Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

Οι συνέπειες της άγνοιας και η αφύπνιση ~ Άτμαν Νιτυανάντα


Οι συνέπειες της άγνοιας και η  αφύπνιση  
Για όσο βασίζουμε την ασφάλεια μας, την ευτυχία μας και την αξία μας σε πράγματα εξωτερικά η μιζέρια και η δυστυχία είναι αναπόφευκτα.
Για όσο ταυτίζουμε τον εαυτό μας με το σώμα (θεωρούμε δηλαδή ότι είμαστε το σώμα) είναι αναπόφευκτο να έχουμε ανασφάλεια, να ταυτίζουμε την αυτοαξία μας με εξωτερικά πράγματα, να έχουμε χαμηλή αυτοαξία και να αναζητάμε την ευτυχία στις απολαύσεις των αισθήσεων που είναι η μήτρα κάθε δυστυχίας.
Η επιθυμία για αισθητηριακές εμπειρίες, η ταύτιση, η προβολή, η φαντασία και η προσκόλληση στα αντικείμενα των αισθήσεων συμπεριλαμβανομένου και του σώματος μας κρατούν σε συνειδησιακό ύπνο.
Η  ρίζα-αιτία της επιθυμίας, της ταύτισης και της προσκόλλησης είναι ότι δεν γνωρίζουμε (δεν έχουμε επίγνωση) της αληθινή μας φύσης (Συνειδητότητα). Η άγνοια του αληθινού μας Εαυτού φέρνει την ταύτιση, την επιθυμία και την προσκόλληση και αυτά με την σειρά τους ενδυναμώνουν την άγνοια. Είναι ένας φαύλος κύκλος.
Για να βγούμε από την άγνοια (την λήθη) και να συνειδητοποιήσουμε αυτό που πραγματικά είμαστε πέρα από το σώμα και τον νου,  απαιτείται συνειδητή ειλικρινής, καθημερινή εργασία με τον εαυτό μας. Σε αυτή συμπεριλαμβάνονται μεταξύ άλλων ο καθημερινός διαλογισμός, η προσευχή, η αυτοέρευνα, η ενδοσκόπηση, η επαγρύπνηση, η αυτοπαρατήρηση, η αποταύτιση και η αυτεπίγνωση, εξαγνιστικές πρακτικές.
Στόχος όλων αυτών είναι ο εξαγνισμός του νου η εξάλειψη των ελαττωμάτων (απληστία, κενοδοξία, ζήλια, λαιμαργία, λαγνεία, υπερηφάνεια, θυμός,  φόβος, κ.λπ.), της επιθυμίας, του εγώ και το δικό μου και η αφύπνιση στην αληθινή μας φύση.
Γνώρισε τον Εαυτό σου και θα ελευθερωθείς από τις ψευδαισθήσεις, την ταύτιση με το προσωρινό φθαρτό σώμα, την μιζέρια και δυστυχία. Θα ζεις αδιαλείπτως και αυθορμήτως την ειρήνη, την πληρότητα και την ευδαιμονία της πνευματικής σου φύσης.

Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Η ουσία της άσκησης είναι η ίδια σε όλες τις πνευματικές παραδόσεις ~ Άτμαν Νιτυανάντα


  

Η ουσία της άσκησης είναι η ίδια σε όλες τις πνευματικές παραδόσεις.

·     Επαγρύπνηση, αυτεπίγνωση, αυτοπαρατήρηση, προσευχή / αγρυπνάτε και προσεύχεστε  (συνεχής νήψη και προσευχή)

·       Αγάπη για τον Θεό και αφοσίωση / Να αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου με όλη την καρδιά σου, με όλη την ψυχή σου, και με όλη τη διάνοιά σου  (αγάπη, αφοσίωση και λατρεία προς τον Θεό)

·       Αγάπη προς όλα τα όντα / Να αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό Σου και να αγαπάτε τους εχθρούς σας

·       Παράδοση στο Θεό / Γεννηθήτω το θέλημά σου, ώς εν ούρανω και επί της γης (παράδοση στο θέλημα του Θεού) 

Βλέπουμε ότι τα βασικά της συστατικά της πνευματικής ζωής και άσκησης είναι η αγάπη προς όλους, η αγάπη, η αφοσίωση και η παράδοση στον Θεό, η προσευχή (η απλή προσευχή και η νοερή προσευχή που γίνεται με την επανάληψη του ονόματος του Θεού και καταλήγει στον διαλογισμό) και η νήψη (εγρήγορση, προσοχή, αυτοπαρατήρηση, η φύλαξη του νου, της καρδιάς και των αισθήσεων, αυτεπίγνωση, -επίγνωση του εαυτού μας).

Υπάρχουν πολλές άλλες τεχνικές και πρακτικές που περιλαμβάνονται στην πνευματική ζωή και άσκηση άλλα η αγάπη, η αφοσίωση, η παράδοση στο θέλημα του Θεού, η συνεχής εγρήγορση, ο έλεγχος του νου και των αισθήσεων και η  προσευχή  είναι οι καταλύτες της πνευματικής άσκησης και κάνουν και όλες τις άλλες ασκήσεις να έχουν νόημα και ουσιαστική συνεισφορά στην μεταμόρφωση μας.

Η ανάπτυξη της αγάπης μέσω της λατρείας, της διάλυσης του εγώ και της προσευχής και η διάλυση του εγώ μέσω της προσευχής, της νήψης, της διάκρισης, της παράδοσης και της αγάπης είναι η ουσία της άσκησης που καταλήγει σε βαθιά απορρόφηση του νου στην πηγή του και ουσία του τον θεϊκή Συνειδητότητα ή Θεός (άχτιστο φως  για τους χριστιανούς) και στην συνειδητή  Ένωση και συγχώνευση μας σε Αυτόν.

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

Η αυτεπίγνωση και η μη-ταυτιση ΙΙ ~ Atman Nityananda






Η αυτεπίγνωση και η μη-ταύτιση  ΙΙ


Η πνευματική άσκηση έχει ως κέντρο την αυτεπίγνωση και την μη-ταύτιση.

Δηλαδή το να μην ξεχνάμε τον εαυτό μας και να μην ταυτιζόμαστε και χανόμαστε στις σκέψεις, στις  φαντασίες, στις εξωτερικές καταστάσεις και στα  αντικείμενα των αισθήσεων. Ως εαυτός μας εννοείται η εσωτερική σιωπηλή παρουσία, το κέντρο της ύπαρξης μας, και όχι το σώμα, ο νους και το εγώ.

Ο παράγοντας που μας κάνει να ξεχνάμε τον Εαυτό μας και να ταυτιζόμαστε είναι το εγώ. Το εγώ μας κάνει να ταυτιζόμαστε με το σώμα, τα συναισθήματα, τις συγκινήσεις, τις παρορμήσεις, τις σκέψεις, τις φαντασίες, τις πεποιθήσεις και τα εξωτερικά αντικείμενα, πρόσωπα και καταστάσεις. Το εγώ  προσλαμβάνει ποικίλες μορφές με διάφορα παρακλάδια, αλλά έχει ως κέντρο την επιθυμία και την υπερηφάνεια.

Αφού η ταύτιση (κάθε είδους ταύτιση) είναι το κύριο εμπόδιο μας για να ζούμε συνειδητά και να παραμένουμε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας, αυτό που πρώτιστα πρέπει να φροντίζουμε από στιγμή σε στιγμή στην διάρκεια της ημέρας και με καθημερινές πρακτικές στον χώρο μας, πρωί και βράδυ, είναι να αναπτύξουμε την ικανότητα να σταματάμε την ταύτιση και να παραμένουμε σε αυτεπίγνωση εμβαθύνοντας σε αυτή.

Απαιτείται να είμαστε σε εγρήγορση και επαγρύπνηση ώστε να αντιλαμβανόμαστε τις κινήσεις του νου και του εγώ και να σταματάμε όσο γίνεται πιο έγκαιρα την ταύτιση ή να την αποτρέπουμε πριν συμβεί που είναι και το ζητούμενο. Όπως προανέφερα θα πρέπει να σταματάμε την ταύτιση με τα εξωτερικά αντικείμενα και καταστάσεις, τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις συγκινήσεις, τις παρορμήσεις, τις απόψεις και πεποιθήσεις μας, και τελικά το ίδιο το εγώ και το σώμα, (αυτά δηλαδή που λανθασμένα νομίζουμε ως εαυτό μας).

Χωρίς την αυτεπίγνωση και την μη-ταύτιση, οποιαδήποτε σοβαρή εργασία με τον εαυτό μας, η ριζική αλλαγή του εαυτού μας και η αφύπνιση είναι αδύνατα.

Το σώμα και η αναπνοή μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως μέσα για να θυμόμαστε τον Εαυτό μας καθώς επίσης η επανάληψη ενός μάντρα ή του ονόματος του Θεού (σε ένα από τα ονόματα του ή τις ενσαρκώσεις του όπως ο Κρίσνα και ο Χριστός). Ο διαλογισμός, η αυτοέρευνα είναι οι βασικές πρακτικές που αναπτύσσουμε την ικανότητα να παραμένουμε σε αυτεπίγνωση (σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας).

Θεμελιώδης επίσης ικανότητα στην αυτογνωσία είναι η αυτοπαρατήρηση από στιγμή σε στιγμή, διότι μέσω αυτής αναγνωρίζουμε τις εγωϊκές τάσεις και τους προγραμματισμούς του νου (σε νοητικό και συναισθηματικό επίπεδο)  ώστε να τα εξετάσουμε να τα κατανοήσουμε και να τα εξαλείψουμε από τον ψυχισμό μας. Η εξάλειψη των εγωϊκών τάσεων και των προγραμματισμών είναι θεμελιώδης διότι η φώτιση ή αυτοπραγμάτωση προϋποθέτει την πλήρη διάλυση του εγώ και την εδραίωση μας στην αληθινή μας φύση (Συνειδητότητα, Ψυχή, Πνεύμα, Άτμαν). Η ικανότητες για μια αποτελεσματική αυτοπαρατήρηση είναι η εστιασμένη συνειδητή προσοχή και η διάκριση. Φυσικά η γνώση και η κατανόηση για την φύση του νου και του εγώ είναι σημαντικά αλλά μόνο η από στιγμή σε στιγμή αυτοπαρατήρηση μπορεί να μας οδηγήσει στην άμεση αντίληψη αυτού που συμβαίνει μέσα μας και τελικά στην εξάλειψη του.

Θυμίζω τέλος ότι προϋπόθεση μιας ουσιαστικής προσπάθειας είναι ο διακαής πόθος να γνωρίσουμε την αλήθεια, η ειλικρίνεια, η αφοσίωση μας και η συνεχή ακούραστη άσκηση.

Άλλα άρθρα σχετικά με την αυτεπίγνωση και την ταύτιση: