Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016

Μη ταύτιση και απόσπαση της προσοχής και του νου από τις αισθήσεις ~ Ατμαν ΝΙτυανάντα



Μη ταύτιση και απόσπαση της προσοχής και του νου από τις αισθήσεις

Αφού το εγώ δημιουργήθηκε από την επαφή και την ταύτιση του νου με τα αντικείμενα των αισθήσεων, για να επιτύχουμε την διάλυση του. απαιτείται να στερήσουμε στο εγώ την επαφή του με τα αντικείμενα των αισθήσεων άλλα και την ενθύμηση τους (μέσω της μνήμης και της φαντασίας) με το να μην επιτρέπουμε το νου να σκέπτεται και να φαντάζεται τα αντικείμενα των αισθήσεων.

Αυτό επιτυγχάνεται με διαφόρους τρόπους.

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να στερήσουμε στο εγώ την επαφή με τα αντικείμενα είναι ο διαλογισμός. Το πόσο θα το καταφέρουμε εξαρτάται από την ικανότητα συγκέντρωσης, την αγνότητα του νου, την αφοσίωση και την αφιέρωση μας στην Αλήθεια, την αγάπη μας για το Θεό κ.λπ.

Όταν όμως είμαστε σε δράση στη διάρκεια της ημέρας αυτό επιτυγχάνεται με το να μην επιτρέπουμε τις αισθήσεις να τρέχουν εκεί που η παρόρμηση του εγώ τις κατευθύνει, με το να μην επιτρέπουμε την προσοχή να κινείται προς τα αντικείμενα των αισθήσεων, να μην επιτρέπουμε το νου να σκέφτεται τα αντικείμενα των αισθήσεων, με το να μην ταυτιζόμαστε με τα αντικείμενα και το νου, και με το να διατηρούμε την προσοχή και την διάνοια προσηλωμένα στο κέντρο της ύπαρξης μας στην ζωντανή σιωπηλή παρουσία.

Για να επιτύχουμε τα παραπάνω χρησιμοποιούμε κάποια μέθοδο όπως η συγκέντρωση στην αναπνοή, η συγκέντρωση σε ένα μάντρα ή στο όνομα του Θεού, κάποια προσευχή, κ.λπ. Από την εμπειρία μου έχω βρει ως την πιο αποτελεσματική μέθοδο να παραμένω σε εγρήγορση, να θυμάμαι την εσωτερική σιωπή, να σταματάω την ταύτιση και να εξαλείφω το εγώ κάθε φορά που εκδηλώνεται την επανάληψη του ονόματος του Θεού μέσα από μάντρα.  Συνδυάζω ανάλογα με την περίσταση και άλλες απλούς τρόπους για να σταματήσω την ταύτιση και να εξαλείψω το εγώ που εκδηλώνεται εκείνη την στιγμή όπως η προσευχή, η αναρώτηση, η διάκριση κ.λπ.

Να θυμάστε ότι το κέντρο της πνευματικής άσκησης είναι να μην ταυτιζόμαστε με το εγώ και τις εκφράσεις του και να παραμένουμε σε απόσπαση, σε αταραξία και σε συνεχή επίγνωση του Είναι μας.