Το εσωτερικό μας κενό δεν γεμίζει με αντικείμενα ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Το εσωτερικό μας κενό δεν γεμίζει με αντικείμενα  

Οι εξωτερικές δράσεις και η αναζήτηση της απόλαυσης, κλ.π., είναι ασπιρίνες  για να ξεχνούν οι άνθρωποι το κενό και τα προβλήματά τους και να αποφεύγουν να δουν τι συμβαίνει μέσα τους. Τα προβλήματα όμως θα παραμένουν άλυτα όσο κανείς αποφεύγει να τα αντιμετωπίσει ή αναζητά επιφανειακές λύσεις.

Οι άνθρωποι σήμερα αποφεύγουν να δουν αυτό που συμβαίνει μέσα τους και για να ξεχνιούνται, το ρίχνουν στο φαί, στο σεξ, στη διασκέδαση, στα σπορ, στην πολιτική, στις εκδρομές, στα χόμπι, στο ντύσιμο, στο κυνήγι του χρήματος, στο να ασχολούνται με τους άλλους, στην τηλεόραση, το ιντερνέτ, τα θεάματα, το ποτό, τα ναρκωτικά, οποιαδήποτε περίεργη απόλαυση και ότι μπορεί να βάλει ο νους του άνθρωπου.

Είναι δυνατόν όμως, να λυθούν τα προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί στο νου και την καρδιά του, αποφεύγοντας να τα δει και να τα αντιμετωπίσει;  Ή είναι δυνατόν  να βρει κανείς ικανοποίηση και ευτυχία, να γεμίσει το κενό του, καταφεύγοντας σε πράγματα έξω από αυτόν, σε υλικά αντικείμενα; Εξ άλλου τα αντικείμενα και οι απολαύσεις τους, όπως και οι ίδιες αισθήσεις υπόκεινται σε πολλούς περιορισμούς. Πράγματα φθαρτά και υποκείμενα σε περιορισμούς είναι αδύνατο να μας φέρουν μόνιμη ευτυχία, εσωτερική πληρότητα, ειρήνη κ.λπ.. Είναι γεγονός ότι δεν μπορούμε να έχουμε πάντα αυτό που θέλουμε και έτσι νοιώθουμε δυστυχισμένοι. Αλλά είναι γεγονός ότι και όταν αποκτούμε αυτό που θέλουμε πάλι δυστυχούμε, γιατί ανακαλύπτουμε ότι το συγκεκριμένο πράγμα που φανταζόμασταν ότι θα μας έκανε πλήρεις και ευτυχισμένους δεν το πραγματοποίησε.

Κανένα αντικείμενο καμία εξωτερική κατάσταση δεν εμπεριέχει ευτυχία και πληρότητα. Είναι μόνο η φαντασία του νου που προβάλει σε όλα τα εξωτερικά πράγματα και καταστάσεις ιδιότητες που δεν έχουν. Η πλειοψηφία των ανθρώπων ποτέ δεν έψαξε τα πράγματα λίγο βαθύτερα, να δει δηλαδή κατά πόσο όλα αυτά που έμαθε από τους γονείς το σχολείο την κοινωνία κ.λπ. σχετικά με τον εαυτό του, και τον κόσμο είναι πράγματι έτσι.  Η άγνοια όμως είναι ο χειρότερος σύντροφος του ανθρώπου. Η λανθασμένη κατανόηση των πραγμάτων μας οδηγεί σε λανθασμένες δράσεις και πόνο.

Μπορεί προσωρινά όλες αυτές οι εξωτερικές δράσεις που κάνει, να του φέρουν μία ψευδαισθησιακή ευχαρίστηση και να ξεχνάει κανείς τις ουσιαστικές του ανάγκες. Γρήγορα όμως αυτές οι εσωτερικές άλυτες καταστάσεις θα ξανάρθουν στην επιφάνεια και θα αναζητούν τη λύση τους. Η αδιαφορία να κοιτάξει κανείς αυτά και να δώσει λύσεις απλά  παρατείνει και αυξάνει τον πόνο και το αδιέξοδο.

Όσο αναβάλει κανείς τη μελέτη του εαυτού του και το ταξίδι προς την αληθινή σου φύση, η διαφυγή από τα προβλήματα και τον πόνο αυτής της ζωής, είναι αδύνατη. Αυτό μπορείς να το διαπιστώσεις κοιτώντας γύρω σου, πως ζούνε οι άνθρωποι και τι τους συμβαίνει. Άμα ανοίξεις την τηλεόραση ή διαβάσεις εφημερίδα, είναι εύκολο να δεις τον ανθρώπινο πόνο σε όλο του το μεγαλείο. Αυτό συμβαίνει σε συναισθηματικό, νοητικό και σωματικό επίπεδο. Πολύς ή λίγος πόνος, απλά διακόπτεται από μικρά διαλλείματα απόλαυσης και αδράνειας.

Παρά ταύτα, αυτό που συνεχίζει να κάνει η πλειοψηφία των ανθρώπων είναι να ψάχνει να βρει ευτυχία και πληρότητα στις απολαύσεις και γενικότερα στα εξωτερικά πράγματα.

Και αυτό μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αυτοκαταστροφή μας ως ανθρωπότητα και μάλιστα με βήματα γοργά αφου πια έχουμε την τεχνολογία να προκαλούμε μαζικές καταστροφές και θάνατο.

Η ταύτιση, η προβολή και η φαντασία ~ Άτμαν Νιτυανάντα

 Η ταύτιση, η προβολή και η φαντασία

Οι τρεις λειτουργείες με τις οποίες το εγώ αναπτύσσεται και τρέφεται είναι :

Η ταύτιση
η προβολή
η φαντασία

Αυτές οι τρεις ψυχολογικές καταστάσεις συμβαίνουν μηχανικά και σχεδόν συνέχεια επειδή ο άνθρωπος δεν βρίσκεται σε κατάσταση εγρήγορσης, αυτεπίγνωσης και δεν χρησιμοποιεί την διάκριση. Βρίσκεται δηλαδή σε μια μισοκοιμισμένη ή ονειρική κατάσταση μέσα στην οποία αντιλαμβάνεται την ψευδαίσθηση ως αληθινή και δεν αντιλαμβάνεται καθόλου την Αλήθεια που είναι συνεχώς παρούσα και είναι η αιτία της ύπαρξης του ως άνθρωπος και η αιτία και το φως που επιτρέπει κάθε εμπειρία να συμβαίνει και να γίνεται αντιληπτή.

Το εγώ προβάλλεται επάνω στα αντικείμενα και τους ανθρώπους ή στις σκέψεις και τις εικόνες που αναπαριστούν τα εξωτερικά αντικείμενα, ταυτίζεται με αυτά και φαντάζεται ότι τα αντικείμενα, οι άνθρωποι ή οι σκεπτομορφές έχουν τις ιδιότητες που το ίδιο το εγώ προβάλει σε αυτά και στην πραγματικότητα είναι μόνο δικές του δημιουργίες.

Κάθε φορά που το εγώ ταυτίζεται με ένα καινούργιο αντικείμενο, πρόσωπο ή σκεπτομορφή δημιουργείται ένα καινούργιο παρακλάδι του εγώ. Όταν ταυτίζεται το εγώ με μια ήδη υπάρχουσα κατάσταση ή εικόνα ενδυναμώνει και σταθεροποιεί αυτή την συγκεκριμένη εκδήλωση του.



Η Μέδουσα

Όλα τα παραπάνω είναι αλληλένδετα και το ένα τρέφει το άλλο. Το εγώ χάρη στην ικανότητα του να τροποποιείται και να αναπαράγεται μετατρέπεται σταδιακά σε μια πολύπλοκη και πολυδιάστατη ψυχολογική οντότητα που καταδυναστεύει το νου, την καρδιά και την ενέργεια μας προκαλώντας ανείπωτο πόνο και δυστυχία σε ατομικό, συλλογικό και παγκόσμιο επίπεδο.

Οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί συμβόλισαν το εγώ με την λερναία Ύδρα και τη Μέδουσα που είχε φίδια στο κεφάλι της αντί για τρίχες , δύο μυθικά τέρατα που δείχνουν την πολυπλοκότητα του εγώ αλλά και το πόσο δύσκολο είναι να το εξολοθρεύσει κανείς.



Ο Περσέας αποκεφαλίζει την Μέδουσα

Αυτός όμως που διαθέτει τόλμη, θάρρος, σταθερή αποφασιστικότητα, πίστη, αυτοπεποίθηση, μεγάλη επιθυμία να φτάσει στην Αλήθεια και εργαστεί με συνέπεια και σταθερότητα μπορεί να απελευθερωθεί από το εγώ και να πετύχει την ένωση του με το Απόλυτο Κάλλος, το Εν του παντός και να ζει ελεύθερος και ευτυχισμένος σε αιώνια ειρήνη και μακαριότητα.

Ειρήνη , Αγάπη , Αρμονία

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ στον ορθόδοξο μοναχισμό και στις άλλες θρησκείες

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ στον ορθόδοξο μοναχισμό και στις άλλες θρησκείες 

Ο ορθόδοξος χριστιανικός τρόπος είναι ένα απο τα μονοπάτια που οδηγούν στην κάθαρση και την τελείωση του ανθρώπου και την ένωση του με το Θεό.

Σε όλες τις εποχές σε όλους του λαούς υπήραν πάντα πνευματικοί ηγέτες και φωτισμένοι οι οποίοι δίδασκαν στον κόσμο τον δρόμο της αρετής και της σοφίας και της πνευματικής αφύπνισης και τελειοποίησης.

Μετά από έρευνα 35 και πλέον χρόνων στα διάφορα πνευματικά μονοπάτια διαπίστωσα ότι στην πρακτική και στην άσκηση ακολουθούν παρόμοιες μεθόδους και ασκήσεις. Και είναι λογικό αφού το εγώ ανεξάρτητα από την προσωπικότητα και την φυλή λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Οπότε για να εξαλείψει κανείς τα πάθη και τον εγωισμό θα χρησιμοποιήσει μεθόδους ανάλογους.

Θα αναφέρω μερικά από τα πιο ουσιώδη μέρη της πνευματικής άσκησης στον ορθόδοξο μοναχισμό τα οποία είναι και τα ουσιώδη του Βουδισμού, της Γιόγκα, του Ινδουισμού, κ.λπ. 

Αυτά είναι:

Η ΝΗΨΙΣ (επαγρύπνηση και φύλαξη του νου και της καρδιάς), Αυτοενθύμιση, αυτοπαρατήρηση. 

Η ΝΟΕΡΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ (επανάληψη του ονόματος του Χριστού από καρδιάς, πολλοί μοναχοί το συνδυάζαν και με κρατήματα αναπνοής. Σε άλλα θρησκευτικά μονοπατια χρησιμοποιούν ονόματα μεγάλων θεϊκών ενσαρκώσεων ή ονόματα που έχουν δώσει στο Θεό και χρησιμοποιούν ενα ροζαρι ή μαλα οπως χρησιμοποιουν οι χριστιανοι το κομποσκίνι. Για παραδειγμα  επαναλαμβάνουν νοερως ή και τραγουδιστά το Ομ ,ναμά Σιβάϊ, Χάρε Κρίσνα Χάρε Ράμα, Λε ιλε λε ιλαλαχ, κ.λπ. 

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Η ΑΠΑΘΕΙΑ: απόσπαση και μη ταύτιση και συνέργεια στις εγωικές κινήσεις του νου και της καρδιάς. Απάθεια είναι επίσης η κατασταση που επιτυγχάνεται μετά από αρκετή κάθραση του νου η κατάσταση μιας βαθιάς ειρήνης η οποία δεν χάνεται ούτε επό εξωτερικά αισθητήρια ερεθίσμαα ούτε από κινήσεις του νου. Λέγεται και αταραξία. 

Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ: Η ικανότητα να διακρίνουμε τις κινήσεις των παθών και πως προσπαθούν να μας καταλάβουν, η ικανάτοτητα να διακρίνουμε αν κατι προέρχεται απο τα πάθη ή το Θεό, η ικανότητα να επιλέγουμε την σωστή δράση για να κερδίσουμε τη μάχη με το λογισμό και γενικά η ικανότητα να βλέπουμε την αλήθεια πίσω από τα φαινόμενα.

Στην πιο ύψιστη της μορφή είναι η ικανότητα να διακρίνουμε ανάμεσα στον εγωικό μας εαυτο και τον αληθινό μας εαυτό που είναι ενα με τον Θεό.

Η διάκριση είναι ίσως βασικότερος παράγοντας στην επίτευξη της κάθαρσης του νου και της καρδιάς και της πνευματικής αφύπνισης και  τελειοποίσης. 

Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΙΕΡΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΑ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΩΝ Και ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ

ΟΙ ΨΑΛΜΟΙ: Οι ψαλμοί σχετίζονται με όλα τα θρησκευτικά μονοπάτια. Καθε ενα εχει τα δικα του τελετουργικά και ψαλμωδίες. 

Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 

Τέλος τα μυστηρια της βάφτισης, της θείας μετάληψης είναι σημαντικά στον χριστιανικό μοναχισμό αλλά και οι άλλες θρησκείες εχουν παρόμοια τελετουργικά.

om! ΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΜΑΣ ~ Άτμαν Νιτυανάντα

 ΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΜΑΣ

Η δυστυχία μας δεν είναι τίποτα άλλο παρά δημιούργημα των επιθυμιών και των αρνητικών συναισθημάτων* μας, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά τροποποιήσεις της ίδιας της επιθυμίας. Η επιθυμία γίνεται θυμός, ανυπομονησία, φόβος, στεναχώρια, αρέσκεια, απαρέσκεια, δυσαρέσκεια, εκνευρισμός, ζήλια, απληστία, υπερηφάνεια, κ.λπ..

Δεν υπάρχει δυστυχία άλλη εκτός από την επιθυμία και τα αρνητικά συναισθήματα. Ο φόβος, ο θυμός, το μίσος, η ζήλεια, η απογοήτευση, η απελπισία, το ανικανοποίητο, η ανυπομονησία, το πάθος, η επιθυμία, η τσιγγουνιά, η ανησυχία, η κατάθλιψη, η δυσθυμία, η κακοκεφιά και αλλά πολλά είναι αυτά που μας βασανίζουν και μας προκαλούν ψυχικό πόνο.

Πολλοί θεωρούν την επιθυμία και το πάθος ως καλά γιατί τους δίνουν απόλαυση, αλλά η απόλαυση είναι η άλλη όψη της δυστυχίας και ουσιαστικά η μήτρα της δυστυχίας διότι όλα τα αρνητικά συναισθήματα δεν είναι τίποτα άλλο πάρα τροποποιήσεις της επιθυμίας της οποίας η φύση είναι επίσης συγκινησιακή.

Τα συναισθήματα ή καλυτέρα οι συγκινήσεις επαναλαμβάνονται μηχανικά και ψυχαναγκαστικά μέσα στο ψυχισμό μας σύμφωνα με τον προγραμματισμό του νου μας,  ο οποίος σχετίζεται με τις παραστάσεις (εντυπώσεις) και τις εμπειρίες των αισθήσεων και τις μηχανικές αντιδράσεις μας προς αυτές.

Κάθε εξωτερικό ερέθισμα, κάθε εμπειρία των αισθησεων είναι αίτια να εγερθούν πλήθος συναισθηματικών αντιδράσεων στην πλειοψηφία τους αρνητικά. Το ίδιο προκαλεί και η ανάμνηση των αισθητηριακών εμπειριών. 

Οι πλειοψηφία των ανθρώπων στην γη ζουν ως δούλοι των αισθητηριακών προσλήψεων και των συγκινησιακών αντιδράσεων που προκύπτουν από αυτές.  Μηχανικά επαναλαμβάνονται μέσα τους συγκινησιακές καταστάσεις των οποίων την φύση και την βαθύτερη αιτία αγνοούν και αδυνατούν (χωρίς γνώση και άσκηση)  να τις ελέγξουν και να απελευθερωθούν από αυτές. Τα αρνητικά συναισθήματα οι επιθυμίες και τα πάθη είναι το ασυνείδητο και υποσυνείδητο μέρος του ψυχισμού μας.

Η πλειοψηφία των σκέψεων δημιουργείται από τα συναισθήματα και τις επιθυμίες και για αυτό και οι σκέψεις είναι μηχανικές και ασυνείδητες και σύμφωνα με την φύση της επιθυμίας, της συγκίνησης ή του συναισθήματος που τις προκαλεί.

Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν να δημιουργούν συνειδητά την συναισθηματική τους κατάσταση. Εξ αίτιας της έλλειψης γνώσης, θέλησης και εξάσκησης μόνο επιφανειακά μπορούν να επηρεάσουν με κάποιο τρόπο τη ψυχική τους διάθεση. 

Η βαθύτερη αίτια της κατάστασης αυτής είναι η μη επίγνωση και συνειδητή επαφή με τον αληθινό μας  Εαυτό ( Ψυχή, Πνεύμα, Συνειδητότητα) που είναι η πνευματική μας υπόσταση. 

Όταν κάποιος δεν είναι σε συνειδητή επαφή με την αληθινή του φύση (την ουσία του)  ταυτίζεται πλήρως με τις μορφές και με τις αισθητηριακές αντιλήψεις και γίνεται έρμαιο των εντυπώσεων και των νοητικών και συγκινησιακών αντιδράσεων που προκύπτουν από αυτές. Όλα αυτά καταγράφονται στο υποσυνείδητο του ως τάσεις και ελατήρια προγραμματισμένης συμπεριφοράς. Και όχι μόνο αυτό αλλά επιπλέον θεωρεί αυτές τις μηχανικές αντιδράσεις ως Εαυτό του, δηλαδή θεωρεί ότι Είναι αυτές οι αντιδράσεις ή στη καλύτερη περίπτωση ότι είναι  μέρος του εαυτού του. 

Στην πραγματικότητα όμως έχει μπερδέψει τον Εαυτό του με τα όργανα έκφρασης (σώμα, ζωτική ενέργεια, νους) του Εαυτού και τα περιεχόμενα τους. Ο νους δηλαδή και μάλιστα ο κατώτερος (ενστικτώδης, συγκινησιακός, κατώτερος νους) από όργανο της Συνειδητότητας (που είναι η αληθινή μας ταυτοτητα, αυτό που πραγματικά είμαστε) μετατρέπεται σε αφεντικό δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι είμαστε μια σωματονοητική οντότητα περιορισμένη στο σώμα. Αυτή η αίσθηση ότι είμαστε μια αποκτώμενη από το όλον ατομική οντότητα περιορισμένη στο σώμα είναι αυτό που ονομάζομαι εγώ.

Και παρότι το εγώ είναι πολυσχιδές και πολυπρόσωπο εξ αίτιας της ταύτισης του εγώ με το σώμα αλλά κυρίως της ταύτισης του εγώ με την Συνειδητότητα η οποία είναι ενιαία και ομοιογενής δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι και η φύση του εγώ είναι  ενιαία και ομοιογενής ενώ όπως προείπα είναι πολυπρόσωπη. Γι’ αυτό οι Έλληνες στην αρχαιότητα συμβόλισαν το εγώ με την Μέδουσα και την Λερναία Ύδρα που ήταν τέρατα με πολλά κεφαλιά. Κάθε κεφάλι συμβολίζει κάθε μια από τις εκφράσεις του εγώ.

Το εγώ δηλαδή είναι ένα σύνολο επιθυμιών, παρορμήσεων, τάσεων, συγκινήσεων, διαθέσεων, νοητικών προγραμματισμών, πεποιθήσεων και απόψεων οι οποίες είναι αποθηκευμένες στο υποσυνείδητο και έρχονται στην επιφάνεια κάτω από συγκεκριμένες εξωτερικές συνθήκες και περιστάσεις για να επαναλάβουν μηχανικά τα ιδιά πρότυπα συμπεριφοράς.

Το εγώ ή τα μικρά εγώ (η κάθε άποψη του εγώ)  χρησιμοποιούν τις διάφορες σωματικές, ενεργειακές, συγκινησιακές και νοητικές λειτουργίες για να εκφραστούν και να τραφούν με ενέργειες ανάλογης δόνησης με την δική τους.

Από τα πιο δυνατά εγώ είναι αυτά της  λαγνείας, της λαιμαργίας και της απληστίας της υπερηφάνειας και της ματαιοδοξίας και τα οποία είναι η αιτία που οι άνθρωποι  καταστρέφουν τα πάντα τον πλανήτη γη για να ικανοποιήσουν την ακόρεστη δίψα τους για απόλαυση, φήμη και δόξα. Ορυκτά, φυτά και όλα τα ζωντανά συμπεριλαμβανομένου και τον άνθρωπο υποφέρουν από τα διάφορα εγώ που κουβαλάμε στον ψυχισμό μας..

Το εγώ της λαγνείας χρησιμοποιεί τον νου για να σκεφτεί και να φανταστεί εικόνες λάγνες, την λογική για να βρει τρόπους και μεθόδους ώστε να αποκτήσει το αντικείμενο της επιθυμίας (άνδρα ή γυναικά αντίστοιχα), ή να βρει άλλους τρόπους να ικανοποιηθεί, όπως για παράδειγμα την πορνογραφία. Χρησιμοποιεί δηλαδή η λαγνεία τα ματιά για να δει λάγνες εικόνες, τα αυτιά για να ακούσει λάγνους ήχους και την σεξουαλική ενέργεια την οποία διεγείρει μέσω της φαντασίας και των αισθητηριακών αντιλήψεων και έτσι βιώνει την σεξουαλική ηδονή.

 Θα μου πείτε εύλογα, η σεξουαλική απόλαυση είναι κάτι μεμπτό, είναι αμαρτία; Όχι βέβαια, αλλά εδώ δεν μιλάω για την φυσική σεξουαλική επαφή και απόλαυση. Αναφέρομαι στην λαγνεία η οποία είναι μια ενεργειακή-νοητική οντότητα και η οποία διαστρέφει την φυσική ροή και λειτουργία της σεξουαλικής ενέργειας, και μετατρέπει την σεξουαλική ενέργεια σε εάν βαρύ σκοτεινό ενεργειακό πεδίο και την ταυτίζει με διάφορες φαντασιώσεις και αισθητηριακές αντιλήψεις. Αυτή η λειτουργία της λαγνείας είναι και η αίτια της παιδεραστίας, του αυνανισμού, της πορνογραφίας, των φετίχ, της ομοφυλοφιλίας, της κτηνοβασίας και όλων των σεξουαλικών διαστροφών που υπάρχουν.

Υπάρχουν πράγματα και πράξεις στον κόσμο που είναι θεμιτά και ορθά και σε αρμονία με τους νόμους της ζωής και το αντίθετο. Τα πρώτα φέρνουν υγειά, αρμονία, αρμονικές σχέσεις, πνευματική διαύγεια, ευτυχία, ειρήνη και ελευθέρια. Τα δεύτερα φέρνουν αρρώστιες, δυστυχία, συναισθηματική και νοητική δυσαρμονία, διαμάχες, πολέμους για αυτό θα πρέπει να αποφεύγονται. 

Αλλά ακόμη και τα πρώτα που είναι ορθά και ωφέλιμα θα πρέπει να γίνονται με μετρό και με τον κατάλληλο τρόπο, αλλιώς και αυτά μετατρέπονται αιτίες ασθένειας, σωματικής και ψυχικής, δυστυχίας και πόνου. Ας πάρουμε για παράδειγμα την τροφή για να το καταλάβουμε καλυτέρα. Υπάρχουν τροφές οι οποίες είναι καλές για την υγειά μας και άλλες που είναι βλαβερές. Σε γενικές γραμμές οι τροφές βιολογικής καλλιέργειας, οι φρέσκες, οι φυτικές, αυτές που είναι της εποχής, οι φρεσκομαγειρεμένες είναι οι καλύτερες για την υγεία. Αλλά ακόμη και αυτές αν τις τρώμε σε μεγάλη ποσότητα, αν τρώμε βιαστικά και ανήσυχα, αν τρώμε πριν πεινάσουμε τότε θα γίνουν βλαβερές για την υγειά μας. Επίσης αν το χειμώνα που κάνει κρύο αντί να τρώμε ζεστά φαγητά και τσάγια, τρώμε κρύα, τρώμε παγωτά και παγωμένα ποτά τότε βλάπτουμε την υγεία μας. Ακόμη και το νερό αν το πίναμε σε υπερβολική ποσότητα θα μας έκανε κακό.

Αλλά τι είναι αυτό που είναι η κυριά αίτια να παραβιάζουμε τους κανόνες υγιεινής διατροφής. Τι άλλο η λαιμαργία! Είναι τόση δυνατή η παρόρμηση της λαιμαργίας που ενώ ξέρουμε ποιες τροφές  πειράζουν την υγεία μας, τις τρώμε απλά και μόνο για λίγη ψευδαισθησιακή απόλαυση ή επειδή δεν μπορούμε να αντισταθούμε στην ορμή του πόθου για απόλαυση μέσω της γεύσης. Σε περίπτωση που αντισταθούμε (δοκιμάστε το αν θέλετε) η επιθυμία (εδώ στην μορφή της λαιμαργίας) γίνεται μια ανυπόφορη δυσαρέσκεια, ανυπομονησία, μια πιεστική ψυχαναγκαστική κατάσταση την οποία δεν αντέχουμε και από την οποία θέλουμε να απαλλαγούμε το γρηγορότερο δυνατόν, και γι’ αυτό ενδίδουμε τελικά στο εγώ της λαιμαργίας. Είναι άλλες φορές που ενώ έχουμε φάει πολύ, (γλυκό για παράδειγμα), έχουμε χορτάσει και δεν μας ευχαριστεί πλέον να φάμε άλλο, η πίεση της λαιμαργίας παραμένει και έτσι ψυχαναγκαστικά συνεχίζουμε να τρώμε. Είναι αυτό που λέμε το τρώμε και μας τρώει.

Ολοκληρώνοντας, όταν τρώμε μόνο όταν πεινάμε, όταν τρώμε το κατάλληλο φαγητό, (ανάλογα με τις συνθήκες, τις ανάγκες μας και την ιδιοσυγκρασία μας) και με τον κατάλληλο τρόπο και χωρίς ταύτιση και φαντασιώσεις, τότε αυτή η πράξη είναι σαττβική (όπως λέγεται στην Αγιουρβέδα, - η φυσική παραδοσιακή ιατρική της Ινδίας, μέρος των Βεδών) είναι υγιής, ωφέλιμη και η ευχαρίστηση που βιώνουμε είναι φυσική, είναι δηλαδή αυτή που αντιστοιχεί στη διαδικασία του φαγητού χωρίς την παρέμβαση της λαιμαργίας.

Το ίδιο συμβαίνει και με την σεξουαλική επαφή και με όλες τις άλλες δραστηριότητες που σχετίζονται με τις επαφές των αισθήσεων αλλά και τις άλλες πτυχές της ζωής του ανθρώπου. Η σεξουαλικότητα έχει μεγάλη σημασία στην ζωή μας, και είναι ένας από τους βασικότερους παράγοντες που επηρεάζουν την σωματική, την ψυχική μας υγειά, αλλά και την πνευματική μας ανάπτυξη και τελείωση. Γι’ αυτό το λόγο χρειάζεται ορθή γνώση αλλά και εκπαίδευση ώστε να μπορέσει ο άνθρωπος να έχει μια αρμονική και υγιή σεξουαλική ζωή η οποία θα τον βοηθήσει να αναπτύξει όλο το δυναμικό του σε συναισθηματικό, νοητικό επίπεδο, αλλά και να αφυπνιστεί σε ανώτερα επίπεδα συνειδητότητας και να φτάσει στην πνευματική φώτιση ή τελείωση.

Η Αγιουρβέδα μας λέει ότι οι δράσεις και ο τρόπος με τον οποίο εκτελούνται αυτές κατηγοριοποιούνται σύμφωνα με τις τρεις γκούνας  ή ποιότητες. Υπάρχει ο σαττβικός τρόπος, ο ρατζασικός, ο ταμασικός και οι παραλλαγές που προκύπτουν από την μίξη αυτών.

Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά με τις γκούνας στα παρακάτω άρθρα: ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΟΙΟΤΗΤΕΣ (ΓΚΟΥΝΑΣ  και το ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΓΚΟΥΝΑΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΤΡΙΑ ΝΤΟΣΑ 

Επίσης μπορείτε να διαβάσετε τα σχετικά με τις γκούνας κεφάλαια στην Μπαγκαβάντ Γκίτα κεφάλαια 14, 17 & 18.  

Σύμφωνα με τις γκούνας, υπάρχουν οι σαττβικές τροφές, οι ρατζασικές και οι ταμασικές, καθώς και ο σαττβικός τρόπος να τρώμε, ο ρατζασικός και ο ταμασικός. Το ίδιο ισχύει για την σεξουαλική επαφή. Υπάρχει ο σαττβικός τρόπος να κάνουμε έρωτα (με αγάπη, ο ταντρικός), ο ρατζασικός (παθιασμένος) και ο ταμασικός (διεστραμμένος). Επίσης η ποιότητα της σεξουαλικής ενέργειας μπορεί να είναι σάττβα, ράτζας ή τάμας ανάλογα με την αγνότητα και την πνευματική κατάσταση του ανθρώπου. Το ίδιο ισχύει ακόμη και για τα δόγματα αλλά και τον τρόπο που εκτελεί κάποιος τις θρησκευτικές τελετές και πρακτικές. 

Η λαγνεία, η λαιμαργία λειτουργούν και σε συνδυασμό με αλλά εγώ όπως της απληστίας, της τσιγγουνιάς, της ζήλειας, της υπερηφάνειας και είναι η μήτρα των αρνητικών συναισθημάτων όπως ο θυμός, ο φόβος, η ανυπομονησία, η ανησυχία, ο εκνευρισμός, το μίσος, η στεναχώρια, η κατάθλιψη, η απελπισία, κ.λπ.

Τέλος, ο εγωισμός, οι επιθυμίες και τα αρνητικά συναισθήματα είναι όλα εκφράσεις του πολλαπλού εγώ, το οποίο σαν ένας ιός έχει κρυσταλλοποιηθεί και γιγαντωθεί τους τελευταίους αιώνες στον ψυχισμό των ανθρώπων δημιουργώντας ανείπωτο πόνο και δυστυχία και σε προσωπικό αλλά και σε συλλογικό επίπεδο.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Τα συναισθήματα και η συναισθηματική ενέργεια βρίσκονται στο  ψυχικό πράνα (ψυχική ζωτική ενέργεια και επιδρούν στο φυσικό σώμα δια μέσου του φυσικού πράνα (των τριών Ντόσας Πίττα-κάφα-βάτα ), του νευρικού συστήματος και τελικά των ορμονών.