Διαλογισμός μέσα από το Νοιώσιμο του Σώματος ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Διαλογισμός μέσα από το Νοιώσιμο του Σώματος 

Το νοιώσιμο του σώματος είναι ένας απλός τρόπος να αποταυτιστούμε και να απεμπλακούμε από τον νου και τις σκέψεις και να έρθουμε σε συνειδητή προσοχή και επίγνωση, σε επίγνωση ότι υπάρχουμε και σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας, (που είναι η αληθινή μας φύση, πάντα ειρηνική, πλήρης, ελεύθερη και ευδαιμονούσα).

Το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας ταυτιζόμαστε με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις αισθητηριακές εμπειρίες. Η ταύτιση γίνεται κυρίως μέσα από τις σκέψεις και συμπεριλαμβάνει και το ‘κλέψιμο’ της προσοχής από το εγώ. Ένας από τους ευκολότερους και αποτελεσματικότερους τρόπους να αποταυτιστούμε από τις σκέψεις, να αποκτήσουμε τον έλεγχο της προσοχής και να αποκτήσουμε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας, είναι να αποτραβήξουμε την προσοχή από τον νου και να την στρέψουμε στο σώμα μας. Μέσω της συνειδητής επίγνωσης του σώματος αποκτούμε επίγνωση της ύπαρξης μας και της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας.

Η διαδικασία για να αποταυτιστούμε από τις σκέψεις (αλλά και τα οτιδήποτε άλλο είμαστε ταυτισμένοι) και να έρθουμε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπής είναι απλή και δεν χρειάζεται προσπάθεια. Απλά αποτραβάμε την προσοχή από τον νου και την φέρνουμε στο σώμα με το να νοιώσουμε συνειδητά το σώμα μας. Καθώς νοιώθουμε το σώμα μας ερχόμαστε σε επαφή με την αίσθηση ότι υπάρχουμε και την εσωτερική σιωπηλή παρουσία η οποία είναι πάντα παρούσα ειρηνική και ευδαιμονούσα, αλλά δεν την προσέχουμε και από άγνοια αλλά και από την συνεχή κίνηση του νου και την ταύτιση μας με τον νου και τις αισθητηριακές εμπειρίες. Μέσα από την εμπειρία μου έχω βρει ότι για να γίνει η μεταφορά τη προσοχής εκεί που θέλουμε εύκολα και με αβίαστα, μας βοηθάνε μικρές φράσεις είτε σε κατάφαση είτε σε μορφή ερώτησης. Με το που σκεπτόμαστε την φράση, η προσοχή μας αβίαστα πηγαίνει εκεί που σκεπτόμαστε και αποκτάμε επίγνωση αυτού που θέλουμε χωρίς καμία προσπάθεια.

Στην περίπτωση αυτή έχω επιλέξει τέσσερις φράσεις οι οποίες θα μας βοηθήσουν να αποταυτιστούμε από τον νου και να γίνουμε συνειδητοί της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας στο κέντρο της ύπαρξης μας.

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την διαδικασία που προτείνω παρακάτω και για να κάνετε καθιστικό Διαλογισμό, αλλά και κάθε στιγμή στην διάρκεια της ημέρας για να επανέρχεστε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας (αυτεπίγνωση) και να παραμένετε σε επαφή με την ειρήνη, την πληρότητα της αληθινής σας φύσης. Η εξάσκηση αυτής της μεθόδου στο σπίτι μας θα μας βοηθήσει να την εφαρμόζουμε πιο εύκολα και αποτελεσματικά και στην διάρκεια της ημέρας. Θυμίζω ότι για να έχουμε αποτελέσματα με οποιαδήποτε μέθοδο αποφασίσαμε να εφαρμόσουμε, θα πρέπει να την εξασκήσουμε σταθερά και συστηματικά μέχρι να γίνεται αυτόματα.

Η πρακτική εφαρμογή

Πείτε την κάθε μια φράση νοερά και νοιώσε ήρεμα.

Πες:

·       ‘Νοιώθω το σώμα’ και νοιώσε το σώμα,

·       ‘Νοιώθω ότι υπάρχω’ και νοιώσε ότι υπάρχεις,

·       ‘Νοιώθω την σιωπή’ και νοιώσε την σιωπή,

·       ‘Μένω στην σιωπή’ και μείνε στην σιωπή ως η σιωπή

Μπορείτε να πείτε τις φράσεις και με ερώτηση-αναρώτηση

Αναρωτήσου:

·       ‘Μπορώ να νοιώσω το σώμα μου;’ Και νοιώσε το σώμα σου,

·       ‘Μπορώ να νοιώσω ότι υπάρχω;’ Και νοιώσε ότι υπάρχεις,

·       ‘Μπορώ να νοιώσω την σιωπή;’ Και νοιώσε την σιωπή,

·       ‘Μπορώ να μείνω στην σιωπή;’ Και μείνε στην σιωπή ως η σιωπή.

Με την τελευταία φράση ερχόμαστε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπής και παραμένουμε εκεί χωρίς να προσπαθούμε περισσότερο γι’ αυτό. Αν φύγει η προσοχή μας αλλού, ξαναλέμε την πρώτη φράση, ‘Μπορώ να νοιώσω το σώμα μου;’ και ερχόμαστε σε επαφή με το σώμα και συνεχίζουμε με τις υπόλοιπες φράσεις μέχρι να έρθουμε και πάλι σε επαφή με την αίσθηση υπάρχω και την εσωτερική σιωπηλή παρουσία. Κάθε φορά που φεύγει η προσοχή σας ξανακάνετε όλη την διαδικασία από την αρχή ξεκινώντας με την πρώτη φράση, ‘Μπορώ να νοιώσω το σώμα μου;’ Ή ‘νοιώθω το σώμα μου’ και συνεχίζετε με τις υπόλοιπες.

Όταν είσαστε σε επίγνωση της σιωπής και δείτε ότι σφίγγεστε για να συγκεντρωθείτε περισσότερο στην σιωπή, ή σφίγγεστε για να παραμείνετε σε επαφή με την σιωπή, θα σας βοηθήσει να χαλαρώσετε η παρακάτω ερώτηση-αναρώτηση: ‘Τι χρειάζεται να προσπαθήσω για να βιώνω την σιωπή; ‘Είναι θέμα προσπάθειας να βιώνω την σιωπή;’ ή ‘Χρειάζεται να προσπαθήσω για να νιώθω την σιωπή μέσα μου;’

Να θυμάστε ότι η συνταγή της επιτυχίας είναι η συνεχής καθημερινή εξάσκηση, η σταθερή αποφασιστικότητα και θέληση να πετύχουμε τους στόχους μας, η αυτοπεποίθηση, η υπομονή, η επιμονή και η αντοχή στις δυσκολίες.

~~~   ~~~   ~~~

Η αποδοχή, η αγάπη και ο θάνατος του εγώ ~ Atman Nityananda

Η αποδοχή, η αγάπη και ο θάνατος του εγώ

Το κατώτερο εγώ αντιστέκεται στην αγάπη, φοβάται την αγάπη, νιώθει αμήχανα με την αγάπη, μισεί την αγάπη, δεν μπορεί να υπάρχει όταν εκδηλώνεται η αγάπη και γι' αυτό καταλαγιάζει και μαραίνεται όταν εκφράζουμε αγάπη προς όλους και επίσης προς το εγώ μας το ίδιο.

Το εγώ δεν μπορεί να επιβιώσει στην αγάπη. Η αποδοχή και η αγάπη δεν δίνουν χώρο στο εγώ να πάρει τα ηνία και να μας ταυτίσει με τους ρόλους και τα καμώματα του και ως εκ τούτου μαραίνεται και πεθαίνει από την πείνα.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΠΟΤΑΥΤΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΥΜΟ ~ Atman Nityananda

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΠΟΤΑΥΤΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΥΜΟ

Για να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε ο θυμός, ότι ο θυμός είναι κάτι που συμβαίνει μέσα μας, αλλά είμαστε κάτι διαφορετικό από τον θυμό*, είναι απαραίτητο να αποταυτιστούμε (να αποκτήσουμε απόσταση) από τον θυμό ή οποιαδήποτε εγωϊκή τάση εξετάζουμε.

Σχόλιο
ο θυμός*: το ίδιο κάνουμε και για όλα τα συναισθήματα, τις εγωϊκές τάσεις, προγραμματισμούς, επιθυμίες, παρορμήσεις, κ.λπ.

Σε αυτό μας βοηθούν οι ερωτήσεις-στοχασμοί που παραθέτω παρακάτω μαζί με την όσο δυνατόν βαθύτερη επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας που είναι ανέγγιχτη από τις εγωϊκές τάσεις.

• ‘Είμαι ο θυμός ή αυτό που έχει επίγνωση και παρατηρεί τον θυμό;’
• ‘Αφού υπάρχω πριν εκδηλωθεί ο θυμός και θα συνεχίσω να υπάρχω όταν φύγει, μπορεί να είμαι ο θυμός;’
• ‘Μπορεί να είμαι κάτι που έρχεται και φεύγει, κάτι που μεταβάλλεται συνεχώς;’
• ‘Αν είμαι ο θυμός, όταν φύγει ο θυμός παύω να υπάρχω;’ ‘Ποιος είμαι όταν φεύγει ο θυμός;’

Θα πρέπει να στοχαστούμε πολλές φορές επάνω σε αυτές τις ερωτήσεις κάθε φορά που εξετάζουμε τον θυμό και οποιαδήποτε άλλη εγωϊκή τάση. Θα πρέπει να φτάσουμε όχι μόνο στην κατανόηση αλλά και στην συνειδητοποίηση (την συναίσθηση) ότι δεν μπορεί να είμαστε κάτι που έρχεται και φεύγει, κάτι που μεταβάλλεται συνεχώς.

Ο στοχασμός στις ερωτήσεις δεν είναι μια διανοητική διαδικασία, αλλά μια διαδικασία, επίγνωσης, παρατήρησης και διάκρισης.

Για να αποταυτιστούμε από τον θυμό και οποιαδήποτε συναίσθημα είναι απαραίτητο να εμβαθύνουμε στην επίγνωση της εσωτερικής σιωπής. Όσο πιο πολύ μαζευόμαστε στο κέντρο μας τόσο αποκτάμε απόσταση από τον θυμό και επίσης ο θυμός χάνει την δύναμη που ασκεί επάνω μας.

 Όντας εδραιωμένοι στην σιωπή, μπορούμε με την προσευχή* να διαλύσουμε σε κάποιο βαθμό την ενέργεια του θυμού. Εφαρμόζοντας αυτόν τον τρόπο καθε φορά που εκδηλώνεται ο θυμός, ο θυμός χάνει δύναμη ολο και περισσότερο και βιώνουμε περισσότερο την ειρήνη και την πληρότητα του Είναι μας.

Σχόλιο

Με την προσευχή*:
Το φως και η αγάπη του Θεού με πλημμυρίζουν και με ελευθερώνουν από την ενέργεια του θυμού (την λαιμαργία, τον φόβο, την ζήλια, ή οτιδήποτε εκδηλώθηκε μέσα μας) και ότι συνδέεται με το αυτόν τον θυμό (επιθυμία, προγραμματισμός, πεποίθηση, σκέψεις, εικόνες, εντυπώσεις κ.λπ.).’’ ''Το φως και η αγάπη του Θεού με πλημμυρίζουν και με μετατρέπουν σε φως και αγάπη.'' ''Είμαι φως και αγάπη, Είμαι φως και αγάπη'', ''Ομ φως και αγάπη, Ομ φως και αγάπη, Ομ φως και αγάπη.'' Καθώς λέμε αυτά τα λόγια εμβαθύνουμε στην σιωπηλή παρουσία μέσα μας.

Η σεξουαλικότητα και η πνευματική ζωή ~ Σουάμι Σιβανάντα

Η σεξουαλικότητα και η πνευματική ζωή

του Σουάμι Σιβανάντα

Ο άνθρωπος έχει χίλιες δυο επιθυμίες. Αλλά η κεντρική και ισχυρότερη επιθυμία του είναι η σεξουαλική. Η θεμελιώδης επιθυμία είναι η ορμή να βρεί ένα σύντροφο. Όλα εξαρτώνται από αυτή τη βασική και κεντρική επιθυμία. Η επιθυμία για χρήματα, τα παιδιά, τα ακίνητα, τα σπίτια, τα ζώα, κλπ., ακολουθούν.

Η σεξουαλική απόλαυση είναι ένα μεγάλο εμπόδιο στο πνευματικό μονοπάτι. Ο πειρασμός της σάρκας είναι ο άτρωτος εχθρός σας, ο οποίος εμποδίζει καθοριστικά τις πνευματικές σας πρακτικές. Η σεξουαλική ορμή πρέπει να ελέγχεται με την καλλιέργεια των υψηλών φωτεινών και θεϊκών σκέψεων και μέσω του διαλογισμού. Πρέπει να υπάρχει μια πλήρης εξάχνωση (μεταστοιχείωση, μετατροπή) της σεξουαλικής ενέργειας, γιατί μόνο τότε είναι ασφαλής ο πνευματικός μαθητής. Η ολική εξάλειψη της σεξουαλικής επιθυμίας είναι το ύψιστο πνευματικό ιδεώδες. Γι’ αυτό να καλλιεργείτε πάντοτε υψηλές και θεϊκές σκέψεις. Οι σεξουαλικές και αρνητικές σκέψεις που μέχρι τώρα είχατε θα εξασθενίσουν βαθμιαία.

Ο μαθητής της γιόγκα θα πρέπει να είναι αγνός στην σκέψη, στα λόγια και στην πράξη. Τέλεια εξάχνωση (μετατροπή της σεξουαλικής ενέργειας) δύσκολα μπορεί να επιτευχθεί σε μία ή δύο ημέρες. Απαιτεί συνεχή αγώνα, με υπομονή και επιμονή, για αρκετό χρονικό διάστημα. Ακόμη και οι άνθρωποι της ζωής θα έπρεπε να έχουν το ίδιο ιδανικό (να μετατρέψουν την σεξουαλική τους ενέργεια) και να προσπαθήσουν να το πραγματοποιήσουν σταδιακά. Όταν επιτευχθεί η κατάσταση της τέλειας εξάχνωσης, επιτυγχάνεται η αγνότητα στη σκέψη, στα λόγια και στην πράξη. Από εκεί και πέρα, καμία σεξουαλική σκέψη δεν θα επανεμφανιστεί ξανά. Η σεξουαλική ορμή είναι μια δημιουργική δύναμη. Κατευθύνετε τη σεξουαλική ενέργεια προς το ανώτερο πνευματικό κανάλι. Με αυτόν τον τρόπο θα εξαχνωθεί και θα μετατραπεί σε πνευματική ενέργεια. Αν δεν εμπνευστείτε από τα πνευματικά ιδεώδη, θα σας είναι πολύ δύσκολο να συγκρατήσετε το σεξουαλικό ένστικτο.

Η σεξουαλική ενέργεια πρέπει να μετατραπεί σε πνευματική ενέργεια (Ότζας Σάκτι-Ojas Shakti) με πρακτικές όπως η τζάπα (νοερή επανάληψη μάντρα), η προσευχή, ο διαλογισμός, η μελέτη πνευματικών βιβλίων, η πραναγιάμα και οι ασάνας (Χάθα γιόγκα ασκήσεις). Θα πρέπει να αναπτύξεις την αφοσίωση και την διακαή επιθυμία για την απελευθέρωση. Θα πρέπει συνεχώς να διαλογίζεσαι στον αγνό, αθάνατο, χωρίς φύλο, χωρίς σώμα και χωρίς επιθυμίες Άτμαν (Πνεύμα, Συνειδητότητα). Τότε μόνο η σεξουαλική επιθυμία θα αφανιστεί (εξαλειφθεί).

Αν η σεξουαλική ενέργεια μετουσιώνεται σε Ότζας (πνευματική ενέργεια) μέσα από τις αγνές σκέψεις, αυτό λέγεται σεξουαλική εξάχνωση (Sublimation) στη δυτική ψυχολογία. Η εξάχνωση δεν είναι θέμα καταστολής ή καταπίεσης (της σεξουαλικής ενέργειας και ορμής), αλλά μια θετική, δυναμική διαδικασία μετατροπής. Είναι η διαδικασία ελέγχου της σεξουαλικής ενέργειας, διατήρησης της, στη συνέχεια εκτροπής της σε ανώτερα κανάλια και τέλος, μετατροπής της σε πνευματική ενέργεια ( Ότζας Σάκτιi).

Όποιος έχει εξαλείψει εντελώς το σεξουαλικό πάθος του και έχει εδραιωθεί στην νοητική Μπραχματσάρια (τέλεια αγνότητα του νου), είναι το ίδιο το Μπράμαν (Θεός).

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ~ Atman Nityananda

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Τι είναι ο χρόνος; Υπάρχει χρόνος;

Ο χρόνος υπάρχει, αλλά είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που νομίζουμε ότι είναι. Ο χρόνος δεν έχει σχέση με τα ρολόγια, αλλά με τον ρυθμό (ταχύτητα) μεταβολής ή αλλαγής των μορφών και των φαινομένων και τον νου.

 Ο χρόνος είναι η ταχύτητα ή ρυθμός μεταβολής  των φαινομένων και τα ρολόγια έχουν ρυθμιστεί να κινούνται (να μεταβάλλεται η κατάσταση τους) σύμφωνα με την ταχύτητα κίνησης της γης και του ήλιου. Ο νους αντιλαμβάνεται αυτήν  την μεταβολή να συμβαίνει αργά ή  γρήγορα ανάλογα με την κατάσταση του. Ο παρατηρητής είναι έξω από το χρόνο, είναι η άχρονη, αμετάβλητη, ακίνητη, Συνειδητότητα.

Ο χρόνος είναι σχετικός και έχει να κάνει με την ταχύτητα κίνησης και αλλαγής ή μεταβολής των μορφών και των φαινομένων. Η μεταβολή σχετίζεται με την ταχύτητα κίνησης. Ο χρόνος είναι η αλλαγή (μεταβολή) που συμβαίνει σε όλα όσα υπάρχουν στο σύμπαν που είναι αποτέλεσμα της κίνησης. Η αλλαγή και η κίνηση πάνε μαζί. Το καθετί στο σύμπαν, το κάθε φαινόμενο, ανάλογα με την φύση του και την θέση που έχει στο σύμπαν έχει ένα ρυθμό (ταχύτητα) μεταβολής. Αυτός ο ρυθμός αλλαγής ή μεταβολής, μας δημιουργεί στον νου (που είναι επίσης φαινόμενο) την αίσθηση του χρόνου.

Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τον χρόνο αυτόν καθεαυτόν, γιατί δεν υπάρχει κάτι τέτοιο ως χρόνος στον εαυτό του, ως κάτι ανεξάρτητο από την ταχύτητα μεταβολής των φαινομένων. Αν υπήρχε τέλεια ακινησία και καμιά αλλαγή (μεταβολή) στο σύμπαν δεν θα υπήρχε χρόνος.

Πόσο διαρκεί μία μέρα; δηλαδή πόσος χρόνος περνάει από την ανατολή ως την δύση του ηλίου. Αυτό εξαρτάται από την ταχύτητα περιστροφής της γης γύρω από τον εαυτό της, αφού η περιστροφή δημιουργεί το φαινόμενο της ανατολής και της δύσης του ηλίου. Αν αυξηθεί η ταχύτητα περιστροφής της γης η μέρα θα μικρύνει και αντίστροφα αν επιβραδυνθεί η ταχύτητα η μέρα θα διαρκέσει περισσότερο. Παρά ταύτα η αίσθηση χρόνου (διάρκειας του φαινομένου ανατολής και δύσης του ηλίου) είναι υποκειμενική και σχετίζεται με την ψυχολογική και συνειδησιακή μας κατάσταση.

Η αντίληψη ή η αίσθηση που έχουμε για τον χρόνο, δηλαδή του πόσο γρήγορα ή αργά μεταβάλλονται οι μορφές ή τα φαινόμενα είναι κάτι υποκειμενικό.  Ο χρόνος μας φαίνεται να περνά γρήγορα ή αργά ανάλογα με την ψυχολογική μας κατάσταση. Στα ευχάριστα νοιώθουμε συνήθως ότι περνά γρήγορα η ώρα και στα δυσάρεστα αργά. Όταν βιαζόμαστε, ανυπομονούμε να συμβεί κάτι, ο χρόνος μας φαίνεται ότι δεν περνάει με τίποτα.
Όταν είμαστε απορροφημένοι πολύ σε κάτι, τότε χάνουμε τελείως την αίσθηση του χρόνου, ζούμε στο άχρονο τώρα. Αν σταματήσουμε την κίνηση  του νου, αν σταματήσουν  οι σκέψεις και καταλαγιάσουν τα συναισθήματα δεν υπάρχει αίσθηση χρόνου. Απλά αντιλαμβανόμαστε φαινόμενα να εκτυλίσσονται μπροστά μας. Δηλαδή βλέπουμε να εναλλάσσονται εικόνες και ήχοι σε ένα άχρονο τώρα. Αυτό το άχρονο τώρα είναι η Σεινηδητότητα που είμαστε και είναι η άχρονη, ακίνητη, αμετάβλητη, πηγή, αναίτια αιτία, υπόβαθρο και στήριγμα όλων των φαινομένων.

Φαινόμενα  είναι επίσης και τα συναισθήματα μας. Εμφανίζονται μέσα μας, παραμένουν  λιγότερο ή περισσότερο και καταλαγιάζουν. Τα κατώτερα συναισθήματα που μας προκαλούν πόνο, μας δημιουργούν την αίσθηση ότι δεν περνάει ο χρόνος, ότι παραμένουν πολύ, ενώ τα ευχάριστα το αντίθετο, ότι διαρκούν λίγο ότι περνά ο χρόνος γρήγορα.

Η τέλεια ακινησία του νου και η ταύτιση του με την άχρονη Συνειδητότητα επιτυγχάνεται συνειδητά στο βαθύ διαλογισμό και το σαμάντι. Στην τέλεια απορρόφηση του νου στο κέντρο του (την Συνειδητότητα) δεν υπάρχει αίσθηση χρόνου, ούτε φαινόμενα. Αυτό δειχνει ότι η Συνειδητότητα είναι πέρα από τα φαινόμενα, ότι για την Συνειδητότητα δεν υπάρχει χρόνος και ότι ο χρόνος σχετίζεται με τις μορφές, την ύλη και την ενέργεια (ο νους είναι επίσης υλοενέργεια), αφού η υλοενέργεια είναι που μεταβάλλεται συνεχώς, ενώ η Συνειδητότητα είναι ακίνητη και αμετάβλητη.

Επίσης δεν είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε τις μεταβολές των φαινομένων σε όλες  τις περιπτώσεις.
Δηλαδή δεν αντιλαμβανόμαστε  για παράδειγμα όλες τις αλλαγές που γίνονται στο σώμα μας καθημερινά. Δεν γίνεται δηλαδή αντιληπτή η γήρανση του σώματος (που είναι μεταβολή ή αλλαγή της κατάστασης του σώματος) κατά μία μέρα. Πρέπει να συμβούν πολλές και μεγάλες αλλαγές στο σώμα μας, για να αντιληφθούμε ότι το σώμα μας άλλαξε.

Αποφασίσαμε να υπολογίζουμε τον χρόνο σύμφωνα με την κίνηση της γης, γύρω από τον ήλιο και γύρω από τον εαυτό της. Τα ρολόγια μας μετράνε το χρόνο με μια συγκεκριμένη μονάδα μέτρησης που συμφωνήσαμε για να μπορούμε να συνεννοηθούμε. Θα μπορούσε να είναι διαφορετική όπως είναι και στην μέτρηση αποστάσεων, βάρους και θερμοκρασίας. Ευτυχώς στο χρόνο αποφασίσαμε να έχουμε κοινή μονάδα μέτρησης σε όλες τις χώρες και έτσι κάναμε την ζωή μας πιο εύκολη.

Το καθετί έχει ένα ρυθμό αλλαγής και αυτό είναι ο χρόνος. Αν κοιμηθούμε την νύχτα μόνο 2 ώρες (που αντιστοιχεί σε μια συγκεκριμένη απόσταση που ταξίδεψε η γη) το σώμα δεν μπορεί να ανακτήσει τη ζωτικότητά του. Αν κοιμηθούμε 8 ώρες, το σώμα ξυπνάει ξεκούραστο και δυνατό. Αν δεν υπήρχε χρόνος, τότε ανεξάρτητα με το πόσες ώρες θα κοιμόμασταν και πόσο θα έδειχναν τα ρολόγια μας θα έπρεπε το σώμα να ξεκουράζεται. Πράγμα που δεν ισχύει.

Επισημαίνω επίσης ότι οι μεταβολές και η κίνηση και συνεπώς και ο χρόνος έχουν να κάνουν με το συγκεκριμένο τόπο που βρισκόμαστε. Η ταχύτητα αλλαγής σε κάτι μπορεί να αλλάξει όταν αλλάξουν οι συνθήκες. γι’ αυτό για παράδειγμα όταν βάλουμε ένα φαγητό στην κατάψυξη, αλλάζει ο χρόνος που αποσυντίθεται. Όλα είναι σχετικά στο εκδηλωμένο σύμπαν.

Το παρελθόν και το μέλλον είναι και τα δύο παρόντα στο παρόν ως εξής: Αυτό που συμβαίνει στο τώρα και η κατάσταση που βρίσκεται το καθετί τώρα, είναι το αποτέλεσμα αυτών που συνέβησαν μέχρι τώρα και τα οποία αποκαλούμε παρελθόν. Το μέλλον υπάρχει στο τώρα σε λανθάνουσα κατάσταση. Η δυναμική που υπάρχει σε όλα τώρα και η οποία είναι το αποτέλεσμα του παρελθόντος, θα δημιουργήσει τα μελλοντικά συμβάντα και καταστάσεις, τα οποία θα συμβούν σε ένα «μελλοντικό» τώρα, γιατί όλα συμβαίνουν σε ένα άχρονο τώρα.

Το μόνο 'πράγμα' που είναι απόλυτο, ακίνητο και αμετάβλητο και έξω από το χωροχρόνο, την αιτία και το αποτέλεσμα είναι η Συνειδητότητα, που είναι η αληθινή μας φύση. Η Συνειδητότητα είναι η αιτία και το υπόβαθρο του σύμπαντος και οτιδήποτε συμβαίνει στο σύμπαν και ως εκ τούτου η αιτία και το υπόβαθρο της φαινομενικής ύπαρξης μας.

Τα πάντα συμβαίνουν μέσα στην άχρονη Συνειδητότητα, συνεπώς στο άχρονο τώρα που είναι η Συνειδητότητα. Η αίσθηση χρόνου δημιουργείται από την ταχύτητα μεταβολής των μορφών και των φαινομένων και σχετίζεται με την κατάσταση του νου, ο οποίος είναι επίσης ένα φαινόμενο.

Θυμίζω πως είμαστε η Συνειδητότητα που εκφράζεται μέσα από το σώμα και το νου, αλλά εξ αιτίας της άγνοιας και της ταύτισης μας με το σώμα, ξεχάσαμε ότι είμαστε η Συνειδητότητα (Θεϊκό πνεύμα) και ζούμε ως σώματα.

Όντας ταυτισμένοι με το σώμα και τον νου ζούμε την ψευδαίσθηση των φαινομένων και του χρόνου και δεν βιώνουμε με καθαρότητα την άχρονη Συνειδητότητα που είναι η μόνη αλήθεια, πάντα παρούσα, ειρηνική, ελεύθερη και ευδαιμονούσα.

Ευχαρίστηση – Απόλαυση - Χαρά – Ευτυχία - Ευδαιμονία ~ Atman Nityananda,

 Ευχαρίστηση – Απόλαυση - Χαρά – Ευτυχία - Ευδαιμονία

Η Ευχαρίστηση 

Ευχαρίστηση είναι η εμπειρία που βιώνουμε όταν ερχόμαστε σε επαφή με τα αντικείμενα των αισθήσεων (απαλό, ζεστό, δροσερό, ευχάριστο, ήχοι, εικόνες, μυρωδιές κ.λπ.). Το αντίθετο είναι η δυσαρέσκεια (δεν αναφέρομαι στην ψυχολογική δυσαρέσκεια). Για παράδειγμα όταν τρώμε κάτι πολύ στυφό ή πικρό βιώνουμε μια δυσάρεστη αίσθηση.

Η ευχαρίστηση είναι παράγωγο της αλληλεπίδρασης του νου και των αισθήσεων με το συγκεκριμένο αντικείμενο. Δεν εξαρτάται πάντα αποκλειστικά από το ίδιο το αντικείμενο. Γι' αυτό το ίδιο αντικείμενο δεν ευχαριστεί όλους το ίδιο και επίσης το ίδιο αντικείμενο που μας δίνει ευχαρίστηση σε διαφορετικές συνθήκες (π.χ. Ασθένεια) μπορεί να μας είναι απεχθές.

Μπορεί στην ευχαρίστηση να συμμετέχουν περισσότερες από μια αισθήσεις και μπορεί να συνοδεύεται με χαρά (πχ. στην περίπτωση του φαγητού για παράδειγμα απολαμβάνουμε και την μυρουδιά και την γεύση και την θέα του φαγητού).

Η απόλαυση 

Αν και η λέξη απόλαυση χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως, εδώ θα αναφερθώ σε μια συγκεκριμένη της άποψη. Στην απόλαυση που βιώνουμε όταν τρώμε κάτι, πίνουμε κάτι, την ερωτική απόλαυση και άλλες παρόμοιες απολαύσεις οι οποίες είναι τελείως διαφορετικές από απολαύσεις όπως η απόλαυση του ηλιοβασιλέματος, του μπάνιου στην θάλασσα, του περίπατου στο δάσους κ.λπ..

Η απόλαυση στην οποία αναφέρομαι είναι κρυσταλλωμένη ενέργεια στο αστρικό μας σώμα και συγκεκριμένα στο ψυχικό πράνα και είναι άμεσα συνδεδεμένη με την επιθυμία και τον πόθο για απόλαυση. Η απόλαυση αυτή χρειάζεται φαντασία, ταύτιση και προβολή για να βιωθεί. Μπορείς να σταματήσεις την απόλαυση αν σταματήσεις την ταύτιση αλλά μπορεί να συνεχίζεις να βιώνεις την ευχαρίστηση.

Η απόλαυση στην οποία αναφέρομαι είναι επίσης κάτι διαφορετικό από την ευχαρίστηση. Η απόλαυση είναι κάτι που σχετίζεται με το κατώτερο εγώ μας και προβάλλεται επάνω στα αντικείμενα. Δηλαδή η απόλαυση δεν προέρχεται από τα αντικείμενα, αλλά είναι μια δόνηση της ψυχικής ζωτικής ενέργειας η οποία ενεργοποιείται κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Γι' αυτό και το ίδιο αντικείμενο ή η ίδια εμπειρία μπορεί σε κάποιους να τους δίνει απόλαυση και σε άλλους όχι και επίσης και για το ίδιο πρόσωπο, το ίδιο το αντικείμενο ή εμπειρία κάποιες φορές μπορεί να του δώσει λιγότερη,  περισσότερη ή και καθόλου απόλαυση ανάλογα την κατάσταση του νου του και τις συνθήκες. Για παράδειγμα η απόλαυση του έρωτα δεν είναι πάντοτε της ίδιας ποιότητας και έντασης για διάφορους λόγους.

Αν δεν επιθυμούμε κάτι δεν μπορούμε να το απολαύσουμε. Το ίδιο αντικείμενο,  ένα γλυκό για παράδειγμα, αν το φάμε όταν το επιθυμούμε έντονα θα μας δώσει πολύ μεγάλη απόλαυση, από ότι σε άλλη περίπτωση. Υπενθυμίζω πως δεν αναφέρομαι στην ευχαρίστηση που βιώνουμε όταν τρώμε ένα γλυκό, αλλά στην απόλαυση που βιώνει το εγώ μας.

Η μόνη απόλαυση που δεν είναι προβολή είναι η σεξουαλική απόλαυση. Η σεξουαλική ενέργει όταν ενεργοποιηθεί βιώνουμε απόλαυση η οποία εξαρτάται από το πόσο πολύ ενέργεια έχουμε και το πόσο πολύ ενεργοποιήσαμε την σεξουαλική ενέργεια. Αλλά ακόμη και στην περίπτωση της σεξουαλικής απόλαυσης εξ αιτίας της λαγνείας μέρος της απόλαυσης που βιώνουμε οφείλεται στην προβολή  της λαγνείας στο αντικείμενο  της απόλαυσης. Άλλο πράγμα δηλαδή είναι η φυσιολογική να το πω έτσι απόλαυση που μας δίνει η σεξουαλική ενέργεια και άλλο πράγμα είναι η απόλαυση που προέρχεται από την λαγνεία, που είναι αποκρυσταλλωμένη ενέργεια στο ψυχικό πράνα και ενεργοποιείται με την φαντασία, την προβολή και την ταύτιση, όπως συμβαίνει και στην περίπτωση του φαγητού.

Αυτή η απόλαυση η αποκρυσταλλωμένη στο ψυχικό πράνα που έχει την ρίζα της στην σεξουαλική απόλαυση, είναι που δημιουργεί την επιθυμία, την παρόρμηση για απόλαυση ( τις προσκολλήσεις και τους εθισμούς και η αιτία της δυστυχίας  μας.

Η χαρά και η ευτυχία

Η χαρά είναι μια κατάσταση σαττβικής δόνησης της ψυχικής ενέργειας και του νου και την  βιώνουμε σε καταστάσεις που θεωρούμε ευχάριστες ή σημαντικές για εμάς.  (πχ. όταν είμαστε ερωτευμένοι, ικανοποίηση κάποιας επιθυμίας, κάποιο γεγονός που θεωρούμε σημαντικό όπως τη γέννηση κάποιου παιδιού, την ίαση από ασθένεια, κ.λπ.). Όταν η χαρά είναι έντονη την ονομάζουμε ευτυχία. Η χαρά και η ευτυχία εκδηλώνονται όταν ο νους βρίσκεται στην σαττβική του κατάσταση. Το αντίθετο της χαράς είναι η στεναχώρια, η θλίψη. 

Επισημαίνω πως η χαρά και η ευτυχία που βιώνουμε στο επίπεδο του νου και του συναισθήματος (ψυχικής ενέργειας) σχετίζεται κυρίως με την κατάσταση του νου μας και όχι με τα εξωτερικά αντικείμενα ή τις εξωτερικές καταστάσεις. Όταν ο νους ησυχάσει και προσλάβει την σαττβική του κατάσταση τότε η ευδαιμονία του θεϊκού μας Είναι εκδηλώνεται στο επίπεδο του νου και της ψυχικής ενέργειας ως χαρά ή ευτυχία (εκδηλώνεται σε διάφορες διαβαθμίσεις της χαράς ή της ευτυχίας ανάλογα με την περίσταση). Ο νους ησυχάζει και προσλαμβάνει την σαττβική του κατάσταση για διάφορους λόγους και ένας από αυτούς είναι ότι η εκπλήρωση κάποιας επιθυμίας ή κάποιου συμβάντος που θεωρούμε σημαντικό για εμάς.

Η ευδαιμονία  

Η ευδαιμονία είναι μια κατάσταση πέρα από την ευχαρίστηση, την απόλαυση, την χαρά και την ευτυχία του νου. Η ευδαιμονία σχετίζεται με την θεϊκή μας φύση, είναι πέρα από τον νου, αλλά για να βιωθεί απαιτείται ένας αγνός, διαυγής, φωτεινός, σταθερός νους. Η ευδαιμονία είναι μια κατάσταση απερίγραπτη, αλλά παρά ταύτα για να δώσουμε μια ιδέα για αυτήν την κατάσταση, αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι είναι μια κατάσταση πληρότητας, ειρήνης, βαθιά ικανοποίησης, ελευθερίας, όλα αυτά σαν μια ενιαία κατάσταση.   Σε βαθύ διαλογισμό βιώνουμε την ευδαιμονία του θεϊκού μας Είναι που δεν εξαρτάται από τις εμπειρίες του νου και των αισθήσεων. Καμία ευτυχία του νου και των αισθήσεων δεν μπορεί να συγκριθεί με την ευτυχία που βιώνουμε σε κατάσταση διαλογισμού.

Σε βαθύ Σαμάντι κατά το οποίο η αίσθηση εγώ έχει χαθεί τελείως, βιώνουμε την ευδαιμονία στην πιο καθαρή της μορφή.

Μια σύνοψη για την χαρά και την ευδαιμονία

Η χαρά ή η ευτυχία που βιώνουμε εξ αιτίας κάποιας εμπειρίας δεν οφείλεται στην εμπειρία αυτή καθεαυτή αλλά στην στάση μας απέναντι στην εμπειρία και στο ότι ο νους γίνεται ήρεμος στην ιδέα ότι απέκτησε ή βίωσε αυτό που ποθούσε. Όταν ο νους ηρεμεί, αποκτά την σαττβική του κατάσταση και στην σαττβική κατάσταση αντανακλά σε αυτόν σε κάποιο βαθμό ευδαιμονία του θεϊκού μας Είναι ως χαρά ή ευτυχία, αναλόγως την περίσταση.

Αυτό όμως δεν γίνεται αντιληπτό σε εμάς λόγω της άγνοιας, της εξωστρέφειας του νου, της έλλειψης διάκρισης και καθαρότητας αντίληψης.

Η χαρά ή η ευτυχία που σχετίζεται με τον νου και τις αισθήσεις είναι προσωρινή, έχει αρχή και τέλος και ακολουθείται  ή συνοδεύεται από  πόνο.

Η ευδαιμονία του Είναι μας είναι αιώνια, χωρίς αρχή κα τέλος, αμιγής, απεριόριστη.

Διαλογισμός με φράσεις-αλήθειες ~ Άτμαν ΝΙτυανάντα

Διαλογισμός με φράσεις-αλήθειες

Διαλογισμός είναι η σταθερή προσήλωση και απορρόφηση του νου και της προσοχής στο βαθύτερο μέρος της ύπαρξης μας, στην αιώνια παρούσα σιωπηλή ζωντανή παρουσία μέσα μας, στο Είναι μας (Συνειδητότητα),.

Όλη η πνευματική διαδικασία είναι μια συστηματική και συνεχής προσπάθεια, να ξεπεράσουμε ένα προς ένα τα εμπόδια (που είναι κατά βάση οι επιθυμίες, οι εγωιστικές τάσεις, και οι γκούνας ράτζας και τάμας), που μας εμποδίζουν να διαλογιζόμαστε και να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε η σιωπηλή ζωντανή παρουσία που είναι αγνή, αιώνια Συνειδητότητα.

Ασκηθείτε καθημερινά στο διαλογισμό. Ξεπεράστε ένα-ένα τα εμπόδια και εμβαθύνετε όλο και περισσότερο στον διαλογισμό.

Ένας τρόπος να κάνουμε διαλογισμό είναι να επαναλαμβάνουμε και να νοιώθουμε τις παρακάτω φράσεις και να είμαστε ταυτόχρονα σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας. Είναι σημαντικό να νοιώθουμε αυτό που λέμε και όχι να επαναλαμβάνουμε μηχανικά τις φράσεις. Βιώστε, νοιώστε ότι Είστε, ότι Υπάρχετε καθώς επαναλαμβάνετε τις φράσεις και το Ομ.

Οοομμμ..., Οοομμμ..., Οοομμμ...

Είμαι αγνή Συνειδητότητα, πάντα ελεύθερη και μακάρια, Οοομμμ...

Είμαι το σιωπηλό κενό, πλήρες, φωτεινό και ειρηνικό,  Οοομμμ...

Είμαι η βαθιά σιωπή, πάντα ειρηνική, πλήρης και μακάρια, Οοομμμ...

Είμαι η βαθιά σιωπή, γεμάτη ειρήνη, φως και αγάπη, Οοομμμ...

Είμαι αιώνια ειρήνη, αγάπη και μακαριότητα, Οοομμμ...

Είμαι ο Άτμαν, άπειρη ​​και αιώνια Συνειδητότητα, Οοομμμ...

Είμαι ο Άτμαν, η αθάνατη,  ακατάστρεπτη Συνειδητότητα, Οοομμμ...

Οοομμμ... Άτμαν, Οοομμμ... Άτμαν, Οοομμμ... Άτμαν

Οοομμμ... ειρήνη, Οοομμμ... φως,  Οοομμμ... Αγάπη,

Οοομμμ..., Οοομμμ..., Οοομμμ...

Επαναλαμβάνουμε αυτές τις φράσεις για αρκετά λεπτά σύμφωνα με την ικανότητα μας.

Μπορείτε αν θέλετε να επιλέξετε μόνο κάποιες από αυτές τις φράσεις-αλήθειες, αυτές που σας δονούν περισσότερο και είναι πιο κοντά στο βίωμα σας.

Καθώς επαναλαμβάνουμε ήρεμα αυτές τις φράσεις, (το κάνουμε με ενδιαφέρον και χωρίς να προσπαθούμε έντονα να συγκεντρωθούμε), ο νους μας θα γίνεται όλο και πιο ήρεμος, διαυγής και σταθερός και επίσης θα γίνεται όλο και πιο φανερό το υπόβαθρο του νου, η σιωπηλή ζωντανή παρουσία (η εσωτερική σιωπή). Όταν ο νους γίνει ήρεμος και σταθερός και η εσωτερική σιωπή έντονα φανερή εγκαταλείπουμε την συγκέντρωση στις παραπάνω φράσεις-αλήθειες και κάθε νοητική δραστηριότητα και παραμένουμε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπής, εμβαθύνοντας σε αυτήν.