Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

ΠΛΑΤΩΝ / ΠΕΡΙ ΓΝΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ~ Ατμαν Νιτυανάντα


"Η γνώση της Ψυχής είναι η μόνη συμπαντική αλήθεια και η μόνη σοφία, - όλη η άλλη γνώση είναι παροδική" ~ Πλάτων

ΣΧΟΛΙΟ

Ο Πλάτων όπως και ο Ιησούς Χριστός αργότερα αλλά και όλοι οι σοφοί και φωτισμένοι ανά τον κόσμο σε όλες τις εποχές, όπως ο Κρίσνα, ο Βούδας, ο Σάνκαρα, ο Μαχαβατάρ Μπάμπατζι, και πιο σύγχρονοι όπως ο Σιβανάντα, ο Ράμανα Μαχάρσι, ο Νισαργκαντάττα και η Αμμα μεταξύ άλλων, μας καλούν να γνωρίσουμε την αληθινή μας φύση (Ψυχή, Πνεύμα, Συνειδητότητα, Άτμαν κ.λπ.).

Το να γνωρίσουμε εδώ δεν σημαίνει μια θεωρητική ή νοητική γνώση, αλλά άμεση εμπειρία, άμεση επίγνωση της Ψυχής μας η οποία είναι η άχρονη, αμετάβλητη, άφθαρτη, άμορφη, αναίτια ουσία και πηγή της φαινομενικής ύπαρξης μας αλλά και όλου του σύμπαντος αφού είναι ταυτόσημη με την συμπαντική Ψυχή (που την αποκαλούμε ως Θεό, Πνεύμα, Μπράμαν, παγκόσμια Συνειδητότητα κ.λπ.).

Αληθινή σοφία είναι λοιπόν η βαθιά και συνεχής επίγνωση του Είναι μας (Ψυχής) και σοφός είναι αυτός που έχει συνειδητοποιήσει και έχει ταυτιστεί πλήρως με την Ψυχή του. Είναι αυτός που είναι ελεύθερος από εγώ, επιθυμίες, φόβο, θυμό και πάθη και έχει ταυτιστεί πλήρως με την θέληση της Ψυχής του.

Οποιαδήποτε άλλη γνώση είναι σχετική και παροδική, οπότε σύμφωνα με τους σοφούς αυτό που πάνω από όλα αξίζει είναι η γνώση της αλήθειας (δηλ. η επίγνωση της Ψυχής μας), διότι είναι η μόνη γνώση που μας ελευθερώνει από την ψευδαίσθηση του ‘εγώ’ και το δικό μου’, από την ψευδαίσθηση της ξεχωριστότητας από το Θεό, τους συνανθρώπους μας και όλο τον κόσμο, που μας ελευθερώνει από το φόβο, τις επιθυμίες, τις προσκολλήσεις, τα βάσανα και τις δυστυχίες της υλικής ύπαρξης μας.

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΟΥ ~ Ατμαν Νιτυαναντα


Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΟΥ

 Η σχεδον συνεχης αισθηση ανικανοποιητου και οτι κατι μας λειπει για να ειμαστε καλα ειναι η γαγγραινα του νου που δημιουργειται απο την επιθυμια.

Η εξαλειψη τους συνεπαγεται εξαλειψη του ποθου και της επιθυμιας για απολαυσεις (αφου ειναι η επιθυμια που προκαλει -μεταξυ πολλων αλλων- και την αισθηση ανικανοποιητου) και την εξαλειψη της αρεσκειας και απαρεσκειας.

Οποιος ειναι ελευθερος απο επιθυμια, ζει ελευθερος απο προσκολλησεις, το εγω και το δικο μου και βιωνει την πληροτητα, την ειρηνη και την ευδαιμονια του Πνευματος.

Αν και θνητος ζει ως Θεος!

ΝΟΥΣ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΙΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΔΥΝΑΣΤΗΣ ~ Ατμαν Νιτυαναντα



ΝΟΥΣ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΙΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΔΥΝΑΣΤΗΣ

Ο κατωτερος νους δεν ειναι τιποτε αλλο παρα ενα συνοθυλευμα απο συνηθειες, προγραμματισμους, αυτοματισμους (νοητικους και συναισθηματικους), εξαρτησεις, προσκολλησεις, αρεσκειες, απαρεσκειες, επιθυμιες και παθη καθε λογής.

Το χειροτερο ολων, ειναι η ψευδαισθηση ειναι να εκλαμβανει κανεις (η πλειοψηφια) τον κατωτερο νου ως τον εαυτο του ενω στην πραγματικοτητα ειναι ενα εργαλειο οπως για παραδειγμα τα χερια μας.

Εξ αιτιας της αγνοιας και της ταυτισης, ο νους αντι για υπηρετης, που ειναι η θεση του, εγινε ο αφεντης και μαλιστα εξ αιτιας των προγραμματισμων και των παθών του, ενας δυναστης και τυρρανος.

Ενας ανεξελεγκτος εμπαθης νους ειμαι ο χειροτερος εχθρος μας και ενας αγνος σαττβικος νους ο καλυτερος φιλος και υπηρετης μας.

Ο πρωτος μας φερνει πονο και δυστυχια και ο δευτερος μας ειναι πολυτιμος βοηθος για να φτασουμε στην Αυτοπραγματωση του Ειναι.

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

Η αγνότητα του νου προϋπόθεση της ευτυχίας ~ Ατμαν Νιτυαναντα


Αυτος που δεν ελεγχει το νου του ελεγχεται απο το νου του και υποφερει.

Ο νους για να ελεγχθει θελει δουλειά πολυ.

Σε αυτην την εργασια συμπεριλαμβανεται και ο εξαγνισμος του νου απο τις ταμας και ρατζας γκούνας και η απελευθερωση του απο τα πάθη του (λαγνεια, λαιμαργια, απληστια, υπερηφανεια, φοβος, θυμος, ζηλια, τεμπελια, κ.λπ.).

Απαξ και εξαγνισθει ο νους ακομη και να μην το επιδιωκει κανείς θα ζει με ειρηνη, πληροτητα και μακαριοτητα.

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

Το δίπολο της μιζέριας και της δυστυχίας ~ Άτμαν Νιτυανάντα




Το δίπολο της μιζέριας και της δυστυχίας 


Από την στιγμή που ξυπνάμε κάθε πρωί αυτό που ψάχνει το εγώ μας είναι τα αντικείμενα (πρόσωπα, πράγματα, καταστάσεις) των αισθήσεων.

Αναζητεί τα ευχαρίστα και τα απολαυστικά και αποφεύγει τα δυσάρεστα και αυτά που προκαλούν πόνο. Αν και αυτό από μια άποψη είναι φυσικό, εξ αίτιας της άγνοιας και της διαστρέβλωσης του νου από το εγώ, της λάθος εντύπωσης που έχουμε για τα αντικείμενα των αισθήσεων* και τις εμπειρίες τους αυτός ο μηχανισμός είναι η αιτία της ανθρώπινης μιζέριας. Τα εγώ γιγαντώνεται μέσα μας μέσω της ταύτισης της επιθυμίας και της προσκόλλησης για τα ευχάριστα και της αποστροφής και της απέχθειας για τα δυσάρεστα. Ο νους μας είναι σχεδόν συνέχεια κάτω από την επικυριαρχία του δίπολου της αρέσκειας-απαρέσκειας, συμπάθειας-αντιπάθειας, έλξης-απώθησης, και αντιδρά μηχανικά στα εξωτερικά ερεθίσματα σύμφωνα με τον προγραμματισμό* του για το τι είναι ευχάριστο και απολαυστικό και τι δυσάρεστο και απεχθές.  Μαζί με αυτά αναπτύσσονται και όλα τα αρνητικά συναισθήματα του θυμού, του φόβου, της ζήλιας, της στεναχώριας, της ανυπομονησίας, της αίσθησης ανικανοποίητου κ.λπ.

Η ταύτιση και η προσκόλληση στο απολαυστικό και το ευχάριστο και η ψευδαίσθηση ότι αυτά θα μας κάνουν ευτυχισμένους είναι η βάση του πόνου και της δυστυχίας μας.

Πρώτα απ όλα γιατί η εξωστρέφεια και το κυνήγι των αισθητηριακών απολαύσεων και η ταύτιση με αυτές μας αποσοβεί με την εσωτερική μας αλήθεια (η αιωνία πηγή ειρήνης, αγάπης, πληρότητας και ευδαιμονίας), δεύτερον γιατί οδηγούσε σε υπερβολές και ανισσόροπου το νου, την κάρδια και το σώμα και τρίτον αναπτύσσουμε όλα αυτά που ονομάζουμε ελαττώματα (ζήλια, λαιμαργία, κενοδοξία, υποκρισία, θύμος, απληστία, υπερηφάνεια, εγωισμός, μίσος, ενοχές, κ.λπ.) και τα οποία από την φύση τους είναι πηγή πόνου και δυστυχίας.

Από την παιδική μας ηλικία αναπτύσσετε στον ψυχισμό μας σταδιακά ο εγωικής μηχανισμός και καταλήγουμε να κινούμαστε μηχανικά και ψυχαναγκαστικά από τις συνήθειες του εγώ μας που δημιουργήθηκαν μέσα από τις εμπειρίες της απόλαυσης και του πόνου, την ταύτιση και την προσκόλληση.

Η ζωή της πλειοψηφίας όντας ταυτισμένοι  με το κατώτερο εγώ και τον  εξωτερικό νου περιστρέφεται σε αυτό το δίπολο απόλαυση-πόνος. Αγωνία, ανυπομονησία  φόβος, άγχος, θύμος, μη δεν αποκτήσουμε ή χάσουμε το ευχάριστο και το απολαυστικό, απογοήτευση, δυσαρέσκεια, θύμος, στενοχώρια, πικρία, μελαγχολία  όταν τελικά το χάνουμε ή δεν το αποκτάμε. Ένας αέναος φαύλος κύκλος βασισμένος στην φαντασία, την αγνοία, την ταύτιση και την επιθυμία.

Το αποτέλεσμα είναι μια επιφανειακή ζωή με φευγάλες στιγμές ευτυχίας, ψευδαισθησιακές πρόσκαιρες απόλαυσης, και γεμάτη μιζέρια, δυσαρμονία, έλλειψη ικανοποίησης, αρρώστιες και δυστυχία.

Απόσπασμα από την Μπαγκαβάντ Γκίτα

27. Από την πλάνη (ψευδαίσθηση) των ζευγών των αντιθέτων που προκύπτουν από την επιθυμία και την αποστροφή, O Αρτζούνα, όλα τα όντα υπόκεινται στην  πλάνη από τη γέννηση τους.

64. Αλλά ο αυτοκυριαρχημένος άνθρωπος (αυτός που ελέγχει το νου και τις αισθήσεις του), καθώς κινείται ανάμεσα στα αντικείμενα των αισθήσεων με τις αισθήσεις υπό έλεγχο, και καθώς είναι  ελεύθερος από την επιθυμία (έλξη) και την αποστροφή (για τα αντικείμενα) επιτυγχάνει την ειρήνη.

5. Εκείνοι που είναι ελεύθεροι από την υπερηφάνεια και την πλάνη, που έχουν νικήσει  το κακό της προσκόλλησης, εδραιωμένοι  στον Εαυτό (Άτμαν ,Συνειδητότητα, το Θεϊκό πνεύμα μέσα μας), με τις επιθυμίες τους κατασιγασμένες, απελευθερωμένοι από τα ζεύγη των αντιθέτων που είναι γνωστά ως ευχαρίστηση ή απόλαυση-πόνος (χάρα-λύπη), οι χωρίς πλάνη  φτάνουν στην αιώνια κατοικία. (Το Μπράμαν, το Αιώνιο Πνεύμα της ζωής και πηγή όλων).
 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ
σύμφωνα με τον προγραμματισμό* του για το τι είναι ευχάριστο και απολαυστικό και τι δυσάρεστο και απεχθές.
της λάθος εντύπωσης που έχουμε για τα αντικείμενα των αισθήσεων*:
Αν ήταν τα αντικείμενα στον εαυτό τους ευχάριστα και δυσάρεστα τότε θα έπρεπε να ευχαριστούν όλους τα ίδια ακριβώς πράγματα αλλά και εμεί θα έπρεπε να απολαμβάνουμε πάντα  το ίδιο αντικείμενο. Αλλά η εμπειρία μας λέει ότι κάποιες φορές το ίδιο αντικείμενο (ένα φαγητό για παράδειγμα) μας φαίνεται ευχάριστο και κάποια άλλη δυσάρεστο ή αδιάφορο. Κάποια γυναίκα (Άνδρας) μας δίνει σεξουαλική απόλαυση για κάποιο διάστημα και μετά τη βαριόμαστε και πάμε με άλλη. Αν ήταν η απόλαυση στο αντικείμενο ποιος ο λόγος να το βαρεθούμε και ποιος ο λόγος να βρούμε άλλο παρόμοιο αντικείμενο. Η απάντηση είναι απλή αλλά απαρατήρητη για την πλειοψηφία: Η απόλαυση σχετίζεται με την φαντασία την ταύτιση και την προβολή, δε νέχει να κάνει με το αντικείμενο αυτό καθεαυτό. 




Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ~ Άτμαν Νιτυανάντα


Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ

Καθως κοιταμε την φωτογραφια νομιζουμε οτι βλεπουμε καποιον αλλο, αλλα στην πραγματικοτητα βλεπουμε μονον τον εαυτο μας.

Ολα αυτα που νοιωθουμε, σκεπτομαστε, νομιζουμε, φανταζομαστε ειναι ο εαυτος μας, και αφορουν εμας και οχι αυτον που βλεπουμε.

Με απλα λογια βλεπουμε τον εαυτο μας σε ενα αλλο προσωπο. Τα υποτιθεμενα αλλα προσωπα μας βοηθουν να δουμε εξ αντανακλασεως αυτο που δεν μπορουμε να δουμε αμεσα μεσα μας.

Αλλαξτε τον εαυτο σας και οχι τον καθρεπτη, δεν μπορειτε αλλα ουτε ειναι δική σας δουλεια να αλλάξετε τον καθρέπτη!

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΓΩΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ~ Ατμαν Νιτυανάντα


Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΓΩΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠEΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΝΟΥ ΜΑΣ

Η εξάλειψη των διάφορων εγωικών τάσεων και προγραμματισμών του νου μας είναι μια σύνθετη εργασία και απαιτεί την ανάπτυξη συγκεκριμένων ικανοτήτων και αρετών καθώς επίσης και την εφαρμογή μιας ποικιλίας μεθόδων και πρακτικών.

Για να εξαλείψουμε κάποια εγωϊκή τάση (θυμός, απληστία, λαιμαργία, υπερηφάνεια, μίσος, ζήλια κ.λπ.) πρώτα πρέπει να το αντιληφθούμε (να έχουμε επίγνωση) και να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχει μέσα μας, να συνειδητοποιήσουμε δηλαδή την ύπαρξη του και να αποδεχτούμε ότι υπάρχει μέσα μας. Να αποκτήσουμε καθαρή εικόνα της φύσης του μέσω της επίγνωσης και της παρατήρησης (ήρεμης προσοχής) με διάκριση. Να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι κάτι παρείσακτο μηχανικό που λειτουργεί πάρα την θέληση μας. Να συνειδητοποιήσουμε το κακό που μας κάνει και μας έχει κάνει μέχρι τώρα (δυστυχία, σχέσεις, υγεία κ.λπ.) και να συνειδητοποιήσουμε ότι μας εμποδίζει να ζούμε με ειρήνη ενότητα, πληρότητα αρμόνια και ευτυχία την κάθε στιγμή και σε συνειδητή επαφή με την ψυχή μας. Τέλος μέσα από τα παραπάνω να γεννηθεί μέσα μας η κατανόηση και η θέληση να σταματήσουμε να είμαστε φυλακισμένοι σε αυτό.

Όταν φτάσουμε σε αυτήν την κατανόηση η προσπάθειες μας να ελευθερωθούμε από αυτό θα είναι σταθερές και επίμονες και θα φέρουν αποτέλεσμα.

Περά από την παραπάνω αναφερόμενη διαδικασία που είναι η βάση της διάλυσης των εγωιστικών τάσεων, για να πετύχουμε την εξάλειψη τους θα πρέπει να εφαρμόσουμε κάποιες τεχνικές και πρακτικές (κάποιες από αυτές είναι άμεσες και κάποιες βοηθούν με ένα ποιο έμμεσο τρόπο). Ένας συνδυασμός αυτών είναι η πιο αποτελεσματική προσέγγιση. Μερικές από αυτές είναι η προσευχή, η επανάληψη του ονόματος του Θεού ή κάποιου μάντρα, η ανάπτυξη της αντίστοιχης αρετής, ο καθαρισμός της εγωικής τάσης στα 49 υποσυνείδητα επίπεδα, τεχνικές όπως η μέθοδος Σεντόνα και το EFT, οι θετικές επιβεβαιώσεις, το σταμάτημα της ταύτισης, η εφαρμογή της διάκρισης, τα ανθοϊάματα του Μπάχ, η πραναγυάμα, ο θετικός οραματισμός, η αλλαγή λανθασμένων πεποιθήσεων με αλήθειες.

Για να προχωρήσουμε και στην διάλυση των εγωικών τάσεων αλλά και να ζούμε με ειρήνη, αρμονία, πληρότητα και ενότητα σημαντικότερον όλων είναι να ζούμε σε συνειδητή επαφή με το κέντρο της ύπαρξης μας. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω του καθημερινού διαλογισμού (σταθερά πρωίκαι βράδυ), της αυτοέρευνας, της συνεχούς διάκρισης ανάμεσα στον Εαυτό (Συνειδητότητα) και τον μη Εαυτό, το σταμάτημα της ταύτισης και την εμβάθυνση στην αυτπεπίγνωση από στιγμή σε στιγμή.

Η εξάλειψη του εγώ είναι μια εργασία καθημερινή και απαιτεί να είμαστε σε εγρήγορση, επιφυλακή και επίγνωση από στιγμή σε στιγμή.
Διότι το εγώ είτε το τρέφουμε και το αυξάνουμε κάθε στιγμή μέσα από την ταύτιση και την προβολή, είτε το μειώνουμε μέσα από την αποταύτιση, την αυτεπίγνωση και την εξάλειψη του μέσα από τις διάφορες τεχνικές και μεθόδους.
Δεν υπάρχει έκανα στον πνευματικό δρόμο, άλλα κάνω από στιγμή σε στιγμή κάθε στιγμή. Κάθε στιγμή πρέπει να αποφασίζουμε αν θέλουμε να αφεθούμε στην ταύτιση, τον ύπνο και την απόλαυση και τον πόνο που αυτό συνεπάγεται ή θέλουμε να αποταυτιστούμε και να διαλύσουμε το εγώ και να ζούμε με επίγνωση της αληθινή μας φύσης, με ειρήνη, ενότητα και πληρότητα.