Είμαστε η πάντα παρούσα σιωπηλή επίγνωση ~ Atman Nityananda

Είμαστε η πάντα παρούσα σιωπηλή επίγνωση

Αυτό που είμαστε είναι η πάντα παρούσα επίγνωση (Συνειδητότητα, Πνεύμα, Ψυχή, Άτμαν, εσωτερική σιωπηλή παρουσία), η οποία φωτίζει τον νου και κάνει κάθε εμπειρία δυνατή. Η επίγνωση είναι παρούσα και όταν εκδηλώνονται σκέψεις και όταν δεν υπάρχουν σκέψεις. Είμαστε αυτή η επίγνωση που αντιλαμβάνεται τις σκέψεις αλλά και το κενό ανάμεσα στις σκέψεις (το νοητικό διάστημα) και την απουσία σκέψεων. Μπορεί να έχουμε επίγνωση αυτού που πραγματικά είμαστε και όταν υπάρχουν σκέψεις και όταν δεν υπάρχουν σκέψεις. Είναι θέμα εστίασης της προσοχής και μη ταύτισης με τις σκέψεις (τα συναισθήματα και το σώμα επίσης). Βέβαια όταν ο νους είναι άδειος από σκέψεις, είναι ευκολότερο να αντιληφθούμε και να βιώσουμε χωρίς ‘παράσιτα’ την αληθινή μας φύση, δηλαδή να βιώσουμε καθαρά την ειρήνη, την πληρότητα, την ελευθερία και την ευδαιμονία που είμαστε ως Συνειδητότητα.

Αυτό που μας εμποδίζει να διακρίνουμε την αληθινή μας φύση (εσωτερική σιωπηλή παρουσία, Συνειδητότητα) και να είμαστε σε επίγνωση της αληθινής μας φύσης, δεν είναι οι σκέψεις από μόνες τους, αλλά η ταύτιση με τις σκέψεις (με τα συναισθήματα επίσης, το σώμα και τα αισθητηριακά αντικείμενα),  και πρωτίστως η ταύτιση με το εγώ, που είναι ο παράγοντας που δημιουργεί όλες τις ταυτίσεις. Το κατώτερο εγώ (εξ αιτίας της παρουσίας της τάμας ποιότητας ή γκούνα), σαν μια ομίχλη δημιουργεί ένα πέπλο, που μας εμποδίζει να έχουμε καθαρή αντίληψη της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας (Συνειδητότητηα, Είναι, Πνεύμα), που είναι πέρα από τις σκέψεις και το νοητικό διάστημα. Το εγώ, τραβάει όλη την προσοχή επάνω του και μας κάνει να ταυτιζόμαστε με αυτό το ίδιο, καθώς επίσης με τις σκέψεις, τα συναισθήματα, το σώμα και τις αισθητηριακές εντυπώσεις. Έτσι ξεχνάνε να είμαστε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπής που είναι πάντα παρούσα, ειρηνική και ευδαιμονούσα.

Το εγώ είναι ο παράγοντας που προβάλει σκέψεις, ταυτίζεται με τις σκέψεις και δημιουργεί επίσης όλες τις άλλες ταυτίσεις  Είναι η ταύτιση με το εγώ και τις σκέψεις που μας κάνει να χάνουμε την θέαση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας, που είναι ανέγγιχτη από τις σκέψεις, τα συναισθήματα, και τις σωματικές αντιδράσεις. Το εγώ μας εμποδίζει να διακρίνουμε καθαρά και να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε η εσωτερική σιωπηλή παρουσία και όχι το σώμα, και ο νους.

Όταν καταλαγιάσουμε με κάποιο τρόπο τις σκέψεις και τα συναισθήματα, τότε καταλαγιάζει και το εγώ, και σε αυτήν την κατάσταση γίνεται το έδαφος πρόσφορο να αντιληφθούμε καθαρά την εσωτερική σιωπηλή παρουσία. Αν προσπαθούμε σταθερά να  αποταυτιζόμαστε από τοις εξωτερικές εντυπώσεις, τα περιεχόμενα του νου (σκέψεις, συναισθήματα, κ.λπ. ), το σώμα και το ίδιο το εγώ και να εστιαζόμαστε στην εσωτερική σιωπή κάποια στιγμή θα συμβεί η αφύπνιση και θα συνειδητοποιηθεί ότι είμαστε η σιωπηλή παρουσία και όχι το σώμα και ο νους. Η αφύπνιση διαλύει την ψευδαίσθηση ότι είμαστε το σώμα, ένα πρόσωπο περιορισμένο στον χώρο και τον χρόνο. Η αφύπνιση όμως δεν είναι η τελική κατάσταση, η απελευθέρωση ή φώτιση. Η φώτιση συμβαίνει όταν διαλυθεί τελείως το εγώ σε όλες του τις απόψεις και ο νους έχει γίνει τελείως φωτεινός, εξ αιτίας του συνεχή διαλογισμού στην πηγή του, την Συνειδητότητα.

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΝΟΥ ~ Atman Nityananda

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΝΟΥ

Για να καταφέρουμε να κάνουμε διαλογισμό είναι απαραίτητος ο έλεγχος του νου. Αν ελέγξουμε το νου, τότε μπορούμε να κατευθύνουμε και να διατηρήσουμε τον νου και την προσοχή σταθερά στο αντικείμενο διαλογισμού, που μπορεί να είναι ένα μάντρα (για παράδειγμα το ‘Ομ Ναμά Σιβάϊ’), ένας αφορισμός από τις Ουπανισάδες (για παράδειγμα: ‘Είμαι Μπράμαν’), ή η αίσθηση ‘Εγώ Είμαι’, κ.λπ..

Γιατί όμως δυσκολευόμαστε να ελέγξουμε τον νου; Γιατί είναι δύσκολο να σταματήσουμε την ταύτιση με τις σκέψεις ή ακόμη περισσότερο, να σταματήσουμε τον νου να προβάλει σκέψεις και να τον εστιάσουμε σταθερά (προσηλώσουμε) εκεί που θέλουμε; 

Αρκετές είναι οι αιτίες που συμβαίνει αυτό, θα αναφέρω τις κυριότερες από αυτές: 

1. Η συνήθεια. 

2. Ο αέρας είναι το στοιχείο που κυριαρχεί στον νου. Η κύρια ιδιότητα του αέρα, είναι η κίνηση και η ευμεταβλητότητα. Αφού ο αέρας είναι το κυρίαρχο στοιχείο στον νου, κάνει τον νου να είναι ευκίνητος και ευμετάβλητος. Ιδιαίτερα όταν ο αέρας είναι αναστατωμένος, τότε είναι πολύ δύσκολο ή σχεδόν αδύνατον να σταματήσουμε τον νου. 

3. Η κυριαρχία της ράτζας ποιότητας (γκούνα) στον νου, αντί της σάττβα ποιότητας. Η ράτζας ποιότητα από την φύση της, είναι η δύναμη της κίνησης, της δράσης, της επιθυμίας και του πάθους. Όταν υπερτερεί στον νου κάνει τον νου υπερδραστήριο. (η ράτζας ποιότητα υπερτερεί στον νου της πλειοψηφίας της ανθρωπότητας), 

4. Η επιθυμία και οι συγκινήσεις (συν+κίνηση). Η επιθυμία και οι συγκινήσεις καθώς είναι παρορμητικές από την φύση τους και αεικίνητες (είναι ρατζασικής φύσης και το ράτζας είναι η δύναμη της κίνησης και της δράσης), κινούν συνεχώς τον νου. Οι συγκινήσεις και οι επιθυμίες κινούνται συνεχώς μέσα μας και επειδή χρειάζονται τον νου για να εκδηλωθούν, κάνουν και τον νου να κινείται συνεχώς. Οι συγκινήσεις και τα συναισθήματα επίσης έχουν σαν αιτία κάποια επιθυμία, ανάγκη, προσκόλληση, εγωϊκή τάση ή προγραμματισμό. 

Το ψυχικό πράνα (η ψυχική ζωτική ενέργεια) είναι η ενέργεια που κινεί τον νου και επίσης η έδρα των συγκινήσεων, των συναισθημάτων των επιθυμιών και των παρορμήσεων (απληστία, ζήλια, κενοδοξία, λαγνεία, λαιμαργία, φιλαργυρία, υπερηφάνεια, φόβος, θυμός, μίσος, μνησικακία, ανυπομονησία, στεναχώρια, δυσαρέσκεια, κ.λπ.). Καθώς το πράνα είναι αναστατωμένο από τις επιθυμίες, τις παρορμήσεις και τα κατώτερα συναισθήματα και συγκινήσεις, κάνει και τον νου να είναι σε κίνηση. 

Συνεπώς ανεξάρτητα από τον δρόμο ή την μέθοδο άσκησης που ακολουθεί κάποιος, για να ελέγξει τον νου του θα πρέπει να ελέγξει και να εξαλείψει τις επιθυμίες, τις συγκινήσεις και τις εγωϊκές τάσεις, να ελευθερώσει τον νου από την ράτζας ποιότητα (και την τάμας επίσης) και να αυξήσει την σάττβα, να διατηρηρεί την ενέργεια και το στοιχείο του αέρα σε ισορροπία.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΘΕΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ, ΚΑΙ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΕΙΤΕ ΣΕ ΦΩΣ & ΑΓΑΠΗ. ~ Άτμαν Νιτυανάντα

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΘΕΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ 

ΟΛΑ,  ΚΑΙ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΕΙΤΕ ΣΕ ΦΩΣ & ΑΓΑΠΗ

Εστιαζόμενοι στα φυσικά χαρακτηριστικά των άλλων, στις αρνητικές συμπεριφορές τους ή στα ελαττώματα τους, τρέφετε και μεγαλώνετε στο νου σας, αυτό ακριβώς που σκέφτεστε για αυτούς. Εσείς δηλαδή είστε τα θύματα πρωτίστως και δευτερευόντως ο άλλος που δέχεται ασυνείδητα την αρνητική σας δόνηση.

 Σκεπτόμενοι αρνητικά εσείς γίνεστε μίζεροι και δυστυχισμένοι και τρέφετε ακόμη περισσότερο την ξεχωριστότητα από τους άλλους, καθώς και τον θύμο, τον φόβο, την ζήλια, την κάκια και το εγώ σας γενικότερα.
Έτσι αντί να δημιουργείτε συνθήκες ευτυχίας μέσα σας μεγαλώνετε την μιζέρια και την δυστυχία σας, και επιδράτε αρνητικά και στους άλλους και στο κοσμικό πεδίο των σκέψεων.

Αντί να ταυτίζεστε με τον κατώτερο νου, και να γίνεστε θύμα της μηχανικότητας του, μπορείτε, μόλις πάει να πει κάτι, να σχολιάσει ή να κριτικάρει τους άλλους να λέτε νοερά:
"Αυτός ο άνθρωπος (ή Όλοι οι άνθρωποι αν πρόκειται για πολλούς) είναι ένας άγγελος/οι φωτός αγάπης και ειρήνης, και ταυτόχρονα νοιώστε την ειρήνη και την αγάπη μέσα σας.".

 Αν το εγώ σας, πει: ‘μα δες τι κάνουν (ή τι μου κάνουν), είναι αυτοί άγγελοι;’
Πείτε μέσα σας ξανά: "είναι άγγελος ή άγγελοι φωτός αγάπης και ειρήνης που προσωρινά έχουν ξεχάσει την αληθινή τους φύση και για αυτό κάνουν λάθη."

 Δείτε την αγγελική(Θεία) αιωνία φύση σε αυτούς και όχι την προσωρινή ανθρώπινη. Έτσι θα είστε πάντα εστιασμένοι στο φως και την αγάπη και θα μεταμορφώνεστε σε φως και αγάπη.

Ο ΠΕΡΙΠΑΤΗΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ. ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Ο ΠΕΡΙΠΑΤΗΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

Το περπάτημα είναι από τους καλύτερους τρόπους να κάνετε διαλογισμό. Οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι τον έλεγαν περιπατητικό διαλογισμό.

Στον καθημερινό σας περίπατο, αλλά και όταν πάτε για ψώνια στο σούπερ μάρκετ, ή οπουδήποτε αλλού, αντί να ονειροπολείτε ή να χαζεύετε άκοπα δεξιά και αριστερά ή να μιλάτε άσκοπα, συγκεντρωθείτε στα βήματα και επαναλάβετε το όνομα του Θεού με τον ρυθμό του βηματισμού, έχοντας ταυτόχρονα επίγνωση της εσωτερικής σιωπή.

Aν το κάνετε αυτό καθημερινά, με ενδιαφέρον και προσοχή, θα δημιουργηθεί, περίπου σε 8 μήνες με ένα χρόνο (ή και παραπάνω, αναλόγως την ποιότητα προσπάθειας και τον χρόνο που θα αφιερώσετε στην πρακτική αυτή), σύνδεση ανάμεσα στο περπάτημα και στο όνομα του Θεού και την εσωτερική σιωπή. Θα δημιουργηθεί μια θετική για την εσωτερική  εργασία συνήθεια.

Έτσι κάθε φορά που αρχίζετε να βηματίζετε (αν ήδη είχατε ξεχαστεί)  θα θυμάστε αμέσως  το όνομα του Θεού και θα επιστρέφετε σε επίγνωση της σιωπηλής παρουσίας (αυτεπίγνωση). Θα έχετε έτσι εδραιώσει, άλλη μια καλή συνήθεια, για να θυμόμαστε να επαναλαμβάνετε το όνομα του Θεού και να παραμένετε σε επίγνωση της σιωπηλής παρουσίας (αυτεπίγνωση).

Δημιουργώντας πολλές μικρές, καλές συνήθειες, που μας βοηθούν να παραμένουμε σε εγρήγορση και σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας, (και συνεπώς, να μην ταυτιζόμαστε με τον νου και το εγώ), επιταχύνουμε την εσωτερική μας ανάπτυξη και μεταμόρφωση και ζούμε όλο και περισσότερο, με αρμονία, ειρήνη, ενότητα ελευθερία και ευτυχία.

Η αφιέρωση στην πνευματική ζωή ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Η αφιέρωση στην πνευματική ζωή

Η πνευματική ζωή αρχίζει επί της ουσίας, όταν το κέντρο βάρος  έχει μεταφερθεί στην εσωτερική  μας μεταμόρφωση  και  την πνευματική  μας τελείωση, όταν πρώτη και μοναδική μας έγνοια, είναι η πνευματική ζωή και η άσκηση, όταν με καρδιά, νου και σώμα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε κάθε στιγμή, όταν ζούμε και αναπνέουμε για την αλήθεια και την Ένωση μας με τον Θεό.

Μέχρι να συμβεί αυτό, η οποιαδήποτε είδους ενασχόληση με την πνευματικότητα, είναι μια προετοιμασία για να αφιερωθούμε στο δρόμο, να ασκηθούμε αποφασιστικά και συστηματικά για την τελείωση μας και να πετύχουμε την αυτοπραγμάτωση (φώτιση, απελευθέρωση).

Και αυτή η περίοδος προετοιμασίας, είναι μέρος του πνευματικού δρόμου, αλλά αν παραμείνει κανείς σε αυτό το επίπεδο, δεν θα μπορέσει να προχωρήσει σε μια ριζική μεταμόρφωση, πόσο μάλλον να φτάσει στην φώτιση. Θα χρειαστεί, και άλλες ενσαρκώσεις, για να ωριμάσει και να έρθει η στιγμή να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στην πνευματική του τελείωση.

Από μια ευρύτερη σκοπιά, ακόμη και οι άνθρωποι, που είναι προσκολλημένοι στις αισθητηριακές εμπειρίες και στην κοσμική ζωή (και αδιάφοροι για την πνευματική ζωή), προετοιμάζονται με έμμεσο και ασυνείδητο τρόπο για το πνευματικό ταξίδι και την επιστροφή τους στην Ιθάκη. 

Σύμφωνα με κάποιες διδασκαλίες, δεν θα διατρέξουν το πνευματικό μονοπάτι, όλοι οι άνθρωποι. Προσωπικά, δεν παίρνω θέση, αν το πνευματικό ταξίδι αφορά, όλους όσους ενσαρκώνονται σε ανθρώπινα σώμα ή όχι.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ, ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ / Βίντεο ~ Atman Nityananda

https://www.youtube.com/watch?v=iFCxt7DvhE4&feature=youtu.be

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ, ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ/ Βίντεο

Η γνώση του εαυτού μας, η εσωτερική μας μεταμόρφωση και η φώτιση είναι δυνατά μόνο με την πρακτική

Η ποιότητα και η ποσότητα της άσκησης. Για να βελτιώσουμε την ποιότητα της άσκησης και να έχουμε σημαντικά αποτελέσματα, χρειάζεται να κάνουμε αρκετή ποσότητα άσκησης.

Παρά ταύτα για να υπάρχει σημαντική βελτίωση στην ποιότητα, πέρα από την ποσότητα, χρειάζεται, να κάνουμε την άσκηση, με ενδιαφέρον, προσοχή, παρατηρητικότητα και να ψάχνουμε τρόπους να την βελτιώσουμε.

Σχεδιασμός πλάνου (πρόγραμμα), καθημερινής άσκησης, με συγκεκριμένους στόχους.

Η σταθερότητα και η σταδιακή αύξηση της άσκησης.

Η ανάγκη δασκάλου και καθοδήγησης.

Η αφιέρωση στην άσκηση.

Η άσκηση από στιγμή σε στιγμή.

Η εγρήγορση, η αυτεπίγνωση και η αυτοπαρατήρηση.

Η φύση του εγώ και της επιθυμίας και οι εκφράσεις της, η λαγνεία, η λαιμαργία και οι εγωϊκές τάσεις.

Η εργασία με την λαγνεία και η διάλυση της.

Η σχέση συγκινήσεων και σκέψεων.

Το σταμάτημα της ταύτισης, η προσεκτική παρατήρηση, η εξερεύνηση, η κατανόηση και η εξάλειψη των εγωϊκών τάσεων.

Ξέρω, δεν χρειάζομαι δάσκαλο ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Ξέρω, δεν χρειάζομαι δάσκαλο

Από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην πνευματική σας μεταμόρφωση, είναι να νομίζετε ότι, ξέρετε και ότι δεν χρειάζεστε δάσκαλο ή καθοδήγηση.

Το να πιστεύετε (το κατώτερο εγώ σας το πιστεύει) ότι χάνετε την ελευθερία σας με το να εμπιστευτείτε κάποιο δάσκαλο και να ακολουθήσετε τις οδηγίες του, είναι μια από τις αυταπάτες του εγώ.

Το εγώ είναι αυτό, που σας στερεί την ελευθερία σας, και όχι ο δάσκαλος και οι διδασκαλίες. Στην πραγματικότητα ζείτε ως δούλοι του κατώτερου νου και εγώ (δεν είστε κύριοι του νου σας), και υποφέρετε από τους προγραμματισμούς, τις επιθυμίες, τις ψευδαισθησιακές ανάγκες και τις συνήθειες του κατώτερου νου.

Παρά ταύτα το κατώτερο εγώ έχει τον τρόπο του, να κάνει να φαίνονται οι ιδέες του, πιστευτές, και έτσι παρατείνει το χρόνο της σκλαβιάς σε αυτό, στην μιζέρια του και στις δυστυχίες που σας προκαλεί.