ΟΝ! ΣΚΈΨΕΙΣ & ΣΥΝΑΙΣΘΉΜΑΤΑ. - Άτμαν Νιτυαναντα

 

ΣΚΈΨΕΙΣ & ΣΥΝΑΙΣΘΉΜΑΤΑ

Οι σκέψεις μας είναι στην πλειοψηφία τους η μετάφραση των συγκινήσεων και των συναισθημάτων στο επίπεδο του νου!

Η δυστυχία μας έχει ως βάση τα συναισθήματα και τις συγκινήσεις. 

Τα κατώτερα συναισθήματα ειναι χαμηλοδονούμενο και δυσαρμονικό πεδίο ψυχικής ενέργειας κρυσταλλωμένο στον ψυχισμό μας.

Κέντρο των συγκινήσεων και των συναισθημάτων είναι το εγώ. Τα συναισθήματα είναι εκφράσεις του εγώ. Είναι οι αντιδράσεις του εγώ στις αισθητηριακές εμπειρίες και στην ανάμνηση τους.

Κέντρο του Εγώ είναι η Επιθυμία. Άρα σχετίζονται άμεσα με την επιθυμία.

Ο ψυχισμός μας είναι τοξινομένος από αυτό το πεδίο το οποίο προκαλεί δυσλειτουργία στο νου και στην διάνοια, προσκολλήσεις, εθισμούς, ταυτίσεις, παρανοήσεις, διαστρεβλώσεις αντιφάσεις, πόνο, δυστυχία και ψυχοσωματικές αρρώστιες.

Ως εκ τούτου η ελευθερία από κάθε πόνο και δυστυχία επιτυγχάνεται με την εξάλειψη των κατώτερων συγκινήσεων και συναισθημάτων και της επιθυμίας που είναι η ρίζα αιτία αυτών.

Βιβλία στα Ελληνικά

• Η Τέχνη του να Ζεις Συνειδητά την Στιγμή – (Έντυπο & Ebook)
• Η Τέχνη του Διαλογισμού – (Ebook)
• Το Όνομα του Θεού και η Κάρμα Γιόγκα – (Ebook)
• Η Επίγνωση του Εαυτού και η Απελευθέρωση – (Ebook)
• Οι Διδασκαλίες του Μπάμπατζι – (Ebook

Τι ειναι το πονόσωμα; ~ Άτμαν Νιτυανάντα

 Τι ειναι το πονόσωμα;

Το πονόσωμα είναι ένα πεδίο ψυχικής ζωτικής ενέργειας (Πράνα) το οποίο αποτελείται από τα κατωτερα συναισθήματα, όπως ο φόβος, ο θυμός, το μίσος, ο φθόνος, η στεναχώρια, κ.λπ. και το οποίο ενεργοποιείται είτε από εξωτερικά ερεθίσματα, είτε περιοδικά από μόνο του για να εκδηλωθεί και να τραφεί με κατώτερες δονήσεις ίδιες με τις δικές του. 

Το πονόσωμα σχετίζεται με το κατώτερο εγώ, και βρίσκει ευκαιρίες σε εξωτερικά συμβάντα ή δημιουργεί το ίδιο καταστάσεις για να εκδηλωθεί μέσα μας και να τραφεί με της χαμηλής δόνησης ενέργειες που παράγουν τα κατώτερα συναισθήματα και το πάθος τα οποία αποτελούν και την φύση του.

Υπάρχει το συλλογικό πονόσωμα και το ατομικό.

Το συλλογικό αφορά ομάδες ατόμων, μικρές ή μεγάλες, όπως για παράδειγμα οπαδούς ποδοσφαιρικής ομάδας, θρησκείας, πολιτικού κόμματος, έθνους, φύλου, και το ατομικό είναι αυτό που αφορά τον κάθε ένα ατομικά.

Παραδείγματα

Συλλογικό πονόσωμα.

Οι οπαδοί ομάδων (Ολυμπιακός,. Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ κ.λπ.) προκαλούν τους αντιπάλους οπαδούς για να προκαλέσουν συγκρούσεις και έτσι το πονόσωμα τους  να ζήσει τις δονήσεις του θυμού, του μίσους, της βίας κ.λ.π. και να τραφεί.

Στα ζευγάρια εξ αιτίας του πονοσώματος σε κάθε ευκαιρία προκαλεί ο ένας τον άλλο (στην πραγματικότητα το πονόσωμα του ενός το πονόσωμα του άλλου) λέγοντας ή κάνοντας πράγματα που ενοχλούν τον σύντροφό τους για να τον κάνουν να θυμώσει, και έτσι να δημιουργήσουν συμπλοκή, με κατηγορίες, θυμό, φόβο,  ζήλια, κ.λπ. και να τραφεί το πονόσωμα τους με αυτές τις δονήσεις.

Κύριο μέρος της εσωτερικής εργασίας ειναι η διάλυση του πονοσώματος έτσι ώστε να επανέλθει η αρμονία, η ισορροπία και η υγεία και να αναπτυχθούν οι αρετές της καρδιάς και του νου.

Ο ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ & ΚΑΙ Η ΤΙΘΑΣΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΑΚΟΥ ΕΓΩ ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Ο ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ & ΚΑΙ Η ΤΙΘΑΣΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΑΚΟΥ ΕΓΩ

Το βίταλ εγώ (το συγκινησιακό εγώ: Θυμικό-επιθυμητικό), είναι ατίθασο και απείθαρχο σαν τον Βουκεφάλα του Μ. Αλεξάνδρου.

Χρειάζεται συστηματική καθημερινή και ειλικρινής άσκηση, πολύ υπομονή, επιμονή, δυνατή θέληση και δεξιοτεχνία για να το δαμάσεις, να το εξαγνίσεις και να το βάλεις στην υπηρεσία σου.

Αλλά είναι το μόνο άξιο που έχεις να κάνεις στην ζωή σου.

Η αμοιβή είναι ελευθερία, πληρότητα και ευδαιμονία, δίχως όρια.

OM! Η παρατήρηση των συγκινήσεων ~ Atman Nityananda

Η παρατήρηση των συγκινήσεων

 

Επειδή οι σκέψεις δημιουργούνται από τις επιθυμίες, τα συναισθήματα και τις παρορμήσεις ((συγκινησιακή φύση), και επειδή το κατώτερο εγώ είναι στη φύση του συγκινησιακό, είναι απαραίτητο να εμβαθύνουμε στην αυτοπαρατήρηση της συγκινησιακής μας φύσης.

Πρέπει να γίνουμε ικανοί να αντιλαμβανόμαστε από στιγμή σε στιγμή αυτό που αναδύεται στο συγκινησιακό μας επίπεδο όσο το δυνατόν γρηγορότερα και να μην ταυτιζόμαστε με αυτό, ώστε να μπορούμε να το παρατηρούμε με προσοχή και διάκριση, προκειμένου να αποκτήσουμε μια σαφή κατανόηση της φύσης του και του λόγου της εμφάνισής του. Να δούμε πώς προκαλεί σκέψεις και πώς ταυτίζεται με τις σκέψεις, και επομένως μας κάνει να ταυτιζόμαστε με τις σκέψεις.

Είναι απαραίτητο να αποκτήσουμε την ικανότητα να αντιλαμβανόμαστε και να παρατηρούμε τον συναισθηματικό μας κόσμο από απόσταση. Χωρίς αυτό δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στην αυτογνωσία και στην εξάλειψη του εγώ.

Για να το πετύχουμε αυτό, χρειάζεται να παραμένουμε επάγρυπνοι και σε επαφή με την εσωτερική σιωπή και να είμαστε σε επιφυλακή της καρδιάς και του νου.

Μόνο όταν έχουμε αναπτύξει αρκετά την ικανότητα να παραμένουμε σε εγρήγορση και επίγνωση της εσωτερικής σιωπής θα μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε έγκαιρα τις συγκινησιακές αντιδράσεις και να μην ταυτιζόμαστε με αυτές. Έτσι δεν γινόμαστε δέσμιοι αυτών, αλλά επιπλέον μπορούμε να τις παρατηρήσουμε, να τις ερευνήσουμε, να τις κατανοήσουμε και να τις εξαλείψουμε με την προσευχή και το μάντρα.

 

Μέχρι να γίνουμε πολύ ικανοί σε αυτό, θα πρέπει να μάθουμε να αποταυτιζόμαστε από τις συγκινήσεις, ώστε να μην χανόμαστε τελείως σε αυτές, ώστε να είμαστε σε θέση να τις μελετήσουμε να τις κατανοήσουμε και να τις εξαλείψουμε με την προσευχή και το μάντρα.

Όταν είμαστε πλήρως ταυτισμένοι με την οποιαδήποτε συγκινησιακή εκδήλωση, δεν είναι δυνατόν να κάνουμε οποιαδήποτε  διαδικασία έρευνας, παρατήρησης και εξάλειψης.

Μπορούμε όμως να μάθουμε τρόπους για να χαλαρώνουμε λίγο το συναίσθημα και να αποκτάμε κάποια απόταση από αυτό. Και έτσι μπορούμε να κάνουμε κάποια εργασία με τα συναισθήματα μας και ελευθερωνόμαστε από αυτά. Σε αυτό θα μας βοηθήσει να εξετάζουμε τα συναισθήματα μας στο σπίτι σε συνθήκες ήρεμες και σε μια καλύτερη εσωτερική κατάσταση.

 Αρχικά μπορούμε να εργαστούμε με την μελέτη, την έρευνα, την κατανόηση και την εξάλειψη των συγκινήσεων στην πιο χοντροκομμένη του μορφή. Για να εργαστούμε με τις πιο λεπτοφυείς συγκινησιακές καταστάσεις, θα πρέπει να μην αντιλαμβανόμαστε έγκαιρα τις συγκινησιακές καταστάσεις, στην αρχή τους και αυτό απαιτεί εμβάθυνση στην επίγνωση της εσωτερικής σιωπής (αυτεπίγνωση), σταθερότητα στο να παραμένουμε σε αυτεπίγνωση, και αναπτυγμένη ικανότητα αυτοπαρατήρησης και διάκρισης..

 

Η εμβάθυνση και σταθερότητα στην αυτεπίγνωση, επιτυγχάνεται με καθημερινό (πρωί και βράδυ) διαλογισμό ή αυτοέρευνα (Βιτσάρα), αλλά και συνεχή εξάσκηση σε όλη την διάρκεια της ημέρας στο να είμαστε σε εγρήγορση, αυτεπίγνωση και αυτοπαρατήρηση.

 

ΦΟΒΟΣ, ΘΥΜΟΣ, ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ ~ Άτμαν Νιτυανάντα

ΦΟΒΟΣ, ΘΥΜΟΣ, ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ

Αυτά τα τρία συναισθήματα είναι η κύρια δυστυχία μας. Ο φόβος, ο θυμός και η στεναχώρια (και οι παραλλαγές τους), είναι τα κύρια συναισθήματα που μας φέρνουν την περισσότερη μιζέρια και δυστυχία από κάθε τι  άλλο και γίνονται και η αιτία άλλων αρνητικών συναισθημάτων.

Οι θεμελιώδεις αιτίες τους είναι η άγνοια της αληθινής μας φύσης, η επιθυμία,η ταύτιση και οι προσκολλήσεις.

Στεναχωριόμαστε κατά βάση επειδή δεν αποκτήσαμε ή δεν έγινε αυτό που θέλαμε ή επειδή χάσαμε αυτό που είχαμε (και το οποίο προφανώς θέλαμε να έχουμε).

Ο θυμός μας στρέφεται  ενάντια σε οποιονδήποτε και οτιδήποτε μας εμποδίζει να αποκτήσουμε  ή  να κάνουμε αυτό που θέλουμε, ή γίνεται  αιτία να χάσουμε αυτό που έχουμε.

Φοβόμαστε (ανησυχούμε, αγωνιούμε, αγχωνόμαστε), μήπως κάτι δεν πάει καλά, μήπως κάποιος ή κάτι μας εμποδίσει να πετύχουμε ή να αποκτήσουμε αυτό που θέλουμε, και επίσης ανησυχούμε, φοβόμαστε αγχωνόμαστε μήπως κάτι γίνει αιτία να χάσουμε αυτό που έχουμε.

Αυτά τα τρία κύρια συναισθήματα δεν εκδηλώνονται μόνο σε σχέση με τις επιθυμίες και τα θέλω μας, αλλά επίσης σε σχέση με την αυτοεικόνα μας, την υπόληψη, την αυτοαξία μας και τις ανάγκες μας.

Όσο μεγαλύτερη είναι η επιθυμία, η ταύτιση και η προσκόλληση μας στο σώμα μας, στην ψευδαισθησιακή εικόνα που έχουμε με τον εαυτό μας, σε πρόσωπα, σε αντικείμενα, συλλογικές οντότητες και καταστάσεις τόσο μεγαλύτερη θα είναι και ένταση εκδήλωσης της στεναχώριας, του θυμού και του φόβου.

Τι επιθυμείτε πολύ; Με τι είστε ταυτισμένοι και προσκολλημένοι περισσότερο; Με τι έχετε συνδυάσει την αυτοεικόνα σας και την αξίας σας;

Οι επιθυμίες, οι ταυτίσεις και οι προσκολλήσεις μας σχετίζονται με την άνεση, τα χρήματα, το σεξ, τις σχέσεις, τους φίλους, την διασκέδαση, τις διακοπές, την δόξα, την φήμη, την ομάδα μας, το κόμμα μας, την θρησκεία μας κ.λπ., το αυτοκίνητο μας, το κινητό μας, το ρολόι μας, το στυλό μας, την τσάντα μας, τα ρούχα μας, την κολόνια μας, τις απόψεις μας, θέλουμε  να επιβάλλουμε την άποψη μας, να έχουμε δίκιο, να μας αναγνωρίζουν, να μας επιβραβεύουν, να μας αποδέχονται, να αποδέχονται τις απόψεις  μας, τις ιδέες μας, τα πιστεύω μας, το ντύσιμο μας, τις επιλογές μας, να μας ακούνε, να μας δίνουν προσοχή, να ακούνε  τις συμβουλές μας, να συμφωνούν μαζί μας, να δέχονται με ευχαρίστηση τα δώρα μας... προσθέστε τον δικό σας κατάλογο, με πράγματα που αφορούν τον εαυτό σας.

Βρείτε τις επιθυμίες, τις ταυτίσεις, τις προσκολλήσεις σας, αυτά στα οποία στηρίζετε την αυτοεικόνα και την αυτοαξία σας, και θα ανακαλύψετε πότε, τι, και γιατί φοβάστε, πότε, με τι και γιατί θυμώνετε, πότε, με τι και γιατί στεναχωριέστε.

Συναισθήματα και ανάγκες

Θυμώνουμε, φοβόμαστε, στεναχωριόμαστε, (ανάλογα την περίσταση), όταν εμποδίζεται η ικανοποίηση κάποιας ανάγκης μας που σχετίζεται με την επιβίωση (για παράδειγμα, εργασία, τροφή, ρούχα, χρήματα, κ.λπ.), όταν υπάρχει αμφιβολία στο αν θα εκπληρωθεί ή θα συνεχίσει να εκπληρώνεται κάποια ανάγκη μας, και όταν δεν ικανοποιείται ή ικανοποιείται πλημμελώς η ανάγκη μας.

Τα συναισθήματα σε σχέση με την αυτοεικόνα, την υπόληψη και την αυτοαξία

Επιθυμούμε, προσκολλόμαστε, συμπαθούμε, οποιονδήποτε και οτιδήποτε ενισχύει και κολακεύει την αυτοεικόνα μας και ανεβάζει την αξία μας και την υπόληψη μας στα μάτια μας και στα μάτια των άλλων (δηλαδή οποιονδήποτε και οτιδήποτε μας κάνει να νοιώθουμε σημαντικοί και σπουδαίοι).

Φοβόμαστε, ανησυχούμε, αγχωνόμαστε και λαμβάνουμε σαν απειλή οποιονδήποτε και οτιδήποτε μπορεί να  μειώσει ή υπάρχει πιθανότητα να μειώσει ή νομίζουμε ότι μπορεί να μειώσει, την αξία μας και την υπόληψη μας, και επίσης οποιονδήποτε η οτιδήποτε μπορεί να χαλάσει, ή υπάρχει πιθανότητα να χαλάσει ή νομίζουμε ότι μπορεί να χαλάσει, την καλή εικόνα  που έχουμε εμείς   ή οι άλλοι για τον εαυτό μας. 

Θυμώνουμε με οποιονδήποτε ή οτιδήποτε  μειώνει ή νομίζουμε ότι μειώνει την αξία μας, την υπόληψη μας και την αυτοεικόνα μας, στα μάτια μας ή στα μάτια των άλλων.

Στεναχωριόμαστε (πληγωνόμαστε ή  ντρεπόμαστε επίσης) όταν θεωρούμε ότι με τις πράξεις ή τα λόγια τους μας έχουν  μειώσει, μας έχουν θίξει την εικόνα μας, την υπόληψη μας και την αξία μας στα μάτια μας ή στα μάτια των άλλων.

Ανάλογα με το τι έχουμε συνδέσει την αυτοαξία μας και την αυτοεικόνα μας, εκδηλώνονται και τα τρία αυτά συναισθήματα.

Αν για παράδειγμα συνδέουμε την αυτοεικόνα μας και την αυτοαξία μας με το ντύσιμο μας, νοιώθουμε μειωμένοι,  όταν δεν εγκρίνουν, όταν κριτικάρουν το ντύσιμο μας και θυμώνουμε (εκνευριζόμαστε, δυσαρεστούμαστε) με αυτόν που μας κάνει κριτική, φοβόμαστε μην μας ξανακάνει κριτική ή μας απορρίψει και μάλιστα μπροστά σε πρόσωπα σημαντικά για εμάς και επίσης ντρεπόμαστε και στεναχωριόμαστε γι' αυτό.

Ερευνήστε τον εαυτό σας και βρείτε με τι έχετε ταυτίσει την αυτοεικόνα σας και την αυτοαξία σας και θα ανακαλύψετε: πότε, τι, και γιατί φοβάστε, πότε, με τι και γιατί θυμώνετε, πότε, με τι και γιατί στεναχωριέστε.

Συνδυασμός των επιθυμιών, προσκολλήσεων, αναγκών κα αυτοαξίας με αυτά τα συναισθήματα.

Το να θυμώνουμε, να φοβόμαστε ή να στεναχωριόμαστε  επειδή μειώνουν την αξία μας μπορεί να συνδυάζεται ταυτόχρονα με τις ανάγκες επιβίωσης, την εκπλήρωση επιθυμιών, τις ταυτίσεις και προσκολλήσεις μας με πρόσωπα και συλλογικότητες.

Δύο παραδείγματα για να γίνω περισσότερο  κατανοητός

Αν προσπαθεί κάποιος συνάδελφος στην δουλειά μας, να μειώσει την αξία μας με κάποιο τρόπο, θυμώνουμε με  αυτό (ο θυμός σχετίζεται με την αυτοαξία μας), αλλά ταυτόχρονα  φοβόμαστε μήπως ο προϊστάμενός μας αποκτήσει κακή εικόνα για εμάς και αυτό έχει δυσάρεστες συνέπειες για την θέση μας στη εταιρεία (ο φόβος σχετίζεται με την ανάγκη μας).

Αν μας μειώνει κάποιος μπροστά σε αυτόν που φλερτάρουμε και επιθυμούμε να κάνουμε σχέση, θυμώνουμε με αυτόν (ο θυμός σχετίζεται με την αυτοαξία μας) αλλά φοβόμαστε και θυμώνουμε επιπλέον γιατί σκεπτόμαστε ότι αυτό μπορεί  να γίνει αιτία να μην προχωρήσει η σχέση με το άτομο αυτό (ο θυμός και ο φόβος σχετίζεται με την επιθυμία).

Βλέπουμε ότι τα συναισθήματα του θυμού και του φόβου εκδηλώνονται και στις δύο περιπτώσεις, και σε σχέση με την αυτοαξία μας, και ταυτόχρονα σε σχέση με μια ανάγκη μας στην πρώτη  περίπτωση και με μια επιθυμία στην δεύτερη περίπτωση.

Μπορείτε να βρείτε πολλά παραδείγματα για  τον εαυτό σας όπου ο φόβος, ο θυμός και η στεναχώρια εκδηλώνονται ταυτόχρονα σε σχέση με κάποια επιθυμία, με την αυτοαξία ή κάποια ανάγκη.

Τέλος τα συναισθήματα αυτά σχετίζονται και με την ελευθερία μας (με το αν καταπιεζόμαστε) να  ικανοποιήσουμε τις  ανάγκες μας, τα θέλω μας,  τις επιθυμίες μας, να εκφράσουμε τα ταλέντα μας, να ζήσουμε όπως θέλουμε.

Φοβόμαστε ή θυμώνουμε κατά περίπτωση, με οποιονδήποτε ή οτιδήποτε μας καταπιέζει ή νομίζουμε ότι μας καταπιέζει και δεν μπορούμε να κάνουμε αυτό που θέλουμε. Και βέβαια στεναχωριόμαστε αν  τελικά δεν μπορέσαμε να κάνουμε αυτό που θέλουμε.

Η στεναχώρια μπορεί να γίνει, απάθεια, μελαγχολία, κατάθλιψη, παραίτηση,

Ο θυμός μπορεί να γίνει οργή, μίσος, κακία,  μνησικακία, εκδικητικότητα.

Ο φόβος, δειλία, ατολμία, φοβία, αναποφασιστικότητα, ντροπή, ενοχές, παραίτηση.

Όλα τα παραπάνω, μας απομακρύνουν από την αρμονία, την ενότητα, την αγάπη, την χαρά  της ζωής, την ειρήνη και  την ευδαιμονία της αληθινής μας φύσης και οδηγούν στην ασθένεια.

Συναισθήματα και πεποιθήσεις

Όλα τα παραπάνω συναισθήματα εκτός του ότι έχουν βάση τις επιθυμίες, τις ταυτίσεις, τις προσκολλήσεις και την αυτοαξία μας, σχετίζονται  και με διάφορες πεποιθήσεις που έχουμε για τον εαυτό μας, τους άλλους, την ζωή, τον κόσμο και τον Θεό. Οι λανθασμένες πεποιθήσεις στηρίζουν τις ταυτίσεις, τις προσκολλήσεις, τις επιθυμίες, την  ψευδαισθησιακή αυτοεικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας  και τον τρόπο που αξιολογούμε τον εαυτό μας.

Για να απαλλαγούμε-ελευθερωθούμε από τον θυμό, τον φόβο και την στεναχώρια και όλες τις παραλλαγές τους, θα πρέπει να κάνουμε  εργασία και άσκηση με αυτά καθαυτά, αλλά επίσης εργασία και άσκηση να ελευθερωθούμε από τις προσκολλήσεις, τις ταυτίσεις, τις επιθυμίες, και τις περιοριστικές και λανθασμένες  πεποιθήσεις που είναι οι αιτίες τους. Κύρια ταύτιση, προσκόλληση και πεποίθηση είναι αυτή που σχετίζεται με το σώμα μας, Η ψευδαίσθηση ότι είμαστε το σώμα γεννάει όλες τις υπόλοιπες μιζέριες και τις  δυστυχίες μας.

ΤΟ ΤΡΙΠΤΥΧΟ ΤΗΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ. ~ Άτμαν Νιτυανάντα

ΤΟ ΤΡΙΠΤΥΧΟ ΤΗΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ

Η δυστυχία του ανθρώπου είναι να ταυτίζεται με ότι του λέει ο κατώτερος νους (Μάνας στα σανσκριτικά)  και να τα εκλαμβάνει ως πραγματικότητα.

Ο κατώτερος νους επαναλαμβάνει σαν παπαγάλος ότι έχει συσσωρευτεί στο υποσυνείδητο από προηγούμενες εμπειρίες με βάση τις αρέσκειες και τις απαρέσκειες που έχει για τα πράγματα και χωρίς να τα κατανοεί.

Ο κατώτερος νους μπορεί να γίνει καλός υπηρέτης όταν εκπαιδευτεί και μπει κάτω από την καθοδήγηση της διάνοιας (Μπούντι στα σανσκριτικά), αλλά είναι τύραννος και η αιτία της δυστυχίας μας όταν λειτουργεί ανεξέλεγκτος και υπό την επήρεια του θυμικού και του επιθυμητικού.

Κατώτερος νους, κατώτερο θυμικό και επιθυμητικό είναι το τρίπτυχο της δυστυχίας.

Το χειρότερο είναι ότι δεν καταλαβαίνουμε ότι λειτουργούμε ταυτισμένοι με τον κατώτερο νου και  το κατώτερο εγώ.