ΟΜ! Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ ΓΙΑ ΑΠΟΛΑΥΣΗ ~ Atman Nityananda

Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ ΓΙΑ ΑΠΟΛΑΥΣΗ

Ας δούμε τώρα πιο αναλυτικά πως λειτουργεί ο εγωικός μηχανισμός της επιθυμίας και της απόλαυσης. Η γνώση αυτή θα μας κάνει πιο ικανούς να αντιμετωπίσουμε το εγώ και τις επιθυμίες και να τα εξαλείψουμε από το ψυχισμό μας. Απαιτείται βέβαια συνεχής επαγρύπνηση και αυτοπαρατήρηση καθώς και σταθερή αποφασιστικότητα και θέληση να απαλλαγούμε από αυτές της χαμηλής δόνησης ενέργειες που εν αγνοία μας ή όχι θρέψαμε και αναπτύξαμε στον ψυχισμό μας. 

Το εγώ και οι επιθυμίες αναπτύσσονται με την ταύτιση, τη φαντασία, την προβολή και τη σύνδεση των εμπειριών μεταξύ τους. 

Αν είμασταν συνεχώς σε επαγρύπνηση και απορροφημένοι στην εσωτερική μας Αλήθεια, ο εγωικός μηχανισμός της επιθυμίας και της απόλαυσης δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει. Σε αυτή την κατάσταση αυτεπίγνωσης της εσωτερικής μας Αλήθειας θα βιώναμε συνεχώς την πληρότητα, την ειρήνη και την ευδαιμονία της αληθινής μας ύπαρξης που η φύση της είναι αιώνια Ύπαρξη, Συνειδητότητα, Ευδαιμονία.

Σήμερα όμως καθώς ο εγωικός μηχανισμός έχει δυναμώσει υπερβολικά στον ψυχισμό μας μια τέτοια συνεχής απορρόφηση στο κέντρο της συνειδητότητας μας είναι αδύνατη. 

Το εγώ από τη φύση του οδηγεί την επίγνωση μας προς τα έξω και προς τα κάτω ώστε να μπορέσει να γευτεί τα αντικείμενα των αισθήσεων. Το εγώ έχει ταμασική και ρατζασική φύση. Η ταμασική δόνηση κοιμίζει και θολώνει την διάνοια ενώ η ρατζασική την στρέφει προς τα αντικείμενα. Έτσι  αντί η διάνοια να είναι ήρεμη, διαυγής, αντιληπτική και να προσηλώνεται στο εσωτερικό μας φως, ακολουθεί τις επιταγές της επιθυμίας και στρέφεται προς τα αντικείμενα των αισθήσεων, με αποτέλεσμα αντί να βιώνουμε την ευδαιμονία της Ύπαρξης, να βιώνουμε την ψευδαίσθηση των απολαύσεων μαζί με πολύ πόνο και δυστυχία.

Μέσα από πνευματική άσκηση όμως είναι δυνατόν να απαλλαγούμε από το εγώ και τις επιθυμίες και να επανακτήσουμε την ελευθερία, την ειρήνη και την ευδαιμονία που είναι η πραγματική μας φύση. 

Για να εξηγήσω τον μηχανισμό της επιθυμίας θα χρησιμοποιήσω ως παράδειγμα τη λαιμαργία,  γιατί είναι αυτό που όλοι έχουμε και από τα πιο δύσκολα να εξαλείψουμε, καθώς σχετίζεται με την επιβίωση μας. Αν θέλαμε για παράδειγμα να κόψουμε το τσιγάρο αλλά και να απαλλαγούμε από το αντίστοιχο εγώ και το ενεργειακό πεδίο που έχουμε δημιουργήσει σχετικά με αυτό θα ήταν πιο εύκολο (το πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι σχετικό και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες) γιατί δεν είναι απαραίτητο να ξαναπιούμε τσιγάρο για να ζήσουμε. Όμως καθώς είμαστε υποχρεωμένοι να τρώμε καθημερινά η λαιμαργία έχει την δυνατότητα να τρέφεται και να διατηρείται στον ψυχισμό μας μέσα από την εμπειρία του καθημερινού φαγητού.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι το εγώ τρέφεται με την φαντασία, την ταύτιση και την προβολή της απόλαυσης στα αντικείμενα (δεν υπάρχει απόλαυση στα αντικείμενα). Ο νους προβάλει την απόλαυση σε αυτά και δημιουργεί μια σύνδεση ανάμεσα στο αντικείμενο και το αισθητήριο ερέθισμα που παίρνει από αυτό με την απόλαυση και την ικανοποίηση που προβάλει σε αυτό. Σε αυτή την υπνωτική κατάσταση ταύτισης κάθε φορά που έχουμε την ίδια ή παρόμοια εμπειρία απόλαυσης αυτός ο σύνδεσμος μεταξύ αντικειμένου και απόλαυσης δυναμώνει καθώς και η καταγραφή τους στο υποσυνείδητο ως ενεργειακό πεδίο. Αυτά γίνονται μια ψυχολογική οντότητα μέσα μας και λειτουργούν ανεξάρτητα από τη συνειδητή μας θέληση και την λογική μας.

  ΠΩΣ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙΤΑΙ Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ
                 ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΤΟΥ

Ο μηχανισμός της επιθυμίας λειτουργεί σε όλους εκτός από τους φωτισμένους που είναι ελεύθεροι από τις επιθυμίες και το εγώ και βιώνουν συνεχώς την ειρήνη, την πληρότητα και την ευδαιμονία του πνεύματος. Το υποσυνείδητο τους είναι καθαρό από μνήμες, εγώ, επιθυμίες κ.λπ. και τα αισθητηριακά ερεθίσματα που φθάνουν σε αυτούς μέσω των αισθήσεων δεν προκαλούν καμία αλλαγή στην συνειδητότητα τους.  

Ο μηχανισμός της επιθυμίας ενεργοποιείται μέσω κάποιου ερεθίσματος

           Το ερέθισμα αυτό μπορεί να είναι εξωτερικό ή εσωτερικό:

1. ΕΡΕΘΙΣΜΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ: Η επιθυμία μπορεί να ενεργοποιηθεί από κάποιο αισθητήριο ερέθισμα που φτάνει στο νου μέσω των αισθήσεων, (εικόνα, ήχος, οσμή, αφή, γεύση). Οποιοδήποτε εικόνα, ήχος, οσμή κ.λπ., οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να διεγείρει την επιθυμία και αυτή να μας ωθήσει να την ικανοποιήσουμε. 

2. ΕΡΕΘΙΣΜΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ: Η επιθυμία ενεργοποιείται επίσης μέσω της ανάμνησης κάποιου αντικειμένου απόλαυσης, κάποιας σκέψης, εικόνας, συναισθήματος κλπ.. Στην περίπτωση αυτή το ερέθισμα θα επαναφέρει από την μνήμη και μέσω της φαντασίας στο συνειδητό το αντικείμενο της επιθυμίας.

  Αμέσως  μετά το ερέθισμα και την ενεργοποίηση της επιθυμίας μπορούν να συμβούν τα παρακάτω:

1. Ταύτιση με την επιθυμία και εκπλήρωση της επιθυμίας.
2. Άμεση απόρριψη και παραίτηση και μη εκπλήρωση της 

3.  Συνδιαλλαγή για το αν θα την εκπληρώσουμε ή όχι, και μετά την συνδιαλλαγή παραίτηση ή εκπλήρωση τηε επιθυμίας.

 ΤΑΥΤΙΣΗ-ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ 

 

 Σε αυτή την πρώτη περίπτωση ανήκει η πλειοψηφία της ανθρωπότητας. Το εγώ και οι επιθυμίες χρησιμοποιούν το ενεργειακό πεδίο, την φαντασία το νου, τα αισθητήρια όργανα και τις λειτουργίες του σώματος για να εκδηλωθούν. 

Ο άνθρωπος σε αυτή την περίπτωση ταυτίζεται πλήρως με την επιθυμία και προσπαθεί να την εκπληρώσει όσο γίνεται πιο γρήγορα. Δεν έχει καμία επίγνωση τι πραγματικά συμβαίνει στο ψυχισμό του και οδηγείται από την ορμή της επιθυμίας προς το αντικείμενο της απόλαυσης. Το χειρότερο είναι ότι νομίζει πως η επιθυμία και η εκπλήρωση της είναι δική του επιλογή.

Σε περίπτωση που δεν υπάρχει εκείνη τη στιγμή η δυνατότητα να εκπληρωθεί η επιθυμία για διάφορους λόγους, τότε αναβάλλεται η εκπλήρωση της για αργότερα ή αν υπάρχει η δυνατότητα μεταφέρεται η επιθυμία σε άλλο αντικείμενο.

Ταυτόχρονα με την επιθυμία εγείρεται η ανησυχία και ο φόβος μήπως για κάποιο λόγο ματαιωθεί η εκπλήρωση της. Επίσης όταν κάτι ή κάποιος μπουν εμπόδια στην εκπλήρωση της, η ίδια η επιθυμία μεταμορφώνεται σε εκνευρισμό, δυσαρέσκεια ή θυμό και επιτίθεται σε αυτόν που μας εμποδίζει να την εκπληρώσουμε.

Ο φόβος και ο θυμός είναι τα πρώτα παιδιά που γεννιούνται με την επιθυμία, μαζί με την αρέσκεια, την απαρέσκεια, την προσκόλληση και την απληστία. Προσκόλληση είναι η κατάσταση να υποφέρουμε ακόμη και στην ιδέα ότι μπορεί να χάσουμε αυτό που μου δίνει απόλαυση. Απληστία είναι η κατάσταση στην οποία νοιώθω ψυχαναγκαστικά να έχω όλο και περισσότερο από αυτό που απολαμβάνω, (π.χ. όλο και περισσότερο φαγητό, ποτό, χρήματα, σεξ, γνώσεις, αποκτήματα, κ.λπ.).

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΡΡΙΨΗ

Σε αυτήν κατηγορία ανήκουν οι πολλοί προχωρημένοι ασκούμενοι και οι γιόγκι.  
Ο μηχανισμός της επιθυμίας έχει χάσει την δύναμη του από την συνεχή άσκηση, τον εξαγνισμό του νου και την συνεχή προσήλωση του νου στην καρδιά μας, στην αληθινή μας φύση.

Οι φωτισμένοι δεν έχουν επιθυμίες οπότε δεν τίθεται θέμα απόρριψης ή εκπλήρωσης.


ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗΣ

Σε αυτήν κατηγορία ανήκουν οι άνθρωποι της ζωής αλλά και οι πνευματικοί ασκούμενοι.

Οι πρώτοι μπορεί να μπουν στην διαδικασία να συλλογιστούν για λίγο αν θα εκπληρώσουν την επιθυμία ή όχι, για λόγους υγείας, για ηθικούς ή κοινωνικούς λόγους και οι ασκητές πιθανόν για τους ίδιους λόγους αλλά κυρίως γιατί θέλουν να ελευθερωθούν από τον ψυχαναγκαστικό μηχανισμό του εγώ και της επιθυμίας και να βιώσουν την μακαριότητα, την ειρήνη και την ελευθερία του πνεύματος και να ενωθούν για πάντα με την παγκόσμια Συνειδητότητα (Θεό).

Στους κοσμικούς ανθρώπους παραδείγματα γνωστά σε όλους είναι η προσπάθεια των καπνιστών να απαλλαγούν από το κάπνισμα και τον εθισμό τους σε αυτό, οι αλκοολικοί που προσπαθούν α κόψουν το ποτό και αυτοί που θέλουν να αδυνατίσουν προσπαθώντας να ελαττώσουν το φαγητό. Κάποιοι το πετυχαίνουν κάποιοι όχι. Σε αυτούς επειδή δεν κάνουν ουσιαστική άσκηση για να μεταμορφώσουν το νου τους και να διαλύσουν την  επιθυμία συμβαίνει αρκετές φορές να ξαναρχίζουν μετά από καιρό το τσιγάρο που με το τόσο κόπο έκοψαν ή ξαναρχίζουν να τρώνε λαίμαργα και να ξαναβάζουν κιλά. Τα κίνητρα τους για να κόψουν την κακή τους συνήθεια είναι κυρίως η κακή υγεία ή ο φόβος μιας πιθανής σοβαρής ασθένειας ή η ανάγκη για αποδοχή από τους άλλους και όχι μια βαθιά ανάγκη για μεταμόρφωση σε ένα ανώτερο επίπεδο Συνειδητότητας.

 Αν είμαστε επάγρυπνοι και ο μηχανισμός της επιθυμίας γίνει αντιληπτός από το συνειδητό νου και την διάκριση έγκαιρα, τότε μπορεί να ματαιώσουμε την εκπλήρωση της επιθυμίας άμεσα. Αυτό είναι και το καλύτερο.

 Όταν όμως δεν είμαστε αρκετά επάγρυπνοι για να ελέγχουμε το νου, την καρδιά και τις αισθήσεις μας επαρκώς, μπορεί να αντιληφθούμε την εκδήλωση της επιθυμίας αφού έχει κυριαρχήσει στο ενεργειακό, νοητικό και συναισθηματικό μας κέντρο. Στην περίπτωση αυτή για τους κοσμικούς ανθρώπους που δεν έχουν μάθει τεχνικές για να αντιμετωπίσουν τις διάφορες ψυχολογικές καταστάσεις είναι δύσκολο να αποφύγουν την εκπλήρωση της.

Οι πνευματικοί ασκητές που έχουν αρκετή εμπειρία και έχουν ασκηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορούν έστω και με καθυστέρηση να ματαιώσουν την εκδήλωση της επιθυμίας. 

Οι προχωρημένοι ασκούμενοι έχουν αναπτύξει αρετές, τεχνικές και διάφορες ικανότητες, οι οποίες τους επιτρέπουν να αντιληφθούν έγκαιρα τι συμβαίνει στον ψυχισμό τους, ελέγχουν συστηματικά το νου και τις αισθήσεις και με αυτόν τον τρόπο δεν δίνουν χώρο στον μηχανισμό της επιθυμίας να κυριαρχήσει στον ψυχισμό τους. Αλλά ακόμη και αν κάποια στιγμή από απροσεξία κάποια επιθυμία κάνει έντονη την εκδήλωση της μπορούν να την καταλαγιάσουν έστω και δύσκολα.

Στις αρχές της πνευματικής μας πορείας είναι φυσικό να αποτυγχάνουμε πολλές φορές και να πέφτουμε εύκολα θύματα στα τεχνάσματα αλλά και την ορμή της επιθυμίας. Αυτό πρέπει να το δεχτούμε ωε μέρος της πορείας μας για να μην χάνουμε άσκοπα ενέργεια σε ενοχές, θλίψη και άλλα παρόμοια παιχνίδια του εγώ. Αλλά ταυτόχρονα κάθε φορά που πέφτουμε θα πρέπει να κάνουμε όλο και κάτι περισσότερο ώστε να είμαστε πιο έτοιμοι την επόμενη φορά που θα ξαναεμφανιστεί η επιθυμία. Είναι γεγονός ότι αν δουλεύουμε συστηματικά με αποφασιστικότητα και ειλικρίνεια θα γινόμαστε όλο και πιο ικανοί να αντιλαμβανόμαστε την εκδήλωση της επιθυμίας όλο και νωρίτερα, και έτσι θα είναι εύκολο να σταματάμε την εκδήλωση της αλλά θα έχουμε και την δύναμη και την διάκριση να την σταματήσουμε ακόμη και αν εκδηλωθεί με δύναμη. Επιπλέον θα μπορούμε κάθε φορά να διαλύουμε κατά κάτι από το ενεργειακό της πεδίο και έτσι να αδυνατίζει σιγά-σιγά και να μην μπορεί πλέον να εκδηλωθεί και στο τέλος να την εξαλείψουμε  ολοκληρωτικά.

Αν προσπαθήσουμε να αντισταθούμε στην ορμή της επιθυμίας, η επιθυμία χρησιμοποιεί δύο τρόπους για να κάμψει την αντίσταση της θέλησης μας.

Πρώτος. Χρησιμοποιεί την φαντασία και μας κάνει να βλέπουμε το αντικείμενο της επιθυμίας δελεαστικό. Στην πραγματικότητα προβάλει στην εικόνα της φαντασίας την απόλαυση που θέλει να βιώσει κατά τον ίδιο τρόπο που το κάνει στο όνειρο όταν κοιμόμαστε. Για παράδειγμα βλέπουμε στον ύπνο μας τον εαυτό μας να απολαμβάνει την ηδονή της  σεξουαλικής ενέργειας με κάποιο πρόσωπο. Όλο αυτό είναι φτιαγμένο απο την φαντασία και την προβολή της ηδονής μας σε αυτήν. Το ίδιο συμβαίνει και με τις ταινίες και τις εικόνες, προβάλουμε σε αυτές την λαγνεία μας, την απόλαυση και το πάθος μας. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τα πραγματικά πρόσωπα και αντικείμενα.

Μαζί με την φαντασία η επιθυμία χρησιμοποιεί και τη σκέψη για να παρουσιάζει έντεχνα διάφορα επιχειρήματα για να μας πείσει να ενδώσουμε στην εκπλήρωση της. Είναι πολύ πανούργα και κάνει να φαίνονται τα επιχειρήματα λογικά και πειστικά.

Δεύτερος:. Η ίδια η επιθυμία (που είναι κάποιας μορφής ενέργεια) μεταμορφώνεται σε μια πολύ δυσάρεστη και δυσβάσταχτη αίσθηση η οποία μας κάνει να υποφέρουμε. Είναι μια αφόρητη κατάσταση, ένα μικρό βασανιστήριο που μας πιέζει να ενδώσουμε στην επιθυμία. Και για να γλυτώσουμε από αυτό το βασανιστήριο προτιμάμε να ενδώσουμε (που είναι το ευκολότερο) και να την ικανοποιήσουμε παρά να υποφέρουμε.

Συνήθως σε  αυτή την φάση η επιθυμία εναλλάσσει με μεγάλη ταχύτητα  τα δύο προσωπεία της. Μια παίρνει την μορφή της απόλαυσης για να μας δελεάσει να απολαύσουμε το αντικείμενο και μια την μορφή της πίεσης και του βασανιστηρίου. Αυτό γίνεται συνέχεια μέχρι να μας κουράσει και να εγκαταλείψουμε την μάχη, να παραδοθούμε και να την εκπληρώσουμε.

Γίνεται μια ψυχολογική μάχη ανάμεσα στο συνειδητό νου, την λογική και την διάκριση και το μηχανισμό της επιθυμίας (το ρατζασοταμασικό εγώ, το id που έλεγε ο Δρ. Φρόυντ) για το ποιος θα επικρατήσει. Σε άλλες περιπτώσεις κερδίζει η διάνοια και η συνειδητή θέληση οπότε έχουμε απόρριψη της εκπλήρωσης της επιθυμίας και σε άλλες κερδίζει η επιθυμία.

Αυτό εξαρτάται από το πόσο προχωρημένος είναι κανείς πνευματικά, πόσο έχει δηλαδή εξαγνιστεί στο νου και την καρδιά, πόσο επαφή έχει με το κέντρο του, την αληθινή του φύση (ζωντανή σιωπηλή παρουσία) , το κίνητρο, το πόσο αποφασισμένος είναι να υπερβεί τις επιθυμίες και τα πάθη του, την δύναμη της θέλησης του, την πίστη του στο Θεό αλλά και τις συνθήκες εκείνης της στιγμής.

Καθώς προχωρά κανείς όμως στο πνευματικό του αγώνα θα κυριαρχεί στον μηχανισμό της επιθυμίας όλο και πιο συχνά όλο και πιο εύκολα. Αυτό συμβαίνει γιατί με την άσκηση θα έχει καταφέρει να διαλύσει και να αδυνατίσει την δύναμη της επιθυμίας, θα έχει ισχυροποιήσει την θέληση του, θα έχει περισσότερο έλεγχο στις αισθήσεις και το νου. Θα επικρατεί στον νου του η σάττβα ποιότητα έναντι της ράτζας και της τάμας και έτσι οι επιθυμίες δεν έχουν το ενεργειακό υπόβαθρο που χρειάζονται για να εκδηλωθούν εύκολα.

Επίσης ο νους του θα έχει περισσότερο διαύγεια, σταθερότητα, συγκέντρωση, αυτοπαρατήρηση, περισσότερο αδιαφορία για τα εγκόσμια αλλά και ταυτόχρονα θα έχει αρχίσει να απολαμβάνει την εσωτερική ειρήνη, πληρότητα και ευτυχία έστω και σε κάποιο μικρό βαθμό. 

Συνεπώς μετά την ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗ έχουμε δύο περιπτώσεις:

1.      Παραίτηση. Να μην εκπληρώσουμε την επιθυμία, να καταφέρνουμε να καταλαγιάσουμε την επιθυμία και να επιστρέψουμε στην ειρήνη.

2.      Να δώσουμε την συγκατάθεση μας (να ενδώσουμε) και να την εκπληρώσουμε.

 Ας δούμε στον παρακάτω πίνακα σχηματικά τα τεχνάσματα και τα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί το εγώ στο στάδιο της ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗΣ για να μας κάνει να ενδώσουμε στην απαίτηση του αλλά και τι μας βοηθάει να αντιμετωπίσουμε την επιθυμία και να ματαιώσουμε την εκπλήρωση της. Εδώ αναφέρομαι στο εγώ της λαιμαργίας αλλά η διαδικασία είναι παρόμοια με όλες τις επιθυμίες : 

ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ	ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ
Επιχειρήματα  του εγώ για να ενδώσουμε στην επιθυμία	Για να παραιτηθούμε από την παρόρμηση της επιθυμίας πρέπει:
1.      Έχω το δικαίωμα 2.      Αν δεν χαρώ τι ζωή τότε τι ζω. 3.      Άλλα είναι που πειράζουν. 4.      Λίγο είναι δεν πειράζει. 5.      Θα είναι το τελευταίο. 6.      Νοιώθω αδύναμος πρέπει να φάω 7.      Χρειάζομαι βιταμίνες κ.λπ. 8.      Αν δεν φάω θα αρρωστήσω, ή θα πεθάνω. 9.      Αν δεν φάω δεν μπορώ να εργαστώ, να κοιμηθώ κ.λπ. 10.  Έχω ένταση και με το φαγητό θα ηρεμήσω. 11.  Σήμερα είχα επιτυχία αξίζει να αμειφτώ. 12.  Είμαι χαρούμενος πρέπει να το γιορτάσω. 13.  Το αξίζω μετά από τόση ταλαιπωρία 14.  Αφού μου το προσφέρουν πρέπει να το πάρω. 15.  Κρίμα να το πετάξω. 16.  Το έχω πληρώσει θα το φάω,	1.      Να έχουμε υψηλό κίνητρο. Κάποιο ανώτερο σκοπό. 2.      Να θέλουμε πραγματικά να ελευθερωθούμε από την επιθυμία. 3.      Να είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε τα πάντα για να το πετύχουμε. 4.      Να έχουμε γνώση για τη φύση της επιθυμίας και του νου. 5.      Να γνωρίζουμε τεχνικές και μεθόδους. 6.      Να αναπτύξουμε την αυτεπίγνωση, την διάκριση και την αποσπασμένη αυτοπαρατήρηση 7.      Να αντέχουμε στην πίεση που μας ασκεί η επιθυμία. 8.      Να έχουμε δυνατή θέληση 9.       Να νοιώθουμε ικανοποίηση και χαρά από άλλα πράγματα.

  

 ΑΜΕΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ

 Στην περίπτωση των προχωρημένων γιόγκι συνήθως υπάρχει αταραξία και απόρριψη της επιθυμίας ήδη από την αρχή. Ο μηχανισμός γίνεται αντιληπτός πολύ εύκολα και στην πραγματικότητα σταματά εν τη γενέσει του. Ο προχωρημένος γιόγκι έχει διαλύσει το μεγαλύτερο μέρος των επιθυμιών και έχει αδυνατίσει σε μεγάλο βαθμό εναπομείναντες επιθυμίες.

Ο μηχανισμός της επιθυμίας έχει χάσει τη δύναμη του και δεν μπορεί να κυριαρχήσει στις νοητικές, συναισθηματικές και ένστικτες λειτουργίες, ούτε να κάμψει τη θέληση του. Δύσκολα χάνει την αυτοκυριαρχία και τον αυτοέλεγχο του, αλλά και αν ακόμη για λίγο συμβεί αυτό, πολύ εύκολα επιστρέφει σε κατάσταση εσωτερικής ειρήνης και αταραξίας. Σίγουρα δεν έχει φτάσει στην απελευθέρωση αλλά είναι πολύ κοντά σε αυτή. 

Μπορούμε όμως όλοι μας να απορρίπτουμε την επιθυμία απ' την αρχή τουλάχιστον σε κάποιες περιπτώσεις και σταδιακά να αυξάνουμε αυτή την ικανότητα και σε συχνότητα και σε ποιότητα. Δηλαδή να είμαστε όλο και πιο επάγρυπνοι ώστε να αντιλαμβανόμαστε έγκαιρα την επιθυμία πριν γίνει μεγάλο κύμα, ώστε να είναι εύκολο να την σταματήσουμε. Αυτό απαιτεί να αναπτύξουμε την αυτεπίγνωση και τον διαλογισμό ώστε να έχουμε μια άγκυρα να πιαστούμε και να μην ταυτιζόμαστε εύκολα  με την φαντασία, τις σκέψεις και το συναίσθημα. Επιπλέον θα πρέπει να διαλύουμε τις διάφορες επιθυμίες με διαφορές τεχνικές ώστε να χάνουν δύναμη και να μην μπορούν να μας  ταυτίσουν. αυτό είναι μια μακριά διαδικασία που απαιτεί υπομονή, επιμονή, αποφασιστικότητα και φιλόπονη συστηματική και ειλικρινή εργασία.

Μόνο στους φωτισμένους δεν εγείρονται πια επιθυμίες αφού έχει διαλυθεί σε αυτούς όλος η μηχανισμός και το ενεργειακό πεδίο της επιθυμίας. Επίσης όταν φθάνουν σε αυτούς ερεθίσματα αισθητηριακά μέσω των αισθήσεων παραμένουν φυσικά και αβίαστα σε ειρήνη και αταραξία, ενωμένοι με την εσωτερική τους Αλήθεια, το αθάνατο πνεύμα της ζωής, που είναι η ίδιο σε όλους και είναι αυτό που αποκαλούμε Θεό.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι δημιουργούμε το πεπρωμένο μας μέσα από τις σκέψεις, τις επιθυμίες και τις πράξεις μας. Όλα αυτά που ζούμε σήμερα καλά και άσχημα, είναι το αποτέλεσμα αυτών που έχουμε κάνει, σκεφτεί και επιθυμήσει στο παρελθόν.

Η ΕΞΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΥΣΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΜΑΣ

Η σειρά που συμβαίνει η σκλαβιά στην ύλη

· ΕΜΠΕΙΡΙΑ
· ΤΑΣΗ
· ΣΥΝΗΘΕΙΑ
· ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ
· ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ 

Οι καλές συνήθειες (π.χ. καθημερινή προσευχή καθορισμένες ώρες της ημέρας) δεν μας δεσμεύουν αλλά μας βοηθούν να υπερνικήσουμε τις κακές και να  απελευθερωθούμε.

Συνεχίζεται στο επόμενο άρθρο:  Οι μηχανισμοί της επιθυμίας

ΟΜ! Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΝΟΥ & Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ~ Atman Nityananda

Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΝΟΥ & Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ

Αν κάποιος διαβάσει βιβλία και ακούσει πνευματικούς δασκάλους θα διαπιστώσει κανείς εύκολα ότι οι περισσότεροι όταν αναφέρονται στο διαλογισμό και την συγκέντρωση αναφέρονται κυρίως στον έλεγχο των σκέψεων και του νου.

Πράγματι ο έλεγχος των σκέψεων και του νου είναι το ζητούμενο, διότι μέσου του νου κατευθύνουμε την προσοχή εκεί που θέλουμε. Αν ελέγξουμε το νου τότε μπορούμε να διατηρήσουμε την προσοχή σταθερά στο αντικείμενο διαλογισμού που μπορεί να είναι ένα μάντρα, ένας αφορισμός από τις Ουπανισάδες (για παράδειγμα: Είμαι Μπράμαν), η αίσθηση Εγώ Είμαι κ.λπ.

Αλλά ποια είναι η αιτία που δεν μπορούμε να σταματήσουμε την ταύτιση με τις σκέψεις μας και ακόμη περισσότερο να σταματήσουμε εντελώς όλες τις σκέψεις εκτός απ αυτές που θέλουμε να συγκεντρώσουμε το νου μας;

Πολλές είναι οι αιτίες που δεν μπορούμε να ελέγξουμε το νου και τις σκέψεις μας. Επιγραμματικά αναφέρω τις κυριότερες: Η συνήθεια και η μηχανικότητα του νου, η κυριαρχία στο νου των ράτζας και τάμας γκούνας αντί του σάττβα, οι επιθυμίες και όλα τα ελαττώματα που παράγονται από αυτά (απληστία, ζήλια, κενοδοξία, λαγνεία, λαιμαργία, φιλαργυρία, υπερηφάνεια κ.λπ.), τα αρνητικά συναισθήματα (Φόβος, θυμός, μίσος, μνησικακία, ανυπομονησία, στεναχώρια, δυσαρέσκεια, κ.λπ.) και η τεμπελιά.

Είναι σημαντικό επίσης να επισημάνω ότι δεν είναι όλες οι σκέψεις της ίδιας κατηγορίας. Υπάρχουν οι σκέψεις που σχετίζονται με κάτι πρακτικό (όπως το τι θα πάμε να ψωνίσουμε στο σούπερ μάρκετ) αλλά και οι σκέψεις πίσω από τις οποίες υπάρχει μια βαθύτερη αιτία που τις προκαλεί και είναι φορτισμένες με συναισθηματική ενέργεια. Συνήθως πίσω απ τις σκέψεις αυτές βρίσκεται κάποια επιθυμία, κάποιο πάθος (ζήλια, κενοδοξία, απληστία, αλαζονεία..), κάποιο συναίσθημα (φόβος, θυμός, ενοχές, στεναχώρια..), κάποιος προγραμματισμός απ την παιδική ηλικία που συνήθως σχετίζεται με την αυτοαξία μας (ντροπή, αίσθηση κατωτερότητας, φόβος, κ.λπ.).

Είναι εύκολο να απαλλαγούμε απ τις σκέψεις που σχετίζονται με πρακτικά θέματα της ζωής αλλά δεν είναι καθόλου εύκολο να απαλλαγούμε απ τις σκέψεις που σχετίζονται με τι επιθυμίες, τους προγραμματισμούς και τα συναισθήματα. Αυτού του είδους τις σκέψεις οι μοναχοί της φιλοκαλικής παράδοσης τις ονομάζουν ΛΟΓΙΣΜΟΥΣ και τους θεωρούν τους υπ αριθμόν ένα κίνδυνο στην πνευματική ζωή και άσκηση. Στον ορθόδοξο μοναχισμό κάνουν λόγο για τα 7 κύρια ελαττώματα* ως τα θεμέλια όλων των άλλων ελαττωμάτων και βέβαια ως τις βασικές αιτίες που ο άνθρωπος έχασε την πνευματική του υπόσταση.

Αν διαβάσει κανείς την Μπαγκαβάντ Γκίτα θα διαπιστώσει επίσης ότι απελευθερωμένος Γιόγκι είναι αυτός που είναι ελεύθερος από επιθυμία, φόβο, θυμό και απληστία. Και αυτό το επαναλαμβάνει σε αρκετά κεφάλαια και στροφές. Αναφέρεται επίσης και στον έλεγχο του νου, των αισθήσεων και του πράνα (ζωτικής ενέργειας) αλλά αυτό που κάνει κάποιο φωτισμένο είναι η ελευθερία του νου του από τις επιθυμίες, το φόβο και το θυμό και όχι απλά ο έλεγχος του νου και των σκέψεων.

Είναι προφανές ότι χωρίς την διάλυση των ελαττωμάτων και των επιθυμιών που κινούν το νου και δημιουργούν σκέψεις και συναισθήματα είναι αδύνατος ο έλεγχος των σκέψεων και του νου. Χωρίς έλεγχο του νου είναι αδύνατος ο βαθύς διαλογισμός και χωρίς βαθύ διαλογισμό είναι αδύνατος η συγχώνευση του νου στην πηγή του, την Συνειδητότητα.

Ανεξάρτητα από τον δρόμο ή την μέθοδο άσκησης που ακολουθεί κάποιος, η άσκηση του θα πρέπει να περιλαμβάνει τα τρία παρακάτω σημαντικά.:

1. Διάλυση των ελαττωμάτων με διάφορες τεχνικές, η οποία όμως προϋποθέτει από στιγμή σε στιγμή συνεχή εγρήγορση (νήψη όπως την λένε οι μοναχοί) με αυτοενθύμιση (της ύπαρξης μας, της βαθιάς ησυχίας μέσα μας) και αυτοπαρατήρηση του νου και της καρδιάς. Σκοπός είναι να σταματούμε ή να αποφεύγουμε την ταύτιση με τις σκέψεις και τα συναισθήματα και μέσω της παρατήρησης και της διάκρισης να αντιλαμβανόμαστε το ελάττωμα ή ο προγραμματισμός που υπάρχει πίσω από αυτά. Στην συνέχεια κάθε βράδυ (ή όποτε έχετε προγραμματίσει), στοχασμός, ανάλυση, μελέτη με σκοπό να κατανοήσουμε την λειτουργία και τη φύση του εγώ που εξετάζουμε και εφαρμογή κάποιας τεχνικής για την διάλυση του.

Στην εργασία της διάλυσης των εγώ κεντρικό ρόλο έχει η μη ταύτιση με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και η δημιουργία απόστασης από αυτά. Αν συνεχίζουμε ταυτισμένοι με τις εγωικές τάσεις που εκφράζονται είτε σαν σκέψεις είτε σαν συναισθήματα είναι αδύνατον να κάνουμε οποιαδήποτε σοβαρή εργασία με τον εαυτό μας. Για να σταματήσουμε ή να αποφύγουμε την ταύτιση υπάρχουν διάφοροι τρόποι και τεχνικές. Φυσικά όταν έχουμε διαλύσει μεγάλο μέρος του εγώ και έχουμε προχωρήσει πολύ στο διαλογισμό η μη τάυτιση (ή η απόσπαση) γίνεται σχετικά εύκολα και φυσικά αλλά μέχρι τότε ο αγώνας είναι μεγάλος και πρέπει να βρούμε και να εφεύρουμε πολλούς τρόπους για να την σταματήσουμε. Μαγικά κόλπα δεν υπάρχουν. Σφοδρή επιθυμία για την απελευθέρωση και συνεχής ειλικρινής και συστηματική άσκηση είναι αυτά που απαιτούνται.

Οπότε για την διάλυση των ελαττωμάτων ή εγώ απαιτείται εργασία από στιγμή σε στιγμή και εργασία στο σπίτι. Φυσικά στη διάλυση των εγώ συμβάλουν και όλες οι άλλες πρακτικές που κάνουμε (διαλογισμός, προσευχή, πραναγιάμα, χάθα γιόγκα ασάνας, τζάπα μάντρα, μπάκτι-λατρεία, στοχασμός, χαλάρωση, συγκέντρωση, κ.λπ.). άλλες περισσότερο άμεσα, άλλες έμμεσα.

2. Διαλογισμός. Ο διαλογισμός παρ’ ότι είναι το προτελευταίο σκαλοπάτι της Γιόγκα είναι απαραίτητο να εξασκούμαστε απ΄ την αρχή της πνευματικής μας πορείας. Ανεξάρτητα από το πόσο καλά μπορούμε να διαλογιστούμε είναι απαραίτητος διότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος να έρθουμε σε επαφή με το βαθύτερο μέρος του εαυτού μας και να δημιουργήσουμε χώρο και απόσταση απ τις εγωικές εκφράσεις στον νου και την καρδιά για να μην χανόμαστε σε αυτά.

Στην πράξη ο διαλογισμός βοηθάει στην διάλυση των εγώ και η διάλυση των εγώ στο να εμβαθύνουμε στο διαλογισμό. Βέβαια υπάρχουν πολλές διαφορετικές τεχνικές για να φτάσει κανείς στην διαλογιστική κατάσταση. Ο καθένας σύμφωνα με το πεπρωμένο του, την ιδιοσυγκρασία του, την κλίση του και τις ικανότητες του θα ακολουθήσει αυτή που του ταιριάζει.

3. Σαττβικός και οργανωμένος τρόπος ζωής. Αν η πρακτική μας δεν έχει ως υπόβαθρο ένα σαττβικό τρόπο ζωής και η καθημερινότητα μας δεν είναι καλά οργανωμένη έτσι ώστε να βοηθά την πνευματική μας άσκηση δεν θα έχουμε μια σοβαρή πρόοδο, πόσο μάλλον να πετύχουμε την απελευθέρωση ή την φώτιση. Σαττβικός τρόπος ζωής σημαίνει ότι θα πρέπει οποιαδήποτε άποψη της ζωής μας να σχετίζεται με την σάττβα γκούνα. Η μουσική που ακούμε, το φαγητό που τρώμε, τα ποτά που πίνουμε, οι δραστηριότητες που κάνουμε, οι φιλίες και οι σχέσεις που διατηρούμε, το περιβάλλον που ζούμε κ.λπ. πρέπει να σχετίζονται με το σάττβα. Σκοπός είναι ο νους μας να γίνει σαττβικός διότι μόνο ένας νους σαττβικός μπορεί να αναπτύξει τις ανώτερες ικανότητες του, να διαλογιστεί και τελικά να πετύχει την φώτιση. Επειδή οτιδήποτε εμπειρώμαστε και σχετιζόμαστε τρέφει το νου είναι απαραίτητο να είναι σάττβα, διότι έτσι αυξάνει το σάτβα στο νου. Μέσα σε αυτά που αυξάνουν το σάττβα το κέντρο βέβαια είναι οι πνευματικές πρακτικές, αλλά είναι απαραίτητο όλες οι δραστηριότητες μας να είναι στην πλειοψηφία τους σάττβα (Είναι αδύνατος να είναι όλα σάττβα) για να επιταχύνουμε την διαδικασία της μεταμόρφωσης του νου.

Για να το εφαρμόσουμε αυτό στην πράξη απαιτείται μελέτη και κατανόηση των λειτουργιών των τριών γκούνας (σάττβα-ράτζας-τάμας). Για την μελέτη των γκούνας μπορείτε να βρείτε στο διαδίκτυο πολλές πηγές. Σας προτείνω να διαβάσετε κείμενα και βιβλία του Dr. David Frawley. Μπορείτε να διαβάσετε στο μπλόκ μου ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΓΚΟΥΝΑΣ (Σάττβα-Ράτζας-Τάμας)  στα αγγλικά THE THREE GUNAS.

Μέσα σε αυτούς τους τρεις πυλώνες άσκησης υπάρχουν διάφορες πρακτικές και τεχνικές που μπορούν να εφαρμοστούν για την επίτευξη των στόχων. Σε αυτό το κείμενο περιορίστηκα να δώσω μια κεντρική ιδέα σχετικά με την πνευματική ασκηση. Μπορείτε να βρείτε περισσότερα άρθρα σχετικά με αυτά στα διάφορα μπλόκ μου.

~~~~

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

7 κύρια ελαττώματα*:

Οκνηρία: Αποφυγή φυσικής ή πνευματικής δραστηριότητας, τεμπελιά.

Αλαζονεία: Ψευδαίσθηση ότι είμαι ο πιο σπουδαίος και ο καλύτερος. Υπεροψία, περηφάνια.

Λαιμαργία: Η επιθυμία να καταναλώνεις περισσότερη ποσότητα τροφής από όση χρειάζεσαι, βουλιμία.

Λαγνεία: επίμονη και ακατανίκητη ανάγκη για σαρκική απόλαυση.

Απληστία: ανεξάντλητη επιθυμία για υλικά αγαθά, πλεονεξία.

Οργή: θυμός, μανία για εκδίκηση.

Ζηλοφθονία: η λαχτάρα να αποκτήσεις αυτά που κατέχει ο άλλος και η δυσκολία να χαρείς με την επιτυχία του.

Ομ! ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ - 01; ~ Atman Nityananda

ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ;

Αν ο νους μας ήταν ελεύθερος από επιθυμίες και πάθη ο διαλογισμός θα ήταν η φυσική μας κατάσταση.

Δηλαδή ο νους μας φυσικά και αυθόρμητα θα ήταν εδραιωμένος στην πηγή του τον Ατμαν (Συνειδητότητα) και ζούσαμε αυθόρμητα την ειρήνη και την μακαριότητα της πνευματικής μας φύσης και οι δράσεις μας θα ήταν σε αρμονία με την ζωή και όλα τα όντα.

Αλλά εξ αιτίας των επιθυμιών για αισθητηριακές απολαύσεις ο νους εξωστρέφεται, ταυτίζεται και προσκολλάται στα αντικείμενα των αισθήσεων. Έτσι λόγω της εξωστρέφειας από τη μια μεριά ο νους δεν βιώνει την ευδαιμονία και την ειρήνη του πνεύματος και απ την άλλη αναπτύσσει τις εγωϊκές ιδιότητες (θυμός, μίσος, υπερηφάνεια, φόβος, ζήλεια, κενοδοξία, ανυπομονησία, δυσαρέσκεια, αρέσκεια κ.λπ…) οι οποίες προκαλούν πόνο και δυστυχία.

Αφού λοιπόν ο νους λόγω των επιθυμιών και παθών κινείται συνεχώς προς τα έξω μηχανικά και ψυχαναγκαστικά είναι αδύνατον να βιώσουμε ειρήνη και ευδαιμονία εκτός από ελάχιστες στιγμές που ησυχάζει ο νους από μόνος του λόγω κάποιων συνθηκών και στον βαθύ ύπνο. Αλλά στον βαθύ ύπνο δεν έχουμε συνείδηση της εμπειρίας του βαθύ ύπνου, οπότε δεν μπορούμε να βιώσουμε την αληθινή μας φύση.

Έτσι οι σοφοί μέσα απ΄την εμπειρία τους μας έδωσαν διάφορους τρόπους να αποτραβήξουμε το νου απ τις αισθήσεις και τα αντικείμενα αυτών και να τον στρέψουμε στο κέντρο της ύπαρξης μας (καρδιά αλλά όχι η φυσική) όπου λάμπει αδιαλείπτως το φως της συνειδητότητας χωρίς να μπορούν να δραστηριοποιηθούν εκεί οι νοητικοί προγραμματισμοί και τα αρνητικά συναισθήματα.ι

Διαλογισμόςίναι λοιπόν η ενσυνείδητη προσπάθεια να αποσπάσουμε το νου απ τα αντικείμενα, να τον ησυχάσουμε απ τα συναισθήματα και τις σκέψεις και να τον στρέψουμε στον κέντρο του ή την πηγή του. Μένοντας εστιασμένοι στην εσωτερική σιωπή (ζωντανή σιωπηλή παρουσία) στόχος είναι να βυθιστούμε όλο και περισσότερο σ αυτή μέχρι να γίνουμε ένα μ αυτή.

Αυτό όμως μπορεί να επιτυγχάνεται συχνά και για μεγάλο χρόνο μόνο όταν ο νους έχει αποκτήσει κάποιο βαθμό αγνότητας και συγκέντρωσης. Όταν ο νους δεν είναι αγνός (είναι γεμάτος επιθυμίες και πάθη) εξ αιτίας της συνήθειας και της δύναμης της επιθυμίας είναι σχεδόν αδύνατον να τον ησυχάσουμε, να τον συγκεντρώσουμε και να τον βυθίσουμε στην καρδιά. Έτσι αντί να διαλογιζόμαστε υπάρχει μια συνεχής πάλη να τραβάμε το νου μέσα ενώ αυτός παρορμητικά θέλει να σκέφτεται τα αντικείμενα των αισθήσεων.

Επειδή η κινητήριος δύναμη που κινεί το νου είναι η επιθυμία, είναι αδύνατον να ελέγξει κανείς το νου και να διαλογιστεί αν δεν διαλύσει σε μεγάλο βαθμό την επιθυμία η οποία όπως έχω πει είναι και η γεννήτορας όλων των εγωϊκών τάσεων και αρνητικών συναισθημάτων.

Για την διάλυση της επιθυμίας υπάρχουν διάφοροι τρόποι ανάλογα με το επίπεδο, τις ικανότητες, την ιδιοσυγκρασία και τις προηγούμενες εμπειρίες (και από προηγούμενε ζωές).

Οι πιο απαραίτητες ιδιότητες που πρέπει να αναπτύξει κανείς είναι η διάκριση, η αφοσίωση και η αγάπη για την Αλήθεια, και μέσω αυτών η απάθεια για τα αντικείμενα των αισθήσεων. Η ανάπτυξη αυτών γίνεται με διάφορους τρόπους και φυσικά με ασταμάτητη άσκηση. Η πνευματικότητα δεν είναι ένα χόμπι που το εξασκούμε λίγες ώρες κάποιες μέρες την εβδομάδα. Αφιέρωση και συνέχεια σκοπών καθώς και ειλικρινής, φιλόπονος συστηματική καθημερινή άσκηση είναι απαραίτητα. Διότι αυτό που απαιτείται ούτε λίγο ούτε πολύ είναι ο θάνατος αυτού που νόμιζες ως τώρα ως εαυτός σου. Και ο εαυτός σου δεν θέλει να πεθάνει. Δεν θέλει να χάσει τις απολαύσεις που μέχρι ώρα ελεύθερα και χωρίς καμία αντίσταση μπορούσε να έχει.

Μέχρι ο νους να αποκτήσει κάποιο σημαντικό βαθμό αγνότητας υπάρχει μεγάλη αντίσταση και αντίδραση απ το εγώ και ο διαλογισμός θα είναι ρηχός και ασταθής. Σε ένα ασταθή και ρηχό διαλογισμό δεν υπάρχει πνευματική ευδαιμονία και ειρήνη. Έτσι ο νους περισσότερο θα ρέπει προς το να επαναλάβει τις απολαύσεις παρά να κάνει διαλογισμό μια και δεν βιώνει μέσω του διαλογισμού κάποια ανώτερη ηδονή.

Ο νους αυτό που ψάχνει είναι να βιώσει την ύψιστη δυνατή ηδονή. Ο εγωικός νους απ την φύση του ρέπει προς την εμπειρία της ηδονής των αισθήσεων μια και αυτό ξέρει. Μόνο αν έχει εμπειρία μιας ανώτερης ηδονής μπορεί να εγκαταλείψει σχετικά εύκολα τις αισθησιακές ηδονές. Και λέω σχετικά εύκολα, γιατί ακόμη και στην περίπτωση που έχει μια πνευματική έκσταση δεν θα εγκαταλείψει εύκολα τις κατώτερες απολαύσεις αν δεν μπορεί να έχει εύκολα ξανά και ξανά αυτή την πνευματική ηδονή. Κι αυτό είναι που συμβαίνει συνήθως στην αρχή. Δηλαδή λόγω της μη αγνότητας του νου δεν μπορούμε να βιώσουμε βαθιά ειρήνη και ευδαιμονία παρά μόνο σπάνια χωρίς να έχουμε την ικανότητα να το επαναλάβουμε όποτε θέλουμε. Οπότε ο νους καθώς δεν εμπειράται κάτι ανώτερο αναζητάει αυτό που μέχρι τώρα είχε, την ηδονή των αισθήσεων.

Μέχρι να αποκτήσει κάποιος σταθερότητα στην άσκηση, να αναπτύξει την διάκριση, την απόσπαση και την απάθεια είναι απαραίτητο να έχει πνευματικό δάσκαλο και να κάνει άσκηση για κάποιο διάστημα κάθε χρόνο σε κάποιο άσραμ και να συμμετέχει τον υπόλοιπο χρόνο στις δραστηριότητες κάποιου πνευματικού κέντρου στον τόπο του. Παρ ότι όλα αυτά φαίνεται να είναι δύσκολα αν υπάρχει πραγματικός ζήλος για την πνευματική μεταμόρφωση όλα θα παρουσιαστούν στην ώρα τους.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ - ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ - Atman Nityananda

 

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ - ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Για να ακολουθήσεις κάποιο είδος άσκησης θα πρέπει να έχεις βασικές γνώσεις. Οι γραφές και τα πνευματικά βιβλία είναι ατελείωτα ειδικά σήμερα και μπορεί να χαθείς μέσα σε τόσες πολλές διαφορετικές ιδέες που μπορεί να είναι ακόμη και αντικρουόμενες. Έτσι αντί να προχωρήσεις σε μια ουσιαστική προσπάθεια μπορεί να χαθείς μέσα σε όλα αυτά. Παρ΄ όλα αυτά πρέπει να γνωρίζεις τόσα όσα σου είναι απαραίτητα για να κάνεις με ζήλο την προσπάθεια και χωρίς αμφιβολίες. Η αμφιβολία είναι ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στη αναζήτηση της αλήθειας, γι αυτό πρέπει να έχεις ξεκάθαρες ιδέες για τον πνευματικό δρόμο.

Ένα παράδειγμα για να το καταλάβουμε είναι το αυτοκίνητο. Δεν χρειάζεται να ξέρεις όλες τις λεπτομέρειες για το πώς λειτουργεί ένα αυτοκίνητο για να μπορεί να το οδηγήσεις. Π.χ. δεν χρειάζεται να ξέρεις πως η βενζίνη αναφλέγεται μέσα στους κυλίνδρους και μετατρέπεται σε θερμότητα και κίνηση, πως λειτουργούν τα μπουζί και όλες αυτές τις πολύπλοκες λειτουργίες που συμβαίνουν στη μηχανή κ.λπ. Αυτό που χρειάζεται είναι πρώτα απ΄ όλα να πιστεύεις ότι μπορείς να τα καταφέρεις να οδηγείς, αλλιώς δεν θα προσπαθήσεις ποτέ. Δεύτερον πρέπει απλά να μάθεις να χρησιμοποιείς το τιμόνι, τα πεντάλ και τα διάφορα όργανα του ταμπλό. Μαθαίνοντας τα βασικά με την εξάσκηση και την παρατηρητικότητα θα αποκτήσεις την απαιτούμενη εμπειρία για να οδηγείς με ασφάλεια αλλά και επιδεξιότητα ώστε να απολαμβάνεις την οδήγηση.

Έτσι και στον πνευματικό δρόμο αυτό που χρειάζεσαι πρώτα από όλα είναι να έχεις πίστη ότι μπορείς να τα καταφέρεις. Τι να καταφέρεις; Να ελευθερωθείς από κάτι που στην πραγματικότητα είναι μια ψευδαίσθηση και μόνο, ένα όνειρο. Να ελευθερωθείς στην ουσία από τον νου που είναι η αιτία της δυστυχίας αλλά ταυτόχρονα και το εργαλείο (όταν εξαγνιστεί) το οποίο χρειαζόμαστε για να συνειδητοποιήσουμε την αλήθεια. Να θυμάσαι ότι ο αγνός νους είναι σύμμαχος μας και ο μη αγνός ο αντίπαλος μας.

Στο τέλος του δρόμου αυτό το πρόσωπο που νόμιζες ότι ήσουν (ο εγωικός εαυτός καμωμένος από ψευδαισθήσεις το νου) εξαλείφεται ολοκληρωτικά και αυτό που λάμπει μέσα στο σώμα και το νου είναι η αιώνια αναλλοίωτη ουσία της ζωής (Συνειδητότητα, Πνεύμα, πες το όπως θέλεις). Αυτή η ουσία είσαι, Ύπαρξη-Συνειδητότητα Ευδαιμονία και όλος ο φαινομενικός κόσμος είναι απλά μια αντανάκλαση της πραγματικότητας που Είσαι.

Δεν χρειάζεται να ξέρεις όλες τις γραφές και όλες τις απόψεις σχετικά με το πως φτιάχτηκε το σύμπαν, τι υπάρχει στις άλλες διαστάσεις και τόσες άλλες απορίες που μπορεί να έχει ο νους απλά για να ευχαριστήσει την περιέργεια του. Ο νους ξέρει ότι πεθαίνει με την άσκηση, για αυτό ένας από τους τρόπους να μην κάνει άσκηση είναι να συζητάει για την άσκηση να βάζει αμφιβολίες αν μπορεί να καταφέρει κάτι με τις πνευματικές ασκήσεις και ούτω καθ εξής. Επίσης μπορεί να του αρέσει να αναλύει να αντιπαραθέτει τις διάφορες διδασκαλίες να αντιπαραθέτει και τόσα άλλα και έτσι να παραμένει αλώβητος.

Αυτό που χρειάζεσαι είναι ένας χάρτης για να προσανατολιστείς. Κάποιες βασικές γνώσεις για να ξέρεις που βρίσκεσαι και τελικά που θα φθάσεις μέσα από την άσκηση. Επίσης πρακτικές οδηγίες για το πώς θα εφαρμόσεις κάποιο πρόγραμμα άσκησης και να μάθεις διάφορες πρακτικές άσκησης. Ανεξάρτητα από το μονοπάτι που ακολουθεί κανείς, η ουσία του δρόμου είναι η διάλυση του εγώ και ή συνειδητοποίηση της αληθινής μας φύσης. Όλες οι ασκήσεις σχετίζονται με τον εξαγνισμό του νου και την εστίαση του στο κέντρο της ύπαρξης μας όπου ακτινοβολεί αδιάκοπα το αιώνιο Πνεύμα της ζωής ή Θεός.

Για να διαλύσεις το εγώ πρέπει να γνωρίσεις πως λειτουργεί ο νους και το εγώ και να το παρατηρείς (στη σκέψη, το συναίσθημα, την κίνηση, το ένστικτο και το σεξουαλικό κέντρο) από στιγμή σε στιγμή ώστε να μάθεις τα κόλπα του που έχουν σκοπό να αναχαιτίσουν την σταθερότητα σου στην εξάσκηση και την πρόοδο σου. Πρόοδος εδώ σημαίνει η σταδιακή εξάλειψη όλων των μηχανικών δυσλειτουργιών του νου στο επίπεδο της σκέψης και των συναισθημάτων και η σταθεροποίηση του νου στην πηγή του που είναι ο αληθινός μας εαυτός Πρόοδος είναι να γίνει ο νους ήρεμος, ειρηνικός, εστιασμένος, διαυγής, (σαττβικός).

Θα πρέπει να μάθεις και να ανακαλύψεις δικούς τρόπους να αντιμετωπίζεις τα εμπόδια που σου βάζει ο νους για να σε κάνει να εγκαταλείψεις την προσπάθεια. Το πιο σημαντικό είναι ένας πραγματικός ζήλος να προχωρήσεις στο δρόμο της Αλήθειας. Αν αυτό είναι η προτεραιότητα σου τότε θα κάνεις τα πάντα για να το πετύχεις και ταυτόχρονα θα σου δοθούν όσα χρειάζεσαι για να προχωρήσεις.

Επειδή αυτή η εργασία καθοδηγείται πάντοτε από μέσα από την ίδια σου την Ψυχή, που είναι η αληθινή σου φύση, πάντοτε θα έχεις την βοήθεια που χρειάζεσαι για να ξεπεράσεις οποιαδήποτε κατάσταση. Αυτή η βοήθεια μπορεί να έρθει σαν έμπνευση ή από κάποιο άνθρωπο ή βιβλίο ή ποιός ξέρει. Ο τρόπος που δρα η θεϊκότητα είναι ακατανόητη για τον ανθρώπινο νου.

Μην ξεχνάς ποτέ ότι αυτό που μας αλλάζει είναι η άσκηση και όχι η θεωρία. Όταν αγαπησουμε την εργασία με τον εαυτό μας τότε μπορούμε να προχωρήσουμε σταθερά και αποφασιστικά προς την ελευθερία μας και την συνειδητοποίηση της Αλήθειας.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ; - Atman Nityananda

 ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ; 

Το πιο σημαντικό ερώτημα που τίθεται πριν τεθούν όλα τα άλλα ερωτήματα είναι ποιός είμαι ή ίσως καλύτερα τι είμαι; Τι νόημα έχει να γνωρίζω τόσα πολλά για τον φαινομενικό κόσμο όταν γνωρίζω τόσα λίγα για το ποιος είμαι. Τι σημασία έχει να έχω τα πλούτη όλου του κόσμου αν δεν γνωρίζω τον αληθινό πλούτο που έχω μέσα μου.

Ο πλούτος που έχουμε μέσα μας στην καρδιά μας είναι αληθινός γιατί ποτέ δεν χάνεται και κανείς δεν μπορεί να τον κλέψει. Ούτε ο χρόνος που κατατρώγει τα πάντα στο πέρασμα του, μπορεί να τον αγγίξει. Αυτός ο πλούτος είναι ο ίδιος μας ο Εαυτός, ( Ύπαρξη αιώνια-Αγνή Συνειδητότητα- Άπειρη Ευδαιμονία) ακατάστρεπτος, αιώνιος και αμετάβλητος.

Ο αληθινός μας Εαυτός είναι πέρα από το χρόνο και όχι δούλος του, παρά το αντίθετο που δείχνουν τα φαινόμενα. Ένα γνωμικό λέει τα φαινόμενα απατούν. Και στην περίπτωση αυτή ταιριάζει απόλυτα. Φαίνεται να είμαστε ένα πρόσωπο με σώμα και νου, υποκείμενο στο χρόνο, στον χώρο στη γέννηση και τον θάνατο αλλά στην πραγματικότητα είμαστε αιώνια Ύπαρξη-Συνείδηση χωρίς γέννηση και θάνατο, αυθύπαρκτη και η αιτία όλων των φαινομένων.

Παρά τις διαβεβαιώσεις από τους σοφούς και τις γραφές ότι είμαστε Συνειδητότητα (πνεύμα αθάνατο), πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε, να το βιώσουμε οι ίδιοι μέσα στην καρδιά μας για να ελευθερωθούμε από την ψευδαίσθηση της περιορισμένης στο σώμα ύπαρξης. Δεν φτάνει να το γνωρίζουμε θεωρητικά αλλά να βιώσουμε πλήρως ότι είμαστε η άχρονη, χωρίς μορφή Συνειδητότητα,. πάντα ελεύθερη, ειρηνική και μακάρια.

Ο διαχωρισμός (η ξεχωριστότητα) ανάμεσα στην ατομική Συνειδητότητα και την συμπαντική Συνειδητότητα δεν υφίσταται. Είναι μόνο μια ψευδαίσθηση που φαίνεται να υπάρχει μέχρις ότου το πέπλο της άγνοιας διαλυθεί μέσα στο φως της επίγνωσης του αληθινού μας Εαυτού.

Όσο βλέπουμε κάτι άλλο από την ενότητα του ατομικού Εαυτού (ατομική Συνειδητότητα, Άτμαν) με τον συμπαντικό Εαυτό (Συμπαντική Συνειδητότητα, Θεός, Μπράμαν) και την ενότητα όλων μέσα στο σύμπαν είμαστε ακόμη πιασμένοι στα δίχτυα του κατώτερου νου (ταυτισμένοι με τον νου).

Το εμείς και οι άλλοι (η ξεχωριστότητα, ο διαχωρισμός), το εγώ και το δικό μου είναι από τις βασικές εκφράσεις του κατώτερου νου. Η δική μου ιδέα, η δική μου χώρα, η δική μου πολιτική παράταξη, η δική μου θρησκεία κ.λπ. είναι η καλύτερη και μετά όλες οι άλλες, είναι όλα παρανοήσεις του εγωϊκού νου.

Αναρωτήσου, ποιός είμαι τελικά; Ένα πρόσωπο γεμάτο φόβους, αγωνίες, πάθη, επιθυμίες, φιλοδοξίες, που μάταια αναζητά την πληρότητα και την ευτυχία στα αντικείμενα αυτού του κόσμου; Ένα σώμα που είναι ευάλωτο σε ασθένειες, φυσικές καταστροφές, πολέμους, άγρια ζώα κ.λπ. ένας νους που αναζητάει αισθησιακές απολαύσεις, εφήμερες επιτυχίες,  θλίβεται, θυμώνει, ζηλεύει, μισεί, έχει αρέσκειες και απαρέσκειες όλων των ειδών; Ή κάτι άλλο πέρα από όλα αυτά;

Είμαι μόνο αυτό που φαίνομαι; Η ευτυχία και η πληρότητα που αναζητώ μπορεί να επιτευχθεί μέσα σε αυτά που οι αισθήσεις και νους μου φέρνουν ως εμπειρία στη επίγνωση μου;

Εξ αιτίας της ταύτισης με τις αισθήσεις, της επιθυμίας και της προσκόλλησης στα του κόσμου,  ταυτίστηκες με το σώμα και τον νου και ξέχασες την αληθινή σου φύση.

Θυμήσου ότι το σπίτι σου είναι η καρδιά σου. Εκεί μόνο υπάρχει ελευθερία,, αιώνια ειρήνη, πληρότητα και ευτυχία.

ΠΕΘΑΝΕ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ - Atman Nityananda

Ο Περσέας σκοτώνει το εγώ στη μορφή της Μέδουσας

ΠΕΘΑΝΕ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

Το θέμα αγαπητέ αναζητητή της αλήθειας είναι αν είσαι διατεθειμένος να εγκαταλείψεις τα πάντα για να γνωρίσεις την αλήθεια. Σε αυτόν το δρόμο αν είσαι με μισή καρδιά τίποτε σημαντικό δεν πρόκειται να συμβεί. Από την άλλη όλα σύντομα θα σε εγκαταλείψουν ακόμη και αν δεν το θέλεις. Ο θάνατος θα δώσει ένα τέρμα σε όλες τις ψευδαισθήσεις που τρέφεις για τον εαυτό σου και την ζωή. Και αυτό μπορεί να συμβεί στα ογδόντα σου αλλά μπορεί και αύριο. Κανείς δεν το γνωρίζει. 

Πέθανε πριν πεθάνεις αν θέλεις να ζήσεις την αιώνια ευδαιμονία του Εαυτού. Ο πραγματικός θάνατος είναι ο θάνατος του εγώ και όχι του σώματος. Μην φοβάσαι, δεν ζητείται να κάνεις κάτι που δεν είναι στις δυνατότητες σου. Αυτό ήδη το έχουν πραγματοποιήσει πολλοί και πολλοί είναι στην διαδικασία να το ολοκληρώσουν. Έτσι και αλλιώς αυτό είναι το πεπρωμένο σου, αργά η γρήγορα θα γυρίσεις σπίτι σου, στην ιθάκη σου. Θα έλεγα μην παρατείνεις περισσότερο τον πόνο σου μέσα από την ταύτιση με τις μορφές, που στα αλήθεια δεν είναι παρά μόνο φαντασίες του νου.

 Όλο αυτό που βλέπεις σαν πραγματικό κόσμο δεν είναι τίποτε άλλο απλά από προβολές του νου, σκεπτομορφές, όπως το βράδυ που ονειρεύεσαι. Η ταύτιση όμως και η προσκόλληση στις μορφές κάνουν όλα αυτά να φαίνονται τόσο αληθινά και ο Εαυτός σου (Συνειδητότητα) που είναι η μόνη ζώσα πραγματικότητα είναι σαν να μην υπάρχει. 

Ξύπνα, βγες από την ονειροχώρα, δεν είναι δα και τόσο δύσκολο όσο νομίζεις. Σταθερή αποφασιστικότητα, θέληση, πίστη, ακούραστη φιλόπονη προσπάθεια, θάρρος, είναι τα όπλα σου. Υπάρχουν μέσα σου αλλά τα ξέχασες. Οι ηδονές του κόσμου σε έκαναν μαλθακό. Καιρός να τα φέρεις ξανά στην επιφάνεια, ξεκίνα σήμερα κιόλας, μην χάνεις τον χρόνο σου άσκοπα σε εφήμερες επιδιώξεις και απολαύσεις. Μέσα σου βρίσκεται κρυμμένος ένας ωκεάνος ειρήνης, αρμονίας και αιώνιας ευδαιμονίας, και αυτό είναι ο αληθνή σου φύση.

Το μήνυμα του Χεϊρακάν Μπάμπατζι / Power point ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Το μήνυμα του Χεϊρακάν Μπάμπατζι

Το μήνυμα που έφερε στον κόσμο ο Σρι Μπάμπατζι για να μπορέσει ο άνθρωπος να ξεπεράσει επιτυχώς αυτή την μεγάλη αλλαγή που θα συμβεί στην γη, και να συνειδητοποιήσει την αλήθεια (Θεό) είναι να ζεις με αλήθεια απλότητα και αγάπη, να υπηρετείς την ανθρωπότητα ανιδιοτελώς (Κάρμα Γιόγκα) και να επαναλαμβάνεις συνεχώς το όνομα του Θεού

 

Μπορείτε να κατεβάσετε μια παρουσίαση (power point) σχετικά με τις διδασκαλίες του Χεϊρακάν Μπάμπατζι και μια μικρή ξενάγηση στο άσραμ του σρι Μπάμπατζι στα Ιμαλάϊα της Ινδίας

Πατήστε εδώ :  HAIDAKHAN BABAJI MESSAGE

~ Atman Nityananda

Peace, Love, Harmony