ΟΜ! Η αύξηση βήμα- βήμα της άσκησης και η μέθοδος της ελάχιστης άσκησης ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Η αύξηση βήμα- βήμα της άσκησης και η μέθοδος της ελάχιστης άσκησης

Η βαθμιαία βήμα- βήμα αύξηση της άσκησης

Η βασική ιδέα σε σχέση με την αύξηση της ποσότητας άσκησης είναι να αυξάνουμε τον χρόνο άσκησης βαθμιαία και όχι απότομα. Αυξάνουμε κατά μερικά λεπτά τον χρόνο άσκησης όταν νοιώθουμε άνετα με το χρόνο πρακτικής που κάνουμε μέχρι τώρα και μπορούμε να την ακολουθούμε σταθερά καθημερινά. Εφόσον ακολουθούμε σταθερά για ένα δύο μήνες τότε μπορούνε να αυξήσουμε λίγο τον χρόνο άσκησης κατά λίγο.

Για παράδειγμα κάνουμε 30’ λεπτά πρωινή άσκηση για ένα ή δύο μήνες, και βλέπουμε πως δεν έχουμε πρόβλημα στο να τον ακολουθούμε σταθερά καθημερινά αυξάνουμε τον χρόνο της πρακτικής κατά 3’-5’ λεπτά, σύνολο 35’ λεπτά. Εξασκούμαστε για ένα ή δύο μήνες για 35’ λεπτά και στην συνέχεια αυξάνουμε και πάλι τον χρόνο πρακτικής κατά 2’-5’ λεπτά σύνολο 40’ λεπτά και ούτω καθεξής. Το ίδιο κάνουμε και για την βραδινή άσκηση.

Θα ήθελα να επισημάνω πως αυτά τα 3-5’ λεπτά άσκησης προστίθενται στον χρόνο μιας ή δύο πρακτικών. Για παράδειγμα μπορούμε να αυξήσουμε τον συνολικό χρόνο άσκησης του πρωϊνού προγράμματος αυξάνοντας κατά 5’ λεπτά την επανάληψη του μάντρα ή εναλλακτικά μπορούμε να αυξήσουμε κατά 3’ λεπτά το μάντρα και κατά 2’ λεπτά την πραναγιάμα. Το ίδιο κάνουμε και με το βραδινό πρόγραμμα άσκησης, θυμίζω όμως ΄πως μπορούμε να διαθέσουμε τα λεπτά αυτά σε όποια πρακτική θέλουμε.

Οι απότομες αλλαγές στην αύξηση χρόνου πρακτικής ή ο πολύς χρόνος άσκησης από την αρχή το πιθανότερο είναι να μας προκαλέσουν πίεση και πιθανόν να επιφέρουν το σταμάτημα της άσκησης αν πιεστούμε πολύ και εκεί που πηγαίναμε για πολλά να χάσουμε και τα λίγα. Βέβαια, το τι είναι πολύ και τι λίγο είναι διαφορετικό για τον καθένα και θα πρέπει ο καθένας να κάνει την δική του αξιολόγηση και να αποφασίσει πόσο χρόνο θα αφιερώνει καθημερινά για την πρωινή και βραδινή άσκηση.

Θυμίζω επίσης πως η πρακτική δεν τελειώνει με την πρωινή άσκηση αλλά συνεχίζεται σε όλη την διάρκεια της ημέρας όπου προσπαθούμε να παραμένουμε σε εγρήγορση, σε αυτεπίγνωση (επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας), σε αυτοπαρατήρηση, να επαναλαμβάνουμε το όνομα του Θεού ή ένα μάντρα, να ελέγχουμε τις αισθήσεις και τον νου, προσπαθούμε να μην ταυτιζόμαστε με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις εξωτερικές καταστάσεις, κ.λπ..

Επισημαίνω επίσης πως είναι πολύ πιο σημαντική η σταθερότητα και η συνέχεια στην άσκηση παρά το να κάνουμε μία μέρα πολλή άσκηση, μετά καθόλου, μετά λίγο και ούτω καθ’ εξής. Με ασταθή και με διαλλείματα άσκηση δεν μπορούμε να έχουμε σημαντικά αποτελέσματα.

Η μέθοδος της ελάχιστης ποσότητας άσκησης

Μπορεί κάποιος εξ αιτίας του μεγάλου ενθουσιασμού να ξεκινήσει την πνευματική του πορεία αφιερώνοντας από την αρχή αρκετή ώρα για άσκηση, αυτό όμως δεν είναι εγγύηση ότι θα συνεχίσει έτσι ή ότι δεν θα εγκαταλείψει την πρακτική και τον δρόμο. Η πολλή πρακτική μπορεί πολύ εύκολα να γίνει λίγο πρακτική, περιστασιακή πρακτική ή καθόλου πρακτική.

Το εγώ έχει πολλούς τρόπους να μας κάνει να μην ασκούμαστε σταθερά και συστηματικά ή να μας κάνει να εγκαταλείψουμε την άσκηση και τον πνευματικό δρόμο.

Επειδή πολύ εύκολα το εγώ μπορεί να μας κάνει να εγκαταλείψουμε την πρακτική και τον δρόμο, ακόμη κι αν πιστεύουμε ότι ποτέ δεν θα τα εγκαταλείψουμε, προτείνω την μέθοδο της ελάχιστης άσκησης ως ένα από τα αποτελεσματικότερα αντίδοτα στην προσπάθεια του κατώτερου εγώ να βάζει εμπόδια στην άσκηση μας με σκοπό να μας βγάλει από τον πνευματικό δρόμο. Η μέθοδος της ελάχιστης άσκησης συνδυάζεται με την βήμα-βήμα αύξησης της άσκησης.

Πως εφαρμόζεται η μέθοδος της ελάχιστης άσκησης

Αρχικά βάζουμε ως στόχο ένα ελάχιστο χρόνο καθημερινής άσκησης (για το πρωί και το βράδυ) τον οποίο ακολουθούμε με συνέπεια χωρίς να χάσουμε ούτε μια ημέρα (εκτός ανωτέρας βίας, όπως ασθένεια για παράδειγμα), μέχρι αυτό να γίνει δυνατή συνήθεια, μέχρι να γίνει μέρος της καθημερινής ζωή μας και να μην υπάρχει μεγάλη αντίσταση στο να το κάνουμε καθημερινά. Πόσο μπορεί να είναι αυτός ο ελάχιστος χρόνος άσκησης; Προτείνω να ξεκινήσετε από 10’ ή 15’ λεπτά. Μπορεί να σας φαίνεται λίγος ο χρόνος αλλά η αξία του είναι τεράστια, ανεκτίμητη θα έλεγα. Ακολουθήστε αυτήν την απλή μέθοδο και θα ευγνωμονείτε τον εαυτό σας γι’ αυτήν σας την απόφαση μετά από μερικά χρόνια.

Αν κάποια μέρα έχουμε όρεξη να κάνουμε περισσότερο χρόνο πρακτική την κάνουμε, δεν υπάρχει περιορισμός σε αυτό, όμως το ζητούμενο είναι να κάνουμε οπωσδήποτε τον ελάχιστο χρόνο πρακτικής που αποφασίσαμε και δεσμευτήκαμε να κάνουμε καθημερινά. Αν μάθετε να πειθαρχείτε σε αυτόν τον λίγο χρόνο θα γίνετε σταδιακά ικανοί να ασκείστε σταθερά για όλο και περισσότερο χρόνο μέχρι τελικά να φτάσετε στο επιθυμητό χρόνο άσκησης.

Αφού διατηρήσουμε το χρόνο ελάχιστης πρακτικής για κάποιο διάστημα, 2 μήνες για παράδειγμα, αυξάνουμε την ελάχιστη ποσότητα άσκησης κατά λίγο. Αν για παράδειγμα το πρωί είχαμε ως ελάχιστο χρόνο άσκησης 15’ λεπτά άσκησης, ανεβάζουμε το χρόνο σε 17’ λεπτά άσκησης για τους επόμενους 2 ή 3 μήνες ή και περισσότερο αν χρειαστεί. Θυμίζω πως τις μέρες που έχουμε περισσότερο όρεξη και χρόνο μπορούμε να κάνουμε περισσότερο χρόνο άσκησης, αλλά ποτέ λιγότερο χρόνο από το ελάχιστο όριο που αποφασίσαμε να κάνουμε.

Η εφαρμογή της μεθόδου της ελάχιστης ποσότητας άσκησης θα σας βοηθήσει να σταθεροποιηθείτε στην καθημερινή εφαρμογή του προγράμματος άσκησης και να γίνει η άσκηση μέρος της καθημερινότητας σας. Με αυτήν την απλή μέθοδο βάζετε τα θεμέλια για να σταθεροποιήσετε την πρακτική σας τώρα και στο μέλλον και επίσης δυναμώνετε την θέληση και την αυτοπεποίθηση σας που είναι από τις σημαντικότερες ικανότητες στην πνευματική ζωή.

Φυσικά για να κάνουμε σταθερά και με ζήλο άσκηση ο κυριότερος παράγοντας είναι να έχουμε υψηλό κίνητρο, είναι να διψάμε για την αλήθεια και χωρίς αυτό καμία μέθοδος και καμία πρακτική δεν μπορεί από μόνη της να μας βοηθήσει να προχωρήσουμε.

ΟΜ! Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΛΑΧΙΣΤΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ~ Atman Nityananda

Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΛΑΧΙΣΤΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν όσοι βρίσκονται στον πνευματικό δρόμο είναι η μη σταθερότητα και η συνέχεια στην άσκηση. Χωρίς όμως συνεχή σταθερή άσκηση (και μάλιστα σταδιακά αυξανόμενη) καμία ουσιαστική πρόοδος δεν μπορεί να περιμένει κανείς. Οι περισσότεροι δεν μπορούν να φτάσουν στην αφύπνιση και ακόμη περισσότερο στην απελευθέρωση εξ αιτίας της μη πειθαρχίας και της εντατικής σταθερής πρακτικής.

Ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια της άσκησης που κυριαρχεί η τάμας γκούνα* η άσκηση χαρακτηρίζεται από μικρά και μεγάλα σκαμπανεβάσματα. Υπάρχουν περίοδοι που υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον και όρεξη, πολύ άσκηση (ημέρα εσωτερικής δουλειάς) οι οποίες ακολουθούνται από περιόδους αδράνειας, τεμπελιάς, αναβλητικότητας, έλλειψης ενθουσιασμού και ενδιαφέροντος. Σε μια τέτοια περίοδο που ονομάζεται ‘νύχτα δουλειάς’ είναι που οι περισσότεροι εγκαταλείπουν τον πνευματικό δρόμο και αφήνονται στην μηχανική ζωή και τον συνειδησιακό ύπνο. 

Σημείωση: η τάμας γκούνα*: διάβασε για τις γκούνας εδώ: Οι τρείς γκούνας (Σάττβα-Ράτζας-Τάμας)

  Το εγώ έχει πολλούς τρόπους να μας κάνει να εγκαταλείψουμε την πρακτική ή να κάνουμε άσκηση που και που σαν χόμπι, ώστε τελικά να μας κρατήσει στην δόνηση και τα ενδιαφέροντα του, δηλαδή μια ζωή περιορισμένη στον εξωτερικό νου, τις αισθήσεις και το σώμα και τις περί αυτών απολαύσεων και την μιζέρια και τον πόνο που τις συνοδεύουν.

Μπορεί επίσης εξ αιτίας του μεγάλου μας ενθουσιασμού στην αρχή να αρχίσουμε αμέσως με πολλή ώρα πρακτική. Αυτό όμως δεν είναι εγγύηση ότι δεν θα εγκαταλείψουμε την πρακτική. Η πολλή πρακτική μπορεί πολύ εύκολα να γίνει λίγο πρακτική, περιστασιακή πρακτική ή καθόλου πρακτική.

Επειδή λοιπόν πολύ εύκολα το εγώ μπορεί να μας κάνει να εγκαταλείψουμε την πρακτική όσο και αν πιστεύαμε ότι ποτέ δεν θα εγκαταλείψουμε τον πνευματικό δρόμο και την άσκηση, προτείνω την μέθοδο της ελάχιστης άσκησης ως το αποτελεσματικότερο αντίδοτο στην αντίσταση και την προσπάθεια του εγώ να μας βγάλει από τον δρόμο που σημαίνει να ασκούμαστε καθημερινά και μεθοδικά μέχρι να μεταμορφωθούμε ολοκληρωτικά σε όντα φωτός. Είμαι στον πνευματικό δρόμο σημαίνει ότι είμαι αφιερωμένος στην πνευματική μου μεταμόρφωση, ότι όλη μου η ζωή περιστρέφεται γύρω από αυτό και ακολουθώ καθημερινά (πρωί και βράδυ) συστηματική άσκηση και επίσης όλη την ημέρα είμαι επικεντρωμένος στο να εργάζομαι εσωτερικά με διάφορους τρόπους, όπως για παράδειγμα να είμαι σε αυτοπαρατήρηση, σε απόσπαση, να σταματάω την ταύτιση, να παραμένω σε αυτεπίγνωση, να εφαρμόζω την διάκριση, να επαναλαμβάνω το μάντρα μου κ.λπ.). Βέβαια το να αφιερωθεί κάποιος στον πνευματικό δρόμο δεν μπορεί να συμβεί από την αρχή, αλλά είναι κάτι που επιτυγχάνεται σταδιακά. Το πόσο γρήγορα θα αφοσιωθεί ολοκληρωτικά κάποιος στον δρόμο και πόσο εντατικά θα ασκείται είναι διαφορετικό για τον καθένα και εξαρτάται από την ωριμότητα που έχει αναπτύξει κάποιος από τις προηγούμενες ενσαρκώσεις.

Η μέθοδος ελάχιστης άσκησης είναι αποτελεσματική και σημαντικότατη για όλους ανεξαρτήτως ωριμότητας και ικανοτήτων.. Και σας καλώ ακόμη και αν δεν κατανοείτε σε όλο το βάθος την σημασία αυτής της μεθόδου να την βάλετε στην πράξη διότι εσείς τελικά θα είστε οι ευεργετημένοι από αυτό. Όσοι βάλετε άμεσα σε πράξη την μέθοδο της ελάχιστης πρακτικής, θα ευγνωμονείτε τον εαυτό σας μετά από μερικά χρόνια

Η ΜΕΘΟΔΟΣ

Η ιδέα της μεθόδου είναι πολύ απλή. Βάζουμε ένα μίνιμουμ πρακτικής για το πρωί και το βράδυ το οποίο ακολουθούμε ανελλιπώς. Βάζουμε ένα μίνιμουμ το οποίο θεωρούμε ότι μπορούμε να το κάνουμε χωρίς να πιεστούμε, είτε από θέμα χρόνου, είτε από θέμα αντίστασης του εγώ, είτε από κούραση είτε από οποιοδήποτε άλλο λόγο. Όσο μικρή, αμελητέα (ή και γελοία ακόμη και αν φαίνεται στον νου σας) η μικρή διάρκεια της άσκησης που θα βάλετε ως ελάχιστη καθημερινή άσκηση, κάντε το χωρίς να δίνετε σημασία στις αντιρρήσεις του νου σας, που προέρχονται βέβαια από το κατώτερο ρατζασοταμασικό εγώ που δεν θέλει με κανένα τρόπο να χάσει την εξουσία που ασκεί επάνω σας.

Μπορεί να βάλετε αρχικά για παράδειγμα 10 λεπτά ή ακόμη και 5 λεπτά άσκησης το πρωί και αντίστοιχα το βράδυ ως ελάχιστο ποσό άσκησης. Αυτά τα 5 ή 10 λεπτά είναι η μαγιά που θα σας βοηθήσει να φτάσετε με ασφάλεια μετά από κάποιους μήνες αλλά κυρίως μετά από μερικά χρόνια σε αρκετά μεγάλη διάρκεια άσκησης. Αυτό θα το πετύχετε πολύ δυσκολότερα χωρίς αυτήν την μέθοδο της ελάχιστης άσκησης και της σταδιακής βήμα-βήμα αύξησης της άσκησης (αν το πετύχετε τελικά). Η μέθοδος ελάχιστης άσκησης όπως είναι φυσικό συνδυάζεται με την σταδιακή βήμα-βήμα αύξηση της άσκησης ώστε να φτάσουμε τελικά στον επιθυμητό χρόνο καθημερινής άσκησης, ο οποίος τελικά θα μας επιτρέψει να πετύχουμε τους κύριους πνευματικούς στόχους που έχουν ως τελικό σκοπό την διάλυση του εγώ και η συνειδητή ένωση με την θεϊκή μας φύση.

Ελάχιστη ποσότητα άσκησης δεν σημαίνει ότι δεν κάνω περισσότερο άσκηση αν έχω όρεξη και χρόνο. Σημαίνει ότι αυτό το ελάχιστο πρακτικής το κάνω κάθε μέρα πρωί και βράδυ απαράκλητα. Οποτεδήποτε θέλω να κάνω παραπάνω πρακτική, το κάνω αλλά δεν περνάει μέρα που δεν θα κάνω την ελάχιστη ποσότητα πρακτικής που εγώ ο ίδιος βέβαια έχω αποφασίσει. Αν κάνετε λάθος εκτίμηση στον χρόνο πρακτικής και βλέπετε μετά από δύο βδομάδες ή ένα μήνα άσκησης ότι δεν μπορείτε να το τηρήσετε, τότε επανεκτιμήστε και προσδιορίστε εκ νέου ένα νέο ελάχιστο χρόνο πρακτικής. Ακόμη και αν αυτός ο ελάχιστος χρόνος άσκησης μπορεί να είναι 5 λεπτά, ακόμη και αν σας φαίνεται ότι δεν έχει νόημα και αξία να κάνετε τόσο λίγο άσκηση κάντε το και θα δείτε τα ευεργετήματα του στο εγγύς μέλλον. Φυσικά με 5 λεπτά άσκησης δεν μπορεί να περιμένει κανείς μεγάλα αποτελέσματα, αλλά αυτά τα 5 λεπτά είναι το θεμέλιο για να έχετε μεγάλα αποτελέσματα στο μέλλον. Να θυμάστε ότι η σταθερή καθημερινή άσκηση είναι το θεμέλιο για  να πετύχετε μια ουσιαστική αλλαγή. Η ανυπομονησία επίσης είναι ένας κακός σύμβουλος σε αυτήν την πορεία. Η μεθοδικότητα και η σταθερότητα είναι πολύ πιο σημαντικά από οτιδήποτε άλλο. Εξάλλου μπορείτε να κάνετε περισσότερο πρακτική αν θέλετε, δεν υπάρχει περιορισμός σε αυτό. Το σημαντικό είναι να κάνετε καθημερινά σταθερά το μίνιμουμ πρακτικής που έχετε δεσμευτεί να κάνετε. Αυτή η σταθερότητα στο να εφαρμόζετε καθημερινά το μίνιμουμ της άσκησης θα δυναμώσει την θέληση σας, θα σας κάνει πιο υπεύθυνους, συνεπείς και πειθαρχημένους, ιδιότητες που είναι μέγιστης για την επιτυχή συνέχεια της πνευματικής σας πορείας.

Διατηρείστε το ελάχιστο όριο που έχετε αποφασίσει μέχρι να σας γίνει συνήθεια και μέρος της καθημερινότητας σας. Όπως κάθε πρωί σηκώνεστε, πλένετε το πρόσωπο σας και μετά παίρνετε πρωϊνό, έτσι και η ελάχιστη άσκηση θα πρέπει να γίνει μέρος της καθημερινότητας σας. Όταν μετά από ένα ή δύο μήνες για παράδειγμα (ίσως και παραπάνω αν χρειαστεί) δεν υπάρχει αντίσταση στο να εφαρμόσετε τα 10 λεπτά, όταν ρέει δηλαδή το πρόγραμμα και είναι μέρος της καθημερινότητας σας, τότε αυξήστε το ελάχιστο χρόνο πρακτικής κατά λίγο. Για παράδειγμα αυξήστε τον χρόνο κατά 2 λεπτά και έτσι θα κάνετε σύνολο 12 λεπτά πρακτικής το πρωί και 12 το βράδυ. Όταν μετά από κάποιο διάστημα εξοικειωθείτε με τα 12 λεπτά και τα κάνετε σταθερά, καθημερινά και με άνεση τότε αυξήστε την ελάχιστη πρακτική με άλλα 2 λεπτά.

Προσοχή! Μην αυξάνετε τον ελάχιστο χρόνο άσκησης περισσότερο από 5 λεπτά την φορά, (5 λεπτά είναι ήδη πολλά). Συνιστώ ως καλύτερη επιλογή να αυξάνετε τον χρόνο κατά 2 ή το πολύ 3 λεπτά την φορά. Αν συνεχίστε έτσι θα φτάσετε μετά από 2-3 χρόνια να κάνετε για παράδειγμα τουλάχιστον 1 ώρα διαλογισμό το πρωί και άλλη 1 ώρα το βράδυ το οποίο είναι ήδη αρκετό χρόνος για να πετύχουμε αλλαγές μέσα μας.  Αν στο πρωϊνό και βραδινό σας πρόγραμμα έχετε επιλέξει να κάνετε δύο οι τρεις διαφορετικές πρακτικές τότε βέβαια ο συνολικός χρόνος θα μοιράζεται σε αυτές δίνοντας περισσότερο χρόνο στην πρακτική που εσείς θεωρείτε σημαντικότερη.

Επίλογος

Ακόμη και σε αυτήν την διαδικασία της ελάχιστης άσκησης ο εγωϊκός νους θα σας βάλει εμπόδια και δυσκολίες στο να το εφαρμόσετε και εύκολα μπορεί να βρει δικαιολογίες για την μη εφαρμογή του, αλλά αυτό είναι η πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει  ο καθένας  σε αυτήν την εργασία με το ίδιο μας τον εαυτό, και πρέπει να βρούμε την δύναμη και τον δικό μας τρόπο να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και τα εμπόδια. Έτοιμες συνταγές δεν υπάρχουν. Ο δρόμος όπως και η ζωή γενικότερα είναι μια δυναμική διαδικασία και απαιτείται να κάνουμε συνεχώς προσαρμογές και αλλαγές ώστε να διατηρούμε την ισορροπία και να πετύχουμε του στόχους μας και στον εξωτερικό κόσμο αλλά πολύ περισσότερο την εσωτερική μας μεταμόρφωση. 

Σε άλλα άρθρα έχω αναπτύξει αναλυτικά θέματα που σχετίζονται με τους στόχους της πνευματικής άσκησης και τον τρόπο που φτιάχνουμε και οργανώνουμε ένα πρόγραμμα καθημερινής άσκησης. Εκεί μπορεί να βρείτε σημαντικές πληροφορίες για το πώς θα οργανώσετε το δικό σας καθημερινό πρόγραμμα.

Να θυμάστε ότι για να προχωρήσουμε σε αυτόν το ν δρόμο πρωταρχικό είναι η δίψα και η θέληση  να εργαστούμε με τον εαυτό μας, και βέβαια μαζί με αυτά οι θεμελιώδεις αρετές για φτάσουμε στην αφύπνιση και την απελευθέρωση από το εγώ, την μιζέρια και τον πόνο και την βίωση της ελευθερίας, της ειρήνης, της πληρότητας και της ευδαιμονίας δίχως όρια, είναι η αποφασιστικότητα, η αφοσίωση, η υπομονή, η επιμονή, η αυτοπεποίθηση και η πίστη.

ΟΜ! ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ~ Atman Nityananda

ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ

Όπως συμβαίνει στην φύση να εναλλάσσονται οι μέρες και οι νύχτες, έτσι και στην πνευματική μας πορεία περνάμε από μέρες και νύχτες δουλειάς όπως λέγονται. Οι μέρες και οι νύχτες δουλειάς είναι αναπόφευκτες, και  θα πρέπει να το αποδεχτούμε ως μέρος της πνευματικής διαδικασίας. Δεδομένου ότι θα έρθουν οι νύχτες στην προσπάθεια μας, θα πρέπει όταν έρθουν να το αποδεχτούμε, να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε για να μείνουμε σταθεροί στην προσπάθεια μας και να πάρουμε μέτρα για να την συντομεύσουμε (όσο είναι δυνατόν) και να μπούμε ξανά σε μια καινούργια μέρα δουλειάς. Στις νύχτες πνευματικής άσκησης είναι που το εγώ, μας επιτίθεται ποικιλοτρόπως προσπαθώντας να μας απογοητεύσει και να μας κάνει να εγκαταλείψουμε τον πνευματικό δρόμο.  Είναι σε μια νύχτα δουλειάς που οι αναζητητές εγκαταλείπουν τον πνευματικό δρόμο και ξαναγυρίζουν στην μηχανική ζωή.

Η μέρα δουλειάς στην πνευματικής άσκησης, είναι η περίοδος όπου, υπάρχει ροή, όρεξη, διάθεση, ενθουσιασμός, αισιοδοξία, εμπειρίες θετικές, νέες ανακαλύψεις, πρόοδος στον διαλογισμό, καλή διάθεση γενικότερα, δημιουργικότητα, ικανοποίηση, χαρά, ηρεμία κ.λπ..  Τα πράγματα πάνε καλά όταν είμαστε σε μια πνευματική μέρα και φαίνεται ότι έτσι θα είναι πάντα, παρά ταύτα, έρχεται η στιγμή που η κατάσταση αλλάζει και όλο αυτό που φαινόταν ότι θα διαρκούσε φεύγει και μια πνευματική νύχτα κάνει την εμφάνιση της.

Οι νύχτες πνευματικής άσκησης είναι η περίοδος (μπορεί να είναι μέρες ή και πολλές βδομάδες) που χάνουμε τον ενθουσιασμό και την διάθεση να κάνουμε την  άσκηση, όταν βρίσκουμε δικαιολογίες για να μην κάνουμε άσκηση, όταν υπάρχει τεμπελιά, αντίσταση και δυσαρέσκεια να κάνουμε τις πρακτικές μας. Είναι η περίοδος που έχουμε αμφιβολίες για το αν θα συνεχίσουμε τον πνευματικό δρόμο, για το αν έχει νόημα να στερούμαστε τις απολαύσεις, ή τις παρέες και τους φίλους που χαιρόμασταν μέχρι πρότινος για κάτι που είναι αβέβαιο, αμφιβολίες για το αν μπορούμε να τα καταφέρουμε,  είναι περίοδος που χάνουμε την καθαρότητα σκέψης και αντίληψης, που δεν έχουμε εσωτερικές εμπειρίες, έμπνευση και ενθουσιασμό. Βέβαια όσο προχωράμε στον δρόμο και ελευθερωνόμαστε από τις εγωϊκές τάσεις και τις ράτζας και τάμας ποιότητες, οι νύχτες δουλειάς είναι πιο απαλές και δεν επηρεάζουν την εσωτερική μας κατάσταση, την προσπάθεια και την άσκηση μας με την ίδια ένταση που την επηρεάζουν όταν είμαστε στην αρχή του δρόμου και για όσο κυριαρχούν στον ψυχισμό μας, οι εγωϊκές τάσεις και οι ράτζας και τάμας ποιόητητες.

Για να ξεπεράσετε την κατάσταση κατ’ αρχάς, συνεχίστε το καθημερινό πρόγραμμα άσκησης, με κάποιες ίσως διαφοροποιήσεις, ακόμη και αν δεν έχετε την διάθεση που είχατε μέχρι τώρα. Με αυτόν τον τρόπο  δυναμώνει η θέληση, η αποφασιστικότητα μας, αλλά και η αντοχή στις δυσκολίες,  που είναι τρεις από τις σημαντικότερες αρετές για να προχωρήσουμε στον πνευματικό δρόμο. Προσευχηθείτε καθημερινά για προσανατολισμό, καθοδήγηση και δύναμη. Ζητείστε (αν είναι δυνατόν) καταφύγιο στην συντροφιά φωτισμένων, δασκάλων, αφυπνισμένων ή προχωρημένων μαθητών. Πηγαίνετε και κάντε άσκηση (Σάντανα) όσες περισσότερες μέρες μπορείτε σε πνευματικά κέντρα (άσραμ) μεγάλων δασκάλων ή προχωρημένων μαθητών και αν αυτό δεν είναι δυνατόν πηγαίνετε για δύο τρεις ημέρες όσο το δυνατόν συχνότερα. Αποκτείστε σταθερή επαφή με κάποιο κέντρο στην περιοχή σας, και συμμετέχετε τακτικά μέσα στην εβδομάδα στα προγράμματα του.

Αν δεν μπορείτε να κάνετε καθημερινά όλο το πρόγραμμα άσκησης όπως το κάνατε μέχρι τώρα, κάντε κάποιες τροποποιήσεις και βάλτε οπωσδήποτε ένα μίνιμουμ το οποίο θα εφαρμόζετε με συνέπεια. Δώστε όμως ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στην προσπάθεια από στιγμή σε στιγμή σε όλη την διάρκεια της ημέρας. Προσπαθήστε να είσαστε σε επίγνωση της  εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας, (αυτεπίγνωση), όλη την ημέρα, την κάθε στιγμή, οτιδήποτε και αν κάνετε. Όταν βουρτσίζετε τα δόντια σας, όταν σκουπίζετε το πάτωμα, όταν τρώτε πρωινό, όταν τρώτε, όταν περπατάτε, όταν ακούτε μουσική, όταν  είστε με φίλους, όταν  είστε στο μπάνιο, ότι κι αν κάνετε. Θα σας βοηθήσει σε αυτό να επαναλαμβάνετε ένα μάντρα, το όνομα του Θεού, (Ομ ναμά Σιβάϊ),  μια αλήθεια, όπως, ‘Είμαι αγνή Συνειδητότητα’, ‘Είμαι φως και αγάπη’,’ Είμαι η σιωπηλή παρουσία΄. Κ.λπ..

Για να πάρετε κουράγιο και έμπνευση και να ποτιστείτε από θετικές δονήσεις μπορείτε να αφιερώσετε καθημερινά αρκετό χρόνο  (δύο, τρεις, … ώρες) στην μελέτη ιερών κειμένων (όπως η Μπαγκαβάτ Γκίτα για παράδειγμα), πνευματικά βιβλία δασκάλων, βιβλία και κείμενα που σχετίζονται με την πνευματικότητα και την αυτογνωσία. Μπορείτε να βλέπετε επίσης ομιλίες πνευματικών δασκάλων στο διαδίκτυο (υπάρχει πληθώρα πια βίντεο στο youtube και άλλες ιστοσελίδες). Καθώς θα διαβάζετε τα κείμενα, ή θα βλέπετε τα βίντεο με προσοχή, είναι περισσότερο από σημαντικό να είστε ταυτόχρονα σε αυτεπίγνωση, να θυμάστε δηλαδή να είσαστε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας (που είναι ο αληθινό σας Εαυτός), που είναι το κέντρο της πνευματικής ζωής και άσκησης.

Με αυτούς τους τρόπους και άλλους τρόπους που θα βρείτε εσείς θα μείνετε σταθεροί στην προσπάθεια σας και θα έχετε δυναμώσει ακόμη περισσότερο. Η νύχτα θα περάσει κάποια στιγμή και θα έρθει κάποια καινούρια μέρα άσκησης, όπου θα υπάρχει ξανά διάθεση, ενθουσιασμός, αισιοδοξία, εμπειρίες θετικές, νέες ανακαλύψεις, πρόοδος στον διαλογισμό, καλή διάθεση γενικότερα, δημιουργικότητα, ικανοποίηση, χαρά, ηρεμία κ.λπ..

Μια μορφή που παίρνει η επίθεση του εγώ μας, στην προσπάθεια του να μας απογοητεύσει και να μας κάνει να εγκαταλείψουμε το πνευματικό μονοπάτι είναι να μας πιπιλίζει συνέχεια το νου, με διάφορα ψευδή επιχειρήματα του τύπου: δεν έχουμε καταφέρει τίποτα σπουδαίο μέχρι τώρα, ότι δεν θα καταφέρουμε  να προχωρήσουμε στο δρόμο, ότι χάνουμε τον χρόνο μας και τις απολαύσεις της ζωής, ενώ όλος ο κόσμος χαίρεται (υποτίθεται ότι χαίρεται σύμφωνα με τα ψέματα του εγώ, γιατί ποιος κοσμικός άνθρωπος χαίρεται πραγματικά την ζωή του;) και άλλα παρόμοια. Και αν τύχει να βρισκόμαστε σε μια νύχτα δουλειάς, τότε είμαστε πολύ πιο ευάλωτοι σε αυτές τις επιθέσεις.

Ένας αποτελεσματικός τρόπος να αντιμετωπίσουμε αυτές τις επιθέσεις που μας κάνει τον εγώ είναι η ιδέα της επανεκκίνησης. Μπορούμε να ξεπεράσουμε τα παραπάνω επιχειρήματα  του εγώ κάνοντας μια επανεκκίνηση της προσπάθειας μας, μια νέα αρχή στο πνευματικό μας ταξίδι. Ξεκινάμε το πνευματικό μας ταξίδι ξανά τώρα, σαν να ήταν η πρώτη φορά που ξεκινάμε. Αυτή η ιδέα της επανεκκίνησης λειτουργεί αποτελεσματικά, γιατί καθώς ξεκινάμε μόλις τώρα την προσπάθεια μας, δεν τίθεται θέμα προόδου, έτσι δεν δίνουμε πάτημα στο εγώ για να μας απογοητεύσει, λέγοντας μας ότι δεν έχουμε προχωρήσει πολύ (καθώς αρχίζουμε τώρα την προσπάθεια μας, αλλά έχοντας και την εμπειρία από την μέχρι τώρα προσπάθεια μας), ότι άδικα χάνουμε τον χρόνο μας και άλλα παρόμοια. Καθώς ξεκινάμε τώρα την  πνευματική ζωή και άσκηση δεν τίθεται θέμα  προόδου ή μη προόδου. Έτσι ακυρώνουμε κάθε προσπάθεια του εγώ να μας κάνει να νοιώσουμε αδύναμοι, ότι δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε και τα παρόμοια. Στα πρώτα χρόνια ίσως χρειαστεί να κάνουμε αρκετές φορές την επανεκκίνηση, για να ακυρώνουμε την προσπάθεια του εγώ να μας απογοητεύσει με το να μας λέει ξανά και ξανά, ότι δεν καταφέραμε τίποτα σπουδαίο και ότι μάταια είναι η προσπάθεια και οι κόποι μας.

Ένας άλλος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε την προσπάθεια του εγώ μας  να μας απογοητεύσει και να μας κάνει να εγκαταλείψουμε την άσκηση και τον δρόμο, είναι να του απαντάμε αποφασιστικά ότι θα παραμείνουμε σταθεροί στην προσπάθεια μας, ακόμη και αν κάνουμε μικρή πρόοδο μέχρι να πεθάνουμε. Κάθε φορά που θα μας λέει να τα παρατήσουμε, ή ότι χάνουμε αδιάκοπα τον χρόνο μας το αντίδοτο είναι:  Αν τώρα βρίσκομαι στο 1 (υποθέτοντας ότι το τέλος του δρόμου είναι το 100), πριν πεθάνω θα είμαι τουλάχιστον στο 1,1 του δρόμου και με αυτήν την ελάχιστη πρόοδο θα είμαι ικανοποιημένος/η. Ακόμη και αν δεν καταφέρω να φτάσω στην απελευθέρωση, ακόμη και αν δεν προχωρήσω πολύ στον δρόμο, δεν θα μείνω στο 1, θα προχωρήσω έστω και κατά 0,1, και αυτό θα είναι επιτυχία. Για πολλούς μήνες το εγώ μου, προσπαθούσε να με απογοητεύσει με τα παραπάνω επιχειρήματα, αλλά η αποφασιστική μου απάντηση ήταν, ότι οι κοσμικοί άνθρωποι είναι μίζεροι και δυστυχισμένοι κατά κύριο λόγο, και ότι ακόμη και 0,1 πρόοδο να κάνω μέχρι να πεθάνω αυτό θα είναι επιτυχία, ότι δεν θα παραμείνω στην ίδια κατάσταση έστω και αν η πρόοδος είναι ελάχιστη. Επίσης υπενθύμιζα στον εαυτό μου ότι συνεχίζοντας την άσκηση σταθερά, δεν θα υπάρχει οπισθοδρόμηση και εγκλωβισμός στο εγώ, αφού αυτό είναι το μόνο σίγουρο ότι θα συμβεί αν εγκαταλείψουμε την άσκηση και ακολουθήσουμε ένα εξωτερικό, τρόπο ζωής. Ταυτόχρονα, συνέχιζα σταθερά την καθημερινή μου άσκηση και τις αυτοπειθαρχίες. Κάποια στιγμή το εγώ αφού είδε ότι ήμουν αποφασισμένος να συνεχίσω τον δρόμο μου πάση θυσία, σταμάτησε να μου επιτίθεται με αυτού του είδους τις σκέψεις.

Το εγώ έχει πολλούς τρόπους και μηχανισμούς να μας βγάλει από την πρακτική ή να μας κάνει να μην ασκούμαστε με σταθερότητα και ενδιαφέρον, με τελικό σκοπό να μας κρατά τελικά δέσμιους του. Αλλά αν είμαστε αποφασισμένοι για όλα, αν είμαστε δοσμένοι στην αλήθεια, είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται, πάρα τις προσπάθειες του εγώ, να μετακινηθούμε ούτε ένα εκατοστό από τον δρόμο μας. Είναι βέβαιο ότι αργά ή γρήγορα θα  πετύχουμε την ελευθερία και την συνειδητή ένωση μας με την αληθινή μας φύση (Συνειδητότητα), που είναι ένα με τον Θεό.

Αναφέρω μερικούς ακόμα τρόπους και μηχανισμούς που χρησιμοποιεί το εγώ για να μας εξαπατήσει και να μας κρατάει υπό τον έλεγχο του:

·       Φαντασίες και φαντασιώσεις για τον εαυτό μας, την άσκηση, τον δρόμο , την ζωή κ.λπ.

·       Οι δικαιολογίες,

·       Ο φόβος και η ενοχή,

·       Να μας διασπά την προσοχή  αναζητώντας απολαυστικές εμπειρίες και βάζοντας διάφορους στόχους εφήμερους,

·       Να μας κάνει να κολλήσουμε  σε λανθασμένες ή ψεύτικες ιδέες,

·       Να κατηγορούμε  ή να επικρίνουμε τους άλλους,

·       Ο φανατισμός,

·       Η ακαμψία στην σκέψη,

·       Η αναβλητικότητα

·       Αύριο θα είναι καλύτερα τα πράγματα ή οι συνθήκες για πρακτική,

·       Η τακτική, λίγο είναι δεν πειράζει,

·       Να θεωρούμε υπεύθυνους τους άλλους (ή την ζωή) για τα βάσανα και τα προβλήματά μας,

·       Να αρνηθούμε να δούμε  τι συμβαίνει, είτε μέσα μας, είτε στην ζωή μας

·       Να παίζει τους  αδύναμους ή τους ανίκανους, δηλώνοντας ότι «δεν μπορούμε»,

·       Να πιστεύουμε ότι έχουμε δίκιο,

·       Να επιβεβαιώνουμε ότι δεν είμαστε σε θέση να επιτύχουμε μια ριζική αλλαγή,

·       Να αμφιβάλουμε για  την προσπάθεια που κάνουμε και την βελτίωση που έχουμε επιτύχει μέχρι στιγμής. Το εγώ συνήθως υποεκτιμά ή υπερεκτιμά τα πράγματα. Τα μεγαλοποιεί ή τα κάνει ασήμαντα ενώ δεν είναι.

Πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί για να αναγνωρίσετε αυτούς τους μηχανισμούς και οποιοδήποτε άλλον που μπορεί να  εφεύρει το εγώ  για να μας πολεμήσει και να βρείτε τα κατάλληλα μέσα και τρόπους για να τους ξεπεράσετε.

Θα πρέπει να χρησιμοποιείτε συνεχώς την ευφυΐα σας, την διάκριση σας και την δύναμη της θέλησης σας για  να ξεπεράσετε όλα τα τεχνάσματα που χρησιμοποιεί το εγώ, για να σας εξαπατήσει και να σας κάνει να εγκαταλείψετε πνευματική ζωή για μερικές φευγαλέες αισθητηριακές απολαύσεις, οι οποίες συνοδεύονται από μιζέρια, πόνο και δυστυχία.

Όλοι οι άγιοι και οι φωτισμένοι είχαν δυσκολίες και αντιξοότητες, αλλά τις ξεπέρασαν χάρη στην υπομονή, την επιμονή, την αποφασιστικότητα τους, την πίστη στον εαυτό τους και τον Θεό και την δύναμη της θέληση τους. O Ηρακλής, ο Περσέας, ο Ιησούς Χριστός, ο Φραγκίσκος της Ασίζης, ο Βούδας και πολλοί άλλοι περάσαν δύσκολες δοκιμασίες αλλά κατάφεραν τελικά να τις ξεπεράσουν και να πετύχουν την απελευθέρωση (φώτιση, αυτοπραγμάτωση).

Ποτέ μην απελπίζεστε, αν και μπορεί να εμφανιστούν σκέψεις και συναισθήματα απελπισίας. Πάρτε θάρρος ξανά και ξανά, προσευχηθείτε ειλικρινά από καρδιάς, ζητείστε από το Εσώτερο Είναι σας, το Θεό ή την Θεϊκή Μητέρα (Συμπαντική ενέργεια και σοφία) και θα σας δοθεί ότι χρειάζεστε για να ξεπεράσετε τις νύχτες δουλειάς και κάθε αντιξοότητα και δυσκολία που μπορεί να παρουσιαστεί στον δρόμο σας. Πάρτε κουράγιο μέσα από την προσευχή, την επαφή με δασκάλους, την μελέτη βίων αγίων και φωτισμένων,  συνεχίστε την άσκηση σας καθημερινά παρά τις δυσκολίες και την αντίσταση του εγώ, είναι βέβαιο ότι στο τέλος θα πετύχετε την απελευθέρωση και θα ζήσετε την ελευθερία, την ειρήνη και την ευδαιμονία της θεϊκής σας φύσης.