Η ΨΥΧΗ (ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ) ΔΕΝ ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ. ~ Ατμαν Νιτυανάντα

 Η ΨΥΧΗ (ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ) ΔΕΝ ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ

Η Ψυχή* ή Συνειδητότητα δεν εξελίσσεται, δε λυπάται, ούτε χαίρεται, είναι πέρα από το καλό και το κακό, είναι τέλεια, πλήρης, ειρηνική και μακαριά (ευδαιμονούσα).

Σχόλιο

Ως Ψυχή, εννοώ την πνευματική μας φύση ή πνεύμα και όχι τον ψυχισμό ή την ψυχολογία μας (νους, λογική, επιθυμία-επιθυμητικό, συναίσθημα-θυμικό), δεν τοξινώνεται, δεν μολύνεται, δεν πάσχει, ούτε υποφέρει. Είναι πέρα από το σώμα, το νου (και όλο τον ψυχισμό) και όλη την υλικοενεργειακή δημιουργία και τα τρία γκούνας (Σάττβα-Ράτζας-Τάμας). Η Ψυχή είναι άχρονη, αναίτια, άμορφη, αυτόφωτη, αυθύπαρκτη αιώνια Ύπαρξη, Συνειδητότητα, ειρήνη, αγάπη και ευδαιμονία.

Άλλα ονόματα που αναφέρονται στην πνευματική μας φύση είναι: Πνεύμα, Είναι, Άτμαν, Ουσία, επίγνωση, άχτιστο φως,  εσωτερική σιωπηλή παρουσία.

Ο νους είναι αυτό που εξελίσσεται μέσα από τις διαδοχικές ενσαρκώσεις ώστε να καταφέρει να φτάσει σε κάποια ενσάρκωση στην τελειά αγνότητα και να ενωθεί με την Συνειδητότητα ή Ψυχή (που είναι η πηγή του) μέσω του βαθύ διαλογισμού και του Σαμάντι. Η Συνειδητότητα (Ψυχή) αυτογνωρίζεται μέσα τον άνθρωπο και εκδηλώνει τις άπειρες δυνατότητες της.

Οποιαδήποτε στιγμή ακόμη και ο πιο σκοτεινιασμένος και γεμάτος πάθη νους αν έρθει σε επαφή με την Ψυχή θα βιώσει την ειρήνη, την πληρότητα και την ευδαιμονία της Ψυχής.

Μπορούμε να βιώσουμε την πληρότητα και την ειρήνη της Ψυχής μας, εδώ και τωρα, αρκεί να το θέλουμε πολύ. Αν ηρεμήσουμε τον νου και τον προσηλώσουμε στο κέντρο της ύπαρξης μας θα έρθουμε σε συνειδητή επαφή με την Ψυχή μας. Αυτό είναι περισσότερο εύκολο ή δύσκολο ανάλογα με την αγνότητα του νου, και την ικανότητα να συγκεντρωνόμαστε. Για να βιώνουμε όμως σταθερά, αυθόρμητα (χωρίς προσπάθεια) και με καθαρότητα την ειρήνη, την πληρότητα και την ευδαιμονία της Ψυχής μας, είναι αναγκαία προϋπόθεση να είναι ο νους μας τελείως αγνός-σαττβικός και ελεύθερος από επιθυμίες και από το εγώ (σε όλες του τις εκφράσεις).  

Στόχος της πνευματικής άσκησης είναι να βιώνουμε την Ψυχή μας πλήρως, παντού και πάντα και όχι απλά να έχουμε κάποιες εκλάμψεις και φευγαλέες εμπειρίες της θεϊκής μας φύσης.

ΤΙ ΣΕ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΝΑ ΒΙΩΣΕΙΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ, ΤΗΝ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ & ΤΗΝ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ; ~ Ατμαν Νιτυανάντα

ΤΙ ΣΕ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΝΑ ΒΙΩΣΕΙΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ, ΤΗΝ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ & ΤΗΝ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ;

Αυτό που μας εμποδίζει να βιώσουμε την ειρήνη του Θεού μέσα μας εδώ και τώρα είναι το εγώ, το οποίο είναι μια ενέργεια κρυσταλλωμένη στο αστρικό σώμα, και το οποίο λανθασμένα θεωρούμε ως εαυτό μας. Το εγώ μας κάνει να ταυτιζόμαστε με το σώμα, τον νου, την προσωπικότητα και το όνομα (είμαι ο Μάκης, ο Γιάννης, ο Χρήστος, η Μαρία, η Ελένη…), σκεπάζει με ένα πέπλο την θεϊκή μας φύση (που είναι ένα με τον Θεό), και δημιουργεί την αίσθηση ξεχωριστότητας από τον Θεό. Εξ αιτίας του εγώ νομίζουμε και νοιώθουμε ότι είμαστε το σώμα και είμαστε ξεχωριστοί από τους άλλους, τον Θεό και την ζωή γενικότερα.

Ακόμη και όταν το εγώ δεν προσλαμβάνει κάποια δυνατή έκφραση ( θυμός, ζήλια, μίσος, ενοχές, έντονη επιθυμία κ.λπ.) σκοτεινιάζει με κάποιο τρόπο τον νου και έτσι δεν βιώνουμε την ειρήνη, την πληρότητα και την ευδαιμονία της θεϊκής μας φύσης.

Όσο πιο πυκνή και ρατζασοταμασική (διάβασε για τα γκούνας εδώ) είναι η ενέργεια του εγώ τόσο πιο δυνατή είναι η ταύτιση με το σώμα, το νου και την προσωπικότητα και τόσο πιο μακριά είμαστε από την βίωση της πληρότητας, της μακαριότητας και της ειρήνης.  Όσο πιο πολύ αδυνατίζει η ρατζασοταμασική ενέργεια του εγώ και γίνεται περισσότερο σαττβική τόσο περισσότερο βιώνουμε τον εαυτό μας σαν μια πνευματική οντότητα ενσαρκωμένη προσωρινά σε ένα σώμα και τόσο περισσότερο ζούμε με ειρήνη, πληρότητα και αρμονία.

Το κατώτερο ρατζασοταμασικό εγώ έχει μια βαριά δόνηση και κρατάει το νου και την προσοχή ταυτισμένα με τις σωματικές, συναισθηματικές και νοητικές αντιδράσεις. Έτσι δεν μπορεί ο νους να είναι σε συνειδητή επαφή με την πηγή του την Συνειδητότητα και να βιώνει την ειρήνη και την πληρότητα. 

Επιπλέον το εγώ, σχεδόν συνέχεια, δημιουργεί μέσα μας μια αίσθηση ανικανοποίητου, δυσαρέσκειας, πλήξης, ανησυχίας, ότι κάτι μας λείπει, τα οποία δημιουργούν μια δυσάρεστη συναισθηματική κατάσταση και μια μορφή μιζέριας και δυστυχίας. Το εγώ το κάνει αυτό με σκοπό να μας ωθήσει και πάλι σε κάποια απόλαυση. Πρώτα δημιουργεί τις δυσάρεστες καταστάσεις που προανέφερα με σκοπό να μας κάνει να νοιώθουμε άσχημα και στην συνέχεια μας πετάει στο μυαλό σκέψεις ότι αν είχαμε αυτό ή το άλλο θα νοιώθαμε καλά. Μας δημιουργεί λοιπόν πρώτα μια δυσάρεστη συναισθηματική κατάσταση και μετά μας σπρώχνει να βρούμε κάποια απόλαυση. Και τι πιο εύκολο να ενδώσουμε στην παρόρμηση του εγώ όταν δεν είμαστε ευτυχισμένοι. 

Για όσο το εγώ απολαμβάνει το αντικείμενο της επιθυμίας ησυχάζει για λίγο και έτσι ο νους γίνεται περιστασιακά ήρεμος και αντανακλά μερικώς την ειρήνη, την ευδαιμονία (στο επίπεδο του νου την βιώνουμε ως χαρά ή ευτυχία) και την πληρότητα της Συνειδητότητας που είναι η αληθινή μας φύση. Αλλά λόγω της άγνοιας νομίζουμε ότι εξ αιτίας του αντικειμένου βιώνουμε αυτές τις όμορφες καταστάσεις. Αυτή ίσως είναι η μεγαλύτερη αυταπάτη που έχουμε και που μας κάνει να πιστεύουμε ότι η ευτυχία σχετίζεται με τις απολαύσεις και τα αντικείμενα των αισθήσεων.

Λόγω της άγνοιας η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων ως δούλος άγεται και φέρεται από αυτό το παιχνίδι του εγώ το οποίο από τη φύση του είναι αχόρταγο και ανικανοποίητο. Αν ήταν δυνατόν, δηλαδή αν το σώμα, ο νους και οι αισθήσεις ήταν ακούραστα και δεν αρρώσταιναν και η ζωτική ενέργεια ήταν ανεξάντλητη το εγώ θα ήθελε ασταμάτητα να απολαμβάνει κάτι. Πες σεξ, πες ποτό, πες φαγητό, πες τσιγάρο, πες ότι θες. Ακόμη και έτσι, που το σώμα δεν αντέχει, όλοι μας έχουμε φτάσει σε υπερβολές ίσως και ακρότητες και πόσοι δεν εθίζονται στο σεξ στο ποτό, στο τσιγάρο, στα ναρκωτικά, στα τυχερά παιχνίδια κ.λπ.. Πόσοι δεν καταστρέφουν το σώμα τους και πόσοι δεν αποκτούν διαστροφές επειδή δεν έχουν κανένα έλεγχο στο εγώ που η φύση του κατά βάση είναι πόθος, επιθυμία και προσκόλληση.

Το μόνο που σε εμποδίζει λοιπόν να βιώσεις την ελευθερία που ψάχνεις, την πληρότητα και την ευδαιμονία είναι το εγώ σου και οι ατέλειωτες επιθυμίες του, τα πάθη και οι κακές συνήθειες που απέκτησε ο νους λόγω της επιθυμίας. Όλα τα συναισθήματα που σε βασανίζουν είναι παράγωγα (άμεσα ή έμμεσα) της επιθυμίας.

Η ιδέα ότι οι εξωτερικές συνθήκες είναι το εμπόδιο στην ευτυχία σου είναι μια άλλη ψευδαίσθηση που δημιουργεί το εγώ με σκοπό να μην ασχοληθείς μαζί του και το διαλύσεις. Όσο πιστεύεις ότι η αιτία της δυστυχίας σου βρίσκεται έξω από σένα, ότι βρίσκεται στον κόσμο, στους ανθρώπους, στις συνθήκες κ.λπ., θα παραμένεις παγιδευμένος και εξαπατημένος από το εγώ το οποίο λανθασμένα θεωρείς ως εαυτό σου!

ΚΡΙΣΗ ΑΞΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΣ ~ Ατμαν Νιτυανάντα

ΚΡΙΣΗ ΑΞΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΣ 

Το πρόβλημα σήμερα όπως πάντοτε στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν ήταν ούτε πολιτικό ούτε οικονομικό αλλά πρόβλημα παιδείας και συνείδησης. Έτσι κι αλλιώς τα πολιτικά και οικονομικά συστήματα αντικατοπτρίζουν το επίπεδο παιδείας και συνείδησης των ανθρώπων που απαρτίζουν μια κοινωνία ή μια χώρα.

Χωρίς παιδεία και συνείδηση ο άνθρωπος γίνεται χειρότερος ακόμη από τα ζώα, διότι τα ζώα δεν μπορούν να ξεφύγουν από αυτό που τους προσδιορίζει το ένστικτο, ο άνθρωπος όμως δυστυχώς μπορεί να μεταμορφωθεί όπως και γίνεται σε ανθρωπόμορφο τέρας. 

Δεν υπάρχει κανένα άλλο είδος στον πλανήτη που να έχει τόσο αυτοκαταστροφική και καταστροφική συμπεριφορά και να χρησιμοποιεί και να εκμεταλλεύεται τους ομοίους του, τα ζώα και το περιβάλλον  (να κανιβαλίζει στην πραγματικότητα με χυδαίο τρόπο την ζωή) για να ικανοποιήσει όχι τις πραγματικές του ανάγκες αλλά τις ακόρεστες επιθυμίες του, την ματαιοδοξία και κενοδοξία για απολαύσεις, ανέσεις, δύναμη και  φήμη. 

Όμως αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά αλλού παρά μόνο σε αδιέξοδα και πολέμους. Η ιστορία της ανθρωπότητας είναι γεμάτη πολέμους και εγκλήματα πάσης φύσεως. Για μια άλλη ακόμη φορά γινόμαστε ξανά μάρτυρες της ίδιας κατάστασης. 

Βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενός παγκοσμίου πολέμου, και το χειρότερο όλων οι μάζες ζουν στον κόσμο τους. Θέλουν να συνεχίζουν να ζουν όπως πριν ενώ αυτό είναι η αιτία που μας οδηγεί στο τέλος μας ως ανθρωπότητα.  Όντας αποχαυνωμένοι από την επιφανειακή ζωή αδυνατούν να καταλάβουν ότι αν δεν αλλάξουν τρόπο ζωής, σκέψης και συνείδησης δεν υπάρχει λύση. Περιμένουν να τους λύσουν το πρόβλημα προβληματικοί πολιτικοί, που το πρώτο που τους ενδιαφέρει είναι  να ξαναεκλεγούν.  

Αντί οι άνθρωποι  να κάτσουν να στρωθούν να μορφωθούν και να παιδευτούν για να γίνουν πραγματικοί άνθρωποι , περνάνε το χρόνο τους βλέποντας τσόντες, ποδόσφαιρο, πίνοντας, κουτσομπολεύοντας,  χαζεύοντας στην τηλεόραση,  η οποία έχει γίνει χυδαία από πολλές απόψεις, γλεντώντας σε κλαμπ και νυχτερινά κέντρα με σαχλοτραγουδα , ή ψάχνουν να θα βρουν τρόπους να τα οικονομήσουν για να ικανοποιήσουν τα γούστα και τις επιθυμίες τους. 

Με αυτά λοιπόν και άλλα πολλά, φτάσαμε για μια άλλη φορά στο αδιέξοδο που δημιουργεί ο επιφανειακός, ψευδαισθησιακός και δυσαρμονικός τρόπος ζωής. Μόνο που αυτή τη φορά είμαστε πολύ καλύτερα τεχνολογικά εξοπλισμένοι και μπορούμε  να αφανιστούμε εύκολα με τα πυρηνικά όπλα.  Και έτσι θα γίνει πολύ σύντομα. Δεν θα περάσουν πολλά χρόνια από σήμερα που ο πυρηνικός όλεθρος θα είναι ένα γεγονός.

Κάποιο λένε είναι δυνατόν να κάνουν τέτοιο πράγμα είναι τρελλοί;  Φυσικά και μπορούν και φυσικά δεν είναι στα καλά τους.  Μήπως είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει. Οι άνθρωποι στην πλειοψηφία τους δυστυχώς δεν θέλουν να δουν αυτό που συμβαίνει και στην προσωπική τους ζωή και στην συλλογική,  αλλά αρέσκονται στο να παραμυθιάζονται και να φτιάχνουν μυθοπλασίες. 

 Ήδη βρισκόμαστε σε προπολεμική περίοδο. Τα γεγονότα τρέχουν πλέον πολύ γρηγορότερα από ότι μέχρι τώρα. Τίποτα δεν πρόκειται να σταματήσει την πορεία προς το τέλος αυτής της ανθρωπότητας που θέλει να συνεχίζει σε ένα ανισόρροπο καταναλωτικό τρόπο ζωής. 

Κανείς πλέον και τίποτα δεν έχει τη δύναμη να αλλάξει το ρου των γεγονότων που έρχονται. Το μόνο που έχει νόημα να κάνει κανείς είναι να αφιερώσει το χρόνο του στην πνευματική  άσκηση και την μεταμόρφωση του σε πραγματικό άνθρωπο και να βοηθάει τον κόσμο όπως και όσο μπορεί. 

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΚΙΝΗΤΡΟΥ & ΑΙΤΙΑΣ ~ Atman Nityananda

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΚΙΝΗΤΡΟΥ  & ΑΙΤΙΑΣ

Θα πρέπει να είμαστε επάγρυπνοι από στιγμή σε στιγμή για να παρατηρούμε και να διακρίνουμε ποιο είναι το κίνητρο ή η αιτία πίσω από τις σκέψεις μας, τα συναισθήματα μας, την συμπεριφορά, τα λόγια και τις πράξεις μας. Είναι αναγκαίο να αντιληφθούμε μέσω της παρατήρησης και της διάκρισης ποια είναι τα κρυφά κίνητρα πίσω από όλα αυτά και να τα εξαλείψουμε με κάποια μέθοδο, αν θέλουμε να πάψουμε να ζούμε μηχανικά και να βιώνουμε μιζέρια και δυστυχία.

Δεν μπορούμε να απελευθερωθούμε από κάτι που δεν γνωρίζουμε, που δεν έχουμε επίγνωση. Δεν μπορούμε να σταματήσουμε τα αποτελέσματα αν δεν ελευθερωθούμε (τον νου μας) από την αίτια που δημιουργεί τα αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα είναι οι σκέψεις τα συναισθήματα, η συμπεριφορά, οι επιλογές, οι δράσεις και η αιτία κάποια εγωϊκή τάση, επιθυμία, ανάγκη, υποσυνείδητος προγραμματισμός, πεποίθηση. Τα συναισθήματα είναι επίσης αιτίες συμπεριφορών, δράσεων και επιλογών, αλλά πίσω από τα συναισθήματα βρίσκεται κάποια εγωϊκή τάση, επιθυμία, προγραμματισμός, ανάγκη, ή πεποίθηση.

Αναρωτηθείτε, ερευνήστε και ανακαλύψτε την αιτία που προκαλεί τις σκέψεις τα συναισθήματα, την συμπεριφορά, τις επιλογές και τις δράσεις σας, κατανοήστε την και εξαλείψτε την με κατάλληλα μέσα και μεθόδους. 

Συνειδητοποιώντας και εξαλείφοντας τους υποσυνείδητους προγραμματισμούς, ελευθερώνουμε χώρο  μέσα μας, για να εκφραστεί η αληθινή μας φύση, η ειρήνη, η  αγάπη και η ευδαιμονία του θεϊκού μας Είναι.

Ομ! ΑΥΤΕΠΙΓΝΩΣΗ, ΑΥΤΟΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ & ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ~Atman Nityananda

ΑΥΤΕΠΙΓΝΩΣΗ, ΑΥΤΟΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ & ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ

H συνεχής από στιγμή σε στιγμή αυτοπαρατήρηση είναι ο μόνος τρόπος να γνωρίσουμε την μηχανικότητα και τους προγραμματισμούς του νου μας και να γεννηθεί μέσα μας η θέληση να ελευθερωθούμε από αυτά. 

Η αυτοπαρατήρηση προϋποθέτει να είμαστε σε εγρήγορση και αυτεπίγνωση για να μην μας κρατάει το εγώ μας σε κατάσταση ταύτισης με τον νου (σκέψεις, φαντασίες, εικόνες, απόψεις) και τα συναισθήματα.

Είναι απαραίτητο να αποκτήσουμε μια απόσταση από τις σκέψεις, τις επιθυμίες, τις παρορμήσεις και τα συναισθήματα (ακόμη πιο επιτακτικό), να πάψουμε να ταυτιζόμαστε με αυτά, για να σταματήσουμε να είμαστε υποκείμενοι σε αυτά.

Για να έχουμε απόσταση, για να μην ταυτιζόμαστε με τις ψυχολογικές αντιδράσεις, είναι απαραίτητο να έχουμε ένα σταθερό σημείο στο οποίο να μην έχει πρόσβαση ο εγωϊκός νους. Αυτό το σημείο είναι η εσωτερική σιωπηλή παρουσία μέσα μας, η οποία είναι ανέγγιχτη από ότι συμβαίνει στο σώμα και στην ψυχολογία μας. Όταν είμαστε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας το εγώ δεν μπορεί να κλέψει εύκολα την προσοχή μας και να μας ταυτίσει με τις φαντασίες του, τις σκέψεις, τις επιθυμίες, τις παρορμήσεις και τα συναισθήματα του. Παραμένοντας σε αυτεπίγνωση και εμβαθύνοντας σε αυτή, διατηρούμε μια υγιή απόσταση από την μηχανικότητα του νου, και γινόμαστε σταδιακά όλο και πιο συνειδητοί από τις μηχανικές ασυνείδητες και αυτόματες εκδηλώσεις του κατώτερου ρατζασοταμασικού εγώ μας. 

Επειδή για το εγώ μας η εσωτερική σιωπή δεν είναι τόσο ενδιαφέρουσα όσο τα αντικείμενα, επειδή από συνήθεια ο νους μέχρι τώρα τριγυρνούσε έξω,  και επειδή η εσωτερική σιωπή είναι λεπτοφυής, το πιθανότερο είναι να ξεχνιόμαστε και να ταυτιζόμαστε εύκολα με τον νου και τα εξωτερικά αντικείμενα. Για να παραμένουμε σε εγρήγορση και αυτεπίγνωση θα μας βοηθήσει τα μέγιστα, η συνεχής στην διάρκεια της ημέρας, επανάληψη ενός μάντρα ή του ονόματος του Θεού, η επανάληψη μιας αλήθειας όπως το 'Είμαι αγνή Συνειδητότητα', ή 'Είμαι η σιωπηλή παρουσία'. Επίσης είναι αναγκαίο να κάνουμε πρωί και βράδυ διαλογισμό ή αυτοέρευνα (Βιτσάρα), που είναι οι κατ' εξοχήν μέθοδοι να εμβαθύνουμε στην επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας (που είναι ο αληθινός μας Εαυτός, Συνειδητότητα), και να εδραιωθούμε σε αυτήν.

Για να ελευθερωθούμε από τις εγωϊκές τάσεις, είναι απαραίτητο να τις ανακαλύψουμε, να γίνουμε συνειδητοί από αυτές και να αποκτήσουμε πλήρη επίγνωση μέσω της συνεχούς αυτοπαρατήρησης ότι επαναλαμβάνονται μηχανικά (κάτω από ορισμένες συνθήκες και εξωτερικές καταστάσεις) οι ίδιες, σκέψεις, τα ίδια συναισθήματα, οι ίδιες επιθυμίες, αντιδράσεις και συμπεριφορές.


Μόνο όταν διακρίνουμε και συνειδητοποιήσουμε αυτή την συνεχή μηχανική επανάληψη μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτά είναι αυτόματοι μηχανισμοί, προγραμματισμοί και ψυχολογικές οντότητες που λειτουργούν ανεξάρτητα από την συνειδητή θέληση μας και ότι είμαστε φυλακισμένοι σε αυτά. Και μόνο όταν συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε  φυλακισμένοι σε αυτά, όταν διαπιστώσουμε ότι είναι κάτι παρείσακτο μέσα μας, θα θελήσουμε έντονα να ελευθερωθούμε από όλα αυτά και θα εργαστούμε αποφασιστικά και σταθερά για να τα εξαλείψουμε από τον ψυχισμό μας.

Ομ! ΟΙ ΚΑΛΕΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΝ ~ Ατμαν Νιτυανάντα

ΟΙ ΚΑΛΕΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΝ

Οι καλές προθέσεις δεν αρκούν από μόνες τους για να αλλάξουμε τον εαυτό μας ριζικά και να πετύχουμε την ένωση μας με τον Θεό.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που ασχολούνται με την πνευματικότητα μένουν στις καλές προθέσεις και δεν κάνουν καθημερινή συστηματική ειλικρινή άσκηση, που είναι ο μόνος τρόπος να πετύχουμε την εσωτερική μας μεταμόρφωση και την αφύπνιση μας στην αληθινή μας φύση. Συνήθως βρίσκουν διάφορες δικαιολογίες για να δικαιολογήσουν την στάση τους και να αποφύγουν την εσωτερική ένταση που μπορεί να τους προκαλεί η ασυνέπεια τους.

Μόνο με αφοσίωση, ειλικρίνεια, σταθερή θέληση, θάρρος και αποφασιστικότητα, αυτοπεποίθηση, πίστη, αντοχή στις δυσκολίες, φιλόπονη καθημερινή άσκηση, υπομονή και επιμονή μπορούμε να ξεπεράσουμε την αντίσταση και την αδράνεια του εγώ μας, καθώς και τις εξωτερικές δυσκολίες και αντιξοότητες και να διαλύσουμε τα σκοτάδια του εγωισμού και της άγνοιας. Μόνο όταν είμαστε πρακτικοί, όταν ασκούμαστε καθημερινά με συνέπεια, ειλικρίνεια και σταθερή θέληση και αποφασιστικότητα, μπορούμε να ελευθερωθούμε από κάθε μιζέρια και δυστυχία και να συνειδητοποιήσουμε την αληθινή μας φύση. Μόνο με την πρακτική μπορούμε να εξαγνίσουμε τον νου, να ελευθερωθούμε από τις εγωϊκές τάσεις και να  ζούμε με φως ειρήνη, αγάπη, πληρότητα και ενότητα.

Η καθημερινή προσευχή είναι το αποτελεσματικότερο μέσο να ενεργοποιήσουμε τις εσωτερικές μας δυνάμεις και να προσελκύσουμε τη θεία χάρη. Εκεί που όλα αποτυγχάνουν η προσευχή κάνει θαύματα. Αν πραγματικά θέλετε να ζήσετε την θεϊκή ζωή, κάντε ότι μπορείτε στις παρούσες συνθήκες και προσευχηθείτε ειλικρινώς, η βοήθεια είναι προορισμένο να έρθει με κάποιο τρόπο και να  σας δοθεί ότι χρειάζεστε για να προχωρήσετε προς την ελευθερία, το φως και την αγάπη.