Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΩΣ ΜΕΣΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΓΩΪΚΩΝ ΤΑΣΕΩΝ ΑΠΟ ΣΤΙΓΜΗ ΣΕ ΣΤΙΓΜΗ ~ Ατμαν Νιτυανάντα



Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΩΣ ΜΕΣΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΓΩΪΚΩΝ ΤΑΣΕΩΝ ΑΠΟ ΣΤΙΓΜΗ ΣΕ ΣΤΙΓΜΗ

Κάθε φορά που στην διάρκεια της ημέρας αναδύονται σκέψεις, παρορμήσεις και συναισθήματα προσευχόμαστε για την διάλυση του εγώ που είναι πίσω από αυτά (λαιμαργία, υπερηφάνεια, ζήλια, απληστία,) αλλά και την διάλυση του συναισθήματος (φόβος, θυμός, δυσαρέσκεια, αίσθημα κατωτερότητας, κ.λπ.). Τα κατώτερα συναισθήματα παρότι είναι εκφράσεις της επιθυμίας θα πρέπει να εργαζόμαστε με αυτά ξεχωριστά και να τα διαλύουμε με την προσευχή και άλλες μεθόδους*.

Παρότι στην διάρκεια της ημέρας μπορεί να είμαστε επικεντρωμένοι στις εγωϊκές τάσεις που έχουμε βάλει σαν κεντρικό στόχο για την εξάλειψη τους σε αυτήν την περίοδο, κάνουμε την ίδια προσπάθεια με κάθε άλλη εγωϊκή τάση που θα εκδηλωθεί. Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε σύμφωνα με την εμπειρία μας και τις ικανότητες που έχουμε αναπτύξει μέχρι τώρα, και σε κάθε περίπτωση μπορεί να χρησιμοποιήσουμε την προσευχή για την εξάλειψη τους, που είναι ο πιο απλός, εύκολος, άμεσος και αποτελεσματικός τρόπος να αφαιρέσουμε δύναμη από την εγωϊκή τάση την στιγμή που εκδηλώνεται.

Για να γίνει η εργασία της διάλυσης του εγώ από στιγμή σε στιγμή απαιτείται να είμαστε σε συνεχή επαγρύπνηση, αυτεπίγνωση και αυτοπαρατήρηση. Θα πρέπει να αντιλαμβανόμαστε την εκδήλωση του εγώ έγκαιρα, πριν γίνει τεράστιο κύμα και μας 'πνίξει'. Αυτή η εσωτερική κατάσταση είναι κάτι που αναπτύσσεται σταδιακά και σύμφωνα πάντα με το πόσο εντατικά και ειλικρινά ασκούμαστε και ακολουθούμε μια ζωή οργανωμένη και προσανατολισμένη στην αυτογνωσία και την αναζήτηση της αλήθειας. (Διάβασε Το πνευματικό πρόγραμμα και ημερολόγιο).

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να παραμένουμε σε εγρήγορση, επάγρυπνοι, σε αυτοεπίγνωση και σε αυτοπαρατήρηση είναι να επαναλαμβάνουμε το όνομα του Θεού ή ένα μάντρα (Διάβασε Η επανάληψη του ονόματος του Θεού (Japa Nama) σε όλη την διάρκεια της ημέρας όταν δεν έχουμε να κάνουμε κάποια νοητική εργασία ή οτιδήποτε απαιτεί πολύ προσοχή. Με το μάντρα κρατάμε το νου συγκεντρωμένο, θυμόμαστε το σκοπό μας, δημιουργούμε σαττβικές δονήσεις (Οι τρεις γκούνας -Σάττβα-Ράτζας-Τάμας) που εξαγνίζουν και μεταμορφώνουν τον νου και επιπλέον έχει την δύναμη να διαλύσει την εγωϊκές ενέργειες. Επιπλέον, καθημερινά και πρωί και βράδυ θα πρέπει κάνουμε διαλογισμό.

Η προσευχή

Τη στιγμή που αντιλαμβανόμαστε κάποια εγωϊκή τάση ή κάποιο αρνητικό συναίσθημα να εκδηλώνεται ζητάμε από το Θεό μέσα μας να εξαλείψει αυτήν την ενέργεια.

Με την προσευχή ζητάμε (από τον απρόσωπο Θεό ή την θεϊκή Μητέρα, τον Χριστό ή από οποιαδήποτε εκδήλωση του Θεού νοιώθουμε στην καρδιά μας) να εξαλείψει και να μας ελευθερώσει από την εγωϊκή τάση που αντιληφθήκαμε ότι εκδηλώθηκε μέσα μας μέσω της αυτοπαρατήρησης. Την προσευχή μπορούμε να την εφαρμόσουμε και σε όλη την διάρκεια της ημέρας κάθε φορά που αντιλαμβανόμαστε την εκδήλωση κάποιας εγωϊκής τάσης, και στο σπίτι μας, αφού πρώτα ερευνήσουμε και κατανοήσουμε την εγωϊκή τάση που εκδηλώθηκε στην διάρκεια της ημέρας ( π.χ. υπερηφάνεια, ζήλεια, απληστία, φόβος, θυμός κ.λπ.). Μπορούμε μαζί με την προσευχή να οραματιστούμε φωτιά ή φως δυνατό να ‘αγκαλιάζουν’ και να διαλύουν την εγωϊκή ενέργεια.

Μπορούμε να κάνουμε την προσευχή με δύο τρόπους

1. Μαζεύουμε την προσοχή μέσα μας και έχοντας επίγνωση της εσωτερικής σιωπής, του κέντρου της ύπαρξης μας, λέμε από καρδιάς: Η αγάπη του Θεού διαλύει αυτό το συναίσθημα (π.χ. του θυμού). Καθώς λέμε τα λόγια μια ή και παραπάνω φορές νοιώθουμε την αγάπη να μας πλημυρίζει. Τονίζω ότι είναι σημαντικό και να είμαστε σε βαθιά επίγνωση της ύπαρξης μας (της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας), και να νοιώθουμε αυτά που λέμε και όχι απλά να λέμε λόγια ξερά.

2. Μαζεύουμε την προσοχή μέσα μας και  έχοντας επίγνωση της εσωτερικής σιωπής, του κέντρου της ύπαρξης μας, λέμε από καρδιάς: Θεέ μου ή Θεϊκή μου Μητέρα ή Χριστέ μου εξάλειψε ή ελευθέρωσε το νου μου από αυτό το συναίσθημα (π.χ. της ντροπής ή της απόρριψης). Τονίζω και πάλι ότι είναι σημαντικό και να είμαστε σε βαθιά επίγνωση της ύπαρξης μας, και να νοιώθουμε αυτά που λέμε και όχι απλά να λέμε λόγια ξερά.

Όλα αυτά τα λόγια τα λέμε με συγκέντρωση και μέσα στο φως της ήρεμης τρυφερής επίγνωσης.

Μπορείτε να παραλλάξετε τα λόγια και  να προσευχηθείτε όπως εσείς το νοιώθετε καλύτερα.

Για να κάνουμε αυτήν την εργασία από στιγμή σε στιγμή, είναι προϋπόθεση ότι στόχος μας και έγνοια μας είναι να ζούμε συνειδητά στο κέντρο μας, σε επαφή με την εσωτερική σιωπηλή παρουσία (Συνειδητότητα). Ότι είναι στόχος μας να παραμένουμε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας και να ξεπερνάμε κάθε τι που μας εμποδίζει να ζούμε συνειδητά, και να εξαλείφουμε κάθε εγωϊκή τάση, αφού αυτές είναι που μας μας εμποδίζουν να βιώνουμε την ειρήνη, την ελευθερία, την πληρότητα και την ενότητα με όλους και όλα.

Επισημαίνω πως μετά την προσευχή για την εξάλειψη της εγωϊκής τάσης δεν μένουμε αδρανείς, αλλά εμβαθύνουμε στην επίγνωση της αληθινής μας φύσης (της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας). Αν δεν είμαστε σε εγρήγορση και αυτεπίγνωση, οι εγωϊκές τάσεις εύκολα μας κλέβουν την προσοχή, μας ταυτίζουν με τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις παρορμήσεις, τις επιθυμίες και τα εξωτερικά αντικείμενα και λειτουργούμε μάσα από αυτές αντί να λειτουργούμε μέσα από την ειρήνη, την αγάπη και την διάκριση.