Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΜΑΣ ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΜΑΣ

Απαιτείται να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου, αν θέλεις να ελευθερωθείς από τους περιορισμούς του νου και του εγώ.  Χρειάζεται επίσης θάρρος, θέληση και αποφασιστικότητα, να δεις μέσα σου πράγματα που δεν σου αρέσουν ή δεν θα ήθελες να φέρεις στον ψυχισμό σου. 

Για να απαλλαγείς από την υποκρισία και τα ψέματα του εγώ, είναι αναγκαίο να δεις πως εκφράζονται μέσα σου, τι μορφή παίρνουν στο νου και στο συναίσθημα, αλλά επίσης, στα λόγια και τα έργα σου.

Για το σκοπό αυτό, απαιτείται να παρατηρείς συνεχώς τον εαυτό σου. Μόνο όταν είσαι επάγρυπνος και προσεκτικός, θα μπορέσεις να αντιληφθείς με ποιο τρόπο η υποκρισία σε εμποδίζει να κάνεις άσκηση, να αντιληφθείς με καθαρότητα τι γίνεται μέσα σου, να αποδεχτείς ελαττώματα και αδυναμίες που υπάρχουν στον ψυχισμό σου, να αποδεχτείς τα λάθη σου, κ.λπ.

Πίσω από την υποκρισία, μπορεί να είναι ο φόβος, η τεμπελιά, η υπερηφάνεια, η χαμηλή αυτοαξία, η χαμηλή αυτοπεποίθηση, η ματαιοδοξία, κάποια επιθυμία, η λαιμαργία, η λαγνεία, ή οποιαδήποτε άλλη εγωϊκή τάση.

Για να ελευθερωθείς από οποιαδήποτεκ προγραμματισμό ή ελάττωμα του νου, θα πρέπει κατ' αρχάς να το αντιληφθείς και να αναγνωρίσεις ότι υπάρχει μέσα σου, να αποταυτιστείς από αυτό, να το ερευνήσεις, να το κατανοήσεις και να βρεις ποια είναι η βάση του, τι υπάρχει πίσω από αυτό (επιθυμία, φόβος, πεποίθηση, κ.λπ.) και τελικά να χρησιμποιήσεις κάποια μέθοδο (π.χ προσευχή, μάντρα) για να το εξαλείψεις σε κάποιο βαθμό.

Στο βαθμό που θα ελευθερώνεσαι, από τον προγραμματισμό ή την εγωϊκή τάση, θα ανθίζει μέσα σου η αντίστοιχη αρετή. Αν μειώνεις την υπερηφάνεια, θα αναπτύσσεται η ταπεινότητα, αν μειώνεις τον θυμό, θα αναπτύσσεται η πραότητα, και ούτω καθ' εξής.

Στο βαθμό που θα ελευθερώνεσαι από τις εγωϊκές τάσεις και τους προγραμματισμούς του νου, ο νους σου θα γίνεται αγνότερος, διαυγέστερος, πιο ήρεμος, και θα αναπτύσσονται η καθαρότητα  και  η βαθύτητα αντίληψης, η ικανότητα να παραμένεις σε εγρήγορση και αυτεπίγνωση, η ικανότητα να αντιλαμβάνεσαι ευκολότερα, τις ραδιουργίες και τα τεχνάσματα του εγώ, η ικανότητα να μην ταυτίζεσαι με τις εκφράσεις του εγώ στο νου και στο συναίσθημα, η ικανότητα να σταματάς τις ταυτίσεις ευκολότερα και να επιστρέφεις σε αυτεπίγνωση και βέβαια θα βιώνεις όλο και περισσότερο ειρήνη, ελευθερία, πληρότητα, ικανοποίηση, ευτυχία.

ΑΥΤΟΕΝΘΥΜΙΣΗ ή ΑΥΤΕΠΙΓΝΩΣΗ. ~ Άτμαν Νιτυανάντα

ΑΥΤΟΕΝΘΥΜΙΣΗ ή ΑΥΤΕΠΙΓΝΩΣΗ

Το κέντρο της πνευματικής άσκησης και της αυτογνωσίας, είναι να θυμόμαστε τον Εαυτό μας. Να είμαστε δηλαδή, σε κατάσταση αυτεπίγνωσης ή αυτοενθύμισης όπως λέγεται. Αυτό σημαίνει, να είμαστε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας (που είναι η αληθινή μας φύση, Πνεύμα, Άτμαν, Συνειδητότητα) και να μην ταυτιζόμαστε με τις  νοητικές και συγκινησιακές εκδηλώσεις του εγώ μας.

Εξ αιτίας του κατώτερου εγώ, των ράτζας και τάμας ποιοτήτων του νου, των προσκολλήσεων, των ταυτίσεων και της συνήθειας, είμαστε συνήθως ταυτισμένοι με τα περιεχόμενα του νου, τις συγκινήσεις και τα εξωτερικά συμβάντα, πρόσωπα και πράγματα και ξεχνάμε τον Εαυτό μας. Αυτό έχει ως συνέπεια να λειτουργούμε μηχανικά και ασυνείδητα, σύμφωνα με τους προγραμματισμούς του    κατώτερου νου και του εγώ,  με όλες τις συνέπειες που αυτό συνεπάγεται.

Ως εκ τούτου, σημαντικό μέρος της άσκησης είναι να βρούμε τρόπους να θυμόμαστε να είμαστε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας που είμαστε.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να θυμόμαστε να είμαστε σε αυτεπίγνωση. Όποιον τρόπο και να ακολουθήσουμε, θα πρέπει να τον εξασκούμε σταθερά μέχρι να μας γίνει συνήθεια. Η επανάληψη είναι ο μόνος τρόπος να εδραιώσουμε οποιαδήποτε θετική συνήθεια-ικανότητα θέλουμε να αναπτύξουμε.

Όταν εδραιωθεί στο υποσυνείδητο μας αυτό που εφαρμόζουμε για να θυμόμαστε να είμαστε σε αυτεπίγνωση, τότε αυτό θα λειτουργεί φυσικά και αυθόρμητα μέσα μας και έτσι θα μπορούμε να παραμένουμε σταθερά σε κατάσταση αυτεπίγνωσης.

Μέχρι να επιτευχθεί αυτό (να είμαστε σταθερά σε αυτεπίγνωση), θα πρέπει να εξασκούμε με συνέπεια τον τρόπο ή τους τρόπους που επιλέξαμε να μας βοηθήσουν για να παραμένουμε ή να επανερχόμαστε σε αυτεπίγνωση.

Ένας τρόπος, μια νοητική συνήθεια που μπορεί να μας βοηθήσει να είμαστε ή να εμβαθύνουμε στην αυτεπίγνωση, είναι να αναρωτιόμαστε κάθε λίγο αν είμαστε σε αυτεπίγνωση, (σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπής)

Για παράδειγμα ρωτάμε: 

Έχω επίγνωση της σιωπής μέσα μου τώρα; 

Μπορώ να έχω επίγνωση της εσωτερικής σιωπής τώρα; 

Έχω επίγνωση ότι Είμαι; 

Κάνοντας την ερώτηση, αποτραβήξτε την προσοχή σας, από όπου και αν ήταν εστιασμένη, και νιώστε την ύπαρξη σας, ότι Είστε συνειδητοί και βιώστε την σιωπή μέσα σας. Αυτό είναι μια απαλή κατάσταση προσοχής-επίγνωσης και όχι μια νοητική διαδικασία ή μια έντονη προσπάθεια οποιοδήποτε τύπου. Κάντε την ερώτηση και απαλά νιώστε τον Εαυτό σας και την σιωπή μέσα σας, τον ακίνητο σιωπηλό χώρο που είναι συνεχώς παρών σε κάθε σας εμπειρία. 

Με την ερώτηση, θυμόμαστε να αποτραβήξουμε την προσοχή μας από την εμπειρία (σκέψεις, συναισθήματα, εξωτερικές εντυπώσεις) και να την στρέψουμε στο υποκείμενο της εμπειρίας που είναι η εσωτερική σιωπηλή παρουσία.

Επαναλαμβάνουμε αυτές τις ερωτήσεις, όσο πιο συχνά μπορούμε στην διάρκεια της ημέρας, μέχρι να αυτοματοποιηθούν και να εγείρονται αυτόματα χωρίς προσπάθεια.

Θυμίζω ότι οι ερωτήσεις αυτές όχι μόνο μας βοηθούν να επανέλθουμε σε κατάσταση αυτεπίγνωσης και μη ταύτισης με τον νου και τα εξωτερικά αντικείμενα, αλλά να εμβαθύνουμε στην αυτεπίγνωση, να γίνουμε πιο συνειδητοί της εσωτερικής σιωπής, να 'μπούμε' βαθύτερα θα λέγαμε, σε αυτήν την άμορφη, άχρονη και αβυθομέτρητη σιωπή.

Το ερώτημα που μπαίνει είναι, πως θα θυμόσαστε να κάνετε αυτές τις ερωτήσεις; Αυτό είναι θέμα, κατ' αρχάς ενδιαφέροντος και δεύτερον εφευρετικότητας. 

Υπάρχουν αρκετοί τρόποι που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να θυμόμαστε να κάνουμε τις ερωτήσεις, οι οποίες με την σειρά τους θα μας βοηθήσουν να έρθουμε σε αυτεπίγνωση ή να εμβαθύνουμε σε αυτήν.

Μπορείτε για παράδειγμα, να βάλετε ξυπνητήρια στο κινητό, να κολλήσετε φύλλα με τις ερωτήσεις σε διάφορους τοίχους, να αφιερώνετε κάθε δύο ώρες, 3 λεπτά να κάνετε τις ερωτήσεις και να εμβαθύνετε στην σιωπή μέσα σας, να αφιερώνετε 5-10  λεπτά πρωί και βράδυ σπίτι σας για να το εξασκήσετε.

Το πόσο χρόνο θα σας πάρει για να αναπτυχθεί και να εδραιωθεί αυτή η συνήθεια εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Το σίγουρο είναι, ότι αν επιμείνετε με σταθερότητα και ενδιαφέρον κάποια στιγμή αυτή η διαδικασία θα εγγραφεί καλά στο υποσυνείδητο και θα αναλάβει αυτό, να την εκτελεί αυτόματα. Βέβαια καθώς θα εγείρεται η ερώτηση, από εκεί και πέρα, συνεχίζουμε συνειδητα την διαδικασία για να εμβαθύνουμε στην επίγνωση της ύπαρξης μας και της εσωτερικής σιωπής.

Με κάθε θετική συνήθεια που αναπτύσσουμε, γινόμαστε όλο και πιο ικανοί να πετύχουμε τον στόχο μας, που δεν είναι τίποτε άλλο από το να ελευθερωθούμε από τις μηχανικές αντιδράσεις και τους προγραμματισμούς του εγώ μας και να βιώνουμε την ελευθερία, την ειρήνη, την πληρότητα και την ευδαιμονία που είμαστε ως Πνευματική ουσία. 

Ποιός πραγματικά Είμαι; ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Την στιγμή που θα γεννηθεί μέσα μας, η βαθιά και ειλικρινής αναρώτηση, για το ποιοί ή τι πραγματικά είμαστε, ανοίγει η πόρτα προς την ελευθερία μας.

ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΗΝ ΣΚΛΑΒΙΑ Ή ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ; ~ Άτμαν Νιτυανάντα

ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΗΝ ΣΚΛΑΒΙΑ Ή ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ;

Οι άνθρωποι θέλουν να ζουν ελεύθεροι, αλλά έχουν τόσο συνηθίσει την σκλαβιά τους, που φοβούνται να την εγκαταλείψουν.

Η σκλαβιά δίνει στο εγώ μια  ψευδαισθησιακή αίσθηση ασφάλειας, αλλά η ελευθερία δεν προσφέρει καμμία εγγύηση ασφάλειας στο εγώ μας.

Συνεπώς, είναι καλύτερα για το εγώ μας, να πονάει στην φυλακή του (που είναι φτιαγμένη από σκέψεις, πεποιθήσεις, πιστεύω, προσκολλήσεις, επιθυμίες, και ταυτίσεις), που του είναι οικεία και έχει (νομίζει πως έχει) κάποιο έλεγχο, παρά να αντιμετωπίσει το άγνωστο το οποίο δεν μπορεί να ελέγξει με κανένα τρόπο.

Είναι σαν θάνατος για το εγώ να τα εγκαταλείψει όλα αυτά,  και γι' αυτό του είναι δύσκολο να τα εγκαταλείψει. 

Γιατί, χωρίς όλα αυτά, τι θα είναι το εγώ,. δηλαδή, ποιος/α ή τι θα είσαι; Όλα αυτά είναι που δημιουργούν, την ψευδαίσθηση του εαυτού σου, αυτό που νομίζεις ότι είσαι και ταυτόχρονα την φυλακή σου.

Αν και η φυλακή και τα δεσμά, είναι απλά και μόνο ένα νοητικό δημιούργημα, εξ αιτίας της ταύτισης και της άγνοιας, φαίνονται σαν τεράστιο Βουνό, ή σαν δάσος αδιαπέραστο.

Παρά ταύτα, το φως της ελευθερίας λάμπει σταθερά μέσα μας και αν στραφούμε σ' αυτό, τα σκοτάδια του νου θα διαλυθούν, όπως διαλύεται το σκοτάδι στο φως της ανατολής του Ήλιου.

Η ΣΙΩΠΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Η ΣΙΩΠΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ

Η σιωπή, αν και είναι η αληθινή μας φύση, δεν είναι κάτι δικό μας, δεν έχει αίσθηση εγώ, δεν μπορείτε να την οικειοποιηθείτε σαν δική σας, δεν σας ανήκει.

Είναι πάντα παρούσα και μέσα και έξω μας, πάντα προσιτή και οικεία στην άμεση εμπειρία μας, αλλά ανέγγιχτη και ανεξάρτητη από το εγώ μας και από όλα, όσα αντιλαμβανόμαστε ως εαυτό μας.

Για να βιώνουμε απρόσκοπτα την  σιωπή, αυτό που απαιτείται είναι να εξαλείψουμε την αίσθηση, 'εγώ ο εαυτός μου', σε σχέση με το σώμα, τον νου και κάθε μορφή.

Έτσι θα σταματήσει κάθε παρεμβολή και ταύτιση με το φαινομενικό και θα βιώνεται άμεσα, σταθερά και καθαρά, το αληθινό, το αιώνιο, πάντα παρών, ειρηνικό, πλήρες και ευδαίμων.

Ο ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ & ΚΑΙ Η ΤΙΘΑΣΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΑΚΟΥ ΕΓΩ ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Ο ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ & ΚΑΙ Η ΤΙΘΑΣΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΑΚΟΥ ΕΓΩ

Το βίταλ εγώ (το συγκινησιακό εγώ: Θυμικό-επιθυμητικό), είναι ατίθασο και απείθαρχο σαν τον Βουκεφάλα του Μ. Αλεξάνδρου.

Χρειάζεται συστηματική καθημερινή και ειλικρινής άσκηση, πολύ υπομονή, επιμονή, δυνατή θέληση και δεξιοτεχνία για να το δαμάσεις, να το εξαγνίσεις και να το βάλεις στην υπηρεσία σου.

Αλλά είναι το μόνο άξιο που έχεις να κάνεις στην ζωή σου.

Η αμοιβή είναι ελευθερία, πληρότητα και ευδαιμονία, δίχως όρια.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ~ Atman Nityananda

ΑΠΟ ΤΗΝ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Το μεγαλύτερο μέρος των σκέψεων μας, σχετίζεται με το να προστατεύσουμε την ψευδαισθησιακή ταυτότητα και αυτοεικόνα μας, για να νοιώσουμε ασφαλείς, να παρατείνουμε την ύπαρξη μας και να εκπληρώσουμε τις επιθυμίες μας.

Αυτό έχει δημιουργήσει μέσα μας ψυχολογικά τείχη, που δημιουργούν την ψευδαίσθηση της ξεχωριστότητας μεταξύ μας, με την ζωή και τον Θεό και αμυντικούς μηχανισμούς, για να προστατεύσουν αυτήν την ψευδαίσθηση, αλλά και να απαλύνουν τον πόνο που δημιουργούν η ψευδαίσθηση της ξεχωριστότητας, η ταύτιση με το σώμα και την προσωπικότητα.

Ο μόνος τρόπος να γκρεμίσουμε τις ψευδαισθήσεις του νου, βασισμένες στην ταύτιση με το σώμα και την άγνοια της αληθινής μας φύσης, είναι να στραφούμε συνειδητά μέσα μας.

Είναι να στρέψουμε συνειδητά την προσοχή μέσα μας και να ρίξουμε φως, σε όλο αυτό το παιχνίδι των σκέψεων, των παρορμήσεων, των συγκινήσεων και των πεποιθήσεων, που συμβαίνει μηχανικά κάτω από την συνείδηση μας και ταυτόχρονα να ερευνήσουμε και να συνδεθούμε συνειδητά με το αμετάβλητο υπόβαθρο που επιτρέπει να συμβαίνουν αυτά και να γίνονται εμπειρατά (η αληθινή μας φύση, Συνειδητότητα).

Η συνεχής συνειδητή παρατήρηση των περιεχομένων της ψυχολογίας και η έρευνα και επίγνωση του σταθερού υποβάθρου που εμφανίζονται αυτά, (της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας, που είναι πέρα και ανέγγιχτη από αυτά), θα μας επιτρέψει να αποταυτιστούμε από αυτά και τελικά να τα εξαλείψουμε και να απελευθερωθούμε από αυτά τα ίδια και τις συνέπειες τους.

Καθώς τα εξαλείφουμε και ανοίγουμε χώρο στο νου μας,  θα συνειδητοποιούμε όλο και περισσότερο και  πιο ξεκάθαρα, την ενότητα που πάντα υπήρχε και μέσα μας, με τον θεϊκό μας Εαυτό και τον Θεό, και έξω μας, με όλους και όλα και την ζωή στην ολότητα της.

Και από την ξεχωριστότητα, τον φόβο και το ανικανοποίητο που βιώναμε όντας περιορισμένοι από τις αυτοδημιούργητες  αλυσίδες, θα βιώνουμε όλο και περισσότερο, την χαρά, την ενότητα (αγάπη), την ειρήνη, την πληρότητα και ελευθερία που Είμαστε.