ΟΜ! ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ~ Άτμαν Νιτυανάντα

ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ 

Παρατήρηση: η λέξη πραγματικότητα* στον τίτλο του άρθρου αναφέρεται στην σχετική ψευδαισθησιακή πραγματικότητα της υλικής διάστασης που ζούμε και όχι στην απόλυτη πραγματικότητα ή αλήθεια (Συνειδητότητα), που είναι η αληθινή μας φύση και είναι πέρα από τον νου, το σώμα, τον χρόνο, τον χώρο και την αιτιότητα.

Εισαγωγή 
Απόσπασμα από το άρθρο "Αν κάτι το σκεφτόμαστε έντονα, το προκαλούμε να γίνει!"

Οτιδήποτε σκεπτόμαστε, σ’ οτιδήποτε συγκεντρώνουμε την προσοχή μας, γίνεται πραγματικότητα. Όταν η σκέψη μας συνοδεύεται και με συναισθήματα, παίρνει περισσότερη δύναμη. Όσο πιο έντονα είναι τα συναισθήματα που συνοδεύουν τις σκέψεις μας, τόσο πιο πολύ αυξάνονται οι πιθανότητες για να γίνουν πραγματικότητα. Τα θετικά, γεμάτα αγάπη συναισθήματα είναι εναρμονισμένα με αυτά της Πηγής μας, μας κάνουν να δονούμαστε σε ανώτερες συχνότητες και βοηθούν να γίνουν οι προθέσεις μας πραγματικότητα.

Εκείνο όμως που ισχυροποιεί ακόμη τη σκέψη μας και την κάνει πραγματικότητα είναι η προσδοκία μας, η βεβαιότητά μας ότι η σκέψη αυτή θα γίνει σίγουρα πραγματικότητα. Η συνείδησή μας μπορεί να επιθυμεί κάτι, αλλά όμως αν το υποσυνείδητό μας διαφωνεί, το οποίο πάντα κυριαρχεί του συνειδητού, δεν πρόκειται να πετύχουμε τίποτα. Όλη η προσπάθειά μας είναι να επαναπρογραμματίσουμε το υποσυνείδητό μας και να το εναρμονίσουμε με τους νέους στόχους μας, για μια νέα ζωή, γεμάτη υγεία, πληρότητα, ευημερία και ευτυχία που θέλουμε να ζήσουμε.

Άρα η συνεχής επανάληψη μιας σκέψης συνοδευόμενη από έντονα θετικά συναισθήματα και η με απόλυτη βεβαιότητα προσδοκία ότι θα υλοποιηθεί, είναι οι παράγοντες που κάνουν τη σκέψη μας πραγματικότητα!

Πηγή: http://www.awakengr.com/an-kati-to-skeftomaste-entona-to-prokaloume-na-gini/

~~~

Συνειδητά ή ασυνείδητα είμαστε οι δημιουργοί του πεπρωμένου μας.

Οι σκέψεις τα συναισθήματα και οι επιθυμίες είναι η εσωτερική (ψυχολογική) πραγματικότητα που βιώνουμε σήμερα, διαμορφώνουν τον χαρακτήρα μας και δημιουργούν την εξωτερική πραγματικότητα του αύριο.

Αν εργαστούμε συστηματικά με τον εαυτό μας μπορούμε να διαμορφώσουμε συνειδητά τον χαρακτήρα μας και να σταματήσουμε να είμαστε υποκείμενοι στις ασυνείδητες και μηχανικές αντιδράσεις του κατώτερου νου και του υποσυνείδητο. Και επάνω από όλα μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε την πνευματική μας φύση και να μετατραπούμε σε όντα φωτός, ειρήνης και αγάπης.

Το άρθρο σωστά αναφέρεται στο συναίσθημα (αλλά και στην πρόθεση) ως την γονιμοποιό δύναμη της σκέψης, προσθέτω όμως και την επιθυμία (η οποία είναι επίσης συγκινησιακής φύσης) η οποία είναι η κατεξοχήν μορφοποιητική δύναμη που υλοποιεί τις σκέψεις μας.

Επιπλέον δεν είναι μόνο τα θετικά συναισθήματα που γονιμοποιούν την σκέψη και την υλοποιούν ως μια εξωτερική πραγματικότητα, αλλά επίσης και τα  αρνητικά συναισθήματα. 

Ο φόβος για παράδειγμα ενωμένος με τις σκέψεις που κάνουμε εκείνη την ώρα που εκδηλώνεται ο φόβος θα μορφοποιήσουν (πραγματοποιήσουν στην φυσική διάσταση) αυτό που φοβόμαστε. Προσωπικά προκάλεσα με αυτόν τον τρόπο 2-3 τροχαία ατυχήματα ευτυχώς χωρίς σοβαρές συνέπειες.  Όσο πιο δυνατός είναι ο φόβος και όσο πιο συχνά κάνουμε αυτές τις σκέψεις τόσο πιο σίγουρο είναι ότι θα πραγματοποιηθεί αυτό που σκεπτόμαστε.

Οπότε όταν έχετε έντονα συναισθήματα (όπως ο φόβος), είναι επείγον να σταματήστε να σκέπτεστε οτιδήποτε αρνητικό που μπορεί να σας συμβεί διότι δημιουργείτε τις προϋποθέσεις να το ζήσετε. Αλλάξτε τις αρνητικές σκέψεις με θετικές σκέψεις ακόμη και αν ο φόβος συνεχίζει να εκδηλώνεται και επίσης προσευχηθείτε στον Θεό να εξαλείψει αυτές τις σκέψεις.

Παρόμοια λειτουργεί ο θυμός, το μίσος και η ζήλια. Η κατάρα που πιάνει και το μάτι (η βασκανία) είναι αποτέλεσμα της ένωσης του αρνητικού συναισθήματος με την αρνητική σκέψη.

Τα συναισθήματα (και η επιθυμία) είναι η θηλυκή ενέργεια που γονιμοποιούν την αρσενική ενέργεια της σκέψης κατά τον ίδιο τρόπο που το αρσενικό σπέρμα ενώνεται με το θηλυκό ωάριο το γονιμοποιεί και δημιουργείται έτσι μια καινούργια υλική πραγματικότητα, το μωρό.

Αυτό που σκεπτόμαστε με έντονο συναίσθημα ή που επιθυμούμε έντονα γίνεται ένας γονιμοποιημένος σπόρος που θα δημιουργήσει στο μέλλον μια εξωτερική  πραγματικότητα την οποία θα ζήσουμε στην υλική αυτή διάσταση. Όσο πιο έντονο είναι το συναίσθημα ή η επιθυμία και όσο λιγότερες είναι οι αντίθετες σκέψεις (που συνήθως συνδυάζονται από τον φόβο και την αβεβαιότητα πραγμάτωσης της επιθυμίας), τόσο πιο γρήγορα θα υλοποιηθεί αυτό που επιθυμούμε ή  αυτό που νοιώθουμε.

Το ίδιο συμβαίνει με την επιθυμία. Η επιθυμία είναι η κινητήριος δύναμη του νου και όταν κυριαρχήσει στον νου τον αναγκάζει να σκέπτεται ασταμάτητα το αντικείμενο της επιθυμίας μέχρι να πραγματοποιηθεί. Δεν πραγματοποιείται πάντοτε αυτό που επιθυμούμε για διάφορους λόγους, όπως είναι  ο φόβος και άλλα αρνητικά συναισθήματα και αρνητικές σκέψεις τα οποία ακυρώνουν την δύναμη της επιθυμίας, επίσης για καρμικούς λόγους, και  τέλος επειδή οι εξωτερικοί παράγοντες μπορεί να μην είναι κατάλληλοι προς το παρόν. Οπότε η επιθυμία θα γίνει πραγματικότητα στο μέλλον ή σε μια επόμενη ενσάρκωση όταν οι συνθήκες θα  είναι πρόσφορες και όταν το κάρμα μας το επιτρέψει.

Η επιθυμία είναι ο παράγοντας των επαναγεννήσεων σε ένα καινούργιο φυσικό σώμα. Γεννιόμαστε για να ζήσουμε τις επιθυμίες που δεν εκπληρώσαμε στην προηγούμενη ζωή και  θα ξαναγεννηθούμε σε μια επόμενη για να ζήσουμε τις επιθυμίες που δεν θα πραγματοποιήσουμε σε αυτήν, και πάει λέγοντας. Μαζί βέβαια με τον πόνο και την δυστυχία που συντροφεύουν τις επιθυμίες και μια ζωή προσανατολισμένη στην απόλαυση των αντικειμένων των αισθήσεων κυρίως αυτών που σχετίζονται με τα ένστικτα όπως το σεξ και το φαγητό. Φαίνεται αυτό ξεκάθαρα στα λαϊκά τραγούδια που το θέμα τους είναι  κυρίως ο πόνος από έρωτες και αγάπες απατηλές.

Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας υλοποίησης των σκέψεων είναι το επίπεδο Συνειδητότητας και η αγνότητα του νου. ΟΙ μεγάλοι πνευματικοί δάσκαλοι όπως ο Χριστός που  είχαν ένα φωτισμένο νου και ήταν σε συνειδητή ένωση με το Είναι τους (Θεό, Μπράμαν, Πνεύμα, Συνειδητότητα), είχαν την δύναμη να υλοποιούν την σκέψη τους άμεσα. Για αυτό ο Ιησούς αλλά και άλλοι δάσκαλοι θεράπευαν με την δύναμη της σκέψης κα του λόγου τους που δεν είναι τίποτα άλλο από έκφραση της σκέψης από το δημιουργικό κέντρο του λόγου (το τσάκρας του λάρυγγα). 

Τελειώνω επισημαίνοντας ότι μπορούμε να γίνουμε συνειδητοί δημιουργοί του πεπρωμένου μας από την μια μεριά αποφεύγοντας και εξαλείφοντας τα αρνητικά συναισθήματα και εγκαταλείποντας τις αρνητικές σκέψεις, που βιώνουμε ως μια επώδυνη εσωτερική πραγματικότητα επί του παρόντος και που θα ζήσουμε ως εξωτερική πραγματικότητα στο μέλλον και από την άλλη καλλιεργώντας θετικά συναισθήματα και σκέψεις. Θετικά συναισθήματα αγάπης, ειρήνης, χαράς, ευγνωμοσύνης που θα συνδυάζονται με θετικές σκέψεις για όλους. Σκέψεις για υγεία, ευημερία, αρμονία, φως, αγάπη, ειρήνη και ευτυχία για όλα τα όντα. 

Η προσευχή είναι ο συνειδητός τρόπος να χρησιμοποιήσουμε τις εσωτερικές δυνάμεις (σκέψη, συναίσθημα, επιθυμία, πρόθεση, Συνειδητότητα) για να δημιουργήσουμε την εσωτερική και εξωτερική μας πραγματικότητα συνειδητά και σε συμφωνία με την Ψυχή μας και τον δημιουργό του Σύμπαντος.

Η επανάληψη θετικών επιβεβαιώσεων είναι ένας άλλος τρόπος να επαναπρογραμματίσουμε το υποσυνείδητο, να καλλιεργήσουμε τις αρετές, να δημιουργήσουμε ευημερία και να εναρμονιστούμε με την ζωή και τον Θεό.

Επίσης το να διαβάζουμε βιβλία με θετικές σκέψεις και να ακούμε μουσική και τραγούδια που αναπτύσσουν  τα θετικά συναισθήματα, είναι επίσης ένας τρόπος να αναπτύσσουμε την φωτεινή μας άποψη και να  μειώνουμε την κατώτερη.

Οι υψηλά δονούμενες σκέψεις που σχετίζονται με τον Θεό χρησιμοποιούνται και στον διαλογισμό. Η βασική αρχή στην Αντβάϊτα Βεδάντα και στην Γκιάνα Γιόγκα είναι: γίνεσαι αυτό που σκέφτεσαι αποκλειστικά και έντονα. Το ίδιο είχε πει και ο Βούδας. Βασιζόμενοι σε αυτήν την αρχή, οι δάσκαλοι στην Γκιάνα Γιόγκα προτείνουν για την επίτευξη της ένωσης με το Μπράμαν τον διαλογισμό σε ένα από τα Μαχαβάκια (Μεγάλες ρήσεις των Ουπανισάδων) όπως το "Είμαι Μπράμαν" - (Aham Brahmasmi) με συναίσθημα και συγκέντρωση.

Διάβασε επίσης  ΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΜΑΣ

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ. ~ Άτμαν Νιτυανάντα

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ

Παρότι η ελευθερία είναι εδώ και τώρα παρούσα μέσα μας, παραδόξως είναι μακρύς ο δρόμος για την ελευθερία.

Αλλά όχι και τόσο μακρύς για εκείνους που είναι έτοιμοι να δώσουν και την ζωή τους για αυτό που έχουν πίστη ακλόνητη και ασκούνται εντατικά, ειλικρινά και φιλόπονα.

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΜΙΖΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΕΓΩ ~ Atman Nityananda

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΜΙΖΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΕΓΩ

Από την βαρεμάρα και το ανικανοποίητο στην πληρότητα και την ευδαιμονία

Νοιώθετε κενό, εγώ

Νοιώθετε βαρεμάρα, εγώ

Νοιώθετε ανικανοποίητο,  εγώ

Νοιώθετε  μοναξιά, εγώ

Νοιώθετε ότι σας λείπει κάτι, εγώ

Νοιώθετε  ότι θέλετε κάτι για να νοιώσετε καλύτερα, εγώ

Νοιώθετε δυσαρέσκεια με τον εαυτό σας, εγώ

Ακόμη και αν νοιώθουμε ανεπαίσθητα κάποια από τις παραπάνω ψυχικές καταστάσεις σημαίνει ότι το εγώ ήδη έκανε την εμφάνιση του και θέλει μαμ. 

Καθώς είμαστε  ταυτισμένοι με το εγώ νομίζουμε  ότι εμείς νοιώθουμε έτσι, ότι εμείς βαριόμαστε, εμείς νοιώθουμε ανικανοποίητοι κ.λπ.. Επιπλέον εξ αιτίας της άγνοιας (της αληθινής μας φύσης που είναι ευδαιμονούσα), της ταύτισης,  της προσκόλλησης και της έλλειψης διάκρισης νομίζουμε ότι αυτά που νοιώθουμε οφείλονται στις εξωτερικές συνθήκες και γενικά στην κατάσταση της ζωής μας εξωτερικά. Εξ αιτίας αυτής της λανθασμένης πεποίθησης για να ξεφύγουμε από αυτές τις συναισθηματικές καταστάσεις και να νοιώσουμε καλά νομίζουμε ότι πρέπει να αλλάξουμε  τα εξωτερικά δεδομένα.

Έτσι όμως πέφτουμε στην παγίδα του εγώ, το οποίο από τη φύση του το μόνο που θέλει είναι ευχάριστες και απολαυστικές εμπειρίες. Θέλει ποικιλία, ποσότητα, ένταση στην ευχαρίστηση και την απόλαυση.

Και τι πιο εύκολο για το εγώ να μας κάνει πρώτα  να νοιώθουμε άσχημα και μετά να αρχίζει να σας παρουσιάζει μέσω της φαντασίας και της σκέψης σενάρια για να περάσουμε ευχάριστα, απολαυστικά, όμορφα ώστε  να ξεφύγουμε  από την μιζέρια. Κάτω λοιπόν από την επιρροή των παραπάνω ψυχικών καταστάσεων (κενό, βαρεμάρα, ανικανοποίητο κ.λπ.) αρχίζουμε να ψάχνουμε κάτι ευχάριστο, ή απολαυστικό για να ξεφύγουμε από αυτό το μικρό βασανιστήριο που δημιουργεί το ίδιο το εγώ που ψάχνει την απόλαυση. Για παράδειγμα σκεφτόμαστε να δούμε τηλεόραση (κάποιο σήριαλ, σπόρ, οτιδήποτε μας αρέσει), να βγούμε με φίλους, να πάμε σινεμά, θέατρο, να πάμε στο γήπεδο, για παγωτό, για καφέ, να μιλήσουμε στο τηλέφωνο, να πάμε για ψώνια, (shopping therapy), να ασχοληθούμε με τον σκύλο ή την γάτα μας, να πάμε στο κομμωτήριο, σε κάποια εκδήλωση, να κάνουμε σεξ, να διαβάσουμε περιοδικά κ.λπ. κ.λπ.*…., ατέλειωτος ο κατάλογος. Επίσης, κάποια γιορτή, ο  γάμος κάποιου φίλου, κάποιο ταξίδι, η προεκλογική περίοδος, το παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, στίβου, μπάσκετ, κάποιο φεστιβάλ, κ.λπ.  αποτελούν ευκαιρίες για να βγούμε από την ρουτίνα και την βαρεμάρα της καθημερινότητας και να νοιώσουμε ότι ζούμε. Αν είμαστε τυχεροί και ερωτευτούμε περνάμε ένα μεγαλύτερο διάστημα όλο μέλι και γάλα, μέχρι να ξαναφανούν τα σύννεφα στο ψυχολογικό μας ορίζοντα.

ΣΧΟΛΙΟ: Διευκρινίζω ότι τίποτα το κακό δεν υπάρχει σε αυτές τις δραστηριότητες (δεν αναφέρομαι βέβαια στο αλκοόλ, τα ναρκωτικά και άλλες βλαβερές ουσίες και συνήθειες). Το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι δραστηριότητες χρησιμοποιούνται ως ναρκωτικό για να ξεχαστούμε και να ξεφύγουμε από τον εαυτό μας, για να γεμίσουμε το κενό μας και να βρούμε την πληρότητα και την ευτυχία.

Περνάμε την ζωή μας με το να ξεγελιόμαστε για λίγο, να  ξεχνιόμαστε (να κοιμόμαστε δηλαδή συνειδησιακά), να υποχωρούν για κάποιο διάστημα αυτές οι δυσάρεστες καταστάσεις και μετά από λίγο, πάλι από την αρχή. Κενό, βαρεμάρα, εκνευρισμός, ανικανοποίητο κ.λπ. Ένας φαύλος κύκλος βαρεμάρας, ανικανοποίητου, ευχαρίστησης, απόλαυσης με διαλείμματα χαράς.

Σε πολλές περιπτώσεις έρχεται και η κατάθλιψη ή η μελαγχολία, οι νευρωτικές καταστάσεις, σε άλλους περιοδικά και σε άλλους πιο μόνιμα. Κάποιοι  παίρνουν αντικαταθλιπτικά και άλλοι προσπαθούν να ξεφύγουν με εθισμούς. Από του πιο απλούς όπως ή τηλεόραση μέχρι τις ουσίες. Κάποιοι το ρίχνουν στο ποτό, στο σεξ, τις ουσίες, γίνονται εργασιομανείς, ή εμμονικοί με κάποια δραστηριότητα για να ξεφύγουν από τα συναισθήματα που τους πνίγουν.

Αν κάποιος δεν κάνει κάποια εργασία με τον εαυτό του, δύσκολα θα αποφύγει τα συναισθηματικά μπλοκαρίσματα και την μιζέρια κάθε τύπου, αφού  το εγώ (το κατώτερο ρατζασοταμασικό εγώ)  είναι ανικανοποίητο, αχόρταγο, δύστροπο και προβληματικό. 

Όσο ταυτίζεται κάποιος με το κατώτερο εγώ τόσο περισσότερο χάνει την επαφή με την ψυχή του και τόσο περισσότερο διαταράσσεται η νοητική και συναισθηματική ισορροπία και  αρμονία. Η μιζέρια και η δυστυχία είναι αναπόφευκτες όσο ακολουθούμε τις επιταγές του εγώ και γινόμαστε εξωστρεφείς. Όσο πιο πολύ προσπαθούμε να γεμίσουμε το κενό μας με αισθητηριακές απολαύσεις και εμπειρίες, τόσο αυτό θα μεγαλώνει και τόσο πιο πολύ θα υποφέρουμε.

Επιπλέον στρέφοντας την ενέργεια μας συνεχώς προς τα έξω διαταράσσουμε την ροή της ενέργειας και την σπαταλούμε και μένουμε άδειοι. Με ανισόρροπη και λίγη ενέργεια, ούτε υγεία, ούτε χαρά μπορεί να έχουμε.

Τέλος θυμίζω ότι πέρα από τις παραπάνω συνήθεις ψυχολογικές καταστάσεις (οι οποίες εκδηλώνονται ήπια καθημερινά, (άλλα μπορεί να εκδηλωθούν ενίοτε με μεγάλη ένταση), το εγώ δημιουργεί πόνο και δυστυχία μέσω των διάφορων μορφών που προσλαμβάνει, προσκόλληση, θυμός, μίσος, ζήλια, πικρία, στεναχώρια, ανυπομονησία,  ντροπή, ενοχές κ.λπ.

Με δύο λόγια, το εγώ (το κατώτερο ρατζασοταμασικό εγώ)  και η ταύτιση με αυτό (το να εκλαμβάνουμε τον εαυτό μας ως αυτό και συνεπώς ως το σώμα) είναι η αιτία της  μιζέριας και της δυστυχίας μας.

Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ

Η μόνη λύση για να βγούμε από τον φαύλο κύκλο κενό, βαρεμάρα, ανικανοποίητο…, ευχαρίστηση, απόλαυση, (που και που χαρά), κενό, βαρεμάρα, ανικανοποίητο, είναι η αυτογνωσία. Είναι να δούμε τι συμβαίνει μέσα μας. Να δούμε την ταύτιση με το σώμα, τα αντικείμενα των αισθήσεων, τον νου, τις σκέψεις, τις πεποιθήσεις μας, τα νομίζω και τις απόψεις μας. Να παρατηρήσουμε και να κατανοήσουμε  πώς λειτουργεί ο νους, τα συναισθήματα, οι σκέψεις, οι προγραμματισμοί και οι συνήθειες, η ταύτισή,  το εγώ και η ενέργεια. Μέσω της παρατήρησης και της μελέτης του εαυτού μας, καθώς και της εφαρμογής διάφορων τεχνικών για το σώμα, την ενέργεια, τα συναισθήματα και το νου μπορούμε να επαναφέρουμε την ισορροπία και την  αρμονία σε όλα τα επίπεδα και  επάνω από όλα να αποκτήσουμε επαφή με την ψυχή μας και να εδραιωθούμε στο κέντρο της ύπαρξης όπου υπάρχει αιώνια,  ειρήνη, πληρότητα και ευδαιμονία. 

Μπορεί για το εγώ μας αυτή η διαδικασία αυτοέρευνας, αυτοανακάλυψης,  ξεσκεπάσματος των ψευδαισθήσεων και η εγκατάλειψη λανθασμένων και επιβλαβών συνηθειών (σωματικών, αισθητηριακών, συγκινησιακών, νοητικών, ενεργειακών) να είναι  δυσάρεστη αλλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος διαφυγής από την μιζέρια και την δυστυχία.

 Όταν αποταυτιστούμε από το εγώ, όταν δημιουργήσουμε εσωτερική αρμονία, όταν ο νους μας γίνει αρκετά αγνός και σαττβικός, όταν θα είμαστε σε συνειδητή επαφή με την ψυχή μας, τότε αντίο μιζέρια, αντίο δυστυχία. Κάθε στιγμή θα είναι όμορφη γιατί μέσα μας θα λάμπει απρόσκοπτα η ομορφιά της ψυχής μας.