Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΜΑΣ ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΜΑΣ

Απαιτείται να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου, αν θέλεις να ελευθερωθείς από τους περιορισμούς του νου και του εγώ.  Χρειάζεται επίσης θάρρος, θέληση και αποφασιστικότητα, να δεις μέσα σου πράγματα που δεν σου αρέσουν ή δεν θα ήθελες να φέρεις στον ψυχισμό σου. 

Για να απαλλαγείς από την υποκρισία και τα ψέματα του εγώ, είναι αναγκαίο να δεις πως εκφράζονται μέσα σου, τι μορφή παίρνουν στο νου και στο συναίσθημα, αλλά επίσης, στα λόγια και τα έργα σου.

Για το σκοπό αυτό, απαιτείται να παρατηρείς συνεχώς τον εαυτό σου. Μόνο όταν είσαι επάγρυπνος και προσεκτικός, θα μπορέσεις να αντιληφθείς με ποιο τρόπο η υποκρισία σε εμποδίζει να κάνεις άσκηση, να αντιληφθείς με καθαρότητα τι γίνεται μέσα σου, να αποδεχτείς ελαττώματα και αδυναμίες που υπάρχουν στον ψυχισμό σου, να αποδεχτείς τα λάθη σου, κ.λπ.

Πίσω από την υποκρισία, μπορεί να είναι ο φόβος, η τεμπελιά, η υπερηφάνεια, η χαμηλή αυτοαξία, η χαμηλή αυτοπεποίθηση, η ματαιοδοξία, κάποια επιθυμία, η λαιμαργία, η λαγνεία, ή οποιαδήποτε άλλη εγωϊκή τάση.

Για να ελευθερωθείς από οποιαδήποτεκ προγραμματισμό ή ελάττωμα του νου, θα πρέπει κατ' αρχάς να το αντιληφθείς και να αναγνωρίσεις ότι υπάρχει μέσα σου, να αποταυτιστείς από αυτό, να το ερευνήσεις, να το κατανοήσεις και να βρεις ποια είναι η βάση του, τι υπάρχει πίσω από αυτό (επιθυμία, φόβος, πεποίθηση, κ.λπ.) και τελικά να χρησιμποιήσεις κάποια μέθοδο (π.χ προσευχή, μάντρα) για να το εξαλείψεις σε κάποιο βαθμό.

Στο βαθμό που θα ελευθερώνεσαι, από τον προγραμματισμό ή την εγωϊκή τάση, θα ανθίζει μέσα σου η αντίστοιχη αρετή. Αν μειώνεις την υπερηφάνεια, θα αναπτύσσεται η ταπεινότητα, αν μειώνεις τον θυμό, θα αναπτύσσεται η πραότητα, και ούτω καθ' εξής.

Στο βαθμό που θα ελευθερώνεσαι από τις εγωϊκές τάσεις και τους προγραμματισμούς του νου, ο νους σου θα γίνεται αγνότερος, διαυγέστερος, πιο ήρεμος, και θα αναπτύσσονται η καθαρότητα  και  η βαθύτητα αντίληψης, η ικανότητα να παραμένεις σε εγρήγορση και αυτεπίγνωση, η ικανότητα να αντιλαμβάνεσαι ευκολότερα, τις ραδιουργίες και τα τεχνάσματα του εγώ, η ικανότητα να μην ταυτίζεσαι με τις εκφράσεις του εγώ στο νου και στο συναίσθημα, η ικανότητα να σταματάς τις ταυτίσεις ευκολότερα και να επιστρέφεις σε αυτεπίγνωση και βέβαια θα βιώνεις όλο και περισσότερο ειρήνη, ελευθερία, πληρότητα, ικανοποίηση, ευτυχία.

ΣΥΝΟΨΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΟΤΕΡΩΝ ΕΜΠΟΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ~ Atman Nityananda

ΣΥΝΟΨΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΟΤΕΡΩΝ ΕΜΠΟΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΑΦΥΠΝΙΣΗ

Αυτά που κυρίως εμποδίζουν την εσωτερική μας μεταμόρφωση και την απελευθέρωση από κάθε ταύτιση και ψευδαίσθηση, είναι:

1. η άγνοια κάθε μορφής, που συμπεριλαμβάνει την άγνοια της αληθινής μας φύσης, την έλλειψη γνώσης, την λανθασμένη γνώση, τις λανθασμένες αντιλήψεις, πεποιθήσεις και ιδέες που έχουμε για τον εαυτό μας, τον Θεό, τον κόσμο, τους άλλους και την ζωή γενικότερα, την μη-διάκριση ανάμεσα στο φαίνεσθαι και σε αυτό που πραγματικά είναι, την ψευδαίσθηση ότι ξέρουμε τον εαυτό μας και γενικά ότι ξέρουμε, ενώ στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε ή ξέρουμε ελάχιστα.. Συνέπεια της άγνοιας σε συνδυασμό με τον φόβο, είναι ο φανατισμός, η μυθομανία, ο δογματισμός και οι κάθε είδους προκαταλήψεις, που είναι μεγάλα εμπόδια.

Ποια από αυτά υπερέχουν στον νου σου; Αν δεν έχεις επίγνωση των παραπάνω δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν στο νου σου ή δεν υπόκεισαι σε αυτά, σε κάποιο βαθμό.

2. ο φόβος κάθε μορφής, όπως ο φόβος του άγνωστου, της αλλαγής, της εγκατάλειψης του γνωστού, του να χάσουμε την ψεύτικη ταυτότητα μας, του να δούμε την αλήθεια, της απόρριψης, του τι θα πουν οι άλλοι, του πως θα αντιδράσουν οι άλλοι, της αβεβαιότητας της επιτυχίας, κ.λπ.,

συμπλήρωσε τους δικούς σου φόβους......

3. το να μην θέλουμε να βγούμε από την ζώνη άνεσης,
 

Ποιά πράγματα αποτελούν την ζώνη άνεσης για σένα;

4. το να μην θέλουμε να χάσουμε τις αγαπημένες μας απολαύσεις,

Ποιες είναι οι απολαύσεις που δεν θέλεις να χάσεις και γιατί;

5. η αντίσταση και αντίδραση στην αλλαγή και στην άσκηση, που παίρνει την μορφή της ασυνέπειας, της υποκρισίας, της τεμπελιάς, της βαρεμάρας, της αδράνειας, της αναβλητικότητας, της δυσαρέσκειας, της άρνησης, των αμφιβολιών στις ικανότητες μας, της αμφισβήτησης της διδασκαλίας ή του δασκάλου, της απογοήτευσης, της αυτοδικαιολόγησης, κ.λπ.

Πρόσθεσε τους δικούς σου μηχανισμούς αντίστασης που σε εμποδίζουν στην καθημερινή συστηματική άσκηση και την ανάπτυξη σου.

Πρέπει να είμαστε, πρακτικοί, αποφασιστικοί και θαρραλέοι για να ξεπεράσουμε σταδιακά όλα αυτά τα εμπόδια και οποιαδήποτε άλλα, για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε ουσιαστικά στην εσωτερική εργασία που στοχεύει στην  διάλυση του εγώ, την εσωτερική μας μεταμόρφωση και τελικά στην πλήρη ένωση μας με το Θεϊκό μας Είναι.

Διάβασε επίσης  ΞΕΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ (Σάντανα) ~ Σουάμι Σιβανάντα

Ομ! Τα πρωταρχικά εμπόδια της πνευματικής μας μεταμόρφωσης ~ Ατμαν Νιτυανάντα

Τα πρωταρχικά εμπόδια της πνευματικής μας μεταμόρφωσης

Λέξεις κλειδιά: αναβλητικότητα, βαρεμάρα, τεμπελιά και η δυσαρέσκεια, αυτοδικαιολόγηση.

Η αναβλητικότητα, η βαρεμάρα, η τεμπελιά και η δυσαρέσκεια να κάνουμε την προγραμματισμένη καθημερινή άσκηση και πρόγραμμα είναι από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην πνευματική μας μεταμόρφωση.

Ανεξάρτητα με το τι περιλαμβάνει το καθημερινό πρόγραμμα άσκησης σας, πρώτη προτεραιότητα είναι να ξεπεράσετε την βαρεμάρα, την οκνηρία, την τεμπελιά, την αναβλητικότητα (άστο για ύστερα ή για αύριο, δηλαδή για ποτέ), την δυσαρέσκεια να κάνετε πρακτική και οποιαδήποτε άλλη μορφή αντίστασης του εγωϊκού νου προς την άσκηση. 

Μαζί με αυτά συνδυάζεται και η αυτοδικαιολόγηση που ολοκληρώνει την συνταγή της αποτυχίας, Το εγώ έχει άπειρους τρόπους να δικαιολογεί τον εαυτό του

Οι περισσότεροι αποτυγχάνουν να φτάσουν στην αφύπνιση και τελικά στην φώτιση από τις παραπάνω ταμασικής φύσης εκφράσεις του εγώ.

Απαιτείται αυτοπειθαρχία, θέληση, αποφασιστικότητα και δραστικά μέτρα για να ξεπεράσουμε τις παραπάνω ταμασικές καταστάσεις που μαζί με την αυτοδικαιολόγηση είναι οι κυριότεροι παράγοντες που οι περισσότεροι δεν προχωρούν στον πνευματικό δρόμο.

Αν δεν ξεπεράσουμε αυτές τις ταμασικές καταστάσεις του νου, παρά τις καλές προθέσεις μας δεν θα μπορέσουμε να πετύχουμε μια ριζική αλλαγή, μια βαθιά εσωτερική μεταμόρφωση και να βιώσουμε τις ανώτερες καταστάσεις της συνείδησης, την ελευθερία, την ειρήνη, την πληρότητά και την ευδαιμονία της αληθινής μας φύσης. Απλά θα παραμένουμε ρομαντικοί θιασώτες της πνευματικότητας διαβάζοντας πνευματικά βιβλία, παρακολουθώντας ομιλίες ή σεμινάρια, κάνοντας περιήγηση στο διαδίκτυο κ.λπ., μέχρι να μας ταρακουνήσει κάτι για να ξεκινήσουμε ξανά την πρακτική με περισσότερη αποφασιστικότητα και αφοσίωση.

Αυτά όμως που μας σκοτεινιάζουν τον νου και μας εμποδίζουν να βιώσουμε την αληθινή μας φύση και να φτάσουμε στην φώτιση είναι οι επιθυμίες και οι εγωϊκές τάσεις, με πρώτες την λαγνεία, την υπερηφάνεια, την φιλοδοξία μαζί με τον φόβο και τον θυμό που τις συνοδεύουν, καθώς και κάθε άλλη εγωϊκή τάση. Αλλά αυτά για να τα εξαλείψουμε από τον ψυχισμό μας, θα πρέπει πρώτα από όλα να ξεπεράσουμε τα πρώτα εμπόδια, τα οποία μας εμποδίζουν να ασκούμαστε σταθερά και συστηματικά. Διότι χωρίς οργανωμένη, καθημερινή και ειλικρινή άσκηση δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την λαγνεία και τις λοιπές τάσεις, που είναι καλά ριζωμένες μέσα μας. Χωρίς οργανωμένη, καθημερινή, ειλικρινή άσκηση δεν μπορούμε να αποταυτιστούμε από τον νου, ώστε να αναγνωρίσουμε και να εξαλείψουμε τις εγωϊκές τάσεις μέσα μας, ούτε να προχωρήσουμε στον διαλογισμό και στην αυτεπίγνωση.

Διάβασε σχετικά με τις γκούνας:

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΓΚΟΥΝΑΣ (Σάττβα-Ράτζας-Τάμας)

Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΙ Η ΖΩΗ ΚΡΑΤΑΕΙ ΠΟΛΥ ~Ατμαν Νιτυανάντα

Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΙ Η ΖΩΗ ΚΡΑΤΑΕΙ ΠΟΛΥ

Η ψευδαίσθηση ότι δεν θα πεθάνουμε ποτέ (ως σώματα) είναι μια ψευδαίσθηση που δημιουργείται από την φαινομενική ταύτιση της Συνειδητότητας που είναι αθάνατη με το σώμα που είναι θνητό και θα πεθάνει σύντομα. Με την ταύτιση αυτή, βιώνουμε την ψευδαισθησιακή αίσθηση ότι η αθανασία που ανήκει στην θεϊκή μας φύση (Ψυχή, Συνειδητότητα, Πνεύμα), ανήκει στο σώμα. Αυτή η ταύτιση όπως και όλες οι άλλες προκαλείται από το εγώ. Αυτή η ψευδαίσθηση η δημιουργημένη από το εγώ μας, μας κάνει να ξεχνιόμαστε και να ζούμε απορροφημένοι στις εμπειρίες απολαύσεις των αισθήσεων, και να αδιαφορούμε για την ψυχή μας. Αλλά όλες οι ψευδαισθήσεις έχουν κάποια στιγμή ένα τέλος και στην προκειμένη περίπτωση ο θάνατος θα διαλύσει την ψευδαίσθηση ότι δεν θα πεθάνουμε ποτέ. Μόνο που τότε είναι αργά να κάνουμε οποιαδήποτε εργασία για να μεταμορφωθούμε εσωτερικά και να ενωθούμε συνειδητά με την θεϊκή μας φύση.

Αν είστε αναβλητικοί και δεν αφιερώνεστε στην άσκηση σας καθημερινά, αν έλκεται ο νου σας από τα αντικείμενα των αισθήσεων, καλό είναι πρωί και βραδύ να στοχάζεστε για λίγο ότι ο θάνατος σύντομα θα γκρεμίσει τον κόσμο σας και θα εξαφανίσει όλες τις φιλοδοξίες, τις επιθυμίες και τις απολαύσεις σας. Το ίδιο μπορείτε να κάνετε όταν η παρόρμηση της επιθυμίας σας σπρώχνει να ενδώσετε σε αυτήν. Θυμείστε τον εαυτό σας ότι κάθε εμπειρία όσο απολαυστική και να είναι έχει αρχή και τέλος και ότι σύντομα θα τελειώσουν με τα γηρατειά και τον θάνατο.

Είναι άγνωστο πότε ακριβώς θα συναντήσουμε το θάνατο. Μπορεί να έρθει ακόμη και την επόμενη στιγμή. Γι’ αυτό αν πράγματι σε ενδιαφέρει η άφθαρτη από τον χρόνο ευτυχία, η ελευθερία και η αλήθεια μην χάνεις τον χρόνο σου σε προσωρινές ψευδαισθησιακές απολαύσεις, μην αμελείς να κάνεις το καλύτερο που μπορείς την κάθε στιγμή, εδώ και τώρα  για να ελευθερωθείς από το εγώ και να εδραιωθείς στην αληθινή σου φύση.

Ομ! Η πνευματική άσκηση γίνεται από στιγμή σε στιγμή~ Άτμαν Νιτυανάντα

Η πνευματική άσκηση γίνεται από στιγμή σε στιγμή

Στην πνευματική άσκηση δεν υπάρχει έκανα. Υπάρχει κάνω από στιγμή σε στιγμή.

Για να ελευθερωθούμε από την ψευδαίσθηση του εγώ και το δικό μου (σε όλες του τις εκδηλώσεις και απόψεις) απαιτείται αφιέρωση και συνεχής επαγρύπνηση.

Απαιτείται συνεχής εγρήγορση για να μην παρασέρνουν οι αισθήσεις το νου και την προσοχή μας προς τα έξω και χανόμαστε στα αντικείμενα των αισθήσεων και στις σκέψεις και τα συναισθήματα που προέρχονται από αυτά. Απαιτείται να βρούμε τρόπους να παραμένουμε σε εγρήγορση για να κρατάμε την προσοχή υπό έλεγχο και να την στρέφουμε συνειδητά μέσα μας ώστε  να εμβαθύνουμε στην αυτεπίγνωση και την επίγνωση του Είναι μας.

Η πνευματική άσκηση είναι μια συνεχής προσπάθεια να αποταυτιζόμαστε  από το εγώ, να το παρατηρούμε, να το κατανοούμε και να το εξαλείφουμε με τη δύναμη της προσευχής και του ονόματος του Θεού. Απαιτείται να είμαστε σε πλήρη προσοχή και επίγνωση για να γινόμαστε πλήρως συνειδητοί της εγωικής τάσης που εκδηλώνεται μέσα μας και ταυτόχρονα του κέντρου της ύπαρξης μας (εσωτερική σιωπηλή παρουσία) και μέσα στο φως της βαθιάς επίγνωσης να διαλύουμε το εγώ με την προσευχή, και το όνομα του Θεού.

Η πνευματική άσκηση απαιτεί να είμαστε σε συνεχή επαγρύπνηση, αυτεπίγνωση (ή αυτοενθύμηση), αυτοπαρατήρηση, και εφαρμογή της διάκρισης με σκοπό την αποταύτιση από τις σκέψεις, τα συναισθήματα και το ίδιο το εγώ και την ανακάλυψη, συνειδητοποίηση, κατανόηση και διάλυση των εγωικών τάσεων που εκδηλώνονται συνεχώς μέσα  μας.

Απαιτείται επίσης η αποδοχή της εσωτερικής και εξωτερικής μας κατάστασης διότι οποιαδήποτε αντίδραση προέρχεται από το εγώ και μας εγκλωβίζει περισσότερο στο εγώ. Επίσης ότι απορρίπτουμε ή προσπαθούμε με την βία να το διώξουμε το δυναμώνουμε, διότι αυτό το κάνουμε μέσα από το επίπεδο του εγώ.  Όταν προσπαθούμε να το σταματήσουμε με τη βία  ασυνείδητα του δίνουμε δύναμη και ενέργεια και όταν το απωθούμε αυτό παραμένει ως μια ασυνείδητη κατάσταση μέσα μας η οποία θα συνεχίσει να λειτουργεί στο μέλλον και να τρέφεται χωρίς να το καταλαβαίνουμε.  Η αποδοχή μας επιτρέπει να μπούμε σε μια ανώτερη κατάσταση συνειδητότητας μέσα από την οποία γινόμαστε συνειδητοί της εγωικής εκδήλωσης αλλά μας βοηθάει να έρθουμε σε επαφή και της εσωτερικής αλήθεια. Από αυτή την εσωτερική κατάσταση μπορούμε πάντοτε να δράσουμε πιο αποτελεσματικά από ότι σε κατάσταση ταύτισης που είμαστε έρμαια των εγωικών παρορμήσεων και ψευδαισθήσεων.

Η αποδοχή είναι μια εσωτερική στάση απέναντι σε αυτά που συμβαίνουν μέσα μας και έξω μας και η οποία στην πράξη γίνεται με ένα αγκάλιασμα μέσα στην επίγνωση μας αυτού που εκδηλώνεται μέσα μας. Έτσι αντί να αντιδρούμε με δυσαρέσκεια ή θυμό επειδή εκδηλώθηκε μέσα μας κάποια εγωική κατάσταση (π.χ. λαιμαργία, λαγνεία, θυμός, φόβος,  ζήλια κ.λπ.), καλωσορίζουμε  και αγκαλιάζουμε μέσα στην επίγνωση μας  την εγωική αντίδραση (συναίσθημα, παρόρμηση, επιθυμία...κ.λπ)  χωρίς να χάνουμε την επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας του Είναι μας (αυτό απαιτεί βέβαια  εγρήγορση και τρυφερή προσοχή). Σε αυτήν την εσωτερική κατάσταση βιώνουμε πλήρως το συναίσθημα, την παρόρμηση ή την επιθυμία και μέσω της προσοχής και της διάκρισης, ‘προσπαθούμε’ να σταματήσουμε την ταύτιση με αυτό, να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι κάτι που εκδηλώνεται μέσα σε εμάς αλά δεν είμαστε αυτό, να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι μια ψευδαίσθηση δημιουργημένη από τη φαντασία, την ταύτιση  και την προβολή. Όταν υπάρχει αυτή η απόσταση από το εγώ, η καθαρή αντίληψη  και η κατανόηση τότε  το εγώ δεν έχει πια δύναμη επάνω μας και δεν μπορεί να εκδηλωθεί και να τραφεί όπως πριν. Όταν έχει δυναμώσει πολύ η επίγνωση μας τότε ένα μέρος  της ενέργειας του εγώ διαλύεται αν όχι τότε μπορούμε με την δύναμη της προσευχής και το όνομα του Θεού να διαλύσουμε το ενεργειακό πεδίο του εγώ. Από την εμπειρία μου συνιστώ σε όλες τις περιπτώσεις να κάνουμε την προσευχή και να ζητάμε από τον Θεό (σε όποια μορφή πιστεύουμε και αγαπάμε ή στον άμορφο Θεό) να διαλύσει το εγώ.

Αν η εκδήλωση του εγώ είναι πολύ δυνατή, αν εμείς δεν είμαστε σε καλή εσωτερική κατάσταση τότε όλα αυτά που περιγράφω στην παραπάνω είναι δύσκολο να εφαρμοστούν. Παρά ταύτα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε σύμφωνα με τις παρούσες συνθήκες και το βράδυ στο σπίτι μας θα πρέπει να κάνουμε μια εργασία σχετικά με αυτό. Απαιτείται να κάνουμε κάθε βράδυ ενδοσκόπηση και ανάλυση των εγώ που δουλεύουμε στην διάρκεια της ημέρας για να εμβαθύνουμε στην επίγνωση και την κατανόηση τους και να εφαρμόσουμε τεχνικές που επιταχύνουν την διάλυση τους.

Για να ζούμε συνειδητά και ελεύθεροι από τους περιορισμούς του εγώ απαιτείται να σταματάμε από στιγμή σε στιγμή τις ταυτίσεις που δημιουργεί συνεχώς το εγώ μας, με τα συναισθήματα, τις σκέψεις, τις αισθητηριακές αντιλήψεις (όσο μικρές και αδύναμες και αν είναι ) και να διακρίνουμε ανάμεσα στο Είναι μας, το εγώ και το σώμα και να εμβαθύνουμε στην επίγνωση του Είναι μας. Αν δεν εκδηλώνεται κάποιο εγώ δεν παραμένουμε αδρανείς αλλά εμβαθύνουμε στην επίγνωση του Είναι μας, να εμβαθύνουμε  δηλαδή στην επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας.. Αν παραμένουμε  εσωτερικά αδρανείς τον κενό χώρο θα τον γεμίσει το εγώ στα σίγουρα. Έτσι απαιτείται να εμβαθύνουμε από στιγμή σε στιγμή στην επίγνωση του Είναι μας και να παραμένουμε αποσπασμένοι από τις ψυχολογικές αντιδράσεις και τις αισθητηριακές αντιλήψεις.

Για να μπορούμε όμως να το κάνουμε αυτό στην διάρκεια της ημέρας, σε συνθήκες με πολλά εξωτερικά ερεθίσματα και επαφές με ανθρώπους είναι απαραίτητο να προετοιμαστούμε σε αυτό σε συνθήκες πιο ευνοϊκές. Για το σκοπό αυτό απαιτείται να κάνουμε συστηματικά πρωί και βράδυ διαλογισμό ή Βιτσάρα (αυτοέρευνα -αναζήτηση της πηγής του εγώ και του νου). Αν δεν μπορούμε να ηρεμήσουμε το νου και να παραμείνουμε σε κατάσταση, εγρήγορσης, προσοχής και αυτεπίγνωσης στο σπίτι μας, με το σώμα ακίνητο και χαλαρό, τότε πως μπορούμε να το πετύχουμε αυτό ανάμεσα σε κόσμο;

Για να πετύχουμε όλα τα παραπάνω απαραίτητη προϋπόθεση είναι να είμαστε αποφασιστικοί, υπομονετικοί, επίμονοι, να αντέχουμε στις δυσκολίες και στον πόνο, καθώς και πολύ πρακτικοί, εφευρετικοί και δημιουργικοί για να ξεπερνάμε όλες τις δυσκολίες και τα εμπόδια και εξωτερικές άλλα και αυτές που το εγώ μας το ίδιο μας βάζει.

Στην πνευματική άσκηση επειδή το εγώ φαντάζεται και παραποιεί τα πράγματα συνεχώς απαιτείται ένας νου απλός, πρακτικός, ο κοινός νους, το μέτρο και ένας νους ανοικτός και προσαρμοστικός στις ανάγκες και τα δεδομένα της στιγμής.

Τέλος το θάρρος και πιστή είναι από τα βασικά συστατικά της επιτυχίας. Χωρίς θάρρος και πίστη τίποτα δεν μπορούμε να πετύχουμε στην ζωή μας πόσο μάλλον στην πνευματικότητα. Χρειάζεται θάρρος να αντιμετωπίσουμε όλες τις εξωτερικές δυσκολίες, θάρρος για να δούμε τι κουβαλάμε μέσα μας και να το εξαλείψουμε με επίμονη, υπομονή και συνεχή άσκηση. Πίστη στον εαυτό μας, πίστη ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε πάρα τις αντιξοότητες και τις μεγάλες δυσκολίες, πίστη και εμπιστοσύνη στο Θεό ότι μας δίνει και θα συνεχίσει να μας δίνει αυτό που χρειαζόμαστε (και εσωτερικά και εξωτερικά) για να κάνουμε το επόμενο βήμα προς την ελευθερία, την αρμόνια, την ειρήνη και την αγάπη.

OM! ΤΕΜΠΕΛΙΑ-ΑΔΡΑΝΕΙΑ-ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ ~ Άτμαν Νιτυανάντα

ΤΕΜΠΕΛΙΑ-ΑΔΡΑΝΕΙΑ-ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξεπεράσει και να υπερνικήσει κάποιος στον πνευματικό δρόμο είναι η τεμπελιά και η αδράνεια.

Αλλιώς δεν θα μπορέσει ποτέ να εφαρμόσει σταθερά και συστηματικά ένα καθημερινό πρόγραμμα άσκησης. Και χωρίς καθημερινή συστηματική άσκηση πρόοδος δεν μπορεί να υπάρξει.

Το δεύτερο είναι να σταματήσει να βρίσκει δικαιολογίες για την αμέλεια του, την ασυνέπεια του και την έλλειψη πειθαρχίας στην εφαρμογή του προγράμματος.

Οι περισσότεροι αποτυγχάνουν στο δρόμο από την αδράνεια, την τεμπελιά και την συνεχή αυτοδικαιολόγηση.

Το τρίτο είναι να κατορθώσει να υπερνικήσει την εξωστρέφεια του νου (μάνας). Ο νους και το ρατζασικό εγώ από τη φύση τους είναι εξωστρεφή και ζητάνε συνεχώς αισθητηριακές εμπειρίες με ένα ψυχαναγκαστικό, μηχανικό τρόπο. Αυτό κάνει το νου υπερκινητικό, ανήσυχο, με διασπασμένη προσοχή και με την προσοχή στραμμένη προς τα έξω.

Για να κάνουμε διαλογισμό χρειαζόμαστε ένα νου ήρεμο, ακίνητο και στραμμένο προς τα μέσα. Αυτή είναι η μεγάλη μάχη ανάμεσα στον εξωτερικό αισθητηριακό νου και την εσωτερική σαττβική διάνοια η οποία είναι ο ηνίοχος των πέντε αισθήσεων και του νου, και έχει την ικανότητα (όταν είναι προετοιμασμένη και χρησιμοποιηθεί καταλλήλως) να δαμάσει το νου και τις αισθήσεις και να στρέψει την προσοχή προς τα μέσα, στην αληθινή μας φύση.

Αλλά χωρίς να ξεπεράσουμε, την τεμπελιά, την αδράνεια και την αυτοδικαιολόγηση δεν θα ξεκινήσουμε ποτέ μια ουσιαστική προσπάθεια να τιθασεύσουμε το νου και να γίνουμε κυρίαρχοι του.  

Και χωρίς την κατάκτηση του νου, η αυτοπραγμάτωση δεν είναι δυνατή.

Διάβασε περισσότερα στο άρθρο

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ Η TAMAΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑ