Ομ! Η αποδοχή των εγωϊκών τάσεων και των αδυναμιών μας ~ Atman Nityananda

Η αποδοχή των εγωϊκών τάσεων και των αδυναμιών μας

Η αποδοχή των διάφορων εγωϊκών μας τάσεων και αδυναμιών μας, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να απελευθερωθούμε από αυτές. Όσο αρνούμαστε να δεχτούμε ότι υπάρχουν μέσα μας, όσο αντιδρούμε στην εκδήλωσή τους και προσπαθούμε να τα αποφύγουμε ή να τα καταπιέσουμε, δεν μπορούμε να κάνουμε μια εργασία ουσιαστική και ελευθερωθούμε από αυτές.

Η αποδοχή αναπτύσσεται σταδιακά και μπορεί να συμβεί εύκολα, όταν ο νους είναι αρκετά αγνός-σαττβικός, σταθερός, γαλήνιος, με διάκριση και έχουμε επαφή με την αληθινή μας φύση.
Όταν ο νους κυριαρχείται από τη σάττβα ποιότητα τότε η αποδοχή, των δυσλειτουργικών και αρνητικών απόψεων της ψυχολογίας μας και όλων των αδυναμιών, που έχουν αναπτυχθεί εξαιτίας λανθασμένων επιλογών του παρελθόντος, γίνεται πιο εύκολα και φυσικά.

Η αποδοχή των αρνητικών νοητικών και συναισθηματικών ιδιοτήτων που ενυπάρχουν στον ψυχισμό μας, των ατελειών που μπορεί να υπάρχουν μέσα μας ή των ατελειών που νομίζουμε ότι έχει το σώμα μας (σε σχέση με τα μαλλιά, την μύτη, τα μάτια, το ύψος κ.λπ.) γίνεται με φυσικό τρόπο όταν συνειδητοποιήσουμε ότι ο εαυτός μας είναι πέρα από τον νου, το σώμα και τα συναισθήματα, και ότι με κανένα τρόπο δεν επηρεάζεται από αυτά. Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε αιώνια, αθάνατη, αγνή Συνειδητότητα πέρα από το καλό και το κακό.

Μέχρι να συμβεί αυτό όμως μπορούμε να κάνουμε συστηματική εργασία για να αναγνωρίσουμε όλα όσα μας εμποδίζουν να συμφιλιωθούμε και να αποδεχτούμε τις αρνητικές και δυσλειτουργικές απόψεις της ψυχολογίας μας και να απελευθερωθούμε από αυτά.

Αποδοχή δεν σημαίνει ότι τα αφήνουμε να υπάρχουν μέσα μας, ή ότι δεν εργαζόμαστε για την εξάλειψή τους, αλλά σταματάει η εσωτερική σύγκρουση η οποία τελικά είναι εμπόδιο στην εξάλειψή τους.

Η αποδοχή των αδυναμιών μας δεν σημαίνει ότι συνεχίζουμε να λειτουργούμε με τον ίδιο τρόπο ούτε ότι δικαιολογούμε τα λάθη μας. Η αποδοχή όμως σταματά τις εσωτερικές συγκρούσεις που είναι αιτία ακόμη μεγαλύτερης δυστυχίας και πόνου και κάνει ευκολότερη την εξάλειψη των αρνητικών ιδιοτήτων.

Μια βασική αιτία που δεν αποδεχόμαστε τον εγωϊκό εαυτό μας (που στην πραγματικότητα δεν είναι ο εαυτός μας, αλλά νοητικοί και συγκινησιακοί προγραμματισμοί και συνήθειες) είναι ότι δεν λάβαμε αποδοχή από τους γονείς μας (επειδή προφανώς και οι ίδιοι δεν είχαν αποδεχτεί τον εαυτό τους) και μάθαμε να στηρίζουμε την αξία μας σε εξωτερικούς παράγοντες.

Σύνθεση των σημαντικών απόψεων της άσκησης από στιγμή σε στιγμή ~ Atman Nityananda

Σύνθεση των σημαντικών απόψεων της άσκησης από στιγμή σε στιγμή

1. Να παραμένουμε σε εγρήγορση, αυτεπίγνωση, αυτοπαρατήρηση. Αποδοχή της στιγμής, οτιδήποτε συμβαίνει κάθε στιγμή.

2. Να ελέγχουμε τον νου και τις αισθήσεις.

3. Να αναγνωρίσουμε, να αποδεχτούμε και να αποκτήσουμε πλήρη επίγνωση των εγωϊκών τάσεων, συναισθημάτων και προγραμματισμών. 

4. Να αποφεύγουμε την ταύτιση ή να σταματάμε την ταύτιση με τις σκέψεις, τις συγκινήσεις, τις επιθυμίες, τα συναισθήματα, τις παρορμήσεις, τις συμπεριφορές, το σώμα, το εγώ και τις εξωτερικές εντυπώσεις και καταστάσεις. Να αμφισβητήσουμε οτιδήποτε αναδύεται μέσα μας ότι είναι επιλογή μας ή αληθές. 

5. Να καταλαγιάζουμε το συναίσθημα, να ηρεμούμε τον νου και να επαναφέρουμε τον νου σε σαττβική κατάσταση.

6. Να εξαλείφουμε (να μειώνουμε την δύναμη τους) τις εγωϊκές τάσεις και τα αρνητικά συναισθήματα

7. Να παραμένουμε σε επαφή με την εσωτερική σιωπηλή παρουσία και να εμβαθύνουμε σε αυτήν.

8. Να διακρίνουμε την αληθινή μας φύση από οτιδήποτε ανήκει στην φαινομενική μας ύπαρξη (σκέψεις, συναισθήματα, επιθυμίες, παρορμήσεις, σωματικές και ενεργειακές αντιδράσεις, το σώμα και το εγώ).

Η αποδοχή, η αγάπη και ο θάνατος του εγώ ~ Atman Nityananda

Η αποδοχή, η αγάπη και ο θάνατος του εγώ

Το κατώτερο εγώ αντιστέκεται στην αγάπη, φοβάται την αγάπη, νιώθει αμήχανα με την αγάπη, μισεί την αγάπη, δεν μπορεί να υπάρχει όταν εκδηλώνεται η αγάπη και γι' αυτό καταλαγιάζει και μαραίνεται όταν εκφράζουμε αγάπη προς όλους και επίσης προς το εγώ μας το ίδιο.

Το εγώ δεν μπορεί να επιβιώσει στην αγάπη. Η αποδοχή και η αγάπη δεν δίνουν χώρο στο εγώ να πάρει τα ηνία και να μας ταυτίσει με τους ρόλους και τα καμώματα του και ως εκ τούτου μαραίνεται και πεθαίνει από την πείνα.

Η ΑΠΟΔΟΧΗ ΚΛΕΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΩ ~ Atman Nityananda

Η ΑΠΟΔΟΧΗ ΚΛΕΙΔΙ ΣΤΗΝ  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΩ

Η μη αποδοχή της αρνητικής ψυχολογικής κατάστασης που βιώνουμε, μας κρατάει ταυτισμένους στην ίδια χαμηλή δόνηση και έτσι παραμένουμε παγιδευμένοι στην δόνηση του εγώ ( και η αρνητική ψυχολογική κατάσταση και η μη αποδοχή προέρχονται από το κατώτερο εγώ).

Όσο αντιστεκόμαστε και αντιδρούμε σε αυτό που βιώνουμε, θα παραμένουμε εγκλωβισμένοι στην δόνηση του εγώ  (και δεν είμαστε σε θέση, να έρθουμε σε επαφή με το κέντρο μας και να ανοίξουμε εσωτερικά χώρο, ώστε αποκτήσουμε υγιή απόσταση από αυτό που βιώνουμε) και θα μεγαλώνουμε και θα παρατείνουμε τον πόνο και την δυστυχία.

Η αποδοχή φέρνει μια ψυχολογική χαλάρωση, μια κατάσταση προσοχής και επίγνωσης, να έρθουμε σε επαφή με την εσωτερική σιωπή στο κέντρο μας, που μας επιτρέπει να αντιληφθούμε πιο καθαρά τι συμβαίνει μέσα μας να το κατανοήσουμε και να ελευθερωθούμε από αυτό.

Διαβάστε αναλυτικά για την αποδοχή και το πώς απελευθερωνόμαστε από τα αρνητικά συναισθήματα και όχι μόνο, στο άρθρο για την μέθοδο Σεντόνα:

https://elmisattva-gnosis.blogspot.com/2018/04/sedona.html?m=1

Ομ! ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΔΟΧΗ ~ Atman Nityananda,

ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΔΟΧΗ

Η συνθήκη για να βιώνουμε την ειρήνη και την ευδαιμονία του Θεού είναι να είναι ο νους ήρεμος, διαυγής και προσηλωμένος στο κέντρο του (και πηγή του, την Συνειδητότητα, την εσωτερική σιωπηλή παρουσία).

Όταν δεν αποδεχόμαστε αυτό που συμβαίνει, (που σημαίνει αντιδρούμε με εκνευρισμό, αγανάκτηση, θυμό, κ.λπ. αρνητικά συναισθήματα), ο νους μας είναι ταραγμένος, θολωμένος και ταυτισμένος με την εξωτερική κατάσταση, τα αρνητικά συναισθήματα και τις σκέψεις.
Σε αυτήν την νοητική και συναισθηματική κατάσταση, είναι αδύνατον να βιώσουμε την ειρήνη και την ευδαιμονία που είμαστε ως Πνεύμα.

Συνεπώς, αν θέλουμε να βιώνουμε ειρήνη, πληρότητα και ελευθερία, θα πρέπει κάθε στιγμή να επιλέγουμε  την αποδοχή, αντί της απόρριψης, της αντίστασης και της αντίδρασης.

Επειδή όμως αυτά (η αντίσταση, αντίδραση, κ.λπ.) συμβαίνουν μηχανικά και αυτόματα μέσα μας, από το κατώτερο εγώ και τον προγραμματισμένο νου, για να φτάσουμε στην αποδοχή χρειάζεται εργασία με το κατώτερο εγώ μας, τους υποσυνείδητους προγραμματισμούς και τις λανθασμένες πεποιθήσεις.

Η ελευθερία δεν χαρίζεται, ούτε πουλιέται. Αποκτάται, με ειλικρινή, καθημερινή συστηματική άσκηση, που προϋποθέτει δίψα για την αλήθεια και την ελευθερία.