Που βασίζετε την αυτοαξία σας; ~ Ατμαν Νιτυανάντα

Που βασίζετε την αυτοαξία σας;

Χαίρεστε όταν σας λένε μπράβο, τι καλά τα καταφέρατε, πόσο καλά μαγειρεύετε, πόσο ωραία ρούχα φοράτε, πόσο ωραία είναι τα μαλλιά σας .... Και νοιώθετε δυσαρεστημένοι, θυμωμένοι ή στεναχωρημένοι... όταν δεν παίρνετε το μπράβο, την αποδοχή, όταν δεν ακούτε ένα καλό λόγο για κάτι που προσφέρατε ή κάνατε για τους άλλους, όταν σας απορρίπτουν (ή νομίζετε ότι σας απορρίπτουν), όταν σαν κριτικάρουν (ή νομίζετε ότι σας κριτικάρουν), όταν σας κάνουν παρατήρηση, ....

Αυτό συμβαίνει γιατί προγραμματίστηκε ο νους από τους γονείς σας, τους δασκάλους.... να αξιολογείτε τον εαυτό σας με βάση τις απόψεις και τις γνώμες των άλλων για εσάς, και με βάση τα εξωτερικά σας χαρακτηριστικά.

Παρά ταύτα η ρίζα-αιτία είναι η ταύτιση σας με το σώμα και το νου, η επιθυμία και η άγνοια της αληθινής σας φύση.

Ο κατώτερος νους και το εγώ από τη φύση του ζει ταυτισμένος με τις μορφές και αντιλαμβάνεται τις μορφές ως τη μόνη πραγματικότητα αν και είναι απλά πρόσκαιρες μορφοποιήσεις, δημιουργημένες από την ενέργεια και το νου. Ως εκ τούτου είναι υποκείμενος στις εξωτερικές επιρροές και δυνάμεις της ζωής.

Μόνο ο εσωτερικός νους προικισμένος με φως της Συνειδητότητας μπορεί να αναγνωρίσει, να διακρίνει και να συνειδητοποιήσει ότι δεν είμαστε τίποτα από όλα αυτά που μας περιορίζουν και μας κάνουν δυστυχείς.

Γι αυτό είναι αναγκαίο να ερευνήσετε και να συνειδητοποιήσετε ότι δεν είσαστε το σώμα και ότι η αξία σας και η ευτυχία σας δεν εξαρτάται από τίποτα έξω από εσάς.

ΟΜ! Η προσευχή για τη διάλυση των εγωιστικών τάσεων από στιγμή σε στιγμή ~ Ατμαν Νιτυανάντα

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΓΩΪΚΩΝ ΤΑΣΕΩΝ ΑΠΟ ΣΤΙΓΜΗ ΣΕ ΣΤΙΓΜΗ

Κάθε φορά που στην διάρκεια της ημέρας αναδύονται σκέψεις, παρορμήσεις και συναισθήματα προσευχόμαστε για την διάλυση του εγώ που είναι πίσω από αυτά (λαιμαργία, υπερηφάνεια, ζήλια, απληστία,) αλλά και την διάλυση του συναισθήματος (φόβος, θυμός, δυσαρέσκεια, αίσθημα κατωτερότητας, κ.λπ.). Τα κατώτερα συναισθήματα παρότι είναι εκφράσεις της επιθυμίας θα πρέπει να εργαζόμαστε με αυτά ξεχωριστά και να τα διαλύουμε με την προσευχή και άλλες μεθόδους*.

Παρότι στην διάρκεια της ημέρας μπορεί να είμαστε επικεντρωμένοι στις εγωϊκές τάσεις που έχουμε βάλει σαν κεντρικό στόχο για την εξάλειψη τους σε αυτήν την περίοδο, κάνουμε την ίδια προσπάθεια με κάθε άλλη εγωϊκή τάση που θα εκδηλωθεί. Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε σύμφωνα με την εμπειρία μας και τις ικανότητες που έχουμε αναπτύξει μέχρι τώρα, και σε κάθε περίπτωση μπορεί να χρησιμοποιήσουμε την προσευχή για την εξάλειψη τους, που είναι ο πιο απλός, εύκολος, άμεσος και αποτελεσματικός τρόπος να αφαιρέσουμε δύναμη από την εγωϊκή τάση την στιγμή που εκδηλώνεται.

Για να γίνει η εργασία της διάλυσης του εγώ από στιγμή σε στιγμή απαιτείται να είμαστε σε συνεχή επαγρύπνηση, αυτεπίγνωση και αυτοπαρατήρηση. Θα πρέπει να αντιλαμβανόμαστε την εκδήλωση του εγώ έγκαιρα, πριν γίνει τεράστιο κύμα και μας 'πνίξει'. Αυτή η εσωτερική κατάσταση είναι κάτι που αναπτύσσεται σταδιακά και σύμφωνα πάντα με το πόσο εντατικά και ειλικρινά ασκούμαστε και ακολουθούμε μια ζωή οργανωμένη και προσανατολισμένη στην αυτογνωσία και την αναζήτηση της αλήθειας. (Διάβασε Το πνευματικό πρόγραμμα και ημερολόγιο).

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να παραμένουμε σε εγρήγορση, επάγρυπνοι, σε αυτοεπίγνωση και σε αυτοπαρατήρηση είναι να επαναλαμβάνουμε το όνομα του Θεού ή ένα μάντρα (Διάβασε Η επανάληψη του ονόματος του Θεού (Japa Nama) σε όλη την διάρκεια της ημέρας όταν δεν έχουμε να κάνουμε κάποια νοητική εργασία ή οτιδήποτε απαιτεί πολύ προσοχή. Με το μάντρα κρατάμε το νου συγκεντρωμένο, θυμόμαστε το σκοπό μας, δημιουργούμε σαττβικές δονήσεις (Οι τρεις γκούνας -Σάττβα-Ράτζας-Τάμας) που εξαγνίζουν και μεταμορφώνουν τον νου και επιπλέον έχει την δύναμη να διαλύσει την εγωϊκές ενέργειες. Επιπλέον, καθημερινά και πρωί και βράδυ θα πρέπει κάνουμε διαλογισμό.

Η προσευχή

Τη στιγμή που αντιλαμβανόμαστε κάποια εγωϊκή τάση ή κάποιο αρνητικό συναίσθημα να εκδηλώνεται ζητάμε από το Θεό μέσα μας να εξαλείψει αυτήν την ενέργεια.

Με την προσευχή ζητάμε (από τον απρόσωπο Θεό ή την θεϊκή Μητέρα, τον Χριστό ή από οποιαδήποτε εκδήλωση του Θεού νοιώθουμε στην καρδιά μας) να εξαλείψει και να μας ελευθερώσει από την εγωϊκή τάση που αντιληφθήκαμε ότι εκδηλώθηκε μέσα μας μέσω της αυτοπαρατήρησης. Την προσευχή μπορούμε να την εφαρμόσουμε και σε όλη την διάρκεια της ημέρας κάθε φορά που αντιλαμβανόμαστε την εκδήλωση κάποιας εγωϊκής τάσης, και στο σπίτι μας, αφού πρώτα ερευνήσουμε και κατανοήσουμε την εγωϊκή τάση που εκδηλώθηκε στην διάρκεια της ημέρας ( π.χ. υπερηφάνεια, ζήλεια, απληστία, φόβος, θυμός κ.λπ.). Μπορούμε μαζί με την προσευχή να οραματιστούμε φωτιά ή φως δυνατό να ‘αγκαλιάζουν’ και να διαλύουν την εγωϊκή ενέργεια.

Μπορούμε να κάνουμε την προσευχή με δύο τρόπους

1. Μαζεύουμε την προσοχή μέσα μας και έχοντας επίγνωση της εσωτερικής σιωπής, του κέντρου της ύπαρξης μας, λέμε από καρδιάς: Η αγάπη του Θεού διαλύει αυτό το συναίσθημα (π.χ. του θυμού). Καθώς λέμε τα λόγια μια ή και παραπάνω φορές νοιώθουμε την αγάπη να μας πλημυρίζει. Τονίζω ότι είναι σημαντικό και να είμαστε σε βαθιά επίγνωση της ύπαρξης μας (της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας), και να νοιώθουμε αυτά που λέμε και όχι απλά να λέμε λόγια ξερά.

2. Μαζεύουμε την προσοχή μέσα μας και  έχοντας επίγνωση της εσωτερικής σιωπής, του κέντρου της ύπαρξης μας, λέμε από καρδιάς: Θεέ μου ή Θεϊκή μου Μητέρα ή Χριστέ μου εξάλειψε ή ελευθέρωσε το νου μου από αυτό το συναίσθημα (π.χ. της ντροπής ή της απόρριψης). Τονίζω και πάλι ότι είναι σημαντικό και να είμαστε σε βαθιά επίγνωση της ύπαρξης μας, και να νοιώθουμε αυτά που λέμε και όχι απλά να λέμε λόγια ξερά.

Όλα αυτά τα λόγια τα λέμε με συγκέντρωση και μέσα στο φως της ήρεμης τρυφερής επίγνωσης.

Μπορείτε να παραλλάξετε τα λόγια και  να προσευχηθείτε όπως εσείς το νοιώθετε καλύτερα.

Για να κάνουμε αυτήν την εργασία από στιγμή σε στιγμή, είναι προϋπόθεση ότι στόχος μας και έγνοια μας είναι να ζούμε συνειδητά στο κέντρο μας, σε επαφή με την εσωτερική σιωπηλή παρουσία (Συνειδητότητα). Ότι είναι στόχος μας να παραμένουμε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας και να ξεπερνάμε κάθε τι που μας εμποδίζει να ζούμε συνειδητά, και να εξαλείφουμε κάθε εγωϊκή τάση, αφού αυτές είναι που μας μας εμποδίζουν να βιώνουμε την ειρήνη, την ελευθερία, την πληρότητα και την ενότητα με όλους και όλα.

Επισημαίνω πως μετά την προσευχή για την εξάλειψη της εγωϊκής τάσης δεν μένουμε αδρανείς, αλλά εμβαθύνουμε στην επίγνωση της αληθινής μας φύσης (της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας). Αν δεν είμαστε σε εγρήγορση και αυτεπίγνωση, οι εγωϊκές τάσεις εύκολα μας κλέβουν την προσοχή, μας ταυτίζουν με τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις παρορμήσεις, τις επιθυμίες και τα εξωτερικά αντικείμενα και λειτουργούμε μάσα από αυτές αντί να λειτουργούμε μέσα από την ειρήνη, την αγάπη και την διάκριση.

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ. ~ Ατμαν Νιτυανάντα

Καϊλάς. Η ιερή κορυφή των Ιμαλαΐων, που θεωρείται ως σύμβολο του Σίβα (της Συνειδητότητας).

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ

Η Συνειδητότητα είναι παντού και πουθενά, χωρίς αρχή και τέλος, αναίτια, απροσδιόριστη, αυθύπαρκτη και αυτόφωτη.

Είναι παντού γιατί ενυπάρχει σε όλες τις μορφές. Είναι η ουσιαστική φύση όλων όσων υπάρχουν.

Είναι πουθενά γιατί βρίσκεται έξω από το χώρο και το χρόνο, αλλά παρά ταύτα πάντα προσιτή στην άμεση εμπειρία μας, γιατί είναι ο ίδιος μας ο Εαυτός, πάντα πλήρης, ειρηνικός και μακάριος.

Τι σημαίνει Ζω πνευματική ζωή ~ Ατμαν Νιτυανάντα

Τι σημαίνει Ζω πνευματική ζωή 

Ζω πνευματική ζωή σημαίνει, ζω από στιγμή σε στιγμή, με προσοχή, διάκριση και επίγνωση της εσωτερικής σιωπής, της ζωντανής σιωπηλής παρουσίας μέσα μου, που είναι ο αληθινός μου Εαυτός, το Είναι μου.

Σημαίνει ότι προσπαθώ από στιγμή σε στιγμή να παραμένω σε συνειδητή επαφή (επίγνωση) της ζωντανής σιωπηλής παρουσίας μέσα μου, ότι σταματώ κάθε ταύτιση και ελευθερώνω το νου μου από κάθε εγωϊκή κατάσταση που με εμποδίζει να παραμείνω σε επίγνωση της πνευματικής μου ουσίας, σε αρμονία, ενότητα, πληρότητα και ειρήνη.

Σημαίνει ότι εξετάζω με προσοχή και διάκριση καθετί που νοιώθω, κάθε φαντασία, σκέψη, πεποίθηση, άποψη που εγείρεται στο νου μου, κάθε επιθυμία, παρόρμηση, συναίσθημα και συμπεριφορά. Διότι όλα αυτά που μηχανικά εκδηλώνονται μέσα μου, με εμποδίζουν να ζω με επίγνωση της αλήθειας και σε αρμονία και ενότητα μέσα και έξω.

Σημαίνει ότι δεν αφήνομαι και δεν ακολουθώ αδιάκριτα όλες τις σκέψεις, συναισθήματα, παρορμήσεις και επιθυμίες, που μηχανικά και ασυνείδητα εμφανίζονται συνεχώς στον νου και στο συναίσθημα και με εμποδίζουν να ζω ελεύθερος και ευτυχισμένος και σε αρμονία με όλους και όλα. 

Σημαίνει ότι εξαλείφω τις εγωϊκές τάσεις που με κρατάνε δέσμιο στην ψευδαίσθηση, στην ταύτιση, στην προσκόλληση, στην ξεχωριστότητα, και στην δυστυχία.

Σημαίνει ότι κάθε βράδυ εξετάζω στο σπίτι τα εγώ που είδα στην διάρκεια της ημέρας για να τα κατανοήσω βαθύτερα και να τα εξαλείψω με κάποια μέθοδο.

Σημαίνει ότι ασκούμαι καθημερινά στο διαλογισμό.

Σημαίνει ότι ακολουθώ σταθερά, καθημερινά, συστηματικά ένα καλά οργανωμένο πρόγραμμα άσκησης.

Σημαίνει ότι ακολουθώ ένα τρόπο ζωής προσανατολισμένο στην πνευματική άσκηση και την εσωτερική μου μεταμόρφωση.

Σημαίνει ότι επιλέγω αυτό που με βοηθάει να προχωρήσω στον πνευματικό δρόμο και αποφεύγω ότι με εμποδίζει.

Σημαίνει ότι ακολουθώ ένα σαττβικό τρόπο ζωής σε όλα τα επίπεδα τη ζωής μου.

ΟΙ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΕΣ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΜΑΣ. ~ Ατμαν Νιτυανάντα

ΟΙ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΕΣ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΜΑΣ

Η μια είμαι να νοιώθουμε και να νομίζουμε ότι είμαστε το σώμα που το λένε, Γιώργο..., Άννα... κ.λπ., και  
η δεύτερη ότι η ευτυχία μας εξαρτάται και προέρχεται από τις εξωτερικές συνθήκες και την εκπλήρωση των επιθυμιών μας.

Αυτές οι δύο θεμελιώδεις πλάνες οι δημιουργημένες από την άγνοια και το εγώ, μας κρατούν προσκολλημένους και δέσμιους των αισθητηριακών αντιλήψεων και εμπειριών. 

Εξ αιτίας της ταύτισης με το σώμα και την ανάπτυξης του εγώ βιώνουμε τον περισσότερο χρόνο, έλλειψη, ότι κάτι μας λείπει, μη πληρότητα, κενό, δυσαρέσκεια, βαρεμάρα, ανησυχία, ανικανοποίητο. Λόγω όμως της άγνοιας και της ταύτισης με το σώμα προσπαθούμε να τα ξεπεράσουμε και να νιώσουμε πληρότητα, ικανοποίηση, ευτυχία, ενότητα με πράγματα έξω από εμάς (εμπειρίες, απολαύσεις με πρώτα το σεξ, το φαγητό και τα ποτά, σχέσεις, επιτεύγματα κ.λπ.), και τα οποία σχετίζονται κατά κύριο λόγο με το σώμα και τις αισθήσεις. Αλλά μάταια διότι τα αντικείμενα δεν μπορούν να αναπληρώσουν το κενό που δημιουργειται από την μη επαφή με το Είναι μας, που είναι πάντα πλήρες, ειρηνικό και ευδαίμων. Προσωρινά και μόνο, όταν ικανοποιούνται οι επιθυμίες μας ή όταν είμαστε συγκεντρωμένοι σε κάτι που μας αρέσει και μας ενδιαφέρει ξεφεύγουμε από αυτή την κατάσταση ανικανοποίητου, έλλειψης κ.λπ., αλλά σύντομα αυτή ξαναέρχεται μπροστά μας.

Από που προέρχονται η ικανοποίηση, πληρότητα και ευτυχία όταν πραγματοποιείται μια επιθυμία μας;

Μπορεί να φαίνεται απίθανο ή παράδοξο αλλά δεν προέρχεται από την εξωτερική κατάσταση αλλά από την Ψυχή μας, την Συνειδητότητα. Αυτό συμβαίνει διότι όταν ο νους αποκτήσει το ποθούμενο, ή όταν είναι βαθιά συγκεντρωμένος σε κάτι ησυχάζει για λίγο, μπαίνει σε σάττβα κατάσταση και 'αναπαύεται' στην πηγή του την Συνειδητότητα (αυτό που πραγματικά είμαστε) και έτσι βιώνουμε την πληρότητα και την ευτυχία του Είναι* μας, αλλά με ένα ασυνείδητο τρόπο θα λέγαμε αφού δεν έχουμε ούτε γνώση ούτε διάκριση και επίγνωση του τι ακριβώς συμβαίνει μέσα μας. Έτσι ταυτίζουμε λανθασμένα την ευτυχία με το εξωτερικό γεγονός και προσκολλόμαστε ακόμη πιο πολύ στα εξωτερικά πράγματα, με συνέπεια στην συνέχεια να βιώνουμε τον πόνο και την δυστυχία που προκαλούν οι προσκολλήσεις και οι ταυτίσεις.

Επίσης όταν κάποιες φορές ατενίζαμε τον γαλάζιο καθαρό ουρανό, τα λαμπυρίζοντα αστέρια στον σκοτεινό ουρανό, τον μακρινό ορίζοντα στην θάλασσα, ένα μαγευτικό ηλιοβασίλεμα. ή μια μαγευτική ανατολή μπορεί να βιώσαμε επίσης μια βαθιά γαλήνη, μια πληρότητα, κάτι σαν να σταμάτησε για λίγο ο χρόνος και να είμαστε εκεί πλήρως παρόντες με το νους μας πλήρως απορροφημένο στην εμπειρία της παρούσας στιγμής. Αλλά εξ αιτίας της άγνοιας και της μη διάκρισης συνδυάζουμε την εσωτερική εμπειρία με το εξωτερικό γεγονός και ούτε μας περνάει από το νου ότι αυτό που βιώνουμε είναι ο αληθινός μας ο Εαυτός, το Είναι μας,  που είναι Ένα και το Αυτό με αυτό που ονομάζουμε Θεό. Δεν είναι βέβαια τυχαίο ότι τέτοιες στιγμές βιώνονται στη φύση. Η φύση, είναι σαττβικής φύσης και έτσι όταν βρισκόμαστε εκεί ο νους μας επηρεάζεται από την σαττβική δόνηση της φύσης και μπαίνει κι αυτός σε λειτουργία σάττβα. Επιπλέον όταν ατενίζουμε κάτι που γοητεύει το νου μας υπερβολικά (όπως το ηλιοβασίλεμα ή ο έναστρος νυχτερινός ουρανός) αυτός γίνεται σταθερός και ακίνητος για να βιώσει πλήρως το θέαμα, και καθώς είναι σε σάττβα κατάσταση, ήρεμος και εστιασμένος, αντανακλούν σε αυτόν με καθαρότητα η ειρήνη και η πληρότητα της Ψυχής μας. Έτσι σε αυτές τις στιγμές έχουμε την ευκαιρία εμείς ως Συνειδητότητα να βιώσουμε τον Εαυτό μας ως την άχρονη ειρήνη και πληρότητα που Είμαστε. Αλλά λόγω της άγνοιας και της έλλειψης διάκρισης νομίζουμε ότι αυτή η εσωτερική κατάσταση σχετίζεται μόνο με το γεγονός και ότι είναι του προσώπου που νομίζουμε ότι είμαστε, δηλαδή του Γιάννη, της Μαρίας ..κ.λπ. 

Επίσης το ίδιο συμβαίνει και στις περιπτώσεις που είμαστε βαθιά απορροφημένοι στην δραστηριότητα που κάνουμε. Αυτό μπορεί να είναι μελέτη ενός βιβλίου, κάποιο σπορ, χορός, ορειβασία και ιδιαίτερα τα ακραία σπορ που κινδυνεύει η ζωή μας και έτσι αυτόματα είμαστε σε πλήρη εγρήγορση, και συγκέντρωση με το νου σταματημένο. Είναι πάρα πολλοί οι αθλητές που έχουν αναφέρει 'υπερβατικές' εμπειρίες στην διάρκεια του αγώνα, μεταξύ αυτών και ο συγγραφέας αυτού του άρθρου. Αλλά και στην περίπτωση αυτή η εμπειρία οφείλεται στο ότι ο νους λόγω της ακινησίας ήρθε σε επαφή με το Είναι.

Αν θέλουμε να απαλλαγούμε για πάντα από την δυστυχία, την έλλειψη, το ανικανοποίητο, το κενό, την δυσαρέσκεια και την ανησυχία και να βιώνουμε μόνιμα την πληρότητα, ενότητα, ειρήνη, ευτυχία του Είναι μας ανεξαρτήτως συνθηκών ο μόνος τρόπος είναι να απαλλαγούμε από τις ταυτίσεις, τις προσκολλήσεις και το εγώ μας το ίδιο που είναι η ρίζα όλων αυτών. 

Απαιτείται  να  εξαγνίσουμε και να μεταμορφώσουμε το νου μας σε σάττβα και να προσπαθούμε να είμαστε σε επίγνωση του Είναι μας. Ο εξαγνισμός του νου γίνεται με συστηματική καθημερινή άσκηση, που μεταξύ άλλων στοχεύει στην αποταύτιση από το σώμα, τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τα εξωτερικά αντικείμενα και την ταύτιση μας μέσω του διαλογισμού με το Είναι μας.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Είναι: Το Είναι από τη φύση του είναι πάντα ευδαίμων έτσι όταν ο νους μας συνειδητά ή ασυνείδητα έρχεται σε επαφή με το Είναι βιώνουμε πληρότητα, ειρήνη, ευτυχία, ευδαιμονία.

Ομ! Τα πρωταρχικά εμπόδια της πνευματικής μας μεταμόρφωσης ~ Ατμαν Νιτυανάντα

Τα πρωταρχικά εμπόδια της πνευματικής μας μεταμόρφωσης

Λέξεις κλειδιά: αναβλητικότητα, βαρεμάρα, τεμπελιά και η δυσαρέσκεια, αυτοδικαιολόγηση.

Η αναβλητικότητα, η βαρεμάρα, η τεμπελιά και η δυσαρέσκεια να κάνουμε την προγραμματισμένη καθημερινή άσκηση και πρόγραμμα είναι από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην πνευματική μας μεταμόρφωση.

Ανεξάρτητα με το τι περιλαμβάνει το καθημερινό πρόγραμμα άσκησης σας, πρώτη προτεραιότητα είναι να ξεπεράσετε την βαρεμάρα, την οκνηρία, την τεμπελιά, την αναβλητικότητα (άστο για ύστερα ή για αύριο, δηλαδή για ποτέ), την δυσαρέσκεια να κάνετε πρακτική και οποιαδήποτε άλλη μορφή αντίστασης του εγωϊκού νου προς την άσκηση. 

Μαζί με αυτά συνδυάζεται και η αυτοδικαιολόγηση που ολοκληρώνει την συνταγή της αποτυχίας, Το εγώ έχει άπειρους τρόπους να δικαιολογεί τον εαυτό του

Οι περισσότεροι αποτυγχάνουν να φτάσουν στην αφύπνιση και τελικά στην φώτιση από τις παραπάνω ταμασικής φύσης εκφράσεις του εγώ.

Απαιτείται αυτοπειθαρχία, θέληση, αποφασιστικότητα και δραστικά μέτρα για να ξεπεράσουμε τις παραπάνω ταμασικές καταστάσεις που μαζί με την αυτοδικαιολόγηση είναι οι κυριότεροι παράγοντες που οι περισσότεροι δεν προχωρούν στον πνευματικό δρόμο.

Αν δεν ξεπεράσουμε αυτές τις ταμασικές καταστάσεις του νου, παρά τις καλές προθέσεις μας δεν θα μπορέσουμε να πετύχουμε μια ριζική αλλαγή, μια βαθιά εσωτερική μεταμόρφωση και να βιώσουμε τις ανώτερες καταστάσεις της συνείδησης, την ελευθερία, την ειρήνη, την πληρότητά και την ευδαιμονία της αληθινής μας φύσης. Απλά θα παραμένουμε ρομαντικοί θιασώτες της πνευματικότητας διαβάζοντας πνευματικά βιβλία, παρακολουθώντας ομιλίες ή σεμινάρια, κάνοντας περιήγηση στο διαδίκτυο κ.λπ., μέχρι να μας ταρακουνήσει κάτι για να ξεκινήσουμε ξανά την πρακτική με περισσότερη αποφασιστικότητα και αφοσίωση.

Αυτά όμως που μας σκοτεινιάζουν τον νου και μας εμποδίζουν να βιώσουμε την αληθινή μας φύση και να φτάσουμε στην φώτιση είναι οι επιθυμίες και οι εγωϊκές τάσεις, με πρώτες την λαγνεία, την υπερηφάνεια, την φιλοδοξία μαζί με τον φόβο και τον θυμό που τις συνοδεύουν, καθώς και κάθε άλλη εγωϊκή τάση. Αλλά αυτά για να τα εξαλείψουμε από τον ψυχισμό μας, θα πρέπει πρώτα από όλα να ξεπεράσουμε τα πρώτα εμπόδια, τα οποία μας εμποδίζουν να ασκούμαστε σταθερά και συστηματικά. Διότι χωρίς οργανωμένη, καθημερινή και ειλικρινή άσκηση δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την λαγνεία και τις λοιπές τάσεις, που είναι καλά ριζωμένες μέσα μας. Χωρίς οργανωμένη, καθημερινή, ειλικρινή άσκηση δεν μπορούμε να αποταυτιστούμε από τον νου, ώστε να αναγνωρίσουμε και να εξαλείψουμε τις εγωϊκές τάσεις μέσα μας, ούτε να προχωρήσουμε στον διαλογισμό και στην αυτεπίγνωση.

Διάβασε σχετικά με τις γκούνας:

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΓΚΟΥΝΑΣ (Σάττβα-Ράτζας-Τάμας)