Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΣΟΥ ΕΑΥΤΟΣ ~ Άτμαν ΝΙτυανάντα


Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΣΟΥ ΕΑΥΤΟΣ

Αυτό που είναι μέσα σε όλα και επάνω απ’ όλα. Αυτό που είναι ο ήλιος των ήλιων, είναι το φως των φώτων, η ύψιστη συνειδητότητα και ευδαιμονία. Αυτό που είναι το κέντρο της Ύπαρξης σου ή της καρδιάς όπως συνήθως λέμε το πιο βαθύ κομμάτι της ύπαρξης είναι ο ίδιος ο Θεός, ο Άτμαν , ο Μπράχμαν, ο Αλλάχ, ο Ναραγιάνα, ο Σίβα, ο Όσιρις, ο Δίας, ο Απόλλων, και ότι άλλο όνομα έχουν δώσει οι θρησκείες και οι γραφές σε αυτή την υπέρτατη Ύπαρξη που είναι μέσα σε όλα και επάνω από όλα. Αυτό είναι ο ίδιος σου ο Εαυτός.

Ξέχασες την αληθινή σου φύση και μπέρδεψες τα ονόματα που έδωσαν οι γραφές και οι θρησκείες στην απόλυτη, άχρονη και άμορφη Ύπαρξη, με την ίδια την Ύπαρξη αυτή κάθε αυτή. Έκανες τον Θεό ένα αντικείμενο όπως βέβαια έχεις κάνει με τον ίδιο σου τον εαυτό. Πιστεύεις εξ αιτίας του υπνωτισμένου από τις αισθήσεις και επιθυμίες νου ότι είσαι το σώμα και κάποια χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και ξέχασες την άχρονη και άμορφη ύπαρξη σου που είναι καθαρή Επίγνωση, Συνειδητότητα και Ευδαιμονία. Και αφού βλέπεις τον εαυτό σου σαν αντικείμενο, το ίδιο κάνεις σχετικά με το θεό. Πιστεύεις ότι είναι κάπου στο διάστημα στο χώρο και στο χρόνο. Ότι έχει κάποια μορφή και χαρακτηριστικά, πολλές φορές του προσδίδεις και ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Εξ αιτίας αυτής της πλάνης διαχώρισες τον εαυτό σου από τη ζωή και την απόλυτη Ύπαρξη που είναι η πηγή της ζωής, της χαράς και της αιώνιας ειρήνης.

Όλα όμως είναι Ένα η άχρονη και άμορφη Αλήθεια, ο Εαυτός σου. Αυτός ο άμορφος Εαυτός σου δεν είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που ονομάζουμε Θεό. Ο αληθινός Εαυτός σου όπως και ο Θεός δεν έχει καμία αντικειμενική υπόσταση, είναι καθαρή υποκειμενικότητα πέρα από το χώρο και το χρόνο. Είναι η κοινή βάση ή το υπόστρωμα που επιτρέπει να εκδηλωθούν όλα τα α φαινόμενα, συμπεριλαμβανομένων και των εξωτερικών αντικειμένων αλλά και των εσωτερικών, δηλαδή σκέψεων, συναισθημάτων κ.λπ. Όλα αναδύονται παραμένουν και διαλύονται μέσα σε αυτή την άυλη πραγματικότητα που είναι ο ο ίδιος σου ο Εαυτός, Συνειδητότητα ή Θεός. Αυτός είναι το μόνο υποκείμενο (Αγνή Ύπαρξη-Επίγνωση) και όλα τα άλλα είναι αντικείμενα που εμφανίζονται σε αυτό.

Ο νους όμως κάνει το απίθανο να συμβεί. Σε κάνει να πιστεύεις ότι είσαι το φθαρτό σώμα που βλέπεις και νοιώθεις μέσω των αισθήσεων. Σε διαχωρίζει από τους άλλους ανθρώπους και τα υπόλοιπα δημιουργήματα. Δημιουργεί ιδέες, πεποιθήσεις, αντιλήψεις σχετικά με τη ζωή του θεό, που τεμαχίζουν την πραγματικότητα που είναι αδιαίρετη και πλήρης στον εαυτό της. Είναι δυνατόν όμως η ύπαρξη σου, η ζωή σου και ο Θεός να είναι απλά ένα προϊόν των αισθήσεων και του νου;

Αν κλείσεις τα μάτια σου και δεν βλέπεις το σώμα σου παύεις μήπως να υπάρχεις; Αν για λίγο σταματήσεις να σκέπτεσαι παύεις να υπάρχεις; Πρώτη προϋπόθεση είναι να υπάρχεις και μετά έπεται οποιαδήποτε εμπειρία ή έλλειψη εμπειρίας. Ακόμη και η βίωση του κενού απαιτεί ένα υποκείμενο που να έχει επίγνωση του κενού. Το θέμα όμως είναι ότι πιστεύεις ότι το υποκείμενο των εμπειριών είναι ο νους και το σώμα ενώ στην πραγματικότητα και αυτά είναι αντικείμενα στο Ένα και μοναδικό υποκείμενο που είναι η Συνειδητότητα. Και αυτή η άχρονη, άμορφη και αθάνατη Συνειδητότητα Είσαι.. Πάντα ελεύθερη από κάθε περιορισμό μακάρια και ευδαιμονούσα. Αυτή στερείται κάθε χαρακτηριστικού και ιδιότητας, είναι πέρα από κάθε τι που θα μπορούσε ο νους να φανταστεί.

Αυτή η Συνειδητότητα (η σιωπηλή ζωντανή παρουσία) που φαίνεται να ανήκει σε αυτό που αποκαλείς σώμα-νους σου είναι αδιαίρετη από τη φύση της. Αν και φαίνεται να είναι ατομική και περιορισμένη στο σώμα και το νου, είναι παγκόσμια και είναι η ίδια, η μια και μοναδική συνειδητότητα σε όλα τα όντα. Δεν υπάρχει κανένας διαχωρισμός μεταξύ αυτού που θεωρείται ατομική και συμπαντική συνειδητότητα. Βέβαια για το νου που η φύση του είναι να διαιρεί και να τεμαχίζει φαίνεται ασύλληπτο, ότι η συνειδητότητα που εμφανίζεται σε εσένα να είναι ένα με την ονομαζόμενη συμπαντική Συνειδητότητα. Αυτός είναι και ο λόγος που πρέπει κανείς να ξεπεράσει όλε τις αντιλήψεις του νου και να συνειδητοποιήσει το αδιαίρετο της συνειδητότητας, που είναι ο ίδιος του ο Εαυτός αλλά και ο Εαυτός σε όλα τα όντα και βέβαια ο ίδιος ο Θεός.

Αν θέλεις να βρεις την Αλήθεια, το Θεό, την ύψιστη πραγματικότητα ή όπως αλλιώς θέλεις πές το, αυτό που έχεις να κάνεις είναι να συνειδητοποιήσεις το κέντρο ή την ουσία της ύπαρξης σου. Μέσα από συνεχή ακούραστη προσπάθεια να διαχωρίσεις την άμορφη και άχρονη ύπαρξη σου από όλα όσα είναι αντικείμενα αντίληψης. Αυτό απαιτεί δίψα και ζήλο καθώς επίσης σταθερή αποφασιστικότητα, πίστη, θάρρος, υπομονή, επιμονή και ακούραστες προσπάθειες μέχρι να επιτευχθεί η διάλυση του ψευδαισθησιακού εαυτού σου ή εγώ (που μέχρι τώρα αντιλαμβάνεσαι ως Εαυτό σου) και η συνειδητοποίηση οτι είσαι αγνή Συνειδητότητα πέρα από το χρόνο, το χώρο, τις μορφές και την αιτιότητα.