Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016

ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ; - Atman Nityananda


 ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ; 
Το πιο σημαντικό ερώτημα που τίθεται πριν τεθούν όλα τα άλλα ερωτήματα είναι ποιος είμαι ή ίσως καλύτερα τι είμαι; Τι νόημα έχει να γνωρίζω τόσα πολλά για τον φαινομενικό κόσμο όταν γνωρίζω τόσα λίγα για το ποιος είμαι. Τι σημασία έχει να έχω τα πλούτη όλου του κόσμου αν δεν γνωρίζω τον αληθινό πλούτο που έχω μέσα μου.

Ο πλούτος που έχουμε μέσα μας στην καρδιά μας είναι αληθινός γιατί ποτέ δεν χάνεται και κανείς δεν μπορεί να τον κλέψει. Ούτε ο χρόνος ο αδηφάγος που κατατρώγει τα πάντα στο πέρασμα του, μπορεί να τον αγγίξει. Αυτός ο πλούτος είναι ο ίδιος μας ο Εαυτός, ( Ύπαρξη αιώνια-Αγνή Συνείδηση- Άπειρη Ευδαιμονία) ακατάστρεφτος, αιώνιος και αμετάβλητος.

Ο αληθινός μας Εαυτός είναι πέρα από το χρόνο και όχι δούλος του, παρά το αντίθετο που δείχνουν τα φαινόμενα. Ένα γνωμικό λέει τα φαινόμενα απατούν. Και στην περίπτωση αυτή ταιριάζει απόλυτα. Φαίνεται να είμαστε ένα πρόσωπο με σώμα και νου, υποκείμενο στο χρόνο, στον χώρο στη γέννηση και τον θάνατο αλλά στην πραγματικότητα είμαστε αιώνια Ύπαρξη-Συνείδηση χωρίς γέννηση και θάνατο, αυθύπαρκτη και η αιτία όλων των φαινομένων.

Το θέμα όμως είναι ότι παρά τις διαβεβαιώσεις από τους σοφούς και τις γραφές για το βέβαιον του πράγματος, ότι Είμαστε πνεύμα αθάνατο, πρέπει να το βιώσουμε οι ίδιοι μέσα στην καρδιά μας. Ο διαχωρισμός ανάμεσα στην ατομική συνείδηση και την συμπαντική συνείδηση δεν υφίσταται. Είναι μόνο μια ψευδαίσθηση που φαίνεται να υπάρχει μέχρις ότου το πέπλο της άγνοιας διαλυθεί μέσα στο καμίνι της συνειδητοποίησης του Εαυτού.

Εκείνοι που βλέπουν κάτι άλλο από την ενότητα του ατομικού εαυτού με τον συμπαντικό και την ενότητα όλων μέσα στο σύμπαν είναι ακόμη πιασμένοι στα δίχτυα του νου.

Το εμείς και οι άλλοι είναι από τα πιο αγαπημένα καμώματα του νου για να συνεχίζει να διατηρεί τον έλεγχο επάνω σου και μάλιστα για τα καλά. Η δική μου ιδέα, η δική μου χώρα , η δική μου πολιτική παράταξη, η δική μου θρησκεία κ.λπ. είναι η καλύτερη και μετά όλες οι άλλες, είναι όλα παρανοήσεις του εγωικού νου. Ω νου αν είσαι κάτι, είναι όλος ο κόσμος, μην βάζεις άλλο διαχωρισμούς εκεί που δεν υπάρχουν. Αυτό δεν οδηγεί πουθενά παρά μόνο σε περισσότερο πόνο και δυστυχία. Αρκετά πια με τους διαχωρισμούς, ο πλανήτης δεν αντέχει άλλο. Σύντομα η ζωή θα απομακρύνει όλα τα στοιχεία που δεν θέλουν να συνεργαστούν με τη νέα συνειδητότητα που ανατέλλει στη γη. Βρισκόμαστε στο παρά ένα μια μεγάλης αλλαγής που σύντομα θα γίνει ακόμη περισσότερο φανερή σε όλο τον κόσμο.

Ποιος είμαι τελικά; Ένα πρόσωπο γεμάτο φόβους, αγωνίες, πάθη, επιθυμίες, φιλοδοξίες, που μάταια αναζητά την πληρότητα και την ευτυχία στα αντικείμενα αυτού του κόσμου; Ένα σώμα που είναι ευάλωτο σε ασθένειες , φυσικές καταστροφές, πολέμους, άγρια ζώα κ.λπ. ένας νους που αναζητάει αισθησιακές απολαύσεις , θλίβεται, μισεί, έχει αρέσκειες και απαρέσκειες όλων των ειδών; Ή κάτι άλλο πέρα από όλα αυτά που οι αισθήσεις μου επιτρέπουν να γνωρίζω.

Είμαι μόνο αυτό που φαίνομαι; Η ευτυχία και η πληρότητα που αναζητώ μπορεί να επιτευχθεί μέσα σε αυτά που οι αισθήσεις και νους μου φέρνουν ως εμπειρία στη επίγνωση μου;

Ω νου δεν κουράστηκες να αναζητάς την ευτυχία στα πράγματα του έξω κόσμου, δεν κατάλαβες ακόμη το μάταιο της υπόθεσης, δεν σου είναι αρκετός ο πόνος που πέρασες;

Ξύπνα, ξύπνα, ξέχασες την αληθινή σου φύση και χάθηκες μέσα στις ψευδαισθήσεις του νου και των αισθήσεων. Το σπίτι σου είναι η καρδιά, εκεί μόνο θα βρεις την αιώνια γαλήνη και ευτυχία. Αυτή είναι η μόνιμη κατοικία σου. Ψάξε μέσα σου, εκεί βρίσκεται αυτό που αναζητάς.