης διάλυση του εγω σε όλες του τις απόψεις και η απορρόφηση του νου στην πηγή του την Συνειδητότητα.

Με ελεύθερο τον νου από το εγώ, απολαμβάνουμε αδιαλείπτως και χωρίς προσπάθεια, την ειρήνη, την πληρότητα και την ευδαιμονία της θεϊκής μας φύσης, αυτό είναι φώτιση, απελευθέρωση, αυτοπραγμάτωση.

ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΟΛΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΜΟΝΙΜΗ ΕΥΤΥΧΙΑ ~ Atman Nityananda

ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΟΛΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΜΟΝΙΜΗ ΕΥΤΥΧΙΑ

Για να ελευθερωθείς από το εγώ και τις επιθυμίες, πρέπει να φτάσει μέχρι το κέντρο του νου σου, η κατανόηση ότι καμία αισθητηριακή εμπειρία, δεν μπορεί να σου δώσει ελευθερία, πληρότητα, βαθιά μόνιμη ικανοποίηση και διαρκή ευτυχία. Επιπλέον, ότι όλες οι αισθητηριακές εμπειρίες συνοδεύονται από ατέλειες, μειονεκτήματα και πόνο, και τελικά θα τις εγκαταλείψεις με τον θάνατο του σώματος, αν δεν έχεις ήδη προβλήματα υγείας ή οικονομικά θέματα, που σε εμποδίζουν να απολαμβάνεις αυτά που επιθυμείς.

Παρατήρησε προσεκτικά κάθε εμπειρία και δες τις ατέλειες, τα μειονεκτήματα και τον πόνο που φέρνουν εν δυνάμει.

Θύμιζε στον εαυτό σου, κάθε μέρα πρωί και βράδυ και όσο πιο συχνά μπορείς στην διάρκεια της ημέρας, ότι δεν θα βρεις ελευθερία, πληρότητα, βαθιά μόνιμη ικανοποίηση και διαρκή ευτυχία στις εμπειρίες του κόσμου, παρά μόνο μέσα σου, στην καρδιά σου, στην θεϊκή σου φύση.

Μην απολύεις την ελευθερία σου και την αληθινή ευτυχία, για ψίχουλα απόλαυσης και φευγαλέας ψευδαισθησιακής ευτυχίας.

Μην αυταπατάσαι ότι θα βρεις πληρότητα και διαρκή ευτυχία σε ένα κόσμο γεμάτο ατέλειες, που όλα αλλάζουν και τα πάντα φθείρει και καταστρέφει ο χρόνος.

ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΤΟΥ ΠΡΟΚΟΛΛΗΜΕΝΟΥ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙΣ ΝΟΥ ~ Atman Nityananda

ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΤΟΥ ΠΡΟΚΟΛΛΗΜΕΝΟΥ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙΣ ΝΟΥ

Το φάρμακο για την αποχαύνωση του νου από τις αισθητηριακές απολαύσεις και την προσκόλληση του σε αυτές, είναι ο έλεγχος των αισθήσεων, η διάκριση, η αγάπη για τον Θεό, το να βλέπουμε τον Θεό σε όλα, η συνεχής προσευχή (επανάληψη μάντρα) και η προσήλωση του νου στο κέντρο του, την εσωτερική σιωπή.

Επιθυμίες- ανάγκες και τα κύρια συναισθήματα ~ Atman Nityananda

Επιθυμίες- ανάγκες και τα κύρια συναισθήματα

Πρώτα υπάρχει κάποια επιθυμία, (συνειδητή ή ασυνείδητη), ή κάποια ανάγκη η οποία λειτουργεί ως επιθυμία επίσης, (συνειδητή ή ασυνείδητη) και με ρίζα αιτία αυτήν την επιθυμία ή την ανάγκη (οποιαδήποτε επιθυμία ή ανάγκη) εκδηλώνονται τα παρακάτω κύρια συναισθήματα: φόβος, θυμός, στεναχώρια σε όλες τις παραλλαγές τους (άγχος, ανησυχία, αγωνία, εκνευρισμός, αγανάκτηση, οργή, απογοήτευση, θλίψη, κ.λπ.).

Σχόλιο

Οι επιθυμίες και οι ανάγκες σχετίζονται με τις απολαύσεις, φήμη, αναγνώριση, επιτυχίες, αποκτήματα, χρήματα, ασφάλεια, επιβίωση, αυτοεικόνα, υπόληψη, αυτοαξία.

Η σειρά με την οποία εκδηλώνονται τα συναισθήματα και τα οποία είναι τροποποιήσεις της επιθυμίας και όχι διαφορετικά από αυτήν, έχει ως εξής:

Φόβος

Πρώτα υπάρχει η επιθυμία και μαζί με αυτήν εκδηλώνεται ο φόβος. Φοβόμαστε, αγχωνόμαστε  ή ανησυχούμε μήπως κάτι θα εμποδίσει να γίνει αυτό που θέλουμε ή δεν πάνε τα πράγματα όπως θέλουμε.

Θυμός

Εκνευριζόμαστε, θυμώνουμε αγανακτούμε, οργιζόμαστε γιατί κάτι εμποδίζει να γίνουν τα πράγματα όπως θέλουμε.

Απειλές, εναντίωση, επίθεση, βία

Απειλούμε, εναντιωνόμαστε, επιτιθόμαστε, εκβιάζουμε σε οποιονδήποτε νομίζουμε ή φοβόμαστε ότι θα εμποδίσει να γίνει αυτό που θέλουμε.

Κατηγορούμε, απειλούμε, βρίζουμε, μεμφόμαστε, επιτιθόμαστε οτιδήποτε ή οποιονδήποτε γίνεται ήδη εμπόδιο σε αυτό που θέλουμε ή εμπόδισε τελικά να γίνει αυτό που θέλαμε.

Εναλλαγή επιθυμίας φόβου και θυμού

Ο φόβος και ο θυμός πολλές φορές ή συνήθως, εναλλάσσονται μέσα μας και μάλιστα εν ριπή οφθαλμού.  Σκεφτόμαστε αυτό που θέλουμε και αμέσως βγαίνει  η ανησυχία μήπως κάτι  δεν πάει καλά ή κάτι μας εμποδίσει και δεν πραγματοποιηθεί η επιθυμία, και σκεπτόμενοι το εμπόδιο (πρόσωπο/α, η κατάσταση) και την πιθανότητα να μην ικανοποιηθεί η επιθυμία βγαίνει ο θυμός και τανάπαλιν.

 Η ένταση αυτών των συναισθημάτων εξαρτάται κατά κύριο λόγο, από το ποσό πολύ δυνατά επιθυμούμε κάτι, πόσο είμαστε ταυτισμένοι και προσκολλημένοι σε αυτή την επιθυμία ή την ανάγκη,  ή πόσο δυνατός είναι ο προγραμματισμός σε σχέση με την αυτοαξία και την αυτοεικόνα.

Στεναχώρια

Στεναχωριόμαστε, θλιβόμαστε, απογοητευόμαστε όταν τελικά δεν πάει καλά αυτό που θέλαμε, ή δεν γίνει αυτό που θέλαμε.

Όλη μας ζωή κάθε μέρα είναι ένας κύκλος που επιλαμβάνονται μηχανικά και ψυχαναγκαστικά οι παραπάνω καταστάσεις.

Όποιος ελευθερωθεί από την επιθυμία, τον θυμό, τον φόβο και την στεναχώρια και εδραιωθεί στην αληθινή του φύση (Συνειδητότητα, εσωτερική σιωπηλή παρουσία, Άτμαν, Ψυχή) ζει ελεύθερος και ευτυχισμένος, όπου κι αν είναι, ανεξάρτητα από τις εξωτερικές συνθήκες.

ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΦΥΣΙΚΗ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ~ Άτμαν Νιτυανάντα

ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΦΥΣΙΚΗ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Όπως η υγεία είναι η φυσική κατάσταση του σώματος και όχι η ασθένεια, έτσι και η ευτυχία είναι η φυσική κατάσταση του νου.

Όπως από αμέλεια, άγνοια, υπερβολές, βλαβερές συνήθειες, έλλειψη άσκησης, μολυσμένο περιβάλλον κ.λπ., το σώμα αρρωσταίνει, παρόμοια από άγνοια, αμέλεια, υπερβολές, λάθος χρήση, του νου και των αισθήσεων ο νους δυστυχεί.

Για να επανέλθει ο νους στην φυσική του κατάσταση, χρειάζεται να καθαριστεί από τις ψυχολογικές τοξίνες (υπερηφάνεια, λαγνεία, απληστία, ζήλια, θυμός, μνησικακία, κ.λπ.) και να συνδεθεί μέσω του διαλογισμού (ή της αυτοέρευνας, Βιτσάρα) με την πηγή του, την εσωτερική σιωπηλή παρουσία  (Συνειδητότητα, Πνεύμα) που είναι η αιώνια  πηγή και κατοικία της ευδαιμονίας.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟΥ (JIVANMUKTA) ~ Σουάμι Σιβανάντα

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟΥ (JIVANMUKTA) 

Κεφάλαιο 10 από το βιβλίο "Μόκσα Γκίτα - Moksha Gita"  του Σουάμι Σιβανάντα

1, 2. Ο Γκουρού είπε: Ο Τζιβανμούνκτα* που έχει φθάσει στην άφθαρτη κατάσταση Τουρίγια-Turiya δεν μπορεί ποτέ να επηρεαστεί από τα ζεύγη αντιθέτων. Αυτός πάντα παραμένει στη δική του Sat-Chit-Ananda φύση. Περιπλανιέται ευτυχισμένος.

Σχόλιο

Ο Τζιβανμούνκτα*: Τζιβανμούνκτα, ονομάζεται ο απελευθερωμένος στα σανσκριτικά και είναι ο όρος που χρησιμοποιείται στην Βεδάντα για να αναφερθούν στον αυτοπραγματατοποιημένο ή φωτισμένο. Ένας άλλος όρος που χρησιμοποιείται για τον αυτοπραγματατοποιημένο είναι η λέξη Γκιάνι, που σημαίνει ο Γνώστης της Αλήθειας.

3. Ο Τζιβανμούνκτα συνειδητοποιεί ότι είναι πέρα ​​από τα τρία σώματα* και τα πέντε επικαλύμματα * (Κόσας), είναι μάρτυρας των τριών καταστάσεων, είναι αγνή Συνειδητότητα.

Σχόλιο

τα τρία σώματα* και τα πέντε επικαλύμματα *:

τα πέντε επικαλύμματα ή κόσας ξεκινώντας από το πιο χονδροειδές προς το πιο λεπτοφυές είναι: 

1. Αναμάγια κόσα - Annamaya Kosha (το κόσα της τροφής)

2. Πραναμάγια κόσα - Pranamaya kosha ( το κόσα της ενέργειας)

3. Μανόμαγια κόσα - Manomaya kosha ( το κόσα του μάνας, ο εξωτερικός νους)

4. Βιγκναμάγια κόσα - Vijnanamaya kosha ( το κόσα της Διάνοιας)

5. Ανανταμάγια κόσα - Anandamaya kosha ( το κόσα της Ευδαιμονίας).

τα τρία σώματα είναι:

Το Φυσικό σώμα: - Το Annamaya Kosha αποτελεί το φυσικό σώμα

Το Αστρικό ή Λεπτοφυές σώμα: Τα κόσας Pranamaya kosha - Manomaya kosha - Vijnanamaya kosha αποτελούν το αστρικό ή λεπτοφυές σώμα

Το Αιτιατό σώμα: Το Anandamaya kosha αποτελεί το αιτιατό σώμα

4. Για έναν απελευθερωμένο σοφό που έχει συνειδητοποιήσει ότι όλα τα όντα είναι ο Εαυτός (Συνειδητότητα, Άτμαν), δεν υπάρχει ούτε πλάνη ούτε θλίψη, καθώς δεν υπάρχει δεύτερος γι' αυτόν (δηλαδή υπάρχει μόνο ο Εαυτός, όλα είναι ο Εαυτός).

5. Ο σοφός που έχει εξαλείψει (καταστρέψει) όλες του τις επιθυμίες και τον εγωισμό του, ο οποίος είναι πάντα ήρεμος και γαλήνιος, που έχει ίδια στάση προς όλα, ο οποίος δεν διακρίνει ξεχωριστές μορφές (τα βλέπει όλα ένα) και ο οποίος έχει απελευθερωθεί από την πλάνη (την άγνοια), αστράφτει με λαμπρότητα.

6. Ο Τζιβανμούνκτα αναπαύεται με ένα αδιατάραχτο νου στο Πανευδαίμων Μπράμαν (Ύψιστο Εαυτό, Πνεύμα, Απόλυτη Συνειδητότητα, Θεός). Ο Τζιβανμούνκτα είναι ελεύθερος από όλες τις τροποποιήσεις του νου. Η καρδιά του είναι αγνή όπως το χιόνι των Ιμαλαίων ή όπως ο κρύσταλλος. Είναι ελεύθερος από τις διακρίσεις του 'Εγώ', 'Αυτός', 'Εσύ'.

7. Ο απελευθερωμένος σοφός, ο πρίγκιπας των ασκητών που κατέκτησε τον εχθρό, την άγνοια, ο οποίος γνωρίζει το μυστικό της αληθινής ευδαιμονίας, χρησιμοποιεί τις παλάμες των χεριών του ως κύπελλο και κοιμάται ευδαιμονικά κάτω από ένα δένδρο. 

8, 9. Ο σοφός δεν νοιάζεται για την κριτική που μπορεί να του κάνουν δημόσια. Ο νους του παραμένει ατάραχος (ψύχραιμος) ακόμα και όταν του επιτίθενται. Ευλογεί εκείνους που τον καταδιώκουν. Βλέπει παντού μόνο τον Εαυτό του (Συνειδητότητα).

10. Αυτός του οποίου ο νους ούτε βυθίζεται ούτε πετάει στα ύψη όταν βρίσκεται μπροστά σε δυστυχίες και απολαύσεις είναι πράγματι ένας απελευθερωμένος σοφός. Αυτός έχει κάνει τον νου του εντελώς ήσυχο, έχοντας ταυτίσει τον εαυτό του πλήρως με το Μπράμαν.

11. Ο Τζιβανμούνκτα έχει συνείδηση (αντίληψη, επίγνωση) ​​του σώματος στη μορφή μιας σκεπτομορφής*, (αντιλαμβάνεται δηλαδή το σώμα του ως μια σκεπτομορφή, ως μια σκέψη), Ο Βιντεχαμούντα* (Videhamukta) δεν έχει συνείδηση ​​του σώματος.

Σχόλιο
σκεπτομορφής*: η πρωτότυπη σκέψη του κειμένου για την λέξη σκεπτομορφή είναι σαμσκάρα που είναι όρος σανσκριτικός.

~~~ ~~~ ~~~

Ακολουθεί το κείμενο στα αγγλικά σε σχόλια του Σουάμι Κρισνανάντα, ένα από τους πιο κοντινούς μαθητές του Σιβανάντα και ο οποίος πέτυχε την κατάσταση του Τζιβανμούνκτα.

1, 2. The Guru said: A Jivanmukta who has reached the Imperishable Turiya state can never be affected by the pairs of opposites. He always rests in his own Sat-Chit-Ananda Swaroopa. He roams about happily.

A Jivanmukta is a sage who is liberated from bondage even while living with a body. The perception of the material universe as such vanishes and he beholds the One Brahman appearing as the universe. The egoism of the Jivanmukta is like a burnt cloth which has got the appearance of a cloth but is actually reduced to the state of ashes. The individual consciousness of the Jivanmukta is powerful enough to maintain the existence of his physical body, but it is not capable of bringing to him another birth as an embodied being. His Sanchita-Karmas get fried by the fire of Brahma-Jnana or Knowledge of the Absolute Reality. He has no Agami Karmas to bring future births because he has no feelings of Kartritva and Bhoktritva. His actions are cosmic movements and not the instincts of the sense of egoism. The Prarabdha Karma which has given rise to Brahma-Jnana lasts as long as the momentum of past desires which constitute the present Prarabdha lasts. An illustration will make this fact very clear.

A hunter sees an animal moving in the forest and thinking that it is a tiger he shoots an arrow at it. After the arrow has left the bow-string he realises that the animal is not a tiger but a cow. But this subsequent knowledge will not save the cow from being affected by the arrow. The arrow will hit the object which lies within the sphere of its momentum.

The Jnani realises that the whole universe is Brahman only. But the desires which he had given rise to during the time when he thought that the objective world is real will not cease from demanding materialisation into effects as long as the momentum of their craving lasts. Hence these desires keep up the physical body of the Jivanmukta for some time even after his Self-realization. When the Prarabdha-Karma is exhausted the body drops off by itself and the sage becomes unified with the Infinite Brahman.

But, even while living with a body, the Jivanmukta identifies his consciousness with Brahman and is not affected by the pairs of opposites and the forces of nature. The whole universe is his body for he is in tune with all the forces of Nature due to his transcending all phenomenal relativities and resting in Brahman-Consciousness at all times.

3. A Jivanmukta realises that he is beyond the three bodies and five Koshas, he is the witness of the three states, he is pure Consciousness.

The Jivanmukta is the witness of the three lower states of consciousness, namely, the waking, dreaming and deep sleep states. He realises the Turiya state which is peaceful, blissful and non-dual. He lives in the seventh Bhumika of Jnana where the mind becomes Brahman itself. The expanded consciousness soars above the five sheaths and hails beyond the region of thought and intellect. The Jivanmukta's thoughts and actions do not promise a future world-experience for him. He experiences the world and individuality only apparently and not in reality.

He does not get delighted by pleasures, nor do distresses pain him. He has nothing dear, nothing inimical. Even violent distractions cannot make him move away from the Reality. He does not trouble anybody, nor is he troubled by anybody even in the least. He talks sweetly and nobly. He comes out of the net of distinctions and desires like a lion from its cage. Fear is unknown to him, and he is never helpless or dejected. He does not care for life, honour or death. He behaves as the occasion of the environment requires, but is absolutely detached within. He is an Apta-Kama. He has got nothing to obtain or avoid. He is satisfied with his own Self. He is a Mahakarta, a Mahabhokta and a Mahatyagi.

The Jivanmukta feels the great Unity of himself and the whole universe in the Supreme Brahman. He has an abiding realization of the secret Oneness of Existence which is the basis of universal love. It is the love that does not expect any reward, return or recompense. Such people are the veritable Emperors of the universe.

The Jivanmukta is neither an idle man not an active man. He is a transcendental actor. His behaviour is ununderstandable even as Brahman is inscrutable, for he is Brahman itself. Whatever he does is righteous, moral and ideal, for his actions are the expressions of the Absolute itself. He leads the Divine Life and moves in the free flow of the Law of Eternal Existence. He has no war between the body and the spirit. His external actions are just like those of the ignorant worldly man. But the greatest difference lies between their minds, the desires and Vasanas. The one does not know what is desire and the other is immersed in desires. The mind of a liberated man is pure Sattwa itself, it is no mind at all. He is established in the state of the Self unimpeded by phenomenal laws. He rejoices in the Infinite Being and lives in the world like a happy bird, being fully illumined with Transcendental Wisdom.

4. For a liberated sage who has realized that all being are the Self, there is neither delusion nor grief, as there is no second for him.

To him who sees Oneness only everywhere, where is delusion and where is grief? The experience of secondlessness is achieved through a finding of one's self in each and every being including even the wicked and the ungrateful. Such an expansion of the Self leads to the glory of the manifestation of the real Essence of the Being of all beings, where one finds himself in truth, where the lost Self is recovered with unbounded joy. Grief is only the temporary psychosis of the individual which has been deprived of a desired object or which is unable to fulfil a desire. The Jivanmukta who sees the One common Being spread everywhere grieves never. Beholding Existence as undivided he walks on the earth unknown and unidentified. No one can find out whether such a person is a learned one or is ignorant, whether he is virtuous or vicious. He lives in the great silence of the Self, and whether active or at rest does not link his ego with his act. He does not see duality even when he is awake to the world. He is a representative of the Supreme Brahman, appearing before the human eyes.

The freed soul assumes the form of what is existent in the absolute point of view. Hence the sage becomes a Gunatita. He is alike in pleasure and pain, Self-abiding, regarding a clod of earth, a stone or gold alike. He is the same to the agreeable and to the disagreeable, firm and alike in censure and praise. Honour and disgrace do not make to him differences. Friend and foe are no more valid conceptions.

The Upanishad says, "Him who knows this (Brahman) these two do not overcome – neither the thought 'Therefore I did wrong,' nor the thought 'Therefore I did right.' Surely he overcomes both. He is not affected by either what he has done or what he has not done. He sees the Atman in the Atman. He sees everything as the Self. Evil does not overcome him; on the other hand he overcomes all evil. Evil does not burn him; on the other hand he burns all evil. One who knows Brahman becomes Brahman. He is fearless. He, who, on all beings, looks as his very Self, and on the Self as all beings – he does not shrink away from anything. If one would know It here, then there is the True End of all aspirations. He who knows That set in the secret place of the heart, he, here on earth, rends asunder the knot of ignorance.

"Of him whose desire is satisfied, who is a perfected soul, all desires even here on earth vanish away! He who knows Brahman attains the Highest. One who knows that Brahman exists is really existent. If one who knows this (Self) should offer the leavings even to an outcast (pariah), it would be offered in his Universal Atman. The Seer does not see death, nor sickness, nor any distress. The seer sees only the All, and obtains the All entirely. He has delight in the Self, he sports in the Self, he has company with the Self, he has bliss in the Self. He is autonomous. He has unlimited freedom in all the worlds.

"Of whatever object he becomes desirous, whatever desire he desires, merely out of his will it arises. One who realises 'I am Brahman' becomes the All. Even the gods have not got the power to prevent his becoming thus, for he becomes their very Self. He who is without desire, who is freed from desire, whose desire is satisfied, whose desire is the Self – his Pranas do not depart. They are gathered together right here. He being Brahman Itself, becomes Brahman.

"When one realises (the Eternal), all has been done. Only by knowing Him does one pass beyond death. There is no other way for going over there."

5. The sage who has destroyed all his desires and egoism, who is always calm and serene, equanimous, who does not see any distinction of form and who has freed himself from delusion or ignorance shines brilliantly.

The state of the Jivanmukta is the consciousness of the consummation of spiritual attainments. The expanding nature of consciousness finds its Destination reached and having expanded itself beyond space and limitation, rests in a state of undisturbed changelessness, where Fullness, Peace and Bliss become the centre of Experience.

When the universal generalisation of the being of consciousness is effected, the particularised form of consciousness as egoism is withdrawn into the background of the vast Sea of Consciousness. Together with this withdrawal of the ego, its further ramifications in the form of the sense forces are also drawn back to the source and the common distraction of the subtle body is made to return to the tranquillity and equanimity of harmonious awareness. Hence distinction of form is not perceived when ignorance is completely removed.

A Jivanmukta who is in the seventh Jnana-Bhumika cannot do any action in the plane of earthly consciousness. Those of the Jivanmuktas who wish to do Loka-sangraha have to come down to the fourth or the fifth state of Consciousness in order to be useful to humanity. A little of Rajas is necessary for doing all kinds of action. The pure Sattva state of the highest kind of Jivanmuktas is completely devoid of Rajas and hence is unsuitable for working in the world. The very existence of such a blessed being will give solace to the whole world. His life itself is the most supreme teaching and help. Wherever he is, he spreads around him such a force of conscious equilibrium of being that those who are near him are easily transformed. The Satsankalpa of the Jnani is beyond all powers of Ashta-Siddhis and Nava-Riddhis and he works through his mere Self which is in all. He is the ocean of Knowledge and Power and there is nothing that is impossible for him.

6. The Jivanmukta rests with an unshaken mind in the All-blissful Brahman. He is free from all the modifications of the mind. His heart is pure like the Himalayan snow or the crystal. He is free from the distinctions – I, He, Thou.

The Jivanmukta rests in the All-Blissful Brahman and yet lives like man in order to be of help to him. The Jnani alone is the really good man, the really kind person, and the really selfless worker. Those who struggle to be good are only superficially good. They can only pretend to be good, humble, kind, merciful and compassionate. How can those, who do not know the nature of the Self, who do not know the exact character of things, who cannot understand the feelings of others, be really good and compassionate? The great love of the Jnani for all creatures of the universe cannot be equalled by any other's love or compassion. The love of the Jnani is real love. It is only the Jnani that can serve and help the world in the best possible way, for he knows that all is the one Self, the Great Being of Brahman. Without knowing this, how can one be truly good and virtuous? A man who does service without the knowledge of the Self, cannot be really selfless. How can he drive away selfishness unless he knows the Absoluteness of Existence? How can he get rid of egoism who does not feel that he is one with Being itself? The ideas of doership and enjoyership cannot be overcome without Self-Knowledge.

The love of the Jnani is called universal love. The love of the worldly man is physical love. He does not love all equally; there is partiality in love. Man loves and serves only those whom he likes. He cannot love and serve those who hate him, who beat him and who abuse him always. This is because he has no knowledge of the Self. The Jnani loves all equally, for his is transcendental love. He loves others because he loves his own Self. He alone exists everywhere.

7. The liberated sage, the prince of ascetics who has conquered the enemy, ignorance, who has known the secret of true bliss, uses the palms of his hands as his bowl and sleeps blissfully under the foot of a tree.

The Jivanmukta does not feel the necessity for abiding by what brings pleasure to the physical body. The palm of the hand is his bowl, the earth is his bed, the sky is his clothing. He does not exert to acquire any object that is limited in space and time. His absolute consciousness by its very nature of all-inclusiveness attracts that part of universal existence where lies the object necessitated by his personal existence. At once, like a flash of lightning, the things needed by him flow to him, like rivers into the ocean, for he is their very Self. The man of Wisdom does without acting, enjoys without desiring. He need not command anybody, for he is already the Self of the one whom he may wish to command. He does not instruct or order anybody, for he is the essential being of everything that he may have to deal with. Even the gods cannot obstruct him from doing anything, for he is the inner reality of even the gods. He is the glorious Swarat or Self-King, and is beyond all comparison. He has reached the climax of perfection and the whole universe is a part of his body.

8, 9. The sage does not care for public criticism. He keeps a cool mind even when he is assaulted. He blesses those who persecute him. He beholds only his own Self everywhere.

The Jivanmukta unifies with himself the cosmic principles of evolution, namely, sound, touch, colour, taste, smell, form and name. Whatever that happens is the sport of his own Self. Criticism and insult, flogging and assault are the movement of the shadow of his Self. He blesses those who ill-treat him and injure him. The Consciousness is ever unaffected by virulence and change of any kind. The objects of the inner Consciousness are realised as being the forms of itself manifested due to past desires. The perfected condition where thought reaches the freedom of immunity from being misled by the external forms of the universe is liberation, even if the forms persist in coming within the sphere of the vision of the Jnani. He controls them; they do not control him. The forces of the universe are his friends, not his enemies. They act according to his wish, for his individual consciousness is in harmony with the universal consciousness. He does not feel or say "It should have been like this; it should not have been like that", for he realises the absolute validity and perfection of all movements of nature in accordance with the eternal law.

10. He whose mind does neither sink nor float amidst pains and pleasures is indeed a liberated sage. He has rendered his mind completely quiescent by identifying himself with Brahman.

Delusion has vanished for the Jivanmukta. The sense of want is annihilated once for all by the ineffable experience of Self-realization. His only delight is in the Self, for he is truly conscious of living, moving and having his being in the Divine Existence. The transcendental intuition which has brought to him the realization of his oneness with Brahman gives him also the realization of the same Brahman in all beings. His life, therefore, becomes one of service in the light of knowledge of the One Self in everything. He performs the Jnana-Yajna, the sacrifice of the self in the Knowledge of Brahman. Brahman is offered in Brahman by Brahman through the act of Brahman. It is a joyous suffusion of oneself in Brahman and the exact nature of this experience is one of immediate directness of being and cannot be understood, thought, felt or talked about.

11. The Jivanmukta has a consciousness of body in the form of a Samskara; the Videhamukta has no consciousness of the body.

The Jivanmukta melts himself in Brahman even as ice melts into the ocean of water. "Knowing It in every single being, the wise, on departing from this world, become Immortal. When all the desires that are lodged in the heart are cast off, then the mortal becomes Immortal! Herein he attains Brahman! Attaining Him, the seers who are satisfied with Knowledge, who are perfected souls, free from passion, tranquil – attaining Him who is the universally omnipresent, those wise devout souls into the All itself do enter. They who have realised the meaning of the Vedanta-Knowledge, the sages, with natures purified through Sanyasa and Yoga, they in the State of Brahman in the end of time are all liberated beyond death. Gone are the fifteen parts according to their station, even all the sense-organs are gone to their corresponding divinities! One's actions and the self consisting of Intelligence, all become unified in the Supreme Imperishable! As the flowing rivers in the ocean disappear leaving name and form, so also the wise man being liberated from name and form, reaches the Divine Being, who is Higher than the high! He who knows that Supreme Brahman, verily, becomes Brahman. He crosses over sorrow. He crosses over sin. Liberated from the knots of the heart, he becomes Immortal" (Upanishads).

Sage Vasishtha says to Rama that a Videha-Mukta need not necessarily dissolve himself in the Absolute Brahman. If he so wishes he may merge in the Being of Satchidananda; but if he wishes to remain as an individual merely as a sport, he may shine as the Sun of a universe or rule like a Vishnu or become a Brahma or a Siva. He may become a universal individual like Krishna or Vasishtha who are identical with Brahman but still assume bodies for the solace of the world. If he at any time does not wish to be an individual, he may exist as the Absolute wherever he pleases to be so. The liberated state is not bound by or limited to Indivisibility and Changelessness alone, for the Absolute is unlimited and is free to assume any form. But that formative will is not like the unconscious will of the Jiva which involuntarily binds it to individuality. The conscious formative play of the Absolute is completely free and voluntary act. The Videhamukta is Brahman himself and hence lives and acts as the Absolute.

The Jnani attains Sadyo-Mukti or immediate salvation. The Jivanmukta who has realised that there is nothing anywhere except Brahman merely, does not have the departing of the soul, as in the case of other individuals. Where can his Self depart to? There is no space where the Self is not and hence it does not depart to any place. It merges in Itself here only.

Mukti is not a thing to be attained. It is not far away to be obtained. It is the very being itself and hence the mere knowledge or realization of it is itself Mukti. Everything is Brahman only in the three periods of time. There is neither bondage nor suffering. The Consciousness of this Truth is called Liberation in empirical language.

The Brahmasutras discuss the question of the possibility of a return of the liberated one to earth in a new existence. Sages like Apantaratamas etc., though possessed of the highest Brahmajnana, returned to bodily existence. They do so in order to fulfil a mission for the good of the world. When their mission is completed, they again exist as the Absolute. Lord Krishna says that though he has no form, birth or death, he assumes forms in every age for the uplift of the world. Such incarnations are not the effect of Prarabdha Karmas but the conscious manifestations of the Supreme Absolute in the plane of relativeness. The Upanishads also indicate the free will of the liberated soul, when they say that it acquires full freedom in all the worlds. Logically, the highest state of Moksha is the merging of individual consciousness in Absolute Consciousness. Eternal Existence, Infinite Knowledge and Immortal Bliss is Moksha or Final Emancipation.

Διαβάστε ή κατεβάστε το βιβλίο Μόκσα Γκίτα - Moksha Gita" στα αγγλικά σε μορφή pdf

Διαβάστε επίσηε το άρθρο 

Ο ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟΣ - (Τζιβανμούκτα- Jivanmukta)