Friday, November 24, 2017

Η ΦΩΤΙΣΗ ΑΠΑΙΤΕΙ ΑΦΙΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΗ ΑΣΚΗΣΗ ~ Άτμαν Νιτυανάντα


Η ΦΩΤΙΣΗ ΑΠΑΙΤΕΙ ΑΦΙΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΗ ΑΣΚΗΣΗ

Δεν γίνεται να ζούμε εξωστρεφή ζωή και ασκούμενοι μερικώς ή περιστασιακώς να περιμένουμε να φτάσουμε στην φώτιση.

Όπως ένα ταξίδι ξεκινάει με ένα απλό βήμα, έτσι και το πνευματικό ταξίδι ξεκινάει κάνοντας στην αρχή κάποια μικρά βήματα και σταδιακά αυξάνουμε την άσκηση και προετοιμαζόμαστε όλο και περισσότερο μέχρι κάποια στιγμή τελικά, να είμαστε έτοιμοι να αφιερωθούμε πλήρως στην πνευματική ζωή και  άσκηση.

Αυτό σημαίνει ότι από την διατροφή, τον ύπνο και κάθε δραστηριότητα μας,  όλα, θα πρέπει να μπουν σε μια σειρά και φιλοσοφία που θα εξυπηρετεί την απρόσκοπτη άσκηση μας και  την μεταμόρφωση μας.

Για να μεταμορφωθούμε ριζικά, απαιτείται ειλικρινής, συστηματική καθημερινή άσκηση. Πρέπει να είμαστε 100% πρακτικοί, αφιερωμένοι, αφοσιωμένοι, αποφασισμένοι και πειθαρχημένοι στην ζωή μας και στην άσκηση.

 Χωρίς αυτά δεν μπορεί να επιτευχθεί η βαθιά μεταμόρφωση μας και η αυτοπραγμάτωση (Φώτιση, Απελευθέρωση).

Η ιδέα ότι μπορούμε να πετύχουμε την απελευθέρωση χωρίς αφοσιωμένη συνεχή άσκηση ανήκει στον χώρο της φαντασίας.

Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΚΑΙ Η ΑΠΑΘΕΙΑ ~ ΄ Άτμαν Νιυανάντα


Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΚΑΙ Η ΑΠΑΘΕΙΑ
Τα δύο φτερά της απελευθέρωσης
 
Υπάρχουν αρκετές αρετές και ικανότητες που είναι σημαντικές για την πνευματική άσκηση και την επίτευξη της απελευθέρωσης (φώτισης, αυτοπραγμάτωσης). Από τις αρετές σημαντικότερες είναι το θάρρος, η ειλικρίνεια, η φιλαλήθεια και η πίστη, και από τις ικανότητες, αυτές που υπερέχουν είναι η διάκριση και η απάθεια (αδιαφορία για τις αισθητηριακές εμπειρίες και απολαύσεις).

Από τις δύο η διάκριση υπερέχει, διότι χάρις στην διάκριση μπορούμε να πετύχουμε την απάθεια (αταραξία που προέρχεται από την αδιαφορία για τα αντικείμενα των αισθήσεων και τις απολαύσεις, μη-προσκόλληση στα εγκόσμια) και να διακρίνουμε ανάμεσα στο απατηλό και το αληθινό, να διακρίνουμε την αληθινή μας φύση από την ψευδαισθησιακή (το εγώ).

Η διάκριση είναι αυτή που μας βοηθάει να αντιληφθούμε τα παιχνίδια του εγωϊκού νου, να ανακαλύψουμε τις εγωϊκές τάσεις και να τις διαλύσουμε. Η διάκριση μας βοηθάει να συνειδητοποιήσουμε το μάταιο των αισθητηριακών απολαύσεων, τον πόνο που βρίσκεται σε αυτές και τελικά να κάνει τον νου να εγκαταλείψει την εξωστρέφεια και την αναζήτηση αισθητηριακών εμπειριών. Τέλος μέσω της διάκρισης αντιλαμβανόμαστε ότι δεν είμαστε το σώμα, ο νους και το εγώ αλλά το φως της Συνειδητότητας που είναι το σταθερό υπόβαθρο αυτών όπως και κάθε άλλης εμπειρίας.

Ο θερμός και ειλικρινής αναζητητής της αλήθειας, θα πρέπει να αναπτύξει και τις δύο αυτές ικανότητες στον ύψιστο βαθμό. Τότε μόνο μπορεί να ελευθερώσει τον νου του από τις εγωϊκές τάσεις και να αποσπάσει σταθερά τον νου του από τις αισθήσεις και να τον προσηλώσει σταθερά μέσα του, στην καρδιά όπου κατοικεί η ειρήνη, η αγάπη και η ευδαιμονία του Θεού.

Για όσο ο νους είναι εξωστρεφής και αναζητεί την απόλαυση, την ικανοποίηση και την χαρά στις αισθητηριακές απολαύσεις, θα είναι ανήσυχος, χονδροειδής, ασταθής, αεικίνητος, διασπασμένος, θολός και θα είναι πολύ δύσκολο και να τον γαληνέψουμε, και να τον διατηρήσουμε σταθερά προσηλωμένο στο κέντρο της ύπαρξης μας όπου λάμπει το αγνό φως της Συνειδητότητας. Και χωρίς την σταθερή προσήλωση του νου στην καρδιά της ύπαρξης μας, δεν είναι δυνατόν ούτε τον νου να υπερβούμε, ούτε να πετύχουμε το βαθύ διαλογισμό και το ανώτερο σαμάντι, όπου συνειδητοποιείται πλήρως και καθαρώς η θεϊκή μας φύση και διαλύεται πλήρως και οριστικά το εγώ σε όλες του τις απόψεις.

Επιπλέον εξ αιτίας της εξωστρέφειας και της επιθυμίας, αναπτύσσονται στον νου, η προσκολλήσεις, οι εθισμοί και τα διάφορα ελαττώματα (εγωϊκές τάσεις) που μας οδηγούν σε λανθασμένες δράσεις, λανθασμένες εσωτερικές καταστάσεις και συμπεριφορές με τελικό αποτέλεσμα τις αρρώστιες, την μιζέρια και την δυστυχία.

Με λίγα λόγια, χωρίς απάθεια δεν υπάρχει ησυχία, διαύγεια και σταθερότητα στον νου, χωρίς ηρεμία, καθαρότητα και σταθερότητα δεν υπάρχει συγκέντρωση και διαλογισμός, και χωρίς βαθύ διαλογισμό δεν υπάρχει σαμάντι, και χωρίς σαμάντι δεν υπάρχει απελευθέρωση. Διότι μόνο στο ανώτερο σταθερό σαμάντι υπάρχει σταθερή και καθαρή (χωρίς προσμίξεις) επίγνωση της αλήθειας και διαλύεται το εγώ οριστικά και αμετάκλητα.

Η διάλυση του εγώ στην ολότητα του και η εδραίωση μας στην αληθινή μας φύση (σταθερή, αβίαστη, αδιάλειπτη επίγνωση της αληθινής μας φύσης) που συνεπάγεται καμία ταύτιση, καμία προσκόλληση και καμία επιθυμία με οτιδήποτε μέσα και έξω από εμάς, είναι η κατάσταση της απελευθέρωσης. 

Αποσπάσματα σχετικά με τον απελευθερωμένο 
από το βιβλίο Το κόσμημα της διάκρισης" - (Vivekachudamani) του Αντισάνκαρατσαρια - AdiSankaracharya

419. Το αποτέλεσμα της απάθειας είναι η Γνώση, το αποτέλεσμα της Γνώσης είναι η απόσυρση από αισθητηριακές απολαύσεις, η οποία οδηγεί στην εμπειρία της Ευδαιμονίας του Εαυτού (Άτμαν, Μπράμαν, Συνειδητότητα), και στην συνέχεια της Ειρήνης.
424. Όταν τα αντικείμενα των αισθήσεων δεν διεγείρουν πλέον την επιθυμία, τότε είναι το αποκορύφωμα της απάθειας (απόσπασης, μη-προσκόλλησης). Η κορύφωση της τελειότητας της Γνώσης είναι η απουσία οποιασδήποτε της εγωιστικής παρόρμησης και του εγώ. Και η κορύφωση της απορρόφησης στον Εαυτό (Άτμαν, Συνειδητότητα) επιτυγχάνεται όταν οι λειτουργίες του νου που έχουν σιγάσει (εξ αιτίας της συγχώνευσης του νου στον Εαυτό), δεν εμφανίζονται ξανά.
429. Αυτός που, αν και έχει τον νου του συγχωνευμένο (τέλεια απορροφημένο) στο Μπράμαν, είναι παρά ταύτα επάγρυπνος, αλλά ταυτόχρονα ελεύθερος από τα χαρακτηριστικά της κατάστασης της εγρήγορσης, και είναι απαλλαγμένος από επιθυμίες, θεωρείται ως απελευθερωμένος εν ζωή.
431. Η απουσία του "εγώ" και το "δικό μου", ενώ ζει σε αυτό το σώμα που τον ακολουθεί σαν σκιά, είναι χαρακτηριστικό ενός απελευθερωμένου εν ζωή.
 432. Το να μην αναπολεί τις απολαύσεις του παρελθόντος, να μην σκέφτεται το μέλλον και να κοιτά με αδιαφορία το παρόν, είναι χαρακτηριστικά ενός απελευθερωμένου εν ζωή.

Διαβάστε επίσης:

 

Wednesday, November 22, 2017

Ο ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ "ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ' ~ Nisargadatta Maharaj


 
Ο ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ "ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ"  ( "I am") 

Τo παρακάτω κείμενο είναι αποσπάσματα από το βιβλία Nisargadatta Maharaj
που επέλεξε ο PRADEEP APTE σχετικά με την πρακτική "ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ" ( "I am")
Μετάφραση Άτμαν Νιτυανάντα

Tα βιβλία του Nisargadatta Maharaj περιέχουν διαλόγους του ίδιου του Nisargadatta με διάφορους αναζητητές της αλήθειας, στα Σάτσανγκ (συναντήσεις για την αλήθεια) που έδινε στον επάνω όροφο του σπιτιού του (σε ένα ειδικά διαμορφωμένο για Σάτσανγκ χώρο), στην Βομβάη της Ινδίας. Ο Nisargadatta Maharaj είναι ένας από τους Γκιάνι (Γνώστης της Αλήθειας, Απελευθερωμένος - Τζιβανμούκτα) που έζησε στην Ινδία τον προηγούμενο αιώνα.

Τα παρακάτω αποσπάσματα εμπεριέχουν τις θεμελιώδεις ιδέες του Nisargadatta για τον διαλογισμό "Εγώ είμαι" ("I am"), που είναι η κύρια πρακτική που έδινε σε όσους τον επισκέφτηκαν. 

Ο Nisargadatta στα Σάτσανγκ που έκανε, έδινε τις βασικές ιδέες σχετικά με την πλάνη να θεωρούμε τον εαυτό μας το σώμα και τον νου, σχετικά με την ιδέα "Εγώ είμαι" ("I am") που είναι ο παράγοντας ανάμεσα στην αλήθεια και την ψευδαίσθηση (και το ίδιο το "Εγώ είμαι" είναι μια ψευδαίσθηση σύμφωνα με τον Nisargadatta), σχετικά με την αληθινή μας φύση και πρότεινε σε αυτούς που τον επισκέφτηκαν κυρίως την πρακτική "Εγώ είμαι" ("I am") ως μέσο για να ξεπεράσουν την ταύτιση με το σώμα και τον νου και να συνειδητοποιήσουν την αληθινή τους φύση. Πρότεινε δηλαδή να βάλουν όλη την προσοχή στην αίσθηση "Εγώ είμαι" ("I am") και να παραμείνουν πλήρως εστιασμένοι σε αυτήν μέχρι να την ξεπεράσουν και να συνειδητοποιήσουν την αληθινή τους φύση.

Η μέθοδος του Nisargadatta είναι απλή και άμεση, παρά ταύτα απαιτείται ωριμότητα από τον αναζητητή, ικανότητα συγκέντρωσης, ικανότητα διάκρισης, ανεπτυγμένη απόσπαση και αδιαφορία για τις αισθητηριακές απολαύσεις και εμπειρίες για τα εγκόσμια αλλά και ένας διακής ειλικρινής πόθος να ερευνήσει βαθιά τον εαυτό του και να φτάσει στην αλήθεια. Ο Nisargadatta δεν κουραζόταν να επαναλαμβάνει ότι η ειλικρίνεια και η θέρμη είναι οι θεμελιώδεις προϋποθέσεις για να ασκηθούμε σοβαρά και να πετύχουμε την αφύπνιση και την απελευθέρωση.

Για να καταλάβει κανείς σε βάθος αυτήν την πρακτική και τις θεμελιώδεις διδασκαλίες του Nisargadatta Maharaj, είναι άκρως απαραίτητο να μελετήσει πολλές φορές κάποια από τα κύρια βιβλία του όπως το ¨Prior to Consciousness¨, ¨Seed of Consciousness¨ και κατά την άποψη μου πρωτίστως το "Ι ΑM ΤΗΑΤ' - ¨EIMAI EKEINO¨ που κυκλοφορεί και στα ελληνικά, να στοχαστεί σε αυτές τις ιδέες ξανά και ξανά, και να διαλογιστεί ασταμάτητα ώστε αυτή η γνώση να περάσει στα βαθύτερα επίπεδα του νου και να δώσει καρπούς. Αλλιώς θα παραμείνει στον νου ως μια θεωρία ανάμεσα στις άλλες.

Ακολουθεί το κείμενο

Σημείωση: 
1. Ότι βρίσκεται μέσα σε παρένθεση είναι δικό μου σχόλιο.

2. Το "Εγώ είμαι" δεν αναφέρεται εδώ στο κατώτερο εγώ που μας ταυτίζει με το σώμα, αλλά στην αίσθηση παρουσίας, στην αίσθηση ότι υπάρχουμε, ότι είμαστε.
~~~
Εμφάνιση και εξαφάνιση, γέννηση και θάνατος, είναι οι ιδιότητες του "Εγώ είμαι"- "I am", δεν ανήκουν σε εσένα το Απόλυτο.

Το "Εγώ είμαι"- "I am" είναι το άθροισμα όλων αυτών  που αντιλαμβάνεσαι, είναι δέσμιο του χρόνου, το "Εγώ είμαι"- "I am" στον εαυτό του είναι μια ψευδαίσθηση,  δεν είσαι το "Εγώ είμαι"- "I am",  είσαι πριν από αυτό. 

Θα πρέπει "Να είσαι", πριν οτιδήποτε άλλο μπορεί "να είναι". Η αίσθηση της "παρουσίας" ή το αίσθημα "Εγώ είμαι"- "I am" είναι πραγματικά θεμελιώδες σε οτιδήποτε και να ακολουθήσει.

Μόνο το "Εγώ είμαι"- "I am" είναι σίγουρο, είναι απρόσωπο, όλες οι γνώσεις πηγάζουν από αυτό, είναι η ρίζα, κρατήσου σε αυτό (συγκεντρώσου πλήρως) και άφησε όλα τα υπόλοιπα να φύγουν (από την επίγνωση σου).

Αυτό το "Εγώ είμαι"- "I am" είναι πάντα παρόν, πάντα διαθέσιμο. Θυμήσου μόνο την γνώση "Εγώ είμαι"- "I am" και εγκατέλειψε (ξέχασε) τα υπόλοιπα. Μένοντας (εστιασμένος και σε πλήρη επίγνωση) στο "Εγώ είμαι"- "I am" θα συνειδητοποιήσεις ότι είναι απατηλό.

Πρέπει να διαλογίζεσαι στο "Εγώ είμαι"- "I am" χωρίς να κρατιέσαι στο σώμα και τον νου. Το "Εγώ είμαι"- "I am" είναι η πρώτη άγνοια, παρέμεινε (πλήρως εστιασμένος) σε αυτό και θα πάς πέρα ​​από αυτό.

Βάζοντας στην άκρη τα πάντα, σταθεροποιήσου (μείνε σταθερά συγκεντρωμένος) στο "Εγώ είμαι"- "I am". Καθώς θα συνεχίζεις αυτήν την πρακτική, σε αυτήν την διαδικασία (σταθερής προσήλωσης) θα υπερβείς (κάποια στιγμή) το "Εγώ είμαι"- "I am"..

Αθανασία είναι η ελευθερία από την αίσθηση "Εγώ είμαι"- "I am". Παρά ταύτα δεν είναι εξάλειψη. Αντίθετα, είναι μια κατάσταση απείρως πιο αληθινή, αφυπνισμένη και ευτυχής, από ό,τι μπορείς να σκεφτείς (φανταστείς). Μόνο η αυτοσυνειδητότητα (η αίσθηση "Εγώ είμαι"- "I am") δεν υπάρχει πια.

Συνέχισε να εστιάζεσαι στο "Εγώ είμαι"- "I am" μέχρι να γίνεις μάρτυρας (αποσπασμένος παρατηρητής) αυτού (του "Εγώ είμαι"), τότε (όταν αποσπαστείς από αυτό και το παρατηρείς σαν κάτι ξεχωριστό ) βρίσκεσαι πέρα από αυτό, έχεις φτάσει στο  ύψιστο.

Όλες οι προσπάθειές σου θα πρέπει να κατευθύνονται στο να έρχεσαι σε εκείνη την καθαρή κατάσταση του "Εγώ είμαι"- "I am"  και να κατοικείς μόνο εκεί (να έχεις επίγνωση μόνο του "Εγώ είμαι").  
Εάν το κάνεις αυτό με μεγάλη ειλικρίνεια και θέρμη, είναι βέβαιο ότι θα ξεπεράσεις κάποια μέρα το "Εγώ είμαι"- "I am". Καταλάβε λοιπόν την σημασία να είσαι ειλικρινής (και ζεστός).

 Όταν το "Εγώ είμαι"- "I am" φύγει, αυτό που παραμένει είναι το Απόλυτο. Δώσε όλη την προσοχή σου στο "Εγώ είμαι"- "I am".

 Παρέμεινε επικεντρωμένος στο "Εγώ είμαι"- "I am" μέχρι αυτό να εξαφανιστεί, τότε το Αιώνιο είναι, το Απόλυτο είναι, το Παραμπράμαν (Parabrahman) είναι.

~~~~

Ακολουθεί το κείμενο στα αγγλικά από όπου έγινε και η μετάφραση



Appearance and disappearance, birth and death these are qualities of ‘I am’, they do not belong to you, the Absolute.

The ‘I am’ is the sum total of all that you perceive, it’s time-bound, the ‘I am’ itself is an illusion, you are not the ‘I am’ you are prior to it.

You have ‘to be’ before anything else can be, your sense of ‘presence’ or the feeling ‘I am’ is really fundamental to anything that has to follow.

Only the ‘I am’ is certain, it’s impersonal, all knowledge stems from it, it’s the root, hold on to it and let all else go.

This ‘I am’ is ever present, ever available. Remember the knowledge ‘I am’ only and give up the rest, staying in the ‘I am’ you will realize that it is unreal.

You must meditate on the ‘I am’ without holding on to the body-mind, the ‘I am’ is the first ignorance, persist on it and you will go beyond it.

 Putting aside everything, stabilize in the ‘I am’. As you continue with this practice, in the process you will transcend the ‘I am’.

 Immortality is freedom from the feeling ‘I am’, Yet it is not extinction. On the contrary, it is a state infinitely more real, aware and happy than you can possibly think.
Keep focused on the ‘I am’ till you become a witness to it, then you stand apart, you have reached the highest.

All your efforts should be directed towards  coming to that pure state of 'I am' and reside there only. If you do this with great sincerity and earnestness  you are bound to transcend the 'I am' one day.  So understand the importance of earnest 'being'.

 When the ‘I am’ goes all that remains is the Absolute, give all your attention to the ‘I am’.

 Remain focused on the ‘I am’ till it goes into oblivion, then the eternal is, the Absolute is, Parabrahman is.